I SA/Wa 1508/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 28 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Wójta Gminy [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wójta Gminy [...] na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999r. przez Gminę [...] prawa własności nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] lipca 2011r. Wójt Gminy [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999r. przez Gminę [...] prawa własności nieruchomości zajętej pod część drogi gminnej nr [...] – ul. [...] w miejscowości L., gmina [...], ozn. jako działka nr [...] o pow. [...]m2. Jednocześnie w skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że na skutek wadliwie wydanej zaskarżonej decyzji dotychczasowi właściciele nieruchomości mają do gminy roszczenie o wypłacenie odszkodowania za grunty zajęte pod drogę publiczną. Spowoduje to nieuzasadniony i niezaplanowany wydatek, powodujący naruszenie dyscypliny finansów publicznych z chwilą uchylania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy ppsa. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, publ. Lex Polonica). Podkreślić należy, że strona wnosząca stosowny wniosek może domagać się wstrzymania wykonania aktu lub czynności jeżeli należycie, w sposób niebudzący wątpliwości uprawdopodobni niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie wniosek zawarty w skardze dotyczy wstrzymania wykonania decyzji stwierdzającej nabycie przez Gminę [...] z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod część drogi gminnej. Rozpoznając przedmiotowy wniosek w ramach przesłanek z art. 61 § 3 ppsa. Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Po pierwsze wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w trybie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133 poz. 872 ze zm.). Przedmiotowa decyzja jest w tym przypadku jedynie zagadnieniem wstępnym do wydania decyzji ustalającej odszkodowanie. Za wcześnie jest zatem aby mówić o konieczności wypłaty przez skarżącego jakiegokolwiek odszkodowania. Po drugie skarżący wskazał na brak środków w budżecie na wypłatę odszkodowania oraz mogące wystąpić trudności w zakresie zwrotu wypłaconego już stronom odszkodowania w sytuacji późniejszego uchylenia przez sąd zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu przedstawiona przez skarżącego argumentacja nie przemawia za udzieleniem ochrony tymczasowej. Przede wszystkim skarżący nie wykazał jaka realnie miała to być kwota i w jaki sposób wpłynęłaby negatywnie na finanse gminy. Ponadto samo wskazanie przez skarżącego na możliwe problemy z wyegzekwowaniem wypłaconego stronom odszkodowania, nie może stanowić przesłanki do wstrzymania przez Sąd zaskarżonej decyzji. W tym miejscu należy podkreślić, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, Sąd nie bada zasadności samej skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy orzekł, jak w sentencji postanowienia.