II GZ 386/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. G. Sp. jawna w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 117/21 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. G. Sp. jawna w S. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2020 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 marca 2021 r., odmówił A. G. Sp. jawnej w S. wstrzymania wykonania objętej jej skargą decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2020 r., w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Zażaleniem A. G. Sp. jawna w S., zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu: A. naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a., w szczególności przez: 1. bezprawne uznanie, iż dla oceny rozmiaru szkody oraz charakteru skutków po stronie skarżącej ma znacznie, iż ma ona możliwość uzyskiwania przychodów z innych źródeł; podczas gdy w rzeczywistości okoliczność ta jest bezprzedmiotowa dla oceny charakteru skutków uprawdopodobnionych przez skarżącą, tj. w szczególności skutków kadrowych, ryzyka utraty klientów, ryzyka zwrotu dofinansowania oraz ryzyka utraty prawa do lokalu; 2. bezprawne uznanie, iż dla oceny rozmiaru szkody oraz charakteru skutków po stronie skarżącej ma znacznie, iż skarżąca nie utraciła płynności finansowej i nie grozi jej likwidacja; podczas gdy okoliczność ta jest bezprzedmiotowa z uwagi na wykazanie przez skarżącą, iż poza utraconym zyskiem stale ponosi ona konkretne straty; 3. bezprawne uznanie, iż dla oceny rozmiaru szkody oraz charakteru skutków po stronie skarżącej mają znaczenie dane skarżącej związane z jej ogólną sytuacją majątkową, podczas gdy zaskarżona decyzja dotyczy wyłącznie jednej apteki skarżącej i w tej sferze rodzi konkretne szkody oraz trudne do odwrócenia skutki; 4. bezprawne pominięcie w ocenie dokonywanej przez Sąd I Instancji, najistotniejszego trudnego do odwrócenia skutku, w postaci wysoce prawdopodobnego ryzyka utraty tytuł prawnego do lokalu apteki, co w rezultacie uczyni bezprzedmiotowym rozstrzygniecie skargi, z uwagi na brak możliwości ponownego uruchomienia apteki ze względu na obowiązując aktualnie ograniczenia, nawet w przypadku jej uwzględnienia; B. naruszenie art. 134 § 1 i art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a. przez niewzięcie pod uwagę istotnych w sprawie okoliczności związanych ze specyfiką działalności aptecznej, dotyczących przesłanki udzielania ochrony tymczasowej oraz sporządzenie uzasadnienia, które pomija argumenty skarżącej dotyczące specyfiki działalności aptecznej oraz ryzyka utraty tytułu prawnego do lokalu, skutkującego brakiem możliwości ponownego otwarcia apteki, nawet w przypadku uwzględnienia skargi. Podnosząc te zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie co do istoty sprawy przez wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2020 roku, znak: [...], ewentualnie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega uwzględnieniu w zakresie, w jakim zmierza ono do uchylenia wadliwego postanowienia Sądu I instancji. Wskazania wymaga, że z dniem 14 czerwca 2018 r. wszedł w życie art. 108 ust. 4a ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 944 ze zm., dalej: p.f.), dodany przez art. 6 pkt 10 lit. b) ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 1039). Przywołany przepis art. 108 ust. 4a p.f. stanowi, że do decyzji, o których mowa w ust. 4, wydanych na podstawie art. 81 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 4a oraz art. 103 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 3 p.f. nie stosuje się art. 61 § 3 p.p.s.a. Powołana nowelizacja obowiązywała tak w dacie wydania decyzji przez Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w Kielcach z dnia [...] lipca 2019 r., decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2020 r., jak i obowiązywała w chwili rozpoznawania przez Sąd I instancji wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji cofającej udzielone skarżącej spółce zezwolenie. Jak wynika z treści decyzji organu I instancji, utrzymanego w mocy objętym skargą rozstrzygnięciem Głównego Inspektora Farmaceutycznego, podstawę prawną cofnięcia skarżącej spółce zezwolenia na prowadzenie apteki stanowił między innymi art. 103 ust. 1 pkt 2 p.f. Wejście w życie przepisu art. 108 ust. 4a p.f. wpływa bezpośrednio na sposób oceny zasadności wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji. Skoro bowiem, mocą art. 6 pkt 10 lit. b) cyt. powyżej ustawy zmieniającej ustawę Prawo farmaceutyczne, poprzez dodanie art. 108 ust. 4a p.f, zastosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a. w niniejszej sprawy zostało wyłączone, nie mają jakiegokolwiek znaczenia podniesione przez skarżącą powody uzasadniające wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, i to bez względu na zawartą w nich siłę argumentacji czy załączone dowody. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) nie zawiera innej regulacji, oprócz art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiającej sądowi wstrzymanie wykonania zaskarżonej skargą decyzji organu administracji. Z tej przyczyny wniosek skarżącej powinien był zostać oddalony. Wobec powyższego należy więc uchylić zaskarżone postanowienie Sądu I instancji i odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż nie ma podstawy prawnej do wydania postanowienia o udzieleniu ochrony tymczasowej. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.