Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I OSK 2837/12

Sądy administracyjne2012-12-13
Sygnatura
I OSK 2837/12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2012-12-13
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Marzenna Linska - Wawrzon

Rozstrzygnięcie

Uchylono zaskarżone postanowienie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Dnia 13 grudnia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. P. i B. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 września 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 423/12 odrzucającego skargę L. P. i B. K. na uchwałę Rady Miasta Chełm z dnia 30 stycznia 2012 r., nr XV/165/12 w przedmiocie zamiaru rozpoczęcia likwidacji Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w Chełmie, poprzez wygaszenie postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 września 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 423/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę L. P. i B. K. na uchwałę Rady Miasta Chełm z dnia 30 stycznia 2012 r. w przedmiocie zamiaru rozpoczęcia likwidacji Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w Chełmie, poprzez wygaszenie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 16 lipca 2012 r., Rada Miasta Chełm została wezwana do wyjaśnienia czy przed złożeniem skargi do sądu, skarżący złożyli do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W piśmie z dnia 24 lipca 2012 r. Rada Miasta Chełm poinformowała, że z analizy dokumentów, które posiada nie wynika, aby skarżący poprzedzili wniesienie skargi wezwaniem Rady do usunięcia naruszenia prawa. Dalej Sąd Wojewódzki wskazał, że stosownie do treści przepisów art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej zwanej "p.p.s.a") oraz art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 146, poz. 1591 z późn. zm. dalej zwanej "u.s.g.") warunkiem koniecznym do wniesienia skargi na uchwałę podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, jest wcześniejsze bezskuteczne wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Skoro z wyjaśnień organu wynika, iż skarżący nie poprzedzili wniesienia skargi wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, to nie wyczerpali toku instancji. Powyższe obligowało Sąd Wojewódzki do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. L. P. i B. K. w skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia wnieśli o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zarzucili naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. polegające na jego zastosowaniu w oparciu o błędne ustalenia Sądu I instancji, że skarżący nie poprzedzili wniesienia skargi wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało złożone przez skarżących w Urzędzie Miasta Chełm w dniu 20 kwietnia 2012 r. Jako dowód załączono kserokopię tego wezwania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, regulującym kwestię zaskarżania do sądu aktów organów samorządu gminnego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z powołanej regulacji wynika, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi na uchwałę rady gminy jest uprzednie wystosowanie do organu wezwania. W rozpoznawanej sprawie Sąd i instancji opierając się na wyjaśnieniach organu przyjął, iż skarżący nie wyczerpali toku instancji poprzez złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa i z twego powodu odrzucił skargę. To stanowisko Sądu budzi uzasadnione zastrzeżenie w świetle dowodu przedstawionego przez skarżących w skardze kasacyjnej - kserokopii wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 19 kwietnia 2012 r., na której znajduje się prezentata Biura Podawczego Miasta Chełm, wskazująca, że przedmiotowe wezwanie złożone zostało w dniu 20 kwietnia 2012 r. Zaznaczyć należy, że na etapie badania dopuszczalności skargi Sąd Wojewódzki powinien w pierwszej kolejności wezwać pełnomocnika skarżących, aby w wyznaczonym terminie wykazał, że złożenie skargi poprzedzone zostało dokonaniem wymaganego wezwania. W orzecznictwie przyjmuje się, że dla ustalenia czy zachowano wszelkie wymogi formalne, które powinny poprzedzać wniesienie skargi do sądu administracyjnego, w przypadkach określonych w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. niezbędne jest załączenie przez stronę skarżącą kopii wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jeżeli jednak strona tego formalnego wymogu nie dopełniła, to należy ją wezwać o dokonanie tej czynności, pod rygorem uznania, że wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie dokonała, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 22 maja 2007 r., II OSK 82/07, wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10). Z akt niniejszej sprawy wynika, że postanowienie o odrzuceniu skargi nie zostało poprzedzone stosownym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału lub sędziego, umożliwiającym wykazanie przez stronę zachowania wymogów formalnych skargi. Niewystarczające było natomiast zażądanie wyjaśnień tylko od organu. Ponadto w przedmiotowej sprawie Sąd Wojewódzki winien zobligować organ do przekazania całości akt administracyjnych, stosownie do obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a., a nie opierać się jedynie na wyjaśnieniach zawartych w piśmie procesowym z dnia 24 lipca 2012 r. W tej sytuacji uzasadniony okazał się zawarty w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.