Ppolska.starec← UrzadnikВойти

VII SO/Wa 23/21

Sądy administracyjne2021-11-25
Sygnatura
VII SO/Wa 23/21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2021-11-25
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie

Sędziowie

Tomasz Janeczko

Rozstrzygnięcie

Odrzucono wniosek

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA- Tomasz Janeczko po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2021r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. Ł. o pozbawienie uprawnień zawodowych Prezydenta RP postanawia: odrzucić wniosek UZASADNIENIE Pismem z 30 września 2021r. M. Ł. (dalej: "wnioskodawca") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek zatytułowany "skarga/wniosek o pozbawienie prawa wykonywania funkcji publicznych przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudę". W treści ww. pisma wniósł o wydanie sądowego zakazu wykonywania funkcji publicznych i pozbawienie uprawnień zawodowych Prezydenta PR. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi/wniosku Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi/wniosku, w szczególności, czy dotyczą one przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. W ocenie Sądu, sprawa, której dotyczy wniosek nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej enumeratywnie w art. 3 § 2 - 4 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2019r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Rozpoznając przedmiotowy wniosek M. Ł. należało w pierwszej kolejności ustalić, co jest jego przedmiotem. W tym miejscu należy zaznaczyć, że o tym, w jakim przedmiocie pismo rozpozna Sąd decyduje jego treść. Niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, pismo inicjujące postępowanie przed sądem powinno być bowiem rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma (por. postanowienia NSA z dnia: 9 grudnia 2009r. sygn. akt II FZ 530/09, LEX nr 580779; 28 września 2011r. sygn. akt II OZ 833/11, LEX nr 1069194). W piśmie z dnia 30 września 2021r. zatytułowanym jako "skarga/wniosek o pozbawienie prawa wykonywania funkcji publicznych przez Prezydenta RP, M. Ł. wniósł o wydanie sądowego zakazu sprawowania funkcji publicznych i pozbawienie uprawnień zawodowych przez Prezydenta RP. Z uwagi na powyższe nie można było wywieść, że pismo to stanowi skargę, gdyż nie wskazano organu, którego czynność lub brak czynności jest skarżony. Co więcej nie można z tego pisma wywnioskować jaka czynność lub brak czynności jest w nim zaskarżona. Sąd uznał, że pismo z 30 września 2021r. stanowi wniosek, o którym mowa w art. 63 p.p.s.a. W ocenie Sądu wniosek M. Ł. o pozbawienie uprawnień Prezydenta RP jest niedopuszczalny, gdyż sądy administracyjne nie sprawują kontroli nad organami konstytucyjnymi, w znaczeniu jakie przyjmuje skarżący. Takiej kontroli nie przewiduje Konstytucja RP, ani żaden inny akt prawny. Skoro żaden akt prawny nie daje sądom administracyjnym podstaw do kontrolowania Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, tym bardziej sąd administracyjny nie może orzekać w zakresie działalności wykonywanej przez Prezydenta RP. Prezydent RP jest najwyższym przedstawicielem Rzeczypospolitej Polskiej i gwarantem ciągłości władzy państwowej (art. 126 Konstytucji RP). Nie jest, ani nie pełni funkcji, jakie można przypisać organowi administracji publicznej. Podkreślić ponadto należy, że Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z art. 145 Konstytucji RP za naruszenie Konstytucji, ustawy lub za popełnienie przestępstwa może być pociągnięty do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu. Postawienie Prezydenta RP w stan oskarżenia może nastąpić uchwałą Zgromadzenia Narodowego, podjętą większością co najmniej 2/3 głosów ustawowej liczby członków Zgromadzenia Narodowego na wniosek co najmniej 140 członków Zgromadzenia Narodowego. Z powyższych zapisów ustawy zasadniczej wynika, że Prezydent RP za swoją działalność nie podlega odpowiedzialności przed sądami w tym sądami administracyjnymi. Reasumując, skoro złożony przez M. Ł. wniosek nie dotyczył wykonywania zadań administracji publicznej w formach prawnych poddanych przez ustawodawcę kontroli sądu administracyjnego, należało stwierdzić, że wniosek ten jest niedopuszczalny, co obligowało sąd do jego odrzucenia na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.