I SA/Wa 1646/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Miasta P. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w sprawie ze skargi Miasta P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Miasto P. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] czerwca 2011 r., nr [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] stycznia 2011 r., nr [...] dotyczącą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] kwietnia 2000 r., znak [...] stwierdzającej nabycie przez Miasto P. z mocy prawa, nieodpłatnie, własności nieruchomości położonych w P., oznaczonych w ewidencji gruntów w jednostce ewidencyjnej, obrębie [...] jako działki nr [...] oraz nr [...], opisanych w karcie inwentaryzacyjnej nr [...], stanowiącej integralną część tej decyzji. W skardze strona zamieściła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W motywach wniosku skarżąca podkreśliła, że za wstrzymaniem przemawia realna możliwość wyrządzenia znacznej szkody w majątku Miasta P., bowiem w przypadku stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej z [...] kwietnia 2000 r., jeszcze przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego, można przenieść na osobę trzecią prawo własności nieruchomości objętej ww. decyzją. Miasto P. zaznaczyło, że to zagrożenie nie jest wyłącznie potencjalne, bowiem w podobnych sprawach wnioskodawcy jeszcze przed zakończeniem postępowania przenoszą nowo nabyte prawa na osoby trzecie lub występują przeciwko Miastu P. z roszczeniami odszkodowawczymi. Skarżący podkreślił, że z uwagi na fakt, że sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnych nie są jednostkowe, praktyka taka może narazić Miasto P. na wysokie koszty obsługi przedmiotowych roszczeń. Dodał również, że nieruchomość, która stanowi przedmiot niniejszego postępowania ma strategiczne znaczenie z punktu widzenia realizacji zadań gminy (transport zbiorowy – fragment [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu skargi przez organ sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Oceniając całokształt okoliczności w sprawie, jak również mając na uwadze przedstawione przez skarżących argumenty uznać należało, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] czerwca 2011 r. zasługuje na uwzględnienie. Skoro stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej może wpłynąć na zmiany właścicielskie nieruchomości – prawdopodobieństwo przeniesienia na osobę trzecią prawa własności nieruchomości, jak również z uwagi na sposób jej wykorzystania może spowodować szkody organizacyjne i materialne (jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych pisma Urzędu Miasta P., Wydziału Gospodarki Nieruchomościami z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] na nieruchomości znajdują się [...], a na gruncie tym Miasto P. realizuje cel publiczny – lokalny transport zbiorowy (art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591), Sąd uznał, że wyczerpane zostały przesłanki spowodowania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków o których mowa w art. 61 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak na wstępie.