II FZ 551/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 września 2019 r. sygn. akt I SA/Kr 630/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 28 lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 24 września 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 630/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę B. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 28 lutego 2019 r. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki. Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 29 maja 2019 r. wezwano skarżącą do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 28 maja 2019 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podanie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarówno wezwanie o uiszczenie wpisu od skargi, jak i wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 6 czerwca 2019 r. Termin do uiszczenia wpisu od skargi i usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 13 czerwca 2019 r., jednak do dnia wydania przedmiotowego postanowienia ww. brak nie zostały usunięty, a wpis nie został uiszczony, w związku z czym WSA skargę odrzucił. W zażaleniu wywiedzionym od ww. postanowienia skarżąca wniosła o jego zmianę i przyjęcie skargi do merytorycznego rozpoznania oraz załączenie do akt przedmiotowej sprawy akt sprawy WSA w Krakowie I Sa/Kr 1353/18, I SPP/Kr 148/19 zarzucając: 1. sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, iż skarżąca nie uzupełniła braków skargi w terminie; 2. nierozpoznanie istoty sprawy, a to faktu, iż w sprawie I Sa/Kr 1353/18, I SPP/Kr 148/19 skarżąca otrzymała zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niej adwokata z urzędu; 3. niewzięcie pod uwagę okoliczności, iż jej stan finansowy jest jeden i tak samo jak w sprawach z pkt 2 predestynował skarżąca do zwolnienia od kosztów sądowych; 4. uznanie, iż skarżąca nie uzupełniła adresu podczas gdy organ zna jej adres i na ww. nastąpiło przesłanie postanowienia o odrzuceniu skargi, zatem dane adresowe stanowiły okoliczność znaną organowi z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Jak prawidłowo wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia Sąd pierwszej instancji, z uwagi na treść art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma, które nie zostało należycie opłacone. W niniejszej sprawie wpis od skargi wynosił 500 zł i bez wątpienia nie został uiszczony. Skarżąca nie neguje tego w treści zażalenia. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że przytoczone wyżej przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Oznacza to, że w przypadku stwierdzenia przez sąd braku wpisu od skargi - pomimo prawidłowego wezwania - sąd ten jest zobowiązany skargę odrzucić. Okoliczność, iż skarżącej przyznane zostało prawo pomocy w innej sprawie, jest bez znaczenia dla ww. oceny. Należy tutaj zwrócić uwagę, że po otrzymaniu wezwania skarżąca nie tylko nie zwróciła się do sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie, ale w ogóle nie podjęła jakiegokolwiek działania. Wbrew przekonaniu skarżącej, sąd nie bada z urzędu, czy stronie postępowania zostało przyznane prawo pomocy w innej jej sprawie. Przyznanie prawa pomocy w jednej sprawie może być uzasadnione np. wysokimi kosztami postępowaniami, które z kolei nie pojawiają się w innej. Nadto, sąd winien mieć dostęp do najbardziej aktualnego obrazu stanu majątkowego strony zgłaszającej taki wniosek. Z związku z tym zbędne jest odniesienie się do zarzutu dotyczącego braku podania adresu – niezależnie od ustaleń w tym zakresie, skarga strony podlegała odrzuceniu jako nieopłacona. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę, gdyż mimo wezwania Sądu nie została ona opłacona. Dlatego też, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił. ----------------------- 2