II SA/Rz 1012/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Paweł Zaborniak /spr./ WSA Maciej Kobak Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2019 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na budowę -skargę oddala- UZASADNIENIE Przedmiotem skargi [...] sp. z o.o. (dalej A.), jest decyzja Wojewody [...] w [...] z dnia [...] lipca 2019 r., znak: [...], dotycząca odmowy udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji wnioskowej przez w/w Spółkę. Wojewoda zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] lipca 2019 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., po rozpatrzeniu odwołania A. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r., znak [...], o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz instalacjami wewnętrznymi na działce o nr 25/2 w [...] obr. [...] wraz z instalacją oświetlenia terenu, przebudową kablowego przyłącza, przebudową sieci gazowej, budową sieci i przyłączy kanalizacji sanitarnej wraz z przepompownią, budową sieci i przyłączy wodociągowych, przebudową istniejącego przyłącza telekomunikacyjnego i budową przyłącza kanalizacji deszczowej, w pkt 1 tej decyzji uchylił zapis znajdujący się w sentencji zaskarżonej decyzji Starosty [...] o treści: "i przyłączy kanalizacji sanitarnej wraz przepompownią na dz. o nr ew. 25/2, 122, 25/74, 25/5", i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie w miejscu uchylenia, nowego zapisu o treści: "i przyłączy kanalizacji sanitarnej wraz przepompownią na dz. nr ew. 25/2, 122, 25/4, 25/5". W pozostałej części decyzję Organu I instancji Wojewoda utrzymał w mocy. W uzasadnieniu opisanego rozstrzygnięcia ustalono, iż analizowana sprawa była już przedmiotem rozpoznania Organu odwoławczego. W dniu 30 marca 2018 r. Inwestor przedłożył uzupełniony projekt budowlany i jednocześnie poszerzył zakres swego wniosku o wydanie pozwolenia na budowę przyłącza kanalizacji sanitarnej wraz z przepompownią, budowę sieci przyłącza wody, przyłącza kanalizacji deszczowej, przebudowę przyłącza telekomunikacyjnego na działkach o nr: 25/2, 122, 25/4, 25/5 położonych miejscowości [...] Gmina [...]. Starosta [...] uznając, iż wniosek inwestora spełnia niezbędne warunki, decyzją z dnia 28 czerwca 2018 r., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla A. na zamierzenie obejmujące budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z instalacjami wewnętrznymi. Od tej decyzji złożono odwołanie, które w wyniku rozpatrzenia zostało przez Wojewodę [...] uwzględnione decyzją z dnia [...] września 2018 r. Przyczyną uchylenia decyzji było wydanie przez Starostę decyzji z naruszeniem art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r. poz. 1186; zwana dalej u.P.b.), to jest ze względu na brak zgodności projektu budowlanego z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2018 r. Naruszono także art. 33 ust. 1 ustawy u.P.b. jak również art. 10 § 1, art. 75 i 76 K.p.a. Starosta [...] w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, działając w oparciu o art. 34 i art. 35 ust. 1 i 3 u.P.b., zobowiązał inwestora do usunięcia wyszczególnionych braków i nieprawidłowości w projekcie budowlanym w terminie do dnia 25 stycznia 2019 roku. Dnia 24 stycznia 2019 r. Inwestor przedłożył pismo, w którym poinformował o usunięciu braków i nieprawidłowości dokumentacji załączonej do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę w przedmiotowej inwestycji. Jednocześnie Inwestor zmienił nazwę inwestycji. Organ I instancji stwierdzając, że projekt budowlany nie jest mimo tego kompletny, odmówił udzielenia pozwolenia na budowę obiektu wnioskowanego przez A. Stwierdzono, że złożony projekt budowlany nie zawiera projektu przyłącza energii elektrycznej oraz przyłącza gazu pozwalających na użytkowanie projektowanego budynku mieszkalnego zgodnie z przeznaczeniem. Odmowną decyzję Starosty zaskarżyło poprzez wniesienie odwołania [...] Sp. z o.o. podkreślając, że za opracowanie oraz wykonanie przyłączy odpowiada zakład energetyczny i gazowniczy, wobec czego decyzja odmowna w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę jest nieuzasadniona. Wojewoda zaskarżoną do Sądu decyzją rozpatrzył odwołanie A. W uzasadnieniu tej decyzji wyjaśniono, iż rozstrzygnięcie Starosty [...] zawiera błąd polegający jedynie na wpisaniu działki nr 25/74 zamiast nr 25/4. Z tej przyczyny Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. uchylił zapis znajdujący się w sentencji decyzji Organu I instancji i orzekł w tym zakresie z uwzględnieniem właściwego numeru działki. Dokonana korekta błędu numeru działki zdaniem Organu nie narusza zasady dwuinstancyjności postępowania, ponieważ zasadnicza treść rozstrzygnięcia Starosty [...] nie zmieniła się i pozostaje w zgodności z wnioskiem inwestora. Z analizy akt sprawy wynika, że inwestor dokonał poprawek w projekcie budowlanym oraz uzyskał i przedłożył nową decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia [...] grudnia 2018 r., która jest zgodna z przedłożonym projektem budowlanym. W dalszym ciągu jednak nie uzupełniono projektu budowlanego o projekt przyłącza energii elektrycznej i gazu, które są wymagane przez przepisy u.P.b. Zdaniem Wojewody w świetle przepisów ustawy u.P.b. pozwolenie na budowę musi dotyczyć całego zamierzenia budowlanego. Wyjątek dopuszczono jedynie wówczas, gdy zamierzenie obejmuje więcej niż jeden obiekt. W przypadku wniosku obejmującego jeden obiekt pozwolenie musi obejmować części składowe tego obiektu i to w takiej postaci, aby mógł on zostać zaużytkowany, zgodnie z przeznaczeniem, co oznacza, że w sytuacji, gdy inwestycja polega na budowie budynku, projekt budowlany tego budynku powinien obejmować nie tylko sam obiekt kubaturowy, ale także infrastrukturę towarzyszącą, bez której użytkowanie tego obiektu nie byłoby możliwe. Zaznaczono, że realizacja przyłączy może nastąpić również na podstawie zgłoszenia dokonanego w trybie art. 30 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 20 u.P.b., albo na podstawie przepisów prawa energetycznego albo o zbiorowym zaopatrzeniu wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Powyższe przepisy odnoszą się jednak do sytuacji, gdy w ramach przedsięwzięcia budowlanego wykonywane są wyłącznie roboty budowlane polegające na budowie wymienionych przyłączy. Tym samym w przypadku budowy nowego budynku budowlanego powinien on zostać zaprojektowany zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.P.b., czyli powinien posiadać wszystkie przyłącza niezbędne do samodzielnego funkcjonowania budynku. Projekt budowlany winien spełniać wymagania rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Zarówno z rysunku zagospodarowania terenu na stronie 16 projektu budowlanego, jak i rysunku o nazwie zbiorczy rysunek koordynacyjny uzbrojenia terenu strona 17 BM projektu budowlanego, nie wynika, aby dla spornej inwestycji projektowane były przyłącza energii elektrycznej oraz gazu. Wg części opisowej projektu budowlanego instalacji elektrycznych wewnętrznych, szczegółowe rozwiązania dotyczące kablowego przyłącza zasilającego będą przedmiotem oddzielnego opracowania PGED. Natomiast zgodnie z zapisami na stronie 96 projektu, dotyczącymi wewnętrznej instalacji gazowych i przyłącza gazowego, przyłącza te nie są tematem niniejszego opracowania i będą przedmiotem odrębnej dokumentacji. Organ potrzymał swoje stanowisko zaprezentowane w poprzedniej decyzji z dnia 13 września 2018 r. i uznał, że takie przesunięcie elementu zamierzenia inwestycyjnego do odrębnych procedur, jak czyni to inwestor jest sprzeczne z art. 33 ust. 1 u.P.b. Organ ustosunkowując się do zarzutu Spółki, że opracowanie projektu przyłączy oraz wykonanie tych przyłączy spoczywa na barkach zakładu energetycznego i gazowniczego stwierdził jego niezasadność. Skarżąca Spółka podnosi, że zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy - Prawo energetyczne przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych lub energii jest obowiązane zapewnić realizację i finansowanie budowy i rozbudowy sieci, w tym na potrzeby przyłączenia podmiotów ubiegających się o przyłączenie. Wskazuje się również, że zgodnie z art. 7 pkt 6 ustawy - Prawo energetyczne budowa i rozbudowa odcinków sieci służących do przyłączenia instalacji należących do podmiotów ubiegający się o przyłączenie do sieci, zapewnia przedsiębiorstwo energetyczne. Organ odwoławczy wyjaśnił także, iż przytoczone przepisy dotyczą budowy i rozbudowy sieci, zaś podstawą decyzji odmownej jest fakt nie zaprojektowania przyłącza energetycznego i gazowego w ramach całości projektowanej inwestycji – budowy budynku wielorodzinnego. Reasumując, Organ odwoławczy stwierdził, iż wskazane w odwołaniu zarzuty są niezasadne, a decyzja Starosty [...] prawa nie narusza i podlega (przy jednoczesnym zreformowaniu dostrzeżonych nieprawidłowości dotyczących numeru działki objętej inwestycją) utrzymaniu w mocy przez organ odwoławczy, co postanowiono w pkt 2 decyzji. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej: WSA), Spółka wniosła o uchylenie opisanej wyżej decyzji Wojewody [...] w całości, ewentualnie uchylenie również poprzedzającej tą decyzję decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie na jej rzecz od Organu kosztów postępowania. Wniosła również o dopuszczenie dowodu z załączonych do skargi: pisma z dnia 28 czerwca 2019 r., znak: [...] oraz pisma z dnia 26 czerwca 2019 r., znak: [...]. Zaskarżonej decyzji Spółka zarzuciła: 1. mające wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 33 ust. 1 u.P.b., poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że całość zamierzenia budowlanego, którego dotyczy wniosek Spółki o pozwolenie na budowę obejmuje swym zakresem również realizację towarzyszącej infrastruktury przyłączeniowej, bez której jak przyjęto nie jest możliwe użytkowanie projektowanego budynku zgodnie z jego przeznaczeniem, - art. 35 ust. 1 i 4 w zw. z art. 29a i art. 30 ust. 1 pkt 1a w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 20 u.P.b., polegające na ich niewłaściwym zastosowaniu poprzez odmowę wydania przez organ odwoławczy decyzji o pozwoleniu na budowę wskutek przyjęcia, że przedłożony przez Skarżącą projekt budowlany jest niekompletny, gdyż nie zawiera projektów przyłączy energii elektrycznej i gazu, mimo iż w obowiązującym stanie prawnym nie ma obowiązku przedkładania wraz z dokumentacją projektową zamierzonej inwestycji rozwiązań projektowych towarzyszącej infrastruktury przyłączeniowej, z uwagi na to, że realizacja przyłączy może nastąpić na podstawie zgłoszenia dokonanego w trybie przepisów u.P.b. albo na podstawie przepisów ustawy Prawo energetyczne lub ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, - art. 35 ust. 1 i 4 w zw. z art. 32 ust. 4 u.P.b., polegające na ich niewłaściwym zastosowaniu poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę, w sytuacji gdy Skarżąca spełniła wszystkie wymogi określone w przywołanych przepisach prawa budowlanego; 2. mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, a to art. 138 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a., poprzez niezasadne uchylenie decyzji organu I instancji w części wskazanej w rozstrzygnięciu skarżonej decyzji oraz jej utrzymanie w mocy w pozostałej części, w sytuacji, gdy właściwym była zmiana zaskarżonej decyzji poprzez udzielenie pozwolenia na budowę, ewentualnie - uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu skargi Spółka rozwinęła powyższe zarzuty. Zwróciła uwagę na istnienie wyjątków od wyrażonej w zdaniu pierwszym art. 33 ust. 1 u.P.b. zasady, jak chociażby realizacja przyłączy na podstawie przepisu art. 29a u.P.b. Przywołała orzeczenia sądów administracyjnych, stwierdzając na ich podstawie, że w obowiązujących przepisach brak jest wymogu by infrastruktura przyłączeniowa realizowana była łącznie z zasadniczym obiektem budowlanym, a to z uwagi na okoliczność, że przyłącza nie stanowią części składowej takiego obiektu. Wskazała również, że od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. zmieniającej u.P.b., nie ma już obowiązku dołączania do projektu budowlanego oświadczeń właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu oraz o warunkach przyłączenia do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych, zwracając uwagę na treść art. 5 ust. 1 pkt 2 u.P.b. oraz § 26 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zdaniem Spółki to inwestor określa zakres planowanych robót budowlanych we wniosku o pozwolenie na budowę i od jego woli zależy czy obejmuje on jednym wnioskiem wykonanie obiektu budowlanego wraz z przyłączami, czy też przedstawia organowi zamierzenie budowlane bez okazania szczegółów dotyczących realizacji planowanych przyłączy. Końcowo Spółka podniosła, że zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa energetycznego to nie na niej jako podmiocie ubiegającym się o budowę infrastruktury przyłączeniowej towarzyszącej budowie zasadniczej spoczywa obowiązek wykonania projektów takich przyłączy. Wskazała w tym miejscu na treść art. 7 ust. 5 i 6 ustawy - Prawo energetyczne. W odpowiedzi na skargę Organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje : Skarga została oddalona w całości, bowiem nie okazała się uzasadniona. Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 2107). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; zwana dalej w skrócie p.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast w myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Należy też dodać, iż w ramach kontroli legalności decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Stan faktyczny sprawy, w której wniesiono skargę został ustalony w sposób prawidłowy przy zastosowaniu art. 7, 77 i 80 K.p.a. Na jego podstawie Wojewoda był władny dokonać konkretyzacji przepisów prawa materialnego wyrażonych u.P.b. Przekazane do WSA akta administracyjne nie wymagały też uzupełnienia na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a., i mogły stanowić podstawę wyrokowania. Skarga zarzuca Wojewodzie błędną wykładnię art. 33 ust. 1 u.P.b. Powołany przepis stanowi: Pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego. Przez pojęcie przyłącza elektoroenergetycznego należy rozumieć odcinek lub element sieci służący do połączenia urządzeń, instalacji lub sieci podmiotu, o wymaganej przez niego mocy przyłączeniowej, z pozostałą częścią sieci przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego na rzecz podmiotu przyłączanego usługę przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej - § 2 pkt 15 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 4 maja 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania system elektroenergetycznego (Dz.U. nr 93, poz. 623). Natomiast przyłącze do sieci gazowej to odcinek sieci od gazociągu zasilającego do armatury odcinającej służący do przyłączenia do sieci gazowej urządzeń lub instalacji podmiotu przyłączanego - § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 2 lipca 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania sieci gazowej (Dz.U. z 2018 r. poz. 1158). W literaturze przedmiotu wyróżnić należy stanowisko J. Pokrzykwniaka, według którego analiza przepisów z zakresu prawa energetycznego pozwala na uogólnienie, zgodnie z którym przyłącze jest to element sieci łączący instalację wewnętrzną (ewentualnie grupowy węzeł cieplny) z pozostałą częścią sieci. Przyłącze trudno jest uznać za element instalacji wewnętrznej. Jest to element sieci, którego szczególny charakter, wyróżniający je na tle pozostałych składników sieci, wynika z faktu, że służy ono transportowaniu pary, gazu, energii elektrycznej do jednej instalacji wewnętrznej (ewentualnie do jednego grupowego węzła cieplnego) albo do ich odbioru z tej instalacji. W tym sensie łączy tę instalację z pozostałą częścią sieci. Przyłącze jest zatem objęte zakresem zastosowania normy z art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego (Pokrzywniak Jakub. 9.3. Pojęcie i status prawny przyłącza. W: Umowa o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej, gazowej lub ciepłowniczej oraz obowiązek jej zawarcia. Zagadnienia cywilnoprawne. LEX, 2013.). Warto również dodać, iż w świetle art. 7 ust. 1 u.P.e. przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych lub energii jest obowiązane do zawarcia umowy o przyłączenie do sieci z podmiotami ubiegającymi się o przyłączenie do sieci, na zasadzie równoprawnego traktowania i przyłączania, w pierwszej kolejności. Jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne odmówi zawarcia umowy o przyłączenie do sieci lub przyłączenia w pierwszej kolejności instalacji odnawialnego źródła energii, jest obowiązane niezwłocznie pisemnie powiadomić o odmowie Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki i zainteresowany podmiot, podając przyczyny odmowy. Natomiast według art. 7 ust. 2 u.P.e. umowa o przyłączenie do sieci powinna zawierać co najmniej postanowienia określające: termin realizacji przyłączenia (...). Sąd w niniejszym składzie w całości utożsamia się ze stanowiskiem tutejszego Sądu wypowiedzianym w sprawie o sygn. II SA/Rz 307/19, LEX, gdzie stwierdzono wyraźnie m.in., iż przepis art. 33 ust. 1 u.P.b. dotyczący obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę obejmującego całe zamierzenie budowlane i to nawet wówczas, gdy niektóre roboty budowlane objęte tym projektem mogłyby być wykonywane na podstawie zgłoszenia. Projekt budowlany zatwierdzany w drodze pozwolenia na budowę winien obejmować także i te elementy, których odrębna realizacja nie wymagałaby takiego pozwolenia. Tzw. etapowanie zamierzenia budowlanego jest możliwe wówczas, gdy całe zamierzenie obejmuje więcej niż jeden obiekt, a objęte danym etapem zamierzenie może samodzielnie funkcjonować zgodnie ze swoim przeznaczeniem, a ponadto inwestor przedstawił projekt zagospodarowania działki dla całego zamierzenia budowlanego (zob. wyrok NSA z 11 września 2018 r. sygn. akt II OSK 2010/17, CBOSA). Powyższy pogląd WSA w Rzeszowie znajduje potwierdzenie nie tylko w linii orzeczniczej tego Sądu ale także w wyrokach NSA i sądów administracyjnych pierwszej instancji, czego dowodem jest w szczególności wyrok NSA z 11 kwietnia 2018 r. sygn. akt II OSK 1697/17; wyrok NSA z 18 października 2017 r., sygn. akt II OSK 1799/17; wyrok WSA w Poznaniu z 27 lutego 2019 r. sygn. akt II SA/Po 999/18, wszystkie opublikowane w CBOSA. WSA w Poznaniu w przytoczonym powyżej orzeczeniu stwierdza jednoznacznie, że przepis art. 33 ust. 1 zd. 2 u.P.b. nie może być podstawą do żądania zatwierdzenia projektu budowlanego dla samego obiektu budowlanego, bez niezbędnych instalacji (takich zwłaszcza jak przyłącza) zapewniających możliwość użytkowania danego obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Innymi słowy nie można zakładać, że instalacje te inwestor uczyni drugim etapem inwestycji. Sąd słusznie tłumaczy, że wyrażone stanowisko nie pozostaje w kolizji z powołanymi w rozpoznanej skardze przepisami art. 29 ust. 1 pkt 20, czy 29a u.P.b. Przepisy te przewidują określone, mniej kwalifikowane reguły reglamentacji procesu realizacji przyłączy. Oczywistym jest, że każdy projekt budowlany nie musi zawierać wszystkich potencjalnych przyłączy do obiektu, ale tylko te, które wedle pierwotnego założenia są niezbędne, aby zaprojektowany obiekt mógł "samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem". Pamiętać też należy, że przyłącza mogą, a kiedy to konieczne z punktu widzenia użytkowania obiektu powinny zostać zaprojektowane w projekcie budowlanym jako element inwestycji. Podstawa ku temu wynika wprost z przepisów - zob. § 8 ust. 3 pkt 6 i 7 rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Wodnej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1935 z późn. zm.). Dlatego też uznać należy, że wszelkie przyłącza projektowane później, czyli już po zrealizowaniu obiektu, będzie można realizować na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 20 lub art. 29a u.P.b. Podzielić także należy stanowisko Wojewody wypowiedziane odnośnie przepisów art. 7 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz.U. z 2019 r., poz. 755 ze zm., zwana dalej u.P.e.). Przypomnieć zatem wypada, iż w myśl art. 7 ust. 5 u.P.e. przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych lub energii jest obowiązane zapewnić realizację i finansowanie budowy i rozbudowy sieci, w tym na potrzeby przyłączania podmiotów ubiegających się o przyłączenie, na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1-4, 7 i 8 i art. 46 oraz w założeniach lub planach, o których mowa w art. 19 i 20.. Według art. 7 ust. 6 u.P.e., budowę i rozbudowę odcinków sieci służących do przyłączenia instalacji należących do podmiotów ubiegających się o przyłączenie do sieci zapewnia przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, umożliwiając ich wykonanie zgodnie z zasadami konkurencji także innym przedsiębiorcom zatrudniającym pracowników o odpowiednich kwalifikacjach i doświadczeniu w tym zakresie. Przytoczone regulacje nie wyłączają przewidzianego w art. 33 ust. 1 u.P.b. ciążącego na inwestorze obowiązku przedłożenia projektu budowlanego obejmującego całość inwestycji wraz z przyłączami niezbędnymi do jego właściwego funkcjonowania. Innymi słowy, z tych regulacji nie da się wyprowadzić normy o tym, że to przedsiębiorstwo energetyczne a nie inwestor zobligowane jest do uzyskania zgody administracyjnej na budowę przyłączy energetycznych, a tym samym to również ono zobligowane jest opracować stosowną dokumentacje projektową. O tym bowiem jak winien wyglądać projekt budowlany i jakie elementy winien zawierać rozstrzygają przepisy u.P.b., a nie przepisy u.P.e. Te pierwsze jednoznacznie stanowią o konieczności zaprojektowania dla budynku mieszkalnego niezbędnej infrastruktury towarzyszącej w postaci przyłączy. Regulacje u.P.e., w tym powołany przez skarżącą Spółkę art. 7 ust. 5 i 6 tej ustawy, stanowi o tym kogo ustawodawca obciąża publicznoprawnym obowiązkiem budowy i rozbudowy odcinków sieci służących do przyłączenia instalacji należących do podmiotów ubiegających się o przyłączenie do sieci. Z tych regulacji można wysunąć wniosek o tym, że przedsiębiorstwo może być w świetle przepisów u.P.b. zarówno inwestorem jak również i wykonawcą sieci i przyłączy, działając na podstawie umowy z inwestorem. Innymi słowy, ustawowy obowiązek zapewnienia budowy i rozbudowy odcinków sieci służących do przyłączenia instalacji należących do podmiotów ubiegających się o przyłączenie do sieci przez przedsiębiorstwo nie znosi ciążącego na inwestorze obowiązku zaprojektowania przyłączy elektroenergetycznych i gazowych w projekcie budowlanym przewidującym budowę budynku wielorodzinnego. Dlatego załączone do skargi dokumenty w postaci pism [...] sp. z o.o. oraz [...] S.A., z którymi Sąd się zapoznał na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a., nie miały znaczenia dla oceny zasadności zgłoszonych przeciwko decyzji Wojewody zarzutów. Reasumując, kwestionowana przez Skarżącą decyzja Wojewody jest w pełni legalna i jako taka powinna pozostać w obrocie prawnym. Sąd, działając z urzędu nie dopatrzył się w działaniach Organu takich naruszeń, które mogłyby skutkować uwzględnieniem skargi z przyczyn w niej niewskazanych – art. 134 § 1 P.p.s.a. Przedstawione motywy nakazywały oddalić skargę w całości na podstawie art. 151 P.p.s.a.