I OZ 856/10

SENTENCJA I OZ 856 / 10 POSTANOWIENIE Dnia 17 listopada 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 września 2010 r. sygn. akt II SA/Łd 877/10 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi K. C. na uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zamiany nieruchomości stanowiących własność Miasta L. na nieruchomości stanowiące własność [...] Spółki z o.o. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE I OZ 856 / 10 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez K. C. uchwały Rady Miejskiej w Łodzi z dnia [...] kwietnia 2010 r. w sprawie zamiany nieruchomości stanowiących własność Miasta L. na nieruchomości stanowiące własność [...] Spółki z o.o. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji, odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały, wskazał, iż z treści art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) wynika obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek powołanych w tym przepisie przez wnioskodawcę. Przepis zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając jednak obowiązku ich udowodnienia, a jedynie uprawdopodobnienia. Ciężar uprawdopodobnienia powyższych okoliczności spoczywa przy tym na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń i to w jej interesie leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zaistnienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem Sądu pierwszej instancji nie sposób przyjąć, aby strona składająca rozpoznawany wniosek przedstawiła argumentację potwierdzającą zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały. Sąd nie podzielił też twierdzenia strony, iż realizacja postanowień zaskarżonego aktu wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazując na przedstawione wyżej względy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła K. C., wnosząc o jego zmianę poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej w Łodzi z dnia [...] kwietnia 2010 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca analizując charakter instytucji wstrzymania wykonania, o której mowa w art. 61 p.p.s.a., podniosła, iż Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania przedmiotowego wniosku powinien wezwać skarżącą do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie podstawy prawnej, przez powołanie się na jedną z przesłanek. W ocenie skarżącej nie musiała ona uprawdopodabniać przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a., ponieważ przepis ten nie stanowił podstawy zawartego w skardze wniosku. Natomiast w przeciwieństwie do przepisu § 3 art. 61 p.p.s.a. w § 2 tego przepisu ustawodawca nie określił pozytywnych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu lub czynności organu administracji publicznej. W ocenie skarżącej w sytuacji, kiedy uchwała dotycząca umowy zamiany indywidualnie oznaczonych nieruchomości została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, Rada Miejska w Łodzi powinna z urzędu wstrzymać jej wykonane. Organ jednostki samorządu terytorialnego nie uczynił tego, jak również nie rozpatrzył zawartego w skardze wniosku strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Skarżąca zarzuciła Sądowi, iż rozpoznając przedmiotowy wniosek naruszył art. 133 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a, ponieważ był zobowiązany do wydania zaskarżonego postanowienia na podstawie akt, w tym na podstawie całego zebranego w sprawie materiału dowodowego. Skarżąca wskazała, iż w dniu 7 września 2010 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentu w postaci dwóch wypisów z rejestru gruntów oraz dwóch odpisów ksiąg wieczystych (powyższe dokumenty znajdują się w aktach sprawy), a z których wynika, że Rada Miejska w Łodzi podjęła uchwałę w przedmiocie zamiany nieruchomości stanowiących własność Gminy Łódź, składających się z czterech działek, jednakże co do niektórych nie będąc właścicielem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie. Odmienne wywody w tym zakresie zaprezentowane we wniesionym zażaleniu są chybione. Z tych też względów zgodzić się należy z Sądem pierwszej instancji, że w przedmiotowej sprawie we wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały skarżąca nie wykazała przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena Sądu pierwszej instancji w tym zakresie nie została podważona we wniesionym zażaleniu. Z uwagi na przedmiot zażalenia brak jest też podstaw, aby czynić Sądowi zarzut naruszenia art. 61 § 2 pkt 3 p.p.s.a., a więc braku wstrzymania z urzędu przez organ wykonania skarżonej uchwały. Ze wskazanych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.