II SA/Wa 2128/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 października 2021 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści oddala skargę UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] Komendant Główny Straży Granicznej (dalej także: "Komendant Główny SG" lub "organ"), działając na podstawie na podstawie art. 144 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256, zwanej dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu zażalenia M. K., utrzymał w mocy postanowienie Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, wydane na podstawie art. 219 w zw. z art. 217 § 1, art. 217 § 2 pkt 2 i art. 218 § 1 k.p.a. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym. Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. M. K. (zwany dalej także jako: "Strona"; "Skarżący") wystąpił do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z wnioskiem, uzupełnionym pismem z dnia [...] lutego 2021 r., o potwierdzenie pełnienia przez niego służby w [...] Oddziale Straży Granicznej w okresach od dnia [...] lipca 2004 do dnia [...] lipca 2007 r. oraz od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] lutego 2019 r. w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury określonych w § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1611). Postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2021 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej odmówił wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez skarżącego służby w warunkach określonych w § 2 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia w okresach wskazanych we wniosku z dnia [...] grudnia 2020 r. Powyższe postanowienie zostało doręczone M. K. w dniu [...] lutego 2021 r. Pełnomocnik Strony złożył (w placówce operatora pocztowego) w dniu [...] lutego 2021 r. zażalenie na przedmiotowe rozstrzygnięcie, z zachowaniem przewidzianego prawem terminu, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie co do istoty sprawy zgodnie z wnioskiem Strony, względnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wniesionego zażalenia Strona zarzuciła przedmiotowemu postanowieniu, że jako nieodpowiadające prawu powinno zostać uchylone albowiem, w szczególności, nie uwzględniono uprawnień jakie Strona uzyskała w trakcie pełnienia służby w Wydziale [...] Oddziału Straży Granicznej. Pełnomocnik Strony podkreślił, że fakty potwierdzone dowodami posiadanymi przez organ I instancji wskazują, że wnioskujący – M. K. pełnił służbę w warunkach określonych w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. Komendant Główny SG postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2021r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] uznając, że zostało wydane zgodnie z obowiązującymi regulacjami oraz w oparciu o posiadane przez organ dokumenty. Organ odwoławczy wskazał, że M. K. wniósł o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach określonych w § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w okresach od dnia [...] lipca 2004 do dnia [...] lipca 2007 r. oraz od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] lutego 2019 r. W myśl przywołanego przepisu emeryturę podwyższa się o 2 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez Centralny Pododdział [...] Policji "BO[...]" lub samodzielny pododdział [...] Policji, jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub przez Straż Graniczną, albo nabył uprawnienia i kwalifikacje [...], b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej lub w procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Komendanta Głównego Straży Granicznej. Ponieważ powołane powyżej brzmienie przepisu weszło w życie w dniu 7 czerwca 2019r., a zatem już po zakończeniu przez skarżącego służby w Straży Granicznej, do stanu faktycznego sprawy zastosowanie będzie miał ww. przepis w brzmieniu obowiązującym w okresie od dnia 1 czerwicą 2005 r. do dnia 14 listopada 2012 r., stanowiący, że: "Emeryturę podwyższa się o 2 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty [...], do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji łub przez Straż Graniczną, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji lub Straży Granicznej lub w procesie szkolenia, mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji łub Komendanta Głównego Straży Granicznej". Organ podniósł też, że ponadto w okresie od dnia 15 listopada 2012 r. do dnia 6 czerwca 2019 r. obowiązywało brzmienie przepisu, iż "Emeryturę podwyższa się o 2 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty [...], do udziału w działaniach bojowych realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub przez Straż Graniczną, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, działaniach bojowych Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży) Granicznej łub w procesie szkolenia mającym na celu przygotowane do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Komendanta Głównego Straży Granicznej". W kontekście powyższego przepisu, Organ wskazał, że kwestie uzyskiwania uprawnień przez funkcjonariuszy Straży Granicznej do wykonywania działań [...] zostały uregulowane w decyzji nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2007 r. w sprawie prowadzenia szkolenia w zakresie rozpoznania pirotechnicznego i neutralizacji urządzeń wybuchowych oraz uzyskiwania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej uprawnień w tym zakresie (Dz. Urz. KGSG poz. 94) oraz w zastępującym ją zarządzeniu nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2009 r. w sprawie szkolenia w zakresie działań [...] oraz uzyskiwania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej uprawnień w tym zakresie (Dz. Urz. KGSG poz. 74). W myśl przywołanych aktów prawnych uprawnienia z zakresu rozpoznania [...], nie są uprawnieniami równoznacznymi z uprawnieniami antyterrorysty [...]. Warunkiem niezbędnym dla zaliczenia funkcjonariuszowi służby pełnionej w bezpośrednim zwalczaniu terroryzmu jest nabycie uprawnień i kwalifikacji w zakresie antyterrorysty [...], co potwierdza zarówno orzecznictwo sądowoadministracyjne (wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 grudnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 781/14, publ. LEX nr 1618134), jak i "stanowisko Zarządu Granicznego KGSG dotyczące podstaw podwyższania emerytur funkcjonariuszom SG wykonującym zadania [...]" zawarte w piśmie nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., zgodnie z którym zespoły [...] zajmują się rozpoznaniem i neutralizacją zagrożeń bombowych, przede wszystkim w komunikacji międzynarodowej, prowadzą działania antyterrorystyczne ukierunkowane na rozpoznawanie i przeciwdziałanie zagrożeniom terroryzmem bombowym i w związku z powyższym uprawnienia [...] Straży Granicznej są tożsame z uprawnieniami antyterrorysty [...]. Organ wyjaśnił też, że do dnia 31 maja 2005 r. obowiązywał inny akt prawny określający warunki podwyższania emerytur funkcjonariuszy, tj. rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. poz. 1373). W myśl § 2 pkt 2 ww. rozporządzenia emeryturę podwyższa się o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, w jednostce realizującej zadania w tym zakresie, jeżeli funkcjonariusz wykonał czynności służbowe polegające na rozpoznawaniu i likwidowaniu zamachów terrorystycznych. Wskazać należy, że w tym czasie skarżący pełnił służbę w [...] Kompani Odwodowej [...] Oddziału Straży Granicznej. Zgodnie z § 18 ówcześnie obowiązującego Regulaminu Organizacyjnego Komendy [...] Oddziału Straży Granicznej im. [...] w [...], stanowiącego załącznik do zarządzenia nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] września 2003 r. w sprawie nadania regulaminu organizacyjnego Komendzie [...] Oddziału Straży Granicznej [...] do szczegółowego zakresu zadań [...] należy: 1. realizowanie przydzielonych zadań związanych z ochroną granicy państwowej; 2. zapewnienie porządku publicznego w przejściach granicznych oraz w zakresie właściwości Straży Granicznej - w strefie nadgranicznej; 3. szkolenie bieżące funkcjonariuszy pełniących służbę w pododdziale. W związku z tak określonym zakresem zadań komórki organizacyjnej, w której Strona pełniła wówczas służbę, przyjąć należało, że nie wykonywała ona zadań związanych z fizycznym zwalczaniem terroryzmu. Ponadto w okresie od dnia [...] lipca 2004 r. do dnia [...] grudnia 2004 r. oraz od dnia [...] grudnia 2004 r. do dnia [...] kwietnia 2005 r. M. K. brał udział w szkoleniach podstawowym i w zakresie szkoły chorążych, w trakcie których również nie wykonywał zadań związanych ze zwalczaniem terroryzmu, gdyż we wskazanych okresach był uczestnikiem szkoleń, które odbywały się w Centralnym Ośrodku Szkolenia Straży Granicznej w [...] w systemie stacjonarnym, a zatem nie mógł jednocześnie wykonywać obowiązków służbowych w macierzystej jednostce organizacyjnej. Organ podniósł też, że w ramach prowadzonego postępowania przeprowadzono szereg czynności, w tym dokonano przeglądu teczki akt osobowych Strony. W wyniku przeprowadzonych czynności ujawniono, że M. K. ukończył kurs z zakresu rozpoznania [...], natomiast w wyniku przeprowadzonej kwerendy akt osobowych ww. funkcjonariusza organ pierwszej instancji nie odnalazł dokumentacji potwierdzającej uzyskanie przez skarżącego uprawnień [...] (antyterrorysty). W związku z powyższym nie spełnił on wymagań stawianych przez ustawodawcę w § 2 pkt 2 lit. a cyt. rozporządzenia w brzmieniach obowiązującym w okresach, których dotyczył przedmiotowy wniosek. Organ odwoławczy podkreślił, że stosownie do art. 217 § 2 pkt 1 i 2 k.p.a. zaświadczenie wydaje się, jeśli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa lub osoba ubiega się o wydanie zaświadczenia ze względu na interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Natomiast zgodnie z art. 218 § 1 k.p.a. w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Stosownie zaś do art. 219 kpa odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Od powyższego postanowienia Skarżący wniósł do tu. Sądu skargę, zarzucając wydanemu postanowieniu naruszenie: - przepisów prawa materialnego tj. § 2 ust. 1 pkt,2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej; Służby Celnej; Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej ( Dz. U. 2020, poz. 1611 zw. dalej rozp. Z 2005 r.) poprzez uznanie, iż warunkiem podwyższenia emerytury o 2 % w stosunku, rocznym jest posiadanie przez Skarżącego w okresie jego służby kwalifikacji antyterrorysty [...] a także udziału w działaniach bojowych w zwalczaniu fizycznym terrorystów - poprzez jego błędną wykładnię; - przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 126 w zw. z art. 107 k.p.a. - poprzez brak wskazania przyczyn, dla których zarzutom Skarżącego odmówił wiarygodności i mocy dowodowej w szczególności dotyczącej zagadnień jakie podnosi w swoim orzeczeniu WSA w Warszawie ( sygn. Akt: II SA/WA 202/06) w sytuacji, gdy w stanie faktycznym powyżej istnieje rozbieżne orzecznictwo Sądów Administracyjnych; Ponadto wniósł o: - skierowanie sprawy do postępowania mediacyjnego; - w przypadku braku zgody organu na mediację o uwzględnienie skargi w całości i uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz na podstawie art. 135 p.p.s.a. uchylenie postanowienia organu I instancji. W ocenie Skarżącego istotą problemu jest interpretacja przez organy I i II instancji słów " w tym także" - czy wyrazy te oznaczają, że dla spełnienia warunku uzyskania podwyższenia emerytury o 2 % funkcjonariusz musi mieć także lub wyłącznie uprawnienia i kwalifikacje [...] czy też przepis ten powiększa jedynie krąg funkcjonariuszy uprawnionych do podwyższenia emerytury funkcjonariuszy tej właśnie wąskiej specjalności. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu Organ wskazał, że ustalony stan faktyczny został oceniony w oparciu o przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r., w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, ABW, AW, SG, BOR, PSP i SW (Dz.U. Nr 167, poz. 1373) i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 maja 2005 roku w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, ABW, AW, SG, BOR, PSP i SW (Dz.U. Nr 86, poz. 734 ze zm.) odpowiednio do badanych okresów służby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015 r. nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm. – zwaną dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Stosownie natomiast do art. 120 p.p.s.a., w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP, w związku z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. - Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (oraz odpowiednio na postanowienia). W wyniku takiej kontroli decyzja (postanowienie) może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Sprawując kontrolę w oparciu o powołane kryterium zgodności z prawem sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy administracyjnej, biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania ocenianej decyzji, nie uwzględniając okoliczności, które zaistniały w okresie późniejszym. Należy przy tym podkreślić, że sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego, a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie (por. wyrok NSA z dnia 6 lutego 2008r., sygn. akt II FSK 1665/06, opublikowany - podobnie jak pozostałe przywołane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://cbois.nsa.gov.pl). Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015r.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. (który w nin. sprawie nie ma zastosowania). Badając legalność zaskarżonego postanowienia w świetle wskazanych kryteriów, Sąd uznał, że skarga podlega oddaleniu albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, zaś zarzuty skargi są bezpodstawne. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się in meriti do rozstrzygnięcia kwestii zasadności odmowy wydania żądanego przez Skarżącego zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez Skarżącego służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w okresie od [...] lipca 2004 roku do [...] lipca 2007 r. oraz od dnia [...] stycznia 2009r. do [...] lutego 2019r., zaś oś sporu między stronami koncentruje się wokół kwestii wykładni § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 86, poz. 734, ze zm., zwanego dalej "Rozporządzeniem), a w szczególności rozumienia posiadania kwalifikacji antyterrorysty [...] oraz udziału w działaniach bojowych w zwalczaniu fizycznym terrorystów na tle poczynionych przez Organ w stosunku do Skarżącego ustaleń faktycznych. Zdaniem Skarżącego organy wadliwie interpretowały przepis § 2 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia, stawiając warunek uzyskania uprawnień [...], których Skarżący nie posiada. Tymczasem skoro ustawodawca użył sformułowania "w tym także", to wskazał na możliwość uzyskania uprawnień do podwyższenia emerytury także funkcjonariuszom nie mającym kwalifikacji [...]. W ocenie Sądu zarzuty te nie zasługują na uwzględnienie. W punkcie wyjścia rozważań Sąd wyjaśnia, że w związku z okresami wskazanymi przez Skarżącego we wniosku o wydanie zaświadczenia o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, zastosowanie mają uregulowania obowiązujące w okresach, których dotyczyć ma zaświadczenie. W związku z powyższym do stanu faktycznego w niniejszej sprawie na przestrzeni wnioskowanych zaświadczeń będą miały zastosowania odpowiednie reżimy prawne, określające kryteria oceny przesłanki służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu terroryzmu. I tak: w myśl § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 167, poz. 1373) emeryturę podwyższa się o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, w jednostce realizującej zadania w tym zakresie, jeżeli funkcjonariusz wykonał czynności służbowe polegające na rozpoznawaniu i likwidowaniu zamachów terrorystycznych. Z ustaleń dokonanych przez organy wynika, że w tym czasie Skarżący pełnił służbę w [...] Kompani Odwodowej [...] Oddziału Straży Granicznej. Zgodnie z § 18 ówcześnie obowiązującego Regulaminu Organizacyjnego Komendy [...] Oddziału Straży Granicznej im. [...] w [...], stanowiącego załącznik do zarządzenia nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] września 2003 r. w sprawie nadania regulaminu organizacyjnego Komendzie [...] Oddziału Straży Granicznej [...]. Do szczegółowego zakresu zadań [...] Pododdziału Odwodowego należało: 1. realizowanie przydzielonych zadań związanych z ochroną granicy państwowej; 2. zapewnienie porządku publicznego w przejściach granicznych oraz w zakresie właściwości Straży Granicznej - w strefie nadgranicznej; 3. szkolenie bieżące funkcjonariuszy pełniących służbę w pododdziale. W związku z tak określonym zakresem zadań komórki organizacyjnej, w której Skarżący pełnił wówczas służbę, w ocenie Sądu, organy prawidłowo uznały, że Strona nie wykonywała zadań związanych z fizycznym zwalczaniem terroryzmu. Ze zgromadzonych dowodów wynika także, że Skarżący w okresie od dnia [...] lipca 2004 r. do dnia [...] grudnia 2004 r. oraz od dnia [...] grudnia 2004 r. do dnia [...] kwietnia 2005 r brał udział w szkoleniach podstawowych i w zakresie szkoły chorążych, w trakcie których również nie wykonywał zadań związanych ze zwalczaniem terroryzmu, gdyż we wskazanych okresach Skarżący był uczestnikiem przedmiotowych szkoleń, które odbywały się w Centralnym Ośrodku Szkolenia Straży Granicznej w [...] w systemie stacjonarnym, a zatem – jak słusznie wywiódł Organ na podstawie zgromadzonej dokumentacji - nie mógł jednocześnie wykonywać obowiązków służbowych w macierzystej jednostce organizacyjnej. Dalej Sąd zauważa, że we wniosku z dnia [...] grudnia 2020r., uzupełnionym w dniu [...] lutego 2021 r., Skarżący wystąpił z żądaniem wydania zaświadczenia w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. Wymienione rozporządzenie weszło w życie 1 czerwca 2005 r. (w myśl § 7). Jak już wskazano wcześniej, w związku z okresami wskazanymi przez Skarżącego we wniosku o wydanie zaświadczenia o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, zastosowanie mają uregulowania obowiązujące w okresach, których dotyczyć ma zaświadczenie. W związku z powyższym, do stanu faktycznego niniejszej sprawy zastosowanie będzie miał przepis § 2 ust. 1 pkt 2 wym. Rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym w okresie od dnia 1 czerwca 2005 r. do dnia 14 listopada 2012 r., w brzmieniu: "Emeryturę podwyższa się o 2 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio na zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty [...], do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji lub przez Straż Graniczną, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji lub Straży Granicznej lub w procesie szkolenia, mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji lub Komendanta Głównego Straży Granicznej. Ponadto Sąd zauważa, że w okresie od dnia 15 listopada 2012 r. do dnia 6 czerwca 2019 r. przepis § 2 ust. 1 pkt 2 wym. Rozporządzenia miał brzmienie: "Emeryturę podwyższa się o 2 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty [...], do udziału w działaniach bojowych realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub przez Straż Graniczną, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, działaniach bojowych Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej lub w procesie szkolenia mającym na celu przygotowane do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Komendanta Głównego Straży Granicznej. Kwestie uzyskiwania uprawnień przez funkcjonariuszy Straży Granicznej uprawnień do wykonywania działań [...] zostały uregulowane w decyzji nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2007 r. w sprawie prowadzenia szkolenia w zakresie rozpoznania pirotechnicznego i neutralizacji urządzeń wybuchowych oraz uzyskiwania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej uprawnień w tym zakresie (Dz. Urz. KGSG poz. 94) oraz w zastępującym ją zarządzeniu nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2009 r. w sprawie szkolenia w zakresie działań [...] oraz uzyskiwania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej uprawnień w tym zakresie (Dz. Urz. KGSG poz. 74). W myśl przywołanych aktów prawnych uprawnienia z zakresu rozpoznania [...], nie są uprawnieniami równoznacznymi z uprawnieniami antyterrorysty [...]. Podkreślić należy, że warunkiem niezbędnym dla zaliczenia funkcjonariuszowi służby pełnionej w bezpośrednim zwalczaniu terroryzmu jest nabycie uprawnień i kwalifikacji w zakresie antyterrorysty [...], co potwierdza również "stanowisko Zarządu Granicznego KGSG dotyczące podstaw podwyższania emerytur funkcjonariuszom SG wykonującym zadania [...]" zawarte w piśmie nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., zgodnie z którym zespoły [...] zajmują się rozpoznaniem i neutralizacją zagrożeń bombowych, przede wszystkim w komunikacji międzynarodowej, prowadzą działania antyterrorystyczne ukierunkowane na rozpoznawanie i przeciwdziałanie zagrożeniom terroryzmem bombowym i w związku z powyższym uprawnienia [...] Straży Granicznej są tożsame z uprawnieniami antyterrorysty [...]. W sprawie bezspornym jest (nie kwestionuje tego również Skarżący), że wyniku przeprowadzonych czynności ujawniono, że co prawda Skarżący ukończył kurs z zakresu rozpoznania [...], jednakże nie ma dokumentacji potwierdzającej uzyskanie przez niego uprawnień [...] (antyterrorysty). W związku z powyższym, w ocenie Sądu, Skarżący nie spełnia wymagań stawianych przez ustawodawcę w komentowanych przepisach § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a) cyt. Rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym w okresach, których dotyczył przedmiotowy wniosek. Okoliczność ta przesądza i upoważnia do stwierdzenia, że Skarżący nie spełnia obligatoryjnych przesłanek, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 komentowanego Rozporządzenia. W ocenie Sądu, powyższych ustaleń nie zmienia podnoszona przez Skarżącego okoliczność, że skoro ustawodawca użył w przepisie § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a Rozporządzenia wyrazów - "w tym także" – to tym samym wskazał, że zakres referencji uprawniających do takich kwalifikacji, poza zakresem antyterrorysty [...], może zostać niejako "wypełniony" nabyciem uprawnień i kwalifikacji (innych niż antyterrorysta [...]) "do udziału w działaniach bojowych". Po raz kolejny podkreślenia wymaga bowiem, że kwestie te uregulował Komendant Główny Straży Granicznej w decyzji z dnia [...] października 2007 r. w sprawie prowadzenia szkolenia w zakresie rozpoznania pirotechnicznego i neutralizacji urządzeń wybuchowych oraz uzyskiwania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej uprawnień w tym zakresie (Dz. Urz. KGSG poz. 94) oraz w zastępującym ją zarządzeniu nr [...] z dnia [...] października 2009 r. w sprawie szkolenia w zakresie działań [...] oraz uzyskiwania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej uprawnień w tym zakresie (Dz. Urz. KGSG poz. 74), w których to aktach jednoznacznie wskazano, że warunkiem niezbędnym dla zaliczenia funkcjonariuszowi służby pełnionej w bezpośrednim zwalczaniu terroryzmu jest nabycie uprawnień i kwalifikacji w zakresie antyterrorysty [...]. Jednocześnie Sąd zauważa, że Skarżący nie wskazał jakie, w jego ocenie, posiadł uprawnienia i kwalifikacje inne, niż [...], uprawniające go do podwyższenia emerytury o 2 %. Tymczasem jest to kluczowa kwestia, jeśli zważy się istotę postępowania o wydanie zaświadczenia o określonej treści. Wskazać bowiem trzeba, że tak w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak również wojewódzkich sądów administracyjnych, ukształtował się jednolity pogląd co do charakteru zaświadczenia o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, akcentując, że stanowią one szczególną formę zaświadczenia, wydawanego zgodnie z treścią art. 217 § 1 k.p.a. przez organ administracji publicznej na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie celem przedstawienia w postępowaniu o ustalenie prawa do emerytury, okresów służby pełnionej w szczególnych warunkach, uzasadniających podwyższenie emerytury. Zaświadczenie stanowi urzędowe poświadczenie określonych faktów lub stanu prawnego. Za jego pomocą organ stwierdza, co mu jest wiadome, nie rozstrzyga jednak żadnej sprawy. Zaświadczenie jest pochodną istniejących faktów lub stanu prawnego. Celem postępowania o wydanie zaświadczenie jest więc potwierdzenie określonych faktów lub stanu prawnego. Odmowa wydania zaświadczenia następuje w przypadku braku interesu prawnego osoby ubiegającej się o zaświadczenie, w przypadku niewłaściwości organu oraz w sytuacji, gdy nie można wydać zaświadczenia o żądanej treści, czy to ze względu na treść posiadanych danych lub dokumentów, czy to ze względu na wyraźne zakazy ustanowione w przepisach prawa. Skoro zaświadczenie ma być potwierdzeniem określonych faktów lub stanu prawnego, wydanie zaświadczenia w sytuacji wątpliwości co do tych faktów bądź stanu prawnego i istnienia sporu w tym zakresie nie powinno mieć miejsca. Mając na uwadze istotę zaświadczenia w judykaturze zwracano uwagę, że jeżeli problematyka, której dotyczy zaświadczenie jest sporna, wydanie zaświadczenia zgodnie z żądaniem strony jest niemożliwe. Jeżeli zatem kwestia objęta żądaniem zaświadczenia budzi wątpliwości, organ powinien odmówić wydania zaświadczenia. Zaświadczenie nie może rozstrzygać bowiem czegokolwiek, żadnych kwestii spornych. Skoro zaświadczenie ma być oparte na dokumentach, zatem to co ma potwierdzać musi być oczywiste, wynikające w sposób bezsporny z tych dokumentów. Wydaje je się wówczas, gdy fakt powstania skutków prawnych jest oczywisty i organ nie musi czegokolwiek rozstrzygać. Co prawda art. 218 § 2 k.p.a. dopuszcza do prowadzenia postępowania wyjaśniającego w koniecznym zakresie przed wydaniem zaświadczenia, ale pamiętać należy, że postępowanie to spełnia tylko pomocniczą rolę w ustaleniu treści zaświadczenia, bo główną rolę art. 218 § 1 k.p.a. przypisuje danym wynikającym z ewidencji, rejestru, wykazu, zbioru dokumentów lub zbioru danych utrwalanych innymi technikami, a będących w posiadaniu organu. Zaświadczenie nie rozstrzyga żadnej sprawy, nie tworzy nowej sytuacji prawnej, ani też nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego. Tym samym nie jest dopuszczalne dokonywanie, w trybie dotyczącym wydawania zaświadczeń, jakichkolwiek ustaleń faktycznych i prawnych niewynikających z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Do postępowania w przedmiocie wydania zaświadczenia nie znajdują zastosowania te same reguły, co do postępowania w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej, a w szczególności przepisy regulujące postępowanie dowodowe związane z dokonywaniem przez organ ustaleń faktycznych. Postępowanie wyjaśniające, zmierzające do wydania zaświadczenia jest prowadzone jedynie w zakresie pozwalającym na urzędowe stwierdzenie znanych faktów lub stanu prawnego, a zatem nie obejmuje ich ustalenia (por. wyrok NSA z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 2554/16). Przedstawiony wyżej pogląd i przyjęcie go jako własnego przez orzekający skład, przesądza o tym, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a tym samym skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Jak wskazano wcześniej, ustalony stan faktyczny został oceniony w oparciu o przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r, w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, ABW, AW, SG, BOR, PSP i SW /Dz.U. Nr 167, poz. 1373/ i – w szczególności - rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 maja 2005 roku w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, ABW, AW, SG, BOR, PSP i SW - odpowiednio do badanych okresów służby. Organ dokonał szczegółowej analizy odbytych przez Skarżącego szkoleń i uznał, że nie wyczerpują one warunku wynikającego z treści § 2 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia. Jednocześnie Skarżący, poza ogólnym zarzutem naruszenia "przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, t.j. art. 126 w zw. z art. 107 K.p.a. (...)" nie wskazuje jakim dowodom wskazanym przez Skarżącego organy odmówiły wiarygodności, co nie pozwala także Sądowi odnieść się co do zasadności tak sformułowanego zarzutu. Tymczasem Skarżący winien współdziałać z organem i określić zamknięty wykaz dokumentów mogących potwierdzać jego racje. Twierdzenia strony co do tego, że pełnił służbę w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, muszą bowiem znaleźć odzwierciedlenie w prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrach bądź w innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. W przeciwnym razie swoich racji strona będzie mogła ewentualnie dochodzić w innym, jurysdykcyjnym trybie. Reasumując dotychczasowe ustalenia i rozważania, ponieważ w rozstrzyganej sprawie nie zostały podważone skutecznie ustalenia organu o braku udokumentowanych zdarzeń, potwierdzających wystąpienie okoliczności wskazanych w treści § 2 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia, co stało na przeszkodzie wydaniu wnioskowanego zaświadczenia, Sąd uznał, że zarzuty skargi są bezpodstawne i dlatego na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.