II SO/Wa 33/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 15 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. L. o wymierzenie Rejonowemu Związkowi Spółek Wodnych w [...] grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 8 lutego 2021 r., odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych postanawia: 1. wymierzyć Rejonowemu Związkowi Spółek Wodnych w [...] grzywnę w wysokości 1.000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych), 2. zasądzić od Rejonowego Związku Spółek Wodnych w [...] na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE R. L. w dniu 6 kwietnia 2021 r. (data prezentaty Sądu) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Rejonowemu Związkowi Spółek Wodnych w [...] za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 8 lutego 2021 r. na czynność nałożenia opłaty na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 z późn. zm.). Podała, że skarga została doręczona do organu w dniu 10 lutego 2021 r. W odpowiedzi na wniosek Rejonowy Związek Spółek Wodnych w [...] podał, że jest niepubliczną formą organizacyjną, nie działa w celu osiągnięcia zysku, zrzesza Gminne Spółki Wodne na zasadzie dobrowolności i ma na celu zaspakajanie wskazanych przepisami ustawy potrzeb w zakresie gospodarowania wodami. Podniósł, że Związek, jak również Kierownik Związku, nie jest organem administracji publicznej i nie wykonuje zadań z zakresu administracji publicznej. Związek jest jednostką samofinansującą się i utrzymującą się ze środków uzyskanych w ramach prowadzonej działalności. Wobec powyższego odmówiono stronie skarżącej przekazania skargi do sądu administracyjnego, uznając, że rozstrzyganie sporów pomiędzy członkiem spółki a spółką należy do sądów powszechnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 z późn. zm.), dalej u.d.i.p., do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy P.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W myśl zaś art. 55 § 1 P.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Powołane wyżej przepisy przewidują dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie organowi grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania wskazanych wyżej dokumentów sądowi administracyjnemu w ustawowym terminie, bez względu na przyczyny. Przewidziany w art. 54 § 2 P.p.s.a. obowiązek przekazania Sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę ma bowiem charakter bezwzględny. Natomiast sąd, rozpoznając sprawę z wniosku o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków z art. 54 § 2 P.p.s.a., winien wziąć pod uwagę wszystkie jej okoliczności, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ tych obowiązków, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a., ma charakter mieszany: dyscyplinująco–restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. o sygn. akt II OSK 1024/06, publ. www. orzeczenia.nsa.gov.pl.). Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku przekazania do sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy w ustawowym terminie, nawet jeżeli dopełnienie tego obowiązku nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarga R. L. z dnia 8 lutego 2021 r. na czynność nałożenia przez Rejonowy Związek Spółek Wodnych w [...] opłaty na podstawie art. 15 ust. 1 u.d.i.p. została doręczona Związkowi w dniu 10 lutego 2021 r. Oznacza to, że Związek winien przekazać do Sądu skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi najpóźniej w dniu 25 lutego 2021 r. Natomiast, jak wynika z odpowiedzi na wniosek, skarga nie została przekazana do Sądu, bowiem Związek uznał, iż sądy administracyjne nie są właściwe w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu, przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem podmiotu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Nie ma przy tym znaczenia, czy podmiot, którego akt, czynność, bezczynność lub przewlekłość są skarżone, jest istotnie organem administracji, chociażby w znaczeniu funkcjonalnym. Każda bowiem instytucja, oznaczona w skardze, jako organ administracji, za pośrednictwem którego ta skarga jest wnoszona, jest obowiązana do przekazania skargi właściwemu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu. Na obowiązek ten nie ma też wpływu przekonanie podmiotu zobowiązanego do przekazania skargi, iż skarga ta jest bezzasadna, czy nawet niedopuszczalna. Bowiem ocena, czy podmiot jest organem zobowiązanym, a wniesiona skarga zasadna, dopuszczalna, czy też nie, należy wyłącznie do sądu, do którego skarga jest kierowana (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2021 r., sygn. akt III OSK 694/21, publ. www. orzeczenia.nsa.gov.pl.). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w szczególności fakt, że skarga R. L. nie została przekazana do Sądu, należało uznać, że zaistniały podstawy do wymierzenia Rejonowemu Związkowi Spółek Wodnych w [...] grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Grzywnę, zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 P.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2021 r. (M. P. z 2021 r., poz. 137), przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2020 r. wyniosło 5.167,47 zł, zatem górna granica grzywny wynosi 51.674,70 zł. Przy określaniu wysokości grzywny Sąd miał na względzie trwającą cały czas zwłokę w realizacji obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., jak również wskazany szczególny przedmiot sprawy, jakim jest dostęp do informacji publicznej. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.