II OSK 2430/11

SENTENCJA Dnia 21 grudnia 2011 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M.R., M.R., B.G., Z.G., M.C., J.Z., J.Z., M.K., A.K., K.W., G.W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2011 roku, sygn. akt VIII SA/Wa 488/11 odrzucającego skargę M.R., M.R., B.G., Z.G., M.C., J.Z., J.Z., M.K., A.K., K.W., G.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia [...] marca 2011 roku, znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 1 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił jako nieopłaconą w terminie skargę M.R., M.R., B.G., Z.G., M.C., J.Z., J.Z., M.K., A.K., K.W., G.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia [...] marca 2011 r. W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że zarządzeniem z dnia 16 maja 2011 r. skarżący zostali wezwani do solidarnego uiszczenia wpisu od skargi. Wezwania zostały doręczone w dniu 18 maja 2011 r. Ponieważ w zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., Sąd I instancji odrzucił skargę. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wnieśli M.R., M.R., B.G., Z.G., M.C., J.Z., J.Z., M.K., A.K., K.W., G.W. W skardze zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 220 § 3 oraz art. 227 § 1 w związku z art. 167 w związku z art. 168 § 1 p.p.s.a. Podniesiono, że postanowienie o odrzuceniu skargi zostało wydane przed rozpatrzeniem przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia skarżących na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi. Powyższa okoliczność została potwierdzona przez Przewodniczącego Wydziału VIII Wojewódzkie Sądu Administracyjnego w Warszawie w piśmie z dnia 15 lipca 2011 r., w którym informuje on skarżących, iż ich zażalenie nie zostało przesłane do Naczelnego Sądu Administracyjne celem rozpoznania w wyniku niedopatrzenia pracowników sekretariatu. W skardze pokreślono, że w związku z zaskarżeniem powyższego zarządzenia w terminie i nierozpoznaniem tego środka zaskarżenia, zarządzenie to nie uprawomocniło się. Zatem postanowienie o odrzuceniu skargi zostało wydane na podstawie nieprawomocnego zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uznanie. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Jednakże zgodnie z art. 168 p.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Ponadto Naczelny Sad Administracyjny podziela, jako trafny, pogląd Sądu Najwyższego, że przed rozpoznaniem wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, który był zawarty w skardze do sądu administracyjnego niedopuszczalne jest odrzucenie skargi (postanowienie SN z 8 października 1998, sygn. akt III RN 54/98, OSNAPiUS 1999 nr 11 poz. 356 i postanowienie SN z 14 listopada 2002 r., sygn. akt III RN 7/02, OSNP 2003 nr 22 poz. 530). Te same argumenty przemawiają za niedopuszczalnością odrzucenia skargi przed rozpoznaniem zażalenia na wezwanie do uiszczenia wpisu. Odrzucenie skargi nie może nastąpić bowiem przed rozstrzygnięciem czy skarżący mają obowiązek uiścić wpis i w jakiej wysokości. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że w dniu 24 maja 2011 r. skarżący wnieśli zażalenie na zarządzenie z dnia 16 maja 2011 r. (doręczone w dniu 18 maja 2011 r.) wzywające do uiszczenia wpisu od skargi. Zatem zażalenie to zostało wniesione w ustawnym terminie określonym w art. 194 § 2 w związku z art. 198 p.p.s.a. Z powodu błędu pracowników sekretariatu Wojewódzkie Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie to nie zostało przesłane do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W konsekwencji zarządzenie z dnia 16 maja 2011 r. do chwili wydania postanowienia o odrzuceniu skargi nie stało się prawomocne. Zgodzić się zatem należy z autorem skargi kasacyjnej, że przedmiotowe zarządzenie nie mogło stanowić podstawy do odrzucenia skargi jako nieopłaconej w terminie. Ponadto w obrocie prawnym nie istniało żadne prawomocne orzeczenie wzywające skarżących do uiszczenia wpisu, a w konsekwencji nie istniało ostateczne rozstrzygnięcie czy skarżący mają obowiązek uiścić wpis i w jakiej wysokości. Zatem Sąd I instancji błędnie odrzucił skargę. Z tych względów i na podstawie art. 185 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.