IV SA/Wa 583/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 maja 2016 r. odrzucił skargę M. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania. Powodem odrzucenia skargi było uchybienie terminu do jej wniesienia, które było skutkiem błędnego skierowania skargi bezpośrednio do Sądu, z pominięciem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 lipca 2016 r. sygn. akt I OZ 969/16 oddalił zażalenie M. W. na powołane postanowienie z dnia 5 lipca 2016 r. Sąd drugiej instancji stwierdzi, że przekroczenie terminu do wniesienia skargi musiało skutkować jej odrzuceniem. Wskazał ponadto, że okoliczności podniesione przez skarżącą w uzasadnieniu zażalenia mogą zostać powołane we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Odpis postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2016 r. doręczono M. W. w dniu 8 lipca 2016 r. (k. 63 akt sprawy). W dniu 15 lipca 2016 r. (k. 76 akt sprawy) skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie termu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...]. W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, że jest osobą w podeszłym wieku (77 lat), działającą w postępowaniu bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Od 2010 r. zmuszona jest opiekować się chorym, osiemdziesięciojednoletnim bratem. Opieka ma stały charakter. Skarżąca wywiodła, że skomplikowana sytuacja życiowa, w jakiej się znalazła, w szczególności zaś przemęczenie, zarówno fizyczne, jak i psychiczne, będące skutkiem sprawowania ciągłej opieki nad bratem, spowodowały, że skierowała skargę bezpośrednio na adres Sądu, a nie za pośrednictwem organu administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej również jako P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W świetle art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Dokonując w pierwszej kolejności oceny zachowania przez skarżącą terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a., należy wskazać, że przedmiotowy wniosek został złożony w siódmym dniu (15 lipca 2016 r.), licząc od daty doręczenia M. W. odpisu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2016 r. (8 lipca 2016 r.), z którego uzasadnienia powzięła ona wiadomość o możliwości wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W tej sytuacji należy stwierdzić, że termin przewidziany w art. 87 § 1 P.p.s.a. został zachowany. Zdaniem Sądu, w okolicznościach przedmiotowej sprawy, należy przywrócić M. W. termin do wniesienia skargi, ponieważ uprawdopodobniła ona, że opóźnienie nie było przez nią zawinione. Należy bowiem dać wiarę twierdzeniu, że konieczność sprawowania nieustannej opieki nad chorym bratem, wiążącej się zarówno z obciążeniem fizycznym jak i psychicznym, mogła spowodować, że w sposób całkowicie niezawiniony, niemająca jakiegokolwiek rozeznania w przepisach regulujących tryb wnoszenia skargi do sądu, prawie osiemdziesięcioletnia skarżąca, błędnie skierowała skargę bezpośrednio na adres Sądu. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że należało przywrócić termin do wniesienia skargi i na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.