Ppolska.starec← UrzadnikВойти

IV SAB/Wr 658/22

Sądy administracyjne2023-01-31
Sygnatura
IV SAB/Wr 658/22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2023-01-31
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Sędziowie

Ewa KamienieckaKatarzyna RadomMarta Pająkiewicz-Kremis

Rozstrzygnięcie

*Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom, Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 31 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi O. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wydania karty pobytu postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 17 maja 2022 r. skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego, w zakresie rozpoznania złożonego wniosku o wydanie karty pobytu. Zarządzeniem z 8 lipca 2022 r. (doręczonym 21 lipca 2022 r.) pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia na przewlekłe prowadzenie sprawy, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W tym terminie wpłynęło pismo z 26 lipca 2022 r., do którego załączona została kserokopia skargi wraz z kserokopią nadania przesyłki poleconej z datą 17 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Merytoryczną kontrolę skargi zawsze poprzedza ocena, czy skarga jest dopuszczalna, oraz, czy nie zachodzi jedna z przesłanek jej odrzucenia w rozumieniu art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Wniesiona w sprawie skarga dotyczy przewlekłości Wojewody Dolnośląskiego w rozpoznaniu wniosku strony o wydanie karty pobytu. Z art. 37 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735) wynika z kolei, że w przypadku prowadzenia postępowania dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia. Wniesienie ponaglenia stanowi więc niezbędny warunek złożenia skargi na przewlekłość. Brak poprzedzenia tego rodzaju skargi ponagleniem czyni ją tym samym niedopuszczalną. Jak wynika z akt sprawy, pismem z 8 lipca 2022 r. Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej do przedłożenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, dowodu wniesienia ponaglenia w sprawie dotyczącej na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego. W wyznaczonym terminie pełnomocnik strony złożył pismo z 26 lipca 2022 r., do którego załączona została kserokopia skargi wraz z kserokopią nadania przesyłki poleconej z datą 17 maja 2022 r. Wymieniony w załączeniu brak formalny skargi nie został zatem uzupełniony. Kserokopii skargi nie sposób – co oczywiste – uznać za dowód wniesienia ponaglenia, natomiast na podstawie kopii dowodu nadania przesyłki poleconej nie ma możliwości ustalenia, jakie pismo zostało w ten sposób przesłane do organu. Omawiany dowód nie zawiera bowiem jakiegokolwiek opisu odnoszącego się do zawartości przesyłki, natomiast na podstawie daty stempla pocztowego (17 maja 2022 r.) oraz nadesłanej przez pełnomocnika "pierwszej" strony skargi można przypuszczać, że jest to potwierdzenie nadania skargi (opatrzonej tą samą datą). Pełnomocnik skarżącego nie wykazał zatem, by skarga na przewlekłość została poprzedzona ponagleniem złożonym do organu. Z tych też względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji