I OZ 759/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 11 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. T. i innych na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 23 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Bk 309/07 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi A. T. i innych na pismo Wojewody M. w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w Ł. w sprawie likwidacji szkoły podstawowej postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2007 r., sygn akt II SA/Bk 309/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." odrzucił skargę kasacyjną A. T. i innych w sprawie z ich skargi na pismo Wojewody M. w B. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w Ł. w sprawie likwidacji szkoły podstawowej. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd pierwszej instancji podał, iż skarżący reprezentowani przez zawodowego pełnomocnika – radcę prawnego H. N. wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia tego Sądu z dnia 12 czerwca 2007r w przedmiocie odrzucenia skargi. Od skargi kasacyjnej nie został uiszczony wpis. Wskazano, iż stosownie do treści art. 221 p.p.s.a pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeśli pismo podlega opłacie stałej. Zażalenie na powyższe postanowienie w imieniu skarżących wniósł radca prawny H. N. wnosząc o jego uchylenie. Skarżący zarzucił naruszenie art. 221 w związku z art. 219 § 2 i art. 231 p.p.s.a., § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) oraz naruszenie art. art. 100 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Pełnomocnik skarżących wskazał, iż postępowanie sądowe w niniejszej sprawie jest wolne od opłat, o czym stanowi art. 100 powołanej ustawy o samorządzie gminnym i tym samym Sąd nie miał podstaw do stosowania art. 221 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. W myśl art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej "p.p.s.a.", do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Nie można podzielić poglądu zaprezentowanego w zażaleniu co do przysługującego skarżącemu zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 100 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Przepis art. 100 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że postępowanie sądowe, o którym mowa w artykułach poprzedzających rozdziału 10 tej ustawy, a więc postępowanie sądowe odnoszące się do nadzoru nad działalnością gminy, jest wolne od opłat sądowych. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżących podniósł zarzut bezzasadnego zastosowania art. 221 p.p.s.a., uznając że postępowanie objęte skargą zgodnie z regulacją powołaną powyżej jest wolne od opłat sądowych i z tego powodu skarga kasacyjna nie mogła zostać odrzucona. Podkreślić należy, że postępowanie odnoszące się do nadzoru nad działalnością gminy jest wprawdzie wolne od opłat sądowych, ale pod warunkiem, że jest to postępowanie, o którym mowa w art. 93 lub 98 ustawy o samorządzie gminnym. W niniejszej sprawie z taką sytuacją nie mamy do czynienia. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo Wojewody stwierdzające brak podstaw do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego. Nadto przepis art. 98 odnosi się do rozstrzygnięć organów nadzoru oraz stanowisk zajętych w trybie art. 89 tejże ustawy i przewiduje zamknięty katalog podmiotów legitymowanych do wniesienia skargi na podstawie art. 98 ust. 1. Tymi podmiotami są gminy i związki gminne, co jednoznacznie wynika z brzmienia art. 98 ust. 3. Powyższego stanowiska nie zmienia przepis art. 98 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym nakazujący do postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, stosować odpowiednio przepisy o zaskarżaniu do sądu administracyjnego decyzji w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej. Z powyższych względów skarżącym jako osobom nie należącym do kategorii podmiotów określonych w art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), nie przysługuje zwolnienie od opłat sądowych na podstawie art. 100 tejże ustawy. W tym stanie rzeczy do skargi wniesionej w niniejszej sprawie należy stosować przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W myśl zaś art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej - art. 221 p.p.s.a. Celem przepisu art. 221 p.p.s.a. jest uiszczenie bez wezwania opłaty stałej od pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego. Stosownie zaś § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 złotych. Gdy więc adwokat lub radca prawny wniesie nieopłaconą skargę kasacyjną, podlegającą opłacie w wysokości ułamkowej części (½) wpisu stałego (opłacie w wysokości stałej), czynność taka podlegać będzie sankcji przewidzianej w art. 221 p.p.s.a. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku prawidłowo uznał, że skarga kasacyjna powinna zostać w niniejszej sprawie opłacona opłatą stałą, a brak tej opłaty w sytuacji, gdy strona skarżąca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika pociąga za sobą konieczność odrzucenia skargi kasacyjnej bez wzywania pełnomocnika do uiszczenia owej opłaty. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w postanowieniu.