I OZ 720/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 27 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 437/10 oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. R. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 437/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek S. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że prawomocnym postanowieniem z dnia 22 marca 2011 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W dniu 8 czerwca 2011 r. skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy wskazując, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Źródłem utrzymania małżonków są emerytury w łącznej kwocie [...] zł brutto ([...] netto). Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że na leki i odpłatne wizyty u lekarza rodzina wydaje miesięcznie ok. [...] zł. Utrzymanie mieszkania kosztuje ich [...] zł miesięcznie. Pozostałe środki, wg oświadczenia skarżącego, wystarczają rodzinie jedynie na skromne życie i nie pozwalają na poczynienie nawet najmniejszych oszczędności. Oddalając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych Sąd I instancji stwierdził, że składając ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący nie przedstawił nowych okoliczności dotyczących jego sytuacji majątkowej, które uzasadniałyby odmienną ocenę możliwości poniesienia przez niego kosztów postępowania. Na niezmienionym poziomie pozostaje wysokość uzyskiwanego przez rodzinę dochodu, nie zmieniły się też w zasadniczy sposób wykazane we wniosku wydatki. Co prawda w kolejnym wniosku skarżący nie wskazał, że część uzyskiwanego dochodu przekazywana jest dzieciom i wnukom oraz na cele kultu religijnego, jednak okoliczność ta nie wpływa, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w negatywny sposób na sytuację finansową skarżącego. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S. R. W uzasadnieniu wnoszący zażalenie wskazał, że nie ma możliwości zgromadzenia środków na opłacenie pełnomocnika, w związku z ponoszonymi wydatkami na leczenie i niską emeryturą. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Jak przyjęto w orzecznictwie, po wydaniu postanowienia niekończącego postępowania w sprawie zgłoszony ponownie wniosek dotyczący tej samej kwestii podlega rozpoznaniu, jednak w razie niestwierdzenia zmiany okoliczności należy go oddalić. W świetle powyższego trzeba zwrócić uwagę, że wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy był już przedmiotem oceny Sądu. Postanowieniem z dnia 22 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił S. R. przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 305/11 oddalił zażalenie na to postanowienie. Analiza obu wniosków o przyznanie prawa pomocy złożonych przez skarżącego (z dnia 18 stycznia 2011 r. i z dnia 8 czerwca 2011 r.) wskazuje, iż okoliczności niniejszej sprawy nie uległy zmianie. Tym samym, skoro przesłanki przyznania skarżącemu prawa pomocy były już raz oceniane i zarówno Sąd I instancji, jak i Naczelny Sąd Administracyjny uznały, iż wniosek w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie to należy uznać, iż brak jest przesłanek do zmiany stanowiska i zastosowania trybu określonego w art. 165 P.p.s.a. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.