II OSK 3133/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku "A." Spółki z o.o. z siedzibą w G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] października 2013 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] maja 2013 r. znak [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej "A." Spółki z o.o. z siedzibą w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 lipca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 32/14 oddalającego skargę "A." Spółki z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Wyrokiem z 22 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę "A." Spółki z o.o. z siedzibą w G. (dalej jako "skarżąca spółka") na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] października 2013 r. w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Od powyższego wyroku strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną. W treści skargi kasacyjnej strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] maja 2013 r. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że wykonanie decyzji we wszystkich prowadzonych przez stronę postępowaniach, w których łączna kwota kar wynosi 585000 zł doprowadzi spółkę do utraty płynności finansowej i spowoduje istotne trudności w prowadzeniu bieżącej działalności gospodarczej. Może również spowodować utratę kontrahentów spółki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca spółka wykazała zaistnienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z argumentów przedstawionych przez spółkę we wniosku oraz przede wszystkim dokumentów potwierdzających wskazane we wniosku okoliczności wynika, że wykonanie obowiązku uiszczenia kary pieniężnej w wysokości łącznie 585.000 zł może spowodować nieodwracalne skutki dla prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej. Mając przede wszystkim na uwadze wysokość kary administracyjnej oraz przedstawione przez stronę dokumenty obrazujące jej kondycję finansową, uznać należało, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować po stronie skarżącej wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Spółka przedstawiła bilans, z którego wynika, że za 2013 r. średni przychód wyniósł 1,3 miliona zł, natomiast średnie koszty 1,39 miliona zł, co oznacza, że działalność spółki generuje miesięcznie straty rzędu 90 tyś. zł. Ponadto spółka nie jest w stanie na bieżąco regulować należności wobec ZUS, w lutym 2014 r. zaległości w płatnościach za listopad 2013 r. wynosiły 70.812,03 zł, natomiast za grudzień 2013 r. 117.201,64 zł. Spółka wskazała, że na dzień 31 stycznia 2014 r. stan jej wymagalnych zobowiązań wynosił 1.307.351,25 zł, natomiast stan należności 1.044.487,23 zł. Miesięczne koszty utrzymania przedsiębiorstwa skarżącego wahają się w granicach pomiędzy 1,1 mln a 1,4 mln zł. Zysk spółki za 2013 r. wyniósł 118.000,00 zł. Załączony do akt rachunek zysków i strat nie uwzględnia przedmiotowych kar pieniężnych. Z tego powodu spółka podkreśliła, że po utworzeniu rezerwy odpowiadającej wysokości łącznej kwoty nałożonych na spółkę kar pieniężnych, spółka wykaże stratę netto w wysokości 467.000,00 zł. Tak udokumentowany wniosek potwierdza obawy spółki, że wykonanie zaskarżonej decyzji (oraz analogicznych decyzji w innych toczących się wobec spółki postępowaniach) może wywołać skutki w postaci utraty płynności finansowej, istotnego ograniczenia zakresu prowadzonej działalności, a w konsekwencji jej całkowitego zaprzestania i ogłoszenia upadłości. Naczelny Sąd Administracyjny nie objął sentencją postanowienia decyzji organu I instancji, ponieważ wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jako decyzji ostatecznej jest wystarczające do udzielenia skarżącej spółce ochrony tymczasowej. Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.