II OZ 1161/10

SENTENCJA Dnia 25 listopada 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 1 września 2010 roku, sygn. akt II SA/Ke 434/10 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania zaniechanie dalszych robót budowlanych prowadzonych bez wymaganego polecenia postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 1 września 2010 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 88 ppsa odrzucił wniosek J. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie nakazania zaniechanie dalszych robót budowlanych prowadzonych bez wymaganego polecenia. W motywach takiego rozstrzygnięcia podano, że w niniejszej sprawie, przyjmując nawet, iż przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała w dniu 1 czerwca 2010 r. to termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął z dniem 7 czerwca 2010 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 11 czerwca 2010 r. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniosek ten jako spóźniony należało odrzucić. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł, że nie otrzymał awiza przesyłki zawierającej decyzje organu, dlatego też termin miesięczny do wniesienia skargi powinien być liczony od dnia, w którym zapoznał się z treścią zaskarżonej decyzji tj. od dnia 1 czerwca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie jest usprawiedliwione. Stosownie do art. 86 § 1 ppsa Sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Strona powinna we wniosku uprawdopodobnić, że uchybienie terminu zaszło z przyczyn przez nią niezawinionych (art. 87 § 2 ww. ustawy). Wskazane w zażaleniu okoliczności, uzasadniające w ocenie strony uchybienie terminu do wniesienia skargi nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione. Jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu skarżący przebywał na zwolnieniu lekarskim od 15 kwietnia 2010 r. do 12 maja 2010 r. i jak twierdzi w tym czasie ze względu na stan zdrowia nie odbierał kierowanej do niego korespondencji ani jej awiz. Jednakże przesyłka zawierająca skarżoną decyzję awizowana była dwukrotnie jeszcze przed powstaniem niezdolności skarżącego do pracy. Przyjmując jednak, że najpóźniej w dniu 1 czerwca 2010 r. ustała przyczyna uchybienia terminu /choć jak słusznie wskazał Sąd I instancji, niezdolność do pracy ustała z dniem 13 maja 2010 r./, to siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi upłyną w dniu 7 czerwca 2010 r. Ponadto w zażaleniu nie podnosi się argumentów usprawiedliwiających przekroczenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. W tym stanie rzeczy należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako spóźniony podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 ppsa. Z tej przyczyny orzeczono jak w sentencji z mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa.