VII SA/Wa 1793/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE W dniu 14 listopada 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek skarżącej I.W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tj. decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] czerwca 2007 r. nakazującą wykonanie rozbiórki samowolnie nadbudowanej części budynku gospodarczego na nieruchomości przy ul. [...] w W. oraz doprowadzenie przedmiotowego budynku do stanu poprzedniego. Wniosek uzasadniła tym, iż w przypadku wykonania nakazu rozbiórki istnieje poważne ryzyko uszkodzenia budynku gospodarczego należącego do sąsiadów, połączonego ze sporną nieruchomością wspólnym dachem i ścianą. Do tego rodzaju skutków może doprowadzić obniżanie dachu i usuwanie cegieł z pierwszego piętra budynku na obecnym etapie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia spoczywa na stronie skarżącej. Skarżąca we wniosku wykazała, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, czyli rozebrania samowolnie nadbudowanej części budynku gospodarczego, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu i wniosku skarżącej, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.