II SA/Lu 684/10

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. i B. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. F., H. F., J. K. i B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a I. przyznać J. K. i B. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od opłat sądowych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. UZASADNIENIE Skarżący J. i B. małżonkowie K. na urzędowych formularzach wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący wezwani do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń nadesłali oświadczenie i niepotwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie dokumentów źródłowych. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1) zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Ustalenie wystąpienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem (por. tezę 1 postanowienia NSA z dnia 25 czerwca 2008 r., sygn. akt I GZ 153/08 - Legalis). Ponadto w przepadku przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. ustalenia wymaga także wpływ obowiązku ponoszenia kosztów postępowania na sytuację materialną strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy i jej rodziny. Koszty postępowania tworzą koszty sądowe i koszt ustanowienia m.in. adwokata. Koszty sądowe to opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Z akt niniejszej sprawy nie wynika, aby skarżący wnosili o przeprowadzenie czynności skutkujących koniecznością ponoszenia przez Sąd wydatków a tym samym koniecznością ich zwrotu przez skarżących. Zatem skarżący zobowiązani są w toku niniejszego postępowania do ponoszenia jedynie opłat sądowych, dlatego brak jest podstaw do zwolnienia ich w całości od ponoszenia kosztów sądowych. Opłaty sądowe w rozpoznawanej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złote ( § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania skarżących w sprawie niniejszej wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 292,80 złote brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Z oświadczeń skarżących wynika, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, zamieszkują w domu typu bliźniaczego o powierzchni [...] m2 i utrzymują się z emerytur i dochodu z najmu. Emerytura skarżącej wynosi [...] złotych netto, emerytura skarżącego wynosi [...] złotych netto zaś dochód z najmu mieszkania miesięcznie wynosi [...] złotych w tym [...] złotych opłaty za energię elektryczną. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżących wynosi [...] złotych netto. Łączne miesięczne koszty utrzymania koniecznego skarżących nieobejmujące kosztów wyżywienia, zakupu środków czystości i higieny osobistej oraz odzieży i opału wynoszą [...] złotych. Z pozostającej po poniesieniu wykazanych przez skarżących kosztów utrzymania kwoty [...] złotych ponoszą oni wydatki na zakup żywności, środków czystości i higieny osobistej, odzieży i opału. Skarżący są osobami cierpiącymi na szereg schorzeń. W ocenie referendarza sądowego skarżący nie wykazali, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący posiadają stałe dochody, których wysokość umożliwia im poniesienie kosztów utrzymania koniecznego i mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Nie można więc zaliczyć skarżących do osób ubogich, które nie są w stanie ponosić kosztów utrzymania koniecznego bądź do osób znajdujących się w wyjątkowo trudnej sytuacji życiowej. Dlatego referendarz sądowy nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku skarżących w całości. Brak podstaw do przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie całkowitym nie stoi na przeszkodzie rozważenia możliwości przyznania im prawa pomocy w zakresie częściowym. Porównanie wysokości dochodu skarżących do wysokości opłat sądowych związanych z niniejszym postępowaniem oraz do wysokości minimalnego wynagrodzenia w kwocie brutto adwokata wskazuje, że skarżący są w stanie bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego ponieść minimalne koszty ustanowienia adwokata. Porównanie to wskazuje również, że poniesienie przez skarżących opłat sądowych związanych z niniejszym postępowaniem, przy uwzględnieniu, że niektóre z nich mogą w toku postępowania występować kilkakrotnie, spowoduje uszczerbek w ich kosztach utrzymania koniecznego. Z tych powodów referendarz sądowy zwolnił skarżących z obowiązku ponoszenia opłat sądowych związanych z niniejszym postępowaniem i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.