II FZ 903/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 3 września 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 104/12 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/Bk 104/12 w sprawie ze skargi P. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 2 grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE 1. Postanowieniem z dnia 3 września 2012 r., I SA/Bd 104/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę kasacyjną P. C. (powoływanego dalej jako "Skarżący") od wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 4 kwietnia 2012 r., I SA/Bd 104/12, oddalającego skargę Skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 2 grudnia 2011 r., nr [...], w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej w skrócie: p.p.s.a.). Postanowienie jest dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/. 2. Przebieg postępowania przed Sądem pierwszej instancji: 2.1. Uzasadniając swoje rozstrzygniecie, WSA w Bydgoszczy podał, że Skarżący wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 4 kwietnia 2012 r., I SA/Bd 104/12. 2.2. Zarządzeniem z dnia 5 lipca 2012 r. Sąd pierwszej instancji wezwał Skarżącego (reprezentowanego przez pełnomocnika – doradcę podatkowego) do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 1.399 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Z powodu niedoręczenia przesyłki zawierającej powyższe zarządzenie, została ona złożona w placówce pocztowej, o czym zawiadomiono adresata umieszczając awizo w jego skrzynce pocztowej w dniu 11 lipca 2012 r. Korespondencja ta z powodu niepodjęcia została powtórnie awizowana w dniu 19 lipca 2012 r., po czym w wyniku nieodebrania zwrócona została nadawcy w dniu 27 lipca 2012 r. Z akt sprawy wynika, że strona nie uiściła należnego wpisu sądowego. 3. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy (Sądu pierwszej instancji): Odrzucając skargę kasacyjną Skarżącego, WSA w Bydgoszczy stwierdził, że z akt sprawy wynikało, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej została przesłana na adres pełnomocnika skarżącego w dniu 9 lipca 2012 r. Przesyłka ta została następnie awizowana w dniu 11 lipca 2012 r. z adnotacją doręczającego o pozostawieniu jej do odbioru w palcówce pocztowej. W wyniku niepodjęcia, przesyłka została powtórnie awizowana w dniu 19 lipca 2012 r. Z powodu nieodebrania w przewidzianym prawem terminie, korespondencja została zwrócona do WSA w Bydgoszczy w dniu 27 lipca 2012 r. Mając na uwadze wskazany art. 73 p.p.s.a. oraz zaistniały stan faktyczny, należało stwierdzić, że doręczenie przedmiotowej przesyłki nastąpiło w dniu 25 lipca 2012 r., czyli z upływem 14. dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej. Z akt sprawy wynikało, że w wyznaczonym przez Sąd pierwszej instancji terminie siedmiodniowym, liczonym od dnia 25 lipca 2012 r., ani w terminie późniejszym aż do chwili podejmowania rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, strona skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego. Wymaga podkreślenia, że na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W sprawie należny wpis od skargi kasacyjnej nie został uiszczony, pomimo prawidłowego wezwania. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga kasacyjna, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. 4. Stanowisko Skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym: Wnosząc do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na ww. postanowienie WSA w Bydgoszczy, Skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika – doradcę podatkowego) zażądał jego uchylenia. Uzasadniając zażalenie Skarżący stwierdził, że jego pełnomocnik dochował pełnej staranności w odbiorze korespondencji, a przyczyna nieodebrania przesyłki, zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, spowodowana była działaniem pracowników placówki pocztowej nr 4 w B., przy ul. G. [...] - właściwej do odbioru korespondencji, którzy mimo wizyt pełnomocnika Skarżącego w placówce celem odebrania korespondencji, przesyłki z WSA w Bydgoszczy nie wydali. Potwierdzenie słuszności argumentacji w przedmiocie wykazania braku winy pełnomocnika Skarżącego wynika z pism pracowników placówki pocztowej nr 4 z dnia 21 i 25 września 2012 r. I tak, w dniu 11 lipca 2012 r., w urzędzie pocztowym nr 4 wydano przesyłkę poleconą o numerze 007[...] (w załączeniu do zażalenia przedstawiono pismo naczelnika urzędu E. R. z dnia 21 września 2012 r.), natomiast w dniu 17 lipca 2012 r., wydano przesyłkę o numerze 006[...] (w załączeniu do zażalenie przedłożono pismo pracownika na stanowisku kontroler A. S.). Odbierając korespondencję, pełnomocnik działał w dobrej wierze, sądząc że dokonuje odbioru wszystkich przesyłek awizowanych na jego nazwisko, nie mógł domniemywać, że pracownicy urzędu pocztowego wykonują powierzone im obowiązki niedbale, narażając w tym przypadku Skarżącego na daleko idące konsekwencje w przedmiocie odrzucenia przez Sąd skargi kasacyjnej. Mając na uwadze okoliczność, że w terminie od dnia 11 do 25 lipca 2012 r., a więc w okresie pozostawania przesyłki w placówce pocztowej pełnomocnik Skarżącego dwukrotnie odbierał przesyłki polecone i w tym też terminie pracownicy urzędu pocztowego nie wydali mu przedmiotowej przesyłki, wskazuje na wyłączenie jego odpowiedzialności i tym samym nie może ponosić winy za działania osób, na które nie miał wpływu. 5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 5.1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Zasadnie WSA w Bydgoszczy w następstwie nieuiszczenia przez Skarżącego w terminie określonym w wezwaniu z dnia 9 lipca 2012 r. wpisu od skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił ww. skargę kasacyjną. 5.2. W myśl art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). W rozpoznawanej sprawie kwestią sporą jest ocena, czy prawidłowo Sąd pierwszej instancji ocenił, że doszło do tzw. doręczenia zastępczego w trybie art. 73 p.p.s.a., a tym samym w konsekwencji nieuiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej prawidłowo orzekł o odrzuceniu ww. środka odwoławczego. Skarżący w uzasadnieniu zażalenia przedstawił argumenty przemawiające jego zdaniem za brakiem winy po stronie pełnomocnika Skarżącego, przyczyn nieodebrania ww. wezwania upatrując w braku należytej staranności po stronie pracowników poczty. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że podnoszone okoliczności nie wskazują bezpośrednio na wadliwe zastosowanie przez WSA w Bydgoszczy przepisów p.p.s.a., zwłaszcza art. 220 § 3 tejże ustawy, bowiem niekwestionowaną okolicznością stanu faktycznego jest to, iż Skarżący w terminie określonym w ww. wezwaniu nie uiścił wpisu od skargi kasacyjnej. Przechodząc do oceny, czy w sprawie zasadnie Sąd pierwszej instancji przyjął, że doszło do doręczenia ww. wezwania w trybie art. 73 p.p.s.a., należy zauważyć, że Skarżący nie kwestionuje okoliczności prawidłowego awizowania przesyłki pocztowej zawierającej ww. wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, a przesłanej na adres pełnomocnika Skarżącego – doradcy podatkowego. Okoliczności podnoszone w zażaleniu, w ocenie Naczelnego Sądy Administracyjnego, jako niezgodnie z wymogami racjonalności i doświadczeniem życiowym, są nieprzekonujące. Wbrew twierdzeniom zażalenia, nie można zaaprobować poglądu, że obecność pełnomocnika Skarżącego w urzędzie pocztowym w dniach 11 i 17 lipca 2012 r. wskazuje na dopełnienie wymogu należytej staranności w odbiorze przesyłki zawierającej ww. wezwanie WSA w Bydgoszczy, a jej nieodebranie jest wynikiem zaniedbania po stronie pracowników poczty. W każdym z ww. dni pełnomocnik Skarżącego odbierał po jednej, zindywidualizowanej (wskazanej z numeru) przesyłce pocztowej. Nie można zatem przyjąć, że pełnomocnik zasadnie mógł być w przeświadczeniu, że odebrał wszystkie skierowane do niego przesyłki pocztowe (por. twierdzenie na stronie 2 zażalenia). Przesyłka pocztowa zawierająca ww. wezwanie do uiszczenia wpisu była oznaczona indywidualnie (nr 6[...]), stąd odbierając przesyłki pocztowe o innych numerach, które zresztą są powołane w zażaleniu, pełnomocnik Skarżącego nie mógł być w przeświadczeniu, że odebrał "wszystkie" skierowane do niego przesyłki. Koperta, w której przesłano ww. wezwanie, opatrzona jest pocztowym paskiem zawierającym numer przesyłki poleconej, z którego odklejono dwa paski służące wskazaniu w sposób zindywidualizowany przesyłki na awizo (por. k. 97 akt WSA w Bydgoszczy). Tym samym pełnomocnik Skarżącego dysponował dwoma awizo, na których przyklejono paski z numerem przesyłki pocztowej, zawierającej ww. wezwania. Odebranie w urzędzie pocztowym przesyłek o innych numerach w żaden sposób nie może tłumaczyć rzekomego przeświadczenia pełnomocnika Skarżącej o odebraniu "wszystkich" skierowanych do niego przesyłek pocztowych. Wbrew twierdzeniom zażalenia, powyższa analiza okoliczności sprawy, prowadzi do konkluzji, że doszło do braku należytej staranności po stronie pełnomocnika Skarżącego, który dysponował wszystkimi potrzebnymi środkami (awizo, wiedza o zindywidualizowanym numerze przesyłki pocztowej) do prawidłowego odbioru ww. wezwania. 5.3. Uwzględniając powyższe okoliczności faktyczne i ich ocenę prawną, należy stwierdzić, że zażalenie Skarżącego jest bezzasadne, a w rozpoznawanej sprawie prawidłowo w następstwie nieuiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej WSA w Bydgoszczy odrzucił środek odwoławczy Skarżącego. Zażalenie podlega zatem oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., jak orzeczono w sentencji.