I SA/Kr 809/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za 2019 r. postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia 6 czerwca 2019 r. I. L. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za 2019 r. Zarządzeniem Starszego Referendarza Sądowego z dnia 10 lipca 2019 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podanie numeru PESEL - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z kolei zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 lipca 2019 r. I. L. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Obydwa ww. wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 17 lipca 2019 r. W piśmie z dnia 19 lipca 2019 r., nadanym w dniu 7 sierpnia 2019 r. (data stempla pocztowego), I. L. poinformowała, że nie posiada środków finansowych, które mogłaby przeznaczyć na uiszczenie wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 22 sierpnia 2019 r. przesłano skarżącej urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 11 października 2019 r. sygn. akt I SPP/Kr 227/19 Starszy Referendarz Sądowy pozostawił wniosek I. L. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, gdyż skarżąca nie nadesłała wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Odesłanie do wymogów określonych dla pisma w postępowaniu sądowym oznacza konieczność spełnienia przez pismo będące skargą warunków ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism strony określonych w art. 46 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W treści skargi (będącej pierwszym pismem w niniejszej sprawie) skarżąca nie podała swojego numeru PESEL. Konieczne zatem stało się wezwanie jej do usunięcia braków formalnych skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 17 lipca 2019 r. W odpowiedzi skarżąca nadesłała pismo z dnia 19 lipca 2019 r., w którym jednak nie podała numeru PESEL. Niezależnie od powyższego skarga podlega odrzuceniu także z tego powodu, że skarżąca, pomimo wezwania, nie uiściła od niej wpisu sądowego. Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie, w tym skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z treścią art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały, natomiast jak stanowi § 2 tego przepisu, pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W związku z tym, że skarga nie została opłacona, w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a., wezwano skarżącą do uiszczenia wymaganego wpisu. Brak fiskalny skargi miał zostać usunięty w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W przypadku jego nieuzupełnienia, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzuci skargę, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Odpis wezwania został doręczony skarżącej w dniu 17 lipca 2019 r., a termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 24 lipca 2019 r. W wyznaczonym terminie skarżąca nie uiściła wpisu. Natomiast w dniu 7 sierpnia 2019 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten Starszy Referendarz Sądowy pozostawił bez rozpoznania, gdyż skarżąca nie nadesłała wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Sąd podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2708/11 (Lex nr 1103053), zgodnie z którym po wezwaniu strony do uiszczenia wpisu od złożonego pisma, przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia tej opłaty jest uzależnione od tego, czy strona złoży wniosek w tym przedmiocie w terminie otwartym do uiszczenia tego wpisu. Złożenie zaś wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie w/w terminu, nawet jeżeli wniosek ten zostanie rozpoznany zgodnie z żądaniem strony, nie ma żadnego wpływu na obowiązek uiszczania przez nią opłat, do których została wezwana na mocy prawomocnych zarządzeń w tym przedmiocie. Sąd nie może zwolnić skarżącego od kosztów, których obowiązek uiszczenia powstał jeszcze przed rozpoznaniem przez Sąd wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienia NSA z dnia 23 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 125/04, postanowienie NSA z dnia 25 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 9/12). Postanowienie o przyznaniu prawa pomocy ma bowiem charakter konstytutywny i wywołuje skutki ex nunc, tzn. od daty wniesienia wniosku. Nie działa ono zatem z mocą wsteczną, lecz obejmuje swoim zakresem wszelkie przyszłe i potencjalne koszty sądowe, w tym również te opłaty sądowe (por. postanowienie NSA z dnia 12 lipca 2011 r., sygn. akt II OZ 584/11). Dodatkowo należy zauważyć, że przedmiotowe wezwanie, skierowane do skarżącej, zawierało prawidłowe pouczenie oraz wskazanie konsekwencji prawnych w przypadku nie zastosowania się do niego. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarżąca nie tylko nie uzupełniła braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, ale również nie uiściła wpisu, a w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.