II SA/Po 1265/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 grudnia 2014 r. sprawy z wniosku T. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Wojewody z dnia (...) nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ Andrzej Skoczylas UZASADNIENIE Pismem z dnia 21 października 2014 r. T. M., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł skargę od decyzji Wojewody z (...) września 2014 r., nr (...) (dalej decyzja z [...] września 2014 r.) utrzymującą w mocy decyzję Starosty K. z (...) czerwca 2014 r., nr (...) o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę obejmującą budynek świetlicy wiejskiej oraz rozbudowę, przebudowę i nadbudowę istniejącego budynku usługowego wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi oraz pozostałą niezbędną infrastrukturą – w tym z miejscami postojowymi, na terenie położonym w miejscowości Z., gmina Ż., zapisanym w ewidencji gruntów jako działka nr (...). W złożonej skardze zawarty został również wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 §3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa; k. 3-12 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjmuje się w orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie, warunkiem wydania przez sąd administracyjny postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę w złożonym wniosku okoliczności uzasadniających ziszczenie się przesłanek z art. 61 §1 ppsa. A zatem należy przykładowo podać argumenty, które zdaniem skarżącego spowodują wyrządzenie znacznej szkody (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Ppsa. Komentarz, Warszawa 2013, s. 370-371 oraz przywołane tam orzecznictwo). Udzielenie ochrony tymczasowej w trakcie postepowania sądowoadministracyjnego należy traktować jako wyjątek od wyrażonej w art. 61 §1 ppsa zasady braku zależności pomiędzy wniesieniem skargi a wykonaniem zaskarżonego aktu. Wyrazem jej obowiązywania jest sformułowany w orzecznictwie sądowym pogląd zgodnie z którym wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz wydającej pozwolenie na budowę należy traktować w sposób wyjątkowy, a oceniając okoliczności powołane we wniosku o wstrzymanie wykonania takiej decyzji pamiętać należy o tym jakie konsekwencje takie wstrzymanie będzie miało dla inwestora (postanowienie NSA z 14 czerwca 2013 r., sygn. akt II OZ 455/13, baza orzeczeń NSA, postanowienie NSA z 1 października 2014 r., sygn. akt II OZ 1004/14, lex nr 1510359). W niniejszej sprawie strona skarżąca reprezentowana przez fachowego pełnomocnika procesowego, formułując wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej nie przedstawiła w ogóle okoliczności, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji z (...) września 2014 r. zapadłej w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę świetlicy wiejskiej. W uzasadnieniu wniesionej skargi zamieszczone zostały jedynie wywody stanowiące rozwinięcie sformułowanych na wstępie zarzutów, co nie może mieć znaczenia na etapie rozpatrywania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. Należy podkreślić, że możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ppsa nie oznacza, że sąd jest zobligowany w każdym przypadku, niezależnie od okoliczności sprawy, uwzględnić wniosek strony skarżącej. Zdaniem Sądu, analiza akt administracyjnych sprawy, w tym przede wszystkim formułowanych przez skarżącego pism nie pozwala na jednoznaczne ustalenie na czym miałoby polegać wyrządzenie Jemu znacznej szkody albo spowodowanie wykonaniem decyzji z (...) września 2014 r. trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest rolą Sądu domniemywanie, gdzie strona skarżąca upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienie NSA z 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt I OZ 663/14, lex nr 1501782). Reasumując, domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z (...) września 2014 r. skarżący reprezentowany przez radcę prawnego nie przedstawił jakichkolwiek okoliczności uzasadniających zastosowanie art. 61 §3 ppsa. Z tego względu złożony przez Niego wniosek nie mógł zostać rozpatrzony pozytywnie. Mając powyższe na uwadze Sąd działając w oparciu o art. 61 §3 w zw. z art. 61 § ppsa orzekł jak w sentencji. /-/ Andrzej Skoczylas