I FSK 1408/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, , , po rozpoznaniu w dniu 6 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 146/11 w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 14 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług od maja do grudnia 2004 r. postanawia oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 146/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, odrzucił skargę W. S. (dalej Strona lub Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 grudnia 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług od maja do grudnia 2004 r. Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynikało, że zaskarżoną decyzję doręczono Skarżącemu w dniu 20 grudnia 2010 r. Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na ww. decyzję nadając przesyłkę listem poleconym w dniu 20 stycznia 2011 r. Zatem mając na uwadze powyższe Sąd pierwszej instancji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) odrzucił skargę, gdyż, jak stwierdził, Strona nie dochowała trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, który upłynął w dniu 19 stycznia 2011 r. Na postanowienie to Strona złożyła skargę kasacyjną, w której zarzuciła naruszenie art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 77 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 45 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. prawo pocztowe (Dz.U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159 ze zm., dalej jako prawo pocztowe). W uzasadnieniu Strona podniosła, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w G. faktycznie figuruje data 21 grudnia 2010 r. a nie data 20 grudnia 2010 r. Dalej wskazano, że pełnomocnik Skarżącego składając podpis na potwierdzeniu odbioru wpisał datę 20 grudnia 2010 r., jednakże, zdaniem Strony, należy przyjąć, że nastąpiła tu oczywista omyłka ponieważ na odwrocie potwierdzenia odbioru przybita jest pieczęć – datownik placówki oddawczej G. z datą 21 grudnia 2010 r. W tym stanie rzeczy, w ocenie Strony, przy niezgodności dat wpisanych przez pełnomocnika Skarżącego i datownika przystawionego przez pocztową placówkę operatora publicznego należy jednoznacznie przyjąć, iż doręczenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej nastąpiło z datą 21 grudnia 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 65 § 2 p.p.s.a. do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez pocztę stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy nie stanowią inaczej. Termin do wystąpienia ze skargą rozpoczyna więc niewątpliwie swój bieg od dnia doręczenia Skarżącemu aktu, który ma stać się przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. Ustalenie tej daty następuje między innymi w oparciu o dokument, jakim jest pocztowe zwrotne potwierdzenie odbioru pisma, którym doręczane jest stronie rozstrzygnięcie zapadłe w sprawie. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z 2010 r. Nr 190, poz. 1277 ze zm., dalej jako rozporządzenie), które, jak wskazano wyżej, ma także zastosowanie do pism doręczanych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Zgodnie z ust. 2 tego przepisu pracownik operatora (...), wpisuje na formularzu potwierdzenia odbioru datę doręczenia przesyłki, imię i nazwisko odbiorcy i zaznacza sposób doręczenia, co potwierdza własnoręcznym podpisem. Na stronie adresowej przesyłki doręczający wpisuje datę doręczenia, co potwierdza własnoręcznym podpisem. Natomiast zgodnie z § 5 ust. 1 wskazanego rozporządzenia jeżeli doręczającym jest pracownik operatora, niezwłocznie po doręczeniu przesyłki przekazuje formularz potwierdzenia odbioru placówce pocztowej, która na pierwszej stronie formularza potwierdzenia odbioru umieszcza odcisk datownika i odsyła je sądowi wysyłającemu. Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze wyżej wskazane przepisy, zauważa, że w przedmiotowej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji wynika, iż data wpisana przez osobę uprawnioną do odbioru pisma zawierającego decyzję oraz data wpisana przez doręczającego decyzję wskazuje na dzień 20 grudnia 2010 r., jako datę doręczenia powołanej wyżej decyzji. Natomiast z daty widniejącej na datowniku placówki oddawczej (na którą to datę powołuję się autor skargi kasacyjnej) umieszczonego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika jedynie, że potwierdzenie to zostało w tym właśnie dniu, tj. 21 grudnia 2010 r., przekazane przez doręczyciela do placówki pocztowej. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym, które doręczane są przez pocztę wysyłane są w formie listu poleconego za potwierdzeniem odbioru na odrębnym formularzu dołączonym do przesyłki. Taka przesyłka doręczana jest adresatowi (oczywiście poza wyjątkami określonymi w ustawie). Ponownego podkreślenia wymaga, że odbiór przesyłki potwierdzany jest przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko oraz datę jej otrzymania. Podobnej adnotacji dokonuje również doręczający przesyłkę (listonosz). W miejscu potwierdzenia doręczenia przesyłki doręczyciel wpisuje datę doręczenia przesyłki i potwierdza ją własnoręcznym podpisem. Zatem wbrew stanowisku autora skargi kasacyjnej data widniejąca na pieczęci datownika placówki oddawczej nie jest datą wiążącą Sąd w kwestii daty doręczenia przesyłki. Adnotacją na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, która jest, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, miarodajna jeśli chodzi o datę doręczenia przesyłki jest adnotacja zawierająca datę odbioru przesyłki przez adresata (podkr. Sądu) potwierdzona jego własnoręcznym czytelnym podpisem oraz data wpisana i również potwierdzona własnoręcznym podpisem doręczyciela (listonosza). Naczelny Sąd Administracyjny nie widzi tak więc powodu, dla którego Sąd pierwszej instancji badając wymogi formalne wniesionej do tego Sądu skargi, miałby doszukiwać się powodów rozbieżności między datą wpisaną przez odbierającego przesyłkę oraz listonosza, a datą widniejącą na datowniku placówki oddawczej, a także nie widzi powodu, dla którego ten Sąd miałby badać zaistniałą rozbieżność. Tym bardziej, że w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego data widniejąca na datowniku placówki oddawczej wskazuje jedynie na termin przekazania placówce pocztowej zwrotnego potwierdzenia odbioru przez listonosza i odesłania przez tę placówkę tego potwierdzenia nadawcy przesyłki. Jako istotne w tym miejscu należy podnieść, że czynności te dokonywane są przez pocztę już po doręczeniu przesyłki adresatowi na co wyraźnie wskazuje treść § 5 ust. 1 rozporządzenia. Zatem skoro czynności te dokonuje operator publiczny po dokonaniu doręczenia to, w ocenie tutejszego Sądu, pozostają one bez wpływu na datę otrzymania przez adresata przesyłki. Również zaakcentowania wymaga fakt, że żaden z przepisów normujących tryb i sposoby doręczania pism przez pocztę nie stanowi, że data z datownika placówki oddawczej i data wpisana przez odbierającego przesyłkę oraz listonosza muszą być tożsame. W związku z tymi rozważaniami za nieprawidłowe należy uznać stanowisko autora skargi kasacyjnej, że przy niezgodności dat wpisanych przez pełnomocnika skarżącego (odbierającego przesyłkę) i datownika przystawionego przez pocztową placówkę operatora publicznego należy jednoznacznie przyjąć, że doręczenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej nastąpiło z datą 21 grudnia 2010 r. (data widniejąca na datowniku placówki oddawczej). Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie bowiem przyjął, że datą doręczenia decyzji jest data 20 grudnia 2010 r., tj., data odbioru tejże decyzji przez adresata i słusznie przyjął, że co do tej okoliczności (czyli rzeczywistej daty doręczenia) nie zachodzą w niniejszej sprawie żadne wątpliwości. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Brak jest natomiast podstawy prawnej do orzekania o kosztach postępowania kasacyjnego. Stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. jednoznacznie wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z zaskarżeniem wyroku, a nie – jak to miało miejsce w niniejszej sprawie – postanowienia.