II OZ 898/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 6 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. O. i J. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 285/11 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. O. i J. O. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody P. z dnia [...] stycznia 2011 r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] listopada 2010 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie centrum handlowo-usługowego wraz z układem drogowym, miejscami postojowymi w liczbie 1100, sieciami i przyłączami infrastruktury technicznej, urządzeniami i znakami reklamowymi na działkach położonych przy ul. [...] w G. W skardze skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na mogące powstać niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżących w postaci uszczerbku na zdrowiu spowodowanym w szczególności nasilonym ruchem kołowym w pobliżu miejsca zamieszkania skarżących, brakiem odgrodzenia terenem zielonym drogi objętej projektem budowlanym, a także w postaci utraty estetyki miejsca zamieszkania, co wpływa na obniżenie wartości nieruchomości stanowiących własność skarżących. Postanowieniem z dnia 12 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania decyzji. W ocenie Sądu rozpatrywany wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Skarżący pomimo powołania okoliczności świadczących, w ich ocenie, o możliwości powstania trudnych do odwrócenia skutków przedmiotowej inwestycji, nie podali przekonujących argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie sprecyzowali jaka konkretnie szkoda (jakich rozmiarów) powstanie w ich majątku w wyniku realizacji inwestycji, w szczególności nie wyjaśnili jaka szkoda miałaby powstać na skutek utraty estetyki ich miejsca zamieszkania. Realizacja inwestycji nie grozi również powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, a w szczególności takich jak opisane w uzasadnieniu rozpoznawanego wniosku. Zdaniem Sądu, podnieść należy, że sam fakt wykonywania przez inwestora robót budowlanych w sytuacji, gdy dysponuje on ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, nie powoduje niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia nieodwracalnych skutków, albowiem inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót budowlanych przed rozpoznaniem skargi przez sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona. Konieczność wyważenia racji przemawiających za uwzględnieniem wniosku skarżących, jako właścicieli nieruchomości sąsiadującej z terenem inwestycji, oraz interesów inwestora powoduje, że wnioskodawcy są obowiązani do szczegółowego uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za zasadnością wniosku. Takiego uprawdopodobnienia w swym wniosku skarżący nie zawarli. Powoływanie się na niebezpieczeństwo utraty zdrowia na skutek nasilonego ruchu kołowego także samochodów ciężarowych jest twierdzeniem niczym nie uprawdopodobnionym. Skarżący nie wykazali w żaden sposób w jakim stopniu w wyniku realizacji inwestycji nastąpi zwiększenie intensywności ruchu kołowego w pobliżu ich nieruchomości i jak wpłynie to na ich stan zdrowia. Mieć przy tym należy na uwadze, że nieruchomości skarżących, jak również inne sąsiadujące z tą nieruchomością działki, zabudowane są budynkami usługowymi i są wykorzystywane dla potrzeb działalności gospodarczej, co ze swej istoty już teraz generuje zwiększony ruch kołowy w omawianym terenie. Zatem budowa w sąsiedztwie kolejnej infrastruktury usługowej, czy też usługowo-handlowej, jak się wydaje, nie wpłynie w sposób istotny na intensyfikację ruchu kołowego. Odnośnie twierdzenia skarżących o braku odgrodzenia terenem zielonym drogi objętej projektem budowlanym Sąd wskazał, że w istocie jest to zarzut skierowany przeciwko zaskarżonej decyzji. Zarzuty kwestionujące treść projektu budowlanego zatwierdzonego zaskarżoną decyzją mogą być wyłącznie rozpoznawane na etapie rozpoznawania skargi, nie mogą zaś być brane pod uwagę przy rozpoznawaniu wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, albowiem stanowiłoby to nieuprawnione wypowiadanie się o zasadności skargi przed wydaniem orzeczenia kończącego sprawę. Na powyższe postanowienie skarżący wnieśli zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy w postaci sprzeczności istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego materiału poprzez przyjęcie, że skarżący nie wykazali istniejącego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podnieśli, że skutki te polegać będą na uszczerbku na zdrowiu skarżących spowodowanych w szczególności nasilonym ruchem samochodowym w pobliżu ich miejsca zamieszkania, brakiem odgrodzenia terenem zielonym drogi objętej projektem budowlanym, a także w postaci utraty estetyki zamieszkania, co wpływa na obniżenie wartości nieruchomości stanowiących własność skarżących. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli uzna, że spełniona jest ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06). Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (vide: postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarżący nie wykazali w przekonujący sposób, że realizacja spornej inwestycji może ich narazić na niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak wynika z ustaleń Sądu I instancji oraz z akt sprawy w szczególności ze znajdującego się nich raportu oddziaływania na środowisko projektowanej inwestycji, działki na których jest planowania inwestycja oraz działki sąsiednie znajdują się w obszarze gdzie obok zabudowy mieszkaniowej zlokalizowana jest działalność usługowa, generująca ruch kołowy. Co więcej nieruchomość skarżących również jest zabudowana budynkami usługowymi, wykorzystywanymi na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej na której odbywa się ruch pojazdów dostawczych. Ponadto, jak wynika z powołanego wyżej raportu oddziaływania na środowisko, poza granicami lokalizacji centrum handlowego nie będzie występować ponadnormatywne oddziaływanie na środowisko czy też ujemny wpływ na zdrowie ludzi (str. 51 raportu). Z powyższego względu za nieuzasadnione należało uznać argumenty skarżących zmierzające do wykazania, że zwiększony ruch samochodowy po realizacji spornej inwestycji przyczyni się do powstania uszczerbku na ich zdrowiu. Nie mogły również odnieść zamierzonego skutki argumenty skarżących odnoszące się do kwestii estetyki ich miejsca zamieszkania skoro jak wskazano wyżej na terenie sąsiadującym z projektowaną inwestycją są zlokalizowane budynki usługowe w tym stacja paliw i warsztaty samochodowe. Podniesiony w zażaleniu argument dotyczący braku odgrodzenia terenem zielonym drogi objętej projektem budowlanym stanowi zaś w istocie zarzut pod adresem zaskarżonej decyzji, który może zostać rozpoznany na etapie rozpoznawania skargi. W takiej sytuacji należało podzielić pogląd Sądu I instancji, że skarżący nie podali przekonujących argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji tym bardziej, że w sprawie niniejszej należało wyważyć interes inwestora oraz interes skarżących dążących do wstrzymania wykonania decyzji pozwalającej na budowę centrum handlowego. Ponadto trzeba również wskazać, na co zwrócił uwagę Sąd I instancji, że to inwestor ponosi główne ryzyko związane z prowadzeniem robót budowlanych przez rozpoznaniem skargi przez Sąd. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.