II SA/Kr 228/22

SENTENCJA SA/Kr 228/22 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 września 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: SWSA Sebastian Pietrzyk SWSA Joanna Człowiekowska (spr.) SWSA Agnieszka Nawara-Dubiel po rozpoznaniu w dniu 28 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 23 grudnia 2021 r., znak: WI-YI.7821.1.42.2021 .MMa w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej oddala skargę UZASADNIENIE Decyzją z dnia 7 stycznia 2021 r. znak: AU-01-1.6740.4.5.2018.APS, działając na podstawie art. 11 a ust. 1, art. 11 f ust. 1, art. 11 i ust. 1, art.12 ust. 1-4, 4c, 4d, art. 16 ust. 2 oraz art. 23 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1363), art. 123 ust. 2 i art. 124 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r., poz. 65 z późn. zm.) oraz art. 104 §1,2, art. 107 § 1-3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., póz. 256 z późn. zm.), po uchyleniu decyzji nr 11/6740.4/2018 z dnia 30 maja 2018 r. przez Wojewodę Małopolskiego (decyzja znak WI-1.7821.1.30.2018.MP) i ponownym rozpatrzeniu wniosku o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej Prezydent Miasta Krakowa zatwierdził projekt budowlany i udzielił zezwolenia na realizację inwestycji drogowej p.n. rozbudowa ul. Chylińskiego wraz z budową ul. Siewnej (bocznej) jako dróg klasy D - dojazdowa w km 0+000.00 - 0+289.86 oraz przebudową skrzyżowania z ul. Siewną wraz z budową i przebudową infrastruktury technicznej, obejmująca swym zakresem: - budowa jezdni: AB km 0+000.00 - km 0+289.86, - przebudowa sieci napowietrznej nN: AB km 0+010.64 - km 0+086.59 - budowa przewieszenia sieci napowietrznej oświetlenia nN: AB km 0+010.64 - km 0+011.93, - budowa muru oporowego (1): AB km 0+015.62 - km 0+086.16, - budowa sieci kanalizacji deszczowej: AB km 0+027.26 - km 0+253.42, - budowa linii kablowej oświetlenia nN: AB km 0+045.84 - km 0+271.04, - budowa schodów: AB km 0+047.21, - budowa pochylni: AB km 0+053.21, - przebudowa sieci teletechnicznej: AB km 0+059.59 - km 0+218.76, - przebudowa sieci wodociągowej: AB km 0+081.75 - km 0+275.30, - przebudowa sieci sanitarnej: AB km 0+082.90 - km 0+277.78, - budowa muru oporowego (2): AB km 0+090.32 - km 0+103.84, - ochrona przeciwwibracyjna: AB km 0+093.40 - km 0+205.50, - zabezpieczenia skarpy płytami typu JOMB: AB km 0+100.13 - km 0+141.23, - rozbiórka budynku mieszkalnego nr l: AB km 0+152.75. - przebudowa kabla teletechnicznego PKP: AB km 0+163.16 - km 0+308.51, - przebudowa zjazdów indywidualnych: AB km 0+024.62, AB km 0+029.89, AB km 0+061.81,AB km 0+070.19, AB km 0+122.20, AB km 0+119.05, AB km 0+140.37, AB km 0+174.46, AB km 0+180.00, AB km 0+221.77, AB km 0+289.86, - przebudowa zjazdu publicznego: AB 0+161.05, - budowa zjazdu indywidualnego: AB km 0+248.31, - budowa zjazdu publicznego: AB km 0+279.44 Na działkach: 1. w liniach rozgraniczających teren inwestycji: (w nawiasie podano nr działki po podziale przeznaczonej pod inwestycję): * [...],[...],[...] ([...]) obręb 30jedn. ewid Krowodrza, * [...], [...], [...], [...] ([...] obręb 29 jedn. ewid. Krowodrza, 2. poza liniami rozgraniczającymi przedmiotową inwestycję na części działek objętych obowiązkiem dokonania budowy/przebudowy sieci uzbrojenia terenu (w nawiasie podano nr działki po podziale): * [...] obr. 43 jedn. ewid. Krowodrza, * [...],[...],[...],[...],[...] obręb 30 jedn. ewid. Krowodrza, * [...], [...] ([...] [...], [...] ([...]), [...] ([...] [...] ([...], [...], [...], [...] obr. 29 jedn. ewid. Krowodrza, 3. poza liniami rozgraniczającymi przedmiotowa inwestycję na części działek objętych obowiązkiem dokonania przebudowy zjazdów (w nawiasie podano nr działki po podziale): * [...], [...] ([...]), [...] ([...]), [...]), [...], [...]) obręb 29 jedn. ewid. Krowodrza, 4. poza liniami rozgraniczającymi przedmiotową inwestycję na części działek objętych obowiązkiem rozbiórki budynku mieszkalnego (w nawiasie podano nr działek po podziale): * [...]) obręb 29 jedn. ewid. Krowodrza. Kategoria obiektu: Kategoria XXV, XXVI. Decyzją określono wymagania dotyczące powiazania drogi z innymi drogami publicznymi, z określeniem ich kategorii; określenie linii rozgraniczających teren inwestycji; warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa; wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Nadto zatwierdzono podział nieruchomości oraz oznaczono nieruchomości lub ich części według katastru nieruchomości, które stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego; określono szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych; określono czas użytkowania tymczasowych obiektów budowlanych; określono termin zbiorki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania oraz tymczasowych obiektów budowlanych; określono obowiązek budowy lub przebudowy sieci uzbrojenia terenu, rozbiórki, obowiązek budowy lub przebudowy urządzeń wodnych lub urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, obowiązek budowy lub przebudowy zjazdów oraz określono ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości w związku z koniecznością realizacji tych obowiązków. W decyzji określono również obowiązek budowy lub przebudowy innych dróg publicznych oraz ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości w związku z koniecznością przebudowy innych dróg publicznych. Właścicieli nieruchomości zobowiązano do wydania nieruchomości znajdujących się w liniach rozgraniczających teren inwestycji, w terminie 121 dni od dnia w którym decyzja stanie się ostateczna. Integralną część decyzji stanowią: Załącznik Nr 1 – arkusz mapy z proponowanym przebiegiem drogi w skali 1:500 z liniami rozgraniczającymi teren inwestycji; Załącznik Nr 2 – mapy z projektem podziału nieruchomości wraz z tabelarycznym wykazem zmian gruntowych poszczególnych działek w skali 1:1000 (jako zał. Nr 2.1-2.2); Załącznik Nr 3- tabelaryczny wykaz działek; Załącznik Nr 4-projekt budowlany w skład którego wchodzi : projekt zagospodarowania terenu. Od ww. decyzji odwołanie złożył J. S., właściciel działki nr [...], zarzucając decyzji niespełnienie wymogów dotyczących wydania decyzji w oparciu o czytelne i aktualne mapy. Podniósł, że na mapach załączonych do decyzji nie wskazano działek o nr [...], [...] i [...] jako tereny zamknięte. Ponadto stwierdził, że na działce nr [...] znajdują się drzewa do wycinki, tj. ok. 10 świerków, na działce nr [...], utworzonej z podziału działki nr [...] znajduje się instalacja wodociągowa wraz z hydrantami, na działce nr [...] w jej rogu południowo-wschodnim znajduje się zbiornik na gaz. Podał, że "szlag drogowy" na działce nr [...] stanowi drogę prywatną, a nie wszyscy jej właściciele zostali zawiadomieni o postępowaniu. Dodał, że działka [...] i [...] stanowi własność prywatną, a jej współwłaściciele nie zostali powiadomieni o postępowaniu. Z kolei załączone do decyzji mapy są nieczytelnie sporządzone. Wskazał, że część inwestycji obejmuje tereny kolejowe zamknięte, a więc winna mieć ona zgodę kolei na przeprowadzenie prac na terenie dróg dojazdowych do linii kolejowej. Podniósł, że "planowana rozbudowa ul. Chylińskiego po działce służy jedynie realizacji interesów deweloperów budujących na działkach [...] faktycznie ograniczając dojazd innym właścicielom sąsiednich posesji i dojazdowi do wykonywanej linii tramwajowej". Zakwestionował również rozwiązanie w postaci placu manewrowego na części dz. nr [...]. Decyzją z dnia 23 grudnia 2021 r. znak: WI-VI.7821.1.42.2021.MMa, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2021 poz. 735 ze zmianami) oraz art. 11g ust. 1 pkt 1 i art. 11c ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jednolity Dz. U.2020.1363, ze zmianami) - zwanej dalej specustawą, w związku z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2020.471) Wojewoda Małopolski: w punktach I-XII uchylił w części zaskarżoną decyzję i w to miejsce orzekając co do istoty sprawy, w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy (punkt XIII decyzji). W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił przebieg postępowania i wskazał na uzupełnienie, w granicach art. 136 kpa, materiału dowodowego, pozyskując od inwestora stanowisko (zawarte w piśmie z dnia 7 czerwca 2021 r.) co do podniesionych w odwołaniu zarzutów. Organ odwoławczy stwierdził, że postępowanie administracyjne prowadzone zostało zgodnie z porządkiem określonym w obowiązujących w tym zakresie przepisach prawa, zaś argumenty odwołującego są niezasadne, gdyż nie znalazły potwierdzenia w materiale dowodowym. Odpowiadając na zarzut dotyczący sporządzenia projektu zagospodarowania terenu na nieczytelnych i nieaktualnych mapach, na których cyt.: "nie wskazano", że działki o nr [...], [...] i [...] to tereny kolejowe zamknięte organ wskazał, że projekt zagospodarowania terenu oraz mapa z proponowanym przebiegiem drogi (...) zostały sporządzone na kopii mapy przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego prowadzonego przez Prezydenta Miasta Krakowa, co potwierdza klauzula na ww. projekcie. Wbrew twierdzeniom odwołującego się, na projekcie zagospodarowania terenu oraz na mapie z proponowanym przebiegiem drogi (...) zostały opisane tereny zamknięte PKP, w tym linia kolejowa Nr 95 Kraków Mydlniki - Podłęże, w sposób czytelny i jednoznaczny. Na ww. projekcie widnieje działka o numerze [...], która jest własnością P.S.A. Nie ma natomiast działek o nr [...] i [...]. Biorąc jednak pod uwagę, że mapa została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego oraz opracowana przez uprawnionego geodetę A. B. (nr [...]), należało przyjąć, że projekt zagospodarowania terenu został opracowany na aktualnej mapie, której treść została weryfikowana na czas sporządzenia tego projektu. Jak podał organ, weryfikując zgodność inwestycji z przepisami prawa, w tym projekt sporządzony na opisanej wyżej mapie, brak było podstaw by uznać ją za nieważną, bądź formułować zarzuty dotyczące nieprawidłowości w jej treści, o jakich mowa w odwołaniu. Obligowany jest uznać mapę za aktualną na czas sporządzenia projektu i weryfikowaną przez podmiot uprawniony w tym zakresie. Dodał, że mapa na której został sporządzony projekt zagospodarowania terenu, posiada klauzulę P.S.A. Oddział Gospodarki Nieruchomościami w Krakowie, Kolejowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej, z oznaczeniem PKP - teren zamknięty, z 9 lutego 2017 r., znak: [...] Nie zostały przedstawione również dowody, które potwierdzałyby słuszność zarzutów skarżącego. Odnośnie informacji dotyczących 10 świerków znajdujących się na działce nr [...], przeznaczonych w ramach inwestycji do wycinki organ podał, że drzewa i krzewy, zlokalizowane w granicach inwestycji i objęte zakresem inwestycji, są zinwentaryzowane, a w sytuacji ich kolizji z planowaną rozbudową drogi, mogą być wycięte. Na mapie z proponowanym przebiegiem drogi (Rys. w skali 1:200) oraz w projekcie budowlanym (TOM II, str. 145- 160, w tym Rys. na str. 161 Nr. Rys. 1, w skali 1:500) zostały wskazane drzewa przewidziane do wycinki. Dodał, że w odniesieniu do usuwania drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, nie stosuje się przepisów o ochronie przyrody w zakresie konieczności uzyskania zezwoleń na ich usunięcie, zaś ochronie winna podlegać zieleń do pozostawienia w trakcie robót budowlanych. Powyższe nie stanowi argumentu przeciwko realizacji inwestycji. Jeśli chodzi o instalacje wodociągową i hydrant zlokalizowany na działce o nr [...], a po podziale na działce nr [...], to organ wyjaśnił, że inwestycja ta została uzgodniona z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych A. J., a projekt zagospodarowania terenu został opatrzony stosowna pieczęcią przez ww. rzeczoznawcę. Projekt posiada wymagane opinie i uzgodnienia bez uwag w tym zakresie. Odnośnie wskazanego w odwołaniu zbiornika na gaz (zgodnie z dołączoną do odwołania kserokopią zdjęcia), który ma się znajdować na działce nr [...], obręb 29, jednostka ewidencyjna Krowodrza, nie objętej inwestycją (według dokumentacji działka ta powstała z podziału działki nr [...] na działkę nr [...] - pod inwestycję i na działkę nr [...] - jak dotychczas), organ wskazał, że informacja ta nie została udokumentowana przez odwołującą się stronę. Podkreślił, że w przedmiotowej sprawie inwestor przedłożył wymagane dokumenty, w tym, m.in. uzgodnienia potwierdzone protokołem z przeprowadzenia narady koordynacyjnej w siedzibie Urzędu Miasta Krakowa z 25 października 2017 r. oraz protokołem z dnia 21 czerwca 2017 r. W oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy organ stwierdził, że przedmiotowa rozbudowa ul. Chylińskiego - Siewnej, nie stoi w kolizji z istniejącą w jej obszarze infrastrukturą, co potwierdzają także uzyskane dla tej inwestycji dokumenty. Nadto zgodnie z art. 28b pkt 7 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, zgodnie z którym, cyt: "Na wniosek inwestora lub projektanta sieci uzbrojenia terenu, podmiotu władającego siecią uzbrojenia terenu lub wójta (burmistrza, prezydenta miasta), uzasadniony w szczególności potrzebą wyeliminowania zagrożeń wynikających z możliwej kolizji między sytuowanymi na tym samym terenie sieciami uzbrojenia terenu, przedmiotem narady koordynacyjnej może być sytuowanie projektowanych sieci uzbrojenia terenu na obszarach innych niż wymienione w ust. 1 lub sytuowanie przyłączy". Niezależnie od powyższego ustalono, że zbiornik usytuowany na działce nr [...], obręb 29, jednostka ewidencyjna Krowodrza, jest faktycznie zbiornikiem na gaz i został zlokalizowany na ww. działce, na podstawie pozwolenia na budowę, po spełnieniu wymogów określonych w obowiązujących przepisach. Odnosząc się do podniesionej w odwołaniu kwestii zaprojektowanego "szlaku drogowego" na prywatnej działce o nr [...], która ma 12 współwłaścicieli i nie wszyscy z nich zostali powiadomieni o toczącym się postępowaniu wyjaśniono, że z akt sprawy wynika, że osoby wskazane w wypisach z rejestru gruntów, tj. właściciele i użytkownicy wieczyści zostali prawidłowo zawiadomieni o wszczęciu postępowania, na podstawie art. 11d ust. 5 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Treść zawiadomienia została prawidłowo opracowana i zawierała informacje o planowanej inwestycji, w tym numery działek objętych wnioskiem, jak również niezbędne informacje dla stron postępowania, także w zakresie możliwości zapoznania się z aktami sprawy, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów i złożenia ewentualnych wniosków i zastrzeżeń. Czynności organu l instancji, w powyższym zakresie uznano za prawidłowe i zgodne z wymogami obowiązujących przepisów. Zarzuty skarżącego nie znalazły więc potwierdzenia w aktach spraw, a do organu odwoławczego nie wpłynęły uwagi innych stron postępowania w omawianym wyżej zakresie. W odniesieniu do uwag dotyczących braku zawiadomienia właścicieli działek o numerach: [...] i [...] organ wskazał, że weryfikacja materiału dowodowego organu l instancji, w powyższym zakresie nie wykazała błędów. Organ l instancji zawiadomił strony na podstawie informacji zawartych w katastrze nieruchomości, zgodnie z wymogami specustawy. Powoływanie się na informacje innych właścicieli, lub użytkowników wieczystych, nie mogą stanowić zarzutu oraz o wadliwości wydanej decyzji Prezydenta. Każda z tych osób jest bowiem stroną postępowania jedynie w części dotyczącej jej nieruchomości. Osoba ta nie posiada więc interesu prawnego w odniesieniu do innego obszaru objętego tą decyzją, aniżeli jej nieruchomość. Organ zauważył, że współwłaściciele działki o nr [...] nie wnieśli uwag do kwestii placu manewrowego, podnoszonej przez odwołującego się. Ponadto w przypadku nieprzelotowego zakończenia drogi, plac jest rozwiązaniem uniwersalnym, bowiem właśnie przeciwnie do twierdzenia odwołującego się, nie wymusza wjazdu na działkę nr [...], lecz daje możliwość zawrócenia pojazdu na ulicę Chylińskiego. Konieczność budowy placu manewrowego, jak na działce nr [...] (utworzonej z podziału działki [...]), wynika z przepisów § 125 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Wbrew twierdzeniom odwołującego się, w projekcie budowlanym zostały dołączone wymagane uzgodnienia wynikające z lokalizacji inwestycji w bezpośrednim sąsiedztwie terenów kolejowych zamkniętych. Jak wynika z akt sprawy, inwestor uzyskał postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 18 września 2020 r., znak: AU-O1-6.674O.6.67.2020.AP o udzieleniu zgody na odstępstwo od warunków usytuowania budynków i budowli określonych w art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym oraz warunków wykonywania robót ziemnych określonych na podstawie art. 54 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym oraz w § 4 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 sierpnia 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych dla inwestycji. Ponadto, inwestor uzyskał uzgodnienie Kolejowego Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej - Opinia nr 06/12/2017 z 12 grudnia 2017 r. oraz uzgodnienie z narady koordynacyjnej w siedzibie Urzędu Miasta Krakowa Wydział Geodezji, Protokół z 25 października 2017 r., znak: GD-13-5.6630.2665.2017, Protokół z 21 czerwca 2017 r., znak: GD-13-5.6630.1371.2017 i opinię P.K. S.A.. Zakład Linii Kolejowych w Krakowie, Dział Dróg Kolejowych, Ochrony Środowiska i Szkód Górniczych z 2 lipca 2020 r., znak: IZDK3-505-45/20, którą zaopiniowano pozytywnie projekt inwestycji drogowej, która została uzgodniona pismem nr IZDK3-505-69/20 z dnia 2 lipca 2020 r. W zakresie zarzutów odwołania, z których wynika, że "rozbudowa ul. Chylińskiego na działce [...] służy jedynie realizacji interesów deweloperów budujących na działkach nr [...] i [...] faktycznie ograniczając dojazd innym właścicieli sąsiednich posesji i dojazdowi do wykonywanej linii tramwajowej" organ odwoławczy wyjaśnił, że zezwolenie na realizację inwestycji drogowej w wielu wypadkach musi uwzględniać sprzeczne interesy: z jednej strony inwestora, a z drugiej strony osób, których prawa lub interesy mogą być zagrożone lub naruszone w związku z realizacją takiej inwestycji. W niniejszym przypadku argumenty odwołującego się nie mogą stanowić podstawy kwestionowania legalności zezwolenia na realizację inwestycji w zakresie dróg użytku publicznego, bowiem inwestor realizujący inwestycję drogową działa w interesie publicznym, który ma prymat nad interesem prawnym jednostki, o ile nie narusza jego interesu prawnego w sposób niezgodny z prawem, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Z kolei w kwestii sprostowania oczywistej omyłki organ odwoławczy wyjaśnił, że w piśmie z dnia 5 lutego 2021 r. organ I instancji zawiadomił, że poinformował strony o błędnie wpisanym numerze decyzji w zawiadomieniu z dnia 28 stycznia 2021 r., o wydaniu postanowienia o nadaniu ww. decyzji z dnia 7 stycznia 2021 r., rygoru natychmiastowej wykonalności. Jak wynika z akt sprawy organu l instancji błąd ten pojawił się tylko w nagłówku zawiadomienia z dnia 28 stycznia 2021 r., natomiast w całej jego treści, został wpisany już prawidłowo. Jako, że błąd ten zaistniał w piśmie, organ mógł również w formie pisma poinformować strony postępowania o zaistniałej sytuacji. Działanie organu miało na celu sprostowanie nieprawidłowości w zawiadomieniu z dnia 28 stycznia 2021 r. Zdaniem organu uwagi dotyczące działalności i pracy geodetów uprawnionych, wymienionych w piśmie strony, nie mogą być przedmiotem przedmiotowego postępowania, bowiem organ odwoławczy, rozpatrujący odwołanie od decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, nie jest uprawniony do takiej oceny. W odniesieniu do informacji, że na działce nr [...] nie ma naniesionych budynków, wyjaśnił, że na projekcie zagospodarowania terenu, na działce nr [...] widnieje napis "teren w budowie". Obszar inwestycji był analizowany, a zabudowa nieukończona, w trakcie budowy, wiec nie mogła być wówczas, na tym etapie, naniesiona na mapie. W konsekwencji organ odwoławczy podał, że projekt budowlany, stanowiący załącznik nr 4 do zaskarżonej decyzji, opracowany dla przedmiotowej inwestycji został wykonany i sprawdzony przez osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane. Ponadto, zgodnie z art. 20 ust. 4 tej ustawy do projektu załączono świadczenia projektantów i sprawdzających o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W zakresie, w którym wymogi przepisów nie zostały spełnione, inwestor uzyskał zgodę na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, wyrażoną w ww. postanowieniu Prezydenta Miasta Krakowa z 18 września 2020 r., znak: AU-01-6.6740.6.67.2020.APS. Zarządca drogi przy projektowaniu, uwzględnił optymalny przebieg drogi, w tym również w zakresie dotyczącym interesu prawnego skarżącego, tj. w kwestii prowadzenia komunikacji poprzez działkę nr [...], której jest współwłaścicielem. Sprzeciw wyraził wyłącznie odwołujący, a pozostali współwłaściciele, mimo zapewnień strony, nie zgłosiły uwag do planowanych rozwiązań projektowych. Wyjaśniono nadto, że w sprawie o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej, ocenie może podlegać jedynie zgodność przyjętych rozwiązań z prawem i to w zakresie ściśle określonym w ustawie. Projekt zagospodarowania terenu podlega sprawdzeniu tylko pod kątem zgodności z przepisami, w tym zwłaszcza z techniczno-budowlanymi, natomiast rozwiązania techniczne ujęte w projekcie budowlanym nie podlegają badaniu przez organ poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Wynika to zarówno z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane i faktu uchylenia przepisu art. 35 ust. 2 tej ustawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20.12.2012 r., sygn. akt II OSK 1569/11). Przygotowanie inwestycji liniowych, takich jak budowa dróg, które związane jest z wkroczeniem inwestora w strukturę stosunków własnościowych, cechuje się znacznym rozdrobnieniem. Przy założonym przebiegu drogi brak zgody jednego właściciela na przejęcie całej lub części swojej nieruchomości skutkowałby brakiem możliwości realizacji jakiejkolwiek inwestycji drogowej. Zgodnie zaś z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 października 2012 r. nr K 4/10 w związku z ingerencją w prawa własności zamiarem ustawodawcy było wyeliminowanie długotrwałej procedury nabywania nieruchomości w drodze umowy. Na powyższą decyzję J. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając decyzji, że wydana została w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny i bez rozpatrzenia przedstawionych przez skarżącego zarzutów. Skarżący podniósł, że decyzja została wydana w oparciu nieczytelne i nieaktualne mapy. Podniósł, że na mapach załączonych do decyzji nie wskazano, że działka nr ew [...], [...] i [...] to tereny kolejowe zamknięte i bez znaczenia jest czy inwestor uzgodnił to z Koleją czy nie, ale mapy fakt ten winny wskazywać. Na mapach nie uwidoczniono, że : - na działce [...] znajdują się drzewa ok 10 świerków, które trzeba będzie wyciąć; Wojewoda twierdzi iż zostały one zinwentaryzowane, co jest nie prawdą . Nie zmienia to faktu, iż mapa tej okoliczności nie wskazuje; - na działce [...], zgodnie z planem podziału ma to być działka [...], znajduje się instalacja wodociągowa wraz hydrantami, która istotnie koliduje z planowaną inwestycją, zaś plany przebudowy instalacji są niejasne; nadto hydrant z instalacją został wykonany bez zezwolenia; - na działce [...] w jej rogu południowo - wschodnim na terenie planowanej inwestycji znajduje się zbiornik na gaz, a organ nie ustalił w ternie położenia samego zbiornika opierając się na relacji projektanta która jest odmienna od stanu faktycznego. Wybuch gazu z tego zbiornika obejmie więc teren planowanej inwestycji i nie będzie się ograniczał jedynie do działki [...]. Nadto skarżący podniósł, że szlak drogowy na działce [...] stanowi drogę prywatną której jest 12 współwłaścicieli i nie wszystkich powiadomiono o toczącym się postępowaniu. B. B. zmarł ok 5 lat temu, a mimo to uznawany jest nadal za stronę tego postępowania przez oba organy. Skarżący dodał, że przyjęte rozwiązanie techniczne polegające na wykonaniu na części działki [...] (nowy numer [...]) placu manewrowego do zawracania, zaś na pozostałej cześć tej działki zjazdu powoduje wtłoczenie ruchu kołowego na teren prywatnej własności, na co skarżący nie wyraża zgody. Nadto dane co do własności wskazane w katastrze są nie aktualne wobec śmierci wymienionych w nim osób. Jeden ze współwłaścicieli zaś żyje w [...]. Działka [...] stanowi własność prywatną i własność Kolei, a jej współwłaściciele nie zostali powiadomieni o toczącym się postępowaniu. Jeden z nich zmarł w drugiej połowie 2021, zaś załączone do decyzji mapy są tak nieczytelnie sporządzone, iż można odnieść wrażenie że inwestycja nie będzie prowadzona na terenie tej działki, co jest nieprawdą. O postępowaniu nie zawiadomiono też współwłaścicieli działki nr [...]. Ponieważ cześć inwestycji obejmuje tereny kolejowe zamknięte winna mieć ona zgodę kolei na przeprowadzenie prac na terenie dróg dojazdowych do linii kolejowej, czego w aktach brak i nie zostało to uzupełnione. Co więcej, planowana rozbudowa ul Chylińskiego po działce [...] służy jedynie realizacji interesów deweloperów budujących na działkach [...] i [...], faktycznie ograniczając dojazd innym właścicieli sąsiednich posesji i dojazdowi do wykonywanej linii tramwajowej i koliduje z planowana drogą nr KDX12. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2021 r. poz. 2095 ze zmian.), zgodnie z którym w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów (ust. 3). Na tej podstawie zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Należy również wskazać, że na mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W razie nieuwzględnienia skargi podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia sprawy w tak zakreślonych ramach Sąd stwierdził, że skarga jest niezasadna. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie była decyzja zezwalająca na realizację inwestycji drogowej (dalej również jako: z.r.i.d.), polegającej na rozbudowie ulicy Chylińskiego wraz z budową ulicy Siewnej (bocznej) jako dróg klasy D- dojazdowa w km 0+000.00 – 0+289.86 oraz przebudową skrzyżowania z ulicą Siewną wraz z budową i przebudową infrastruktury technicznej. Na podstawie art. 11a ust. 1 u.z.d.p. wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo wykonujący zadania zlecone z zakresu administracji rządowej starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych, wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi. Właściwy zarządca drogi składa wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej po uzyskaniu opinii właściwych miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz wójta (burmistrza, prezydenta miasta), stosownie do art. 11b ust. 1 u.z.d.p. Zgodnie z art. 11i ust. 1 u.z.d.p. w sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nieuregulowanych w u.z.d.p. stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (dalej: p.b.), z wyjątkiem art. 28 ust. 2. Nie stosuje się natomiast przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (ust. 2). Do postępowania w sprawach dotyczących wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stosuje się również przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.), z zastrzeżeniem przepisów przedmiotowej ustawy (art. 11 c). Decyzja zezwalająca na realizację inwestycji drogowej ma szczególny charakter względem innych aktów administracyjnych. Zgodnie z art. 11f ust. 1 u.z.d.p., zezwolenie to pełni rolę decyzji zintegrowanej, która obejmuje m.in. zgodę budowlaną na realizację inwestycji drogowej, dodatkowo w decyzji tej zatwierdza się geodezyjny podział nieruchomości, wskazuje nieruchomości przechodzące z mocy prawa na rzecz podmiotu publicznego, jak również określa się towarzyszące realizacji inwestycji drogowej ograniczenia na nieruchomościach znajdujących się poza liniami rozgraniczającymi teren pasa drogowego (por. wyrok NSA z 18 lipca 2018 r., sygn. akt II OSK 1209/18, orzeczenia.nsa.gov.pl). Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej ma przy tym charakter związany, co oznacza, że organ nie może odmówić wydania decyzji jeśli inwestor spełnił określone prawem wymagania. Koresponduje z tą cechą decyzji art. 11e u.z.d.p., zgodnie z którym nie można uzależnić zezwolenia na realizację takiej inwestycji od spełnienia świadczeń lub warunków nieprzewidzianych obowiązującymi przepisami. W związku z tym, że na podstawie art. 11i u.z.d.p. w sprawach dotyczących z.r.i.d. nieuregulowanych w tej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy – Prawo budowlane, z wyjątkiem art. 28 ust. 2 tej ustawy, na organach orzekających w przedmiotowej sprawie spoczywał obowiązek uwzględnienia wymagań art. 5 ust. 1 p.b., z którego obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej. Decyzja w przedmiocie z.r.i.d. zastępuje pozwolenie na budowę, z tego względu organ związany był art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b., zgodnie z którym przed wydaniem tego typu decyzji właściwy organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, w tym w szczególności z przepisami rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. określającym warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Należy ponadto wskazać, że z art. 11i ust. 2 u.z.d.p. wynika brak związania inwestora i organu wydającego decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Elementy decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej określa art. 11f ust. 1 u.z.d.p. Zdaniem Sądu kontrolowana decyzja z.r.i.d., po zmianach dokonanych przez organ odwoławczy, czyni zadość wymaganiom ustawowym. W szczególności decyzja zatwierdza projekt budowlany, którego kompletność nie budzi wątpliwości, określa proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejącym uzbrojeniem terenu; wykazano precyzyjnie działki podlegające podziałowi. Odnosząc się już do zarzutów skarżącego Sąd wskazuje, że wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, wątpliwości skarżącego, zgłoszone już w odwołaniu, zostały w sprawie wystarczająco wnikliwie wyjaśnione. Po pierwsze, wyjaśniono kwestię działek nr [...], [...], [...], zlokalizowanych – jak twierdzi skarżący – na terenach zamkniętych P.S.A. Sąd zauważa, że tereny zamknięte, ustanowione dla linii kolejowej nr 95 Kraków Mydlniki-Podłęże, zostały zaznaczone na projekcie zagospodarowania terenu oraz na mapie z projektowanym przebiegiem drogi. Mapy te są, zdaniem Sądu, wystarczająco czytelne, a nadto opatrzone stosownymi klauzulami, w szczególności klauzulą potwierdzającą przyjęcie mapy do państwowego zasobu geodezyjnego oraz opracowanie przez uprawnionego geodetę. Dodatkowo mapa stanowiąca projekt zagospodarowania terenu posiada klauzulę P.S.A. Oddział Gospodarki Nieruchomościami w Krakowie, Kolejowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej, z oznaczeniem PKP - teren zamknięty, z 9 lutego 2017 r., znak: P/L-Op-95/1/32. Z analizy sprawy nie wynika również, by brak informacji co do położenia działek nr [...] i [...] miał jakikolwiek wpływ na wynik sprawy. Ponadto, w projekcie budowlanym znajdują się wymagane uzgodnienia wynikające z lokalizacji inwestycji w sąsiedztwie terenów kolejowych zamkniętych. Inwestor uzyskał postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 18 września 2020 r., znak: AU-O1-6.674O.6.67.2020.AP o udzieleniu zgody na odstępstwo od warunków usytuowania budynków i budowli określonych w art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym oraz warunków wykonywania robót ziemnych określonych na podstawie art. 54 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym oraz w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 sierpnia 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych dla inwestycji. Ponadto, inwestor uzyskał uzgodnienie Kolejowego Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej - Opinia nr 06/12/2017 z 12 grudnia 2017 r. oraz uzgodnienie z narady koordynacyjnej w siedzibie Urzędu Miasta Krakowa Wydział Geodezji, Protokół z 25 października 2017 r., znak: GD-13-5.6630.2665.2017, Protokół z 21 czerwca 2017 r., znak: GD-13-5.6630.1371.2017 i opinię P.K.S.A., Dział Dróg Kolejowych, Ochrony Środowiska i Szkód Górniczych z 2 lipca 2020 r., znak: IZDK3-505-45/20, którą zaopiniowano pozytywnie projekt inwestycji drogowej, która została uzgodniona pismem nr IZDK3-505-69/20 z dnia 2 lipca 2020 r. Po drugie, wyjaśniono kwestię drzew na działce nr [...] przeznaczonych do wycinki. Na mapie z proponowanym przebiegiem drogi (rys. w skali 1:200) oraz w projekcie budowlanym (Tom II, str. 145- 160, rys. nr 1 na str. 161 w skali 1:500) zostały wskazane drzewa przewidziane do wycinki. Słusznie Wojewoda zauważył, że w odniesieniu do usuwania drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, nie stosuje się przepisów o ochronie przyrody w zakresie konieczności uzyskania zezwoleń na ich usunięcie, zaś ochronie winna podlegać zieleń do pozostawienia w trakcie robót budowlanych. Po trzecie, odnosząc się do zarzutów dotyczących instalacji wodociągowej i hydrantu na działce nr [...] (po podziale [...]) Sąd wskazuje, że z akt sprawy wynika, że wodociąg Ř 150 mm przebiega w działce nr [...] i jest on przedmiotem inwestycji. Planowana jest bowiem jego przebudowa (proj. budowlany t. II, k. 78-109). Na mapie obrazującej projekt przebudowy sieci wodociągowej (k. 108) zaznaczono hydrant Hp 15263 do likwidacji-przeniesienia. Nie sposób natomiast odnieść się do zarzutu, jakoby hydrant z instalacją miał być wybudowany bez pozwolenia na budowę. Po czwarte, dostatecznie wyjaśniono kwestię zbiornika na gaz mającego znajdować się na działce nr [...]. Według zatwierdzonego planu zagospodarowania terenu, działka ta jest niezabudowana. Jak jednak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, na działce tej prowadzona jest budowa, na podstawie pozwolenia na budowę udzielonego przez Prezydenta Miasta Krakowa, która obejmuje budowę podziemnego zbiornika na gaz. W toku postępowania odwoławczego wyjaśnienia w tej kwestii złożył projektant (vide: pismo z 7 czerwca 2021 r. k. 33-34 akt organu II inst.). Przywołano również uzgodnienia potwierdzone protokołem z przeprowadzenia narady koordynacyjnej w siedzibie Urzędu Miasta Krakowa z 25 października 2017 r. oraz protokołem z dnia 21 czerwca 2017 r. Pozyskano również kopię projektu zagospodarowania obiektu budowlanego na działce nr [...] z wrysowaną lokalizacją podziemnego zbiornika na gaz płynny wraz z instalacją gazową, uwzględniający przedmiotową inwestycję drogową (k. 130-131 akt organu II inst.). W ocenie Sądu wykazano, że przedmiotowy zbiornik na gaz nie koliduje z przedmiotową inwestycją i brak jest przepisów prawa, które naruszałby projekt budowlany, który – co warto i w tym kontekście podkreślić – jest kompletny i zaaprobowany został m.in. przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Po piąte, właściwie organ odwoławczy odniósł się do zarzutów skarżącego co do udziału w postępowaniu wszystkich współwłaścicieli działki nr [...], a także właścicieli działek [...] i [...]. Należało w tym kontekście uwzględnić normę wynikającą z art. 11d ust. 5 u.z.d.p., która w sprawie z.r.i.d. istotnie modyfikuje wynikające z k.p.a. ogólne regulacje co do zapewniania stronom czynnego udziału w postępowaniu. Wynika z niego mianowicie, że wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta (tu Prezydent Miasta Krakowa) w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych wysyłają zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy, właścicielom lub użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie tej decyzji na adres wskazany w katastrze nieruchomości (tu: w ewidencji gruntów i budynków), a w przypadku, o którym mowa w art. 11a ust. 2, wojewodom albo starostom, na których obszarze właściwości znajdują się nieruchomości lub ich części objęte wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, oraz zawiadamiają pozostałe strony w drodze obwieszczeń, odpowiednio w urzędzie wojewódzkim lub starostwie powiatowym, a także w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi, w urzędowych publikatorach teleinformatycznych - Biuletynie Informacji Publicznej tych urzędów i w prasie lokalnej. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne. W przedmiotowej sprawie Wojewoda dokonał weryfikacji kręgu stron ustalonego przez organ pierwszej instancji, uwzględniając aktualne dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Co jednak równie istotne w odniesieniu do kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny, zarzut pominięcia stron w postępowaniu zgłoszony przez skarżącego, który brał udział w postępowaniu, musiał być z innych przyczyn uznany za nieskuteczny. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest bowiem pogląd, zgodnie z którym art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. należy wykładać w ten sposób, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym trzeba uwzględniać wolę podmiotu, którego prawo udziału w postępowaniu administracyjnym zostało naruszone (por. wyroki NSA z dnia 21 października 2009 r., II OSK 1628/08, OSP 2011/2/23 z aprobującą glosą J. Borkowskiego, z dnia 11 stycznia 2018 r., II OSK 782/16, z dnia 1 marca 2018 r., II OSK 1837/17, z dnia 26 października 2017 r., II OSK 2711/15, wyrok NSA z dnia 10 października 2018 r., II OSK 2418/16). Prawami procesowymi rozporządza bowiem strona. Dlatego też jeżeli strona, która została pozbawiona udziału w postępowaniu administracyjnym nie wniesie skargi, nie można - wbrew jej stanowisku - uznać, że zaistniała w sprawie okoliczność uzasadniająca wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. i w związku z tym uchylić decyzję z przyczyny wskazanej w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. Po szóste, odnosząc się do zarzutów skarżącego co do zakończenia drogi placem manewrowym, stwierdzić trzeba, że nie jest rzeczą Sądu, ani też organów administracji architektoniczno-budowlanej oceniać rozwiązania projektowe przyjęte przez inwestora. Niemniej jednak wskazać wypada, że zastosowane rozwiązanie znajduje umocowanie w § 125 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, zgodnie z którym w przypadku nieprzelotowego zakończenia drogi wykonuje się plac do zawracania samochodów. Plac taki powinien spełniać warunki określone w ust. 2-4. W kontrolowanej sprawie projektant wykazał spełnienie tych warunków w piśmie z 7 czerwca 2021 r (k. 33-34 akt organu II inst.) i wyjaśnienia te znajdują odzwierciedlenie w projekcie. Podsumowując, Sąd stwierdza, że organy spełniły w przedmiotowej sprawie wymogi wynikające z art. 7 i 77 k.p.a. Wojewoda Małopolski dokonał wnikliwej analizy sprawy, czemu dał wyraz w uzasadnieniu decyzji spełniającym wymogi art. 107 § 3 w zw. z art. 11 k.p.a. (zasada przekonywania). Podkreślić należy, że postępowanie w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej toczy się na wniosek inwestora, którym organy administracji są związane. W konsekwencji organ nie może oceniać racjonalności czy też słuszności przyjętych we wniosku rozwiązań projektowych. Niewątpliwie organ nie może dokonywać jakichkolwiek zmian np. w zakresie lokalizacji, przebiegu oraz planowanych parametrów technicznych konkretnej inwestycji. To bowiem inwestor dokonuje wyboru najkorzystniejszych w jego ocenie rozwiązań odnoszących się do planowanego przez niego przedsięwzięcia drogowego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2014 r., II OSK 93/14, orzeczenia.nsa.gov.pl). Niewątpliwie przy tym ma rację Wojewoda, twierdząc że zezwolenie na realizację inwestycji drogowej w wielu wypadkach musi uwzględniać sprzeczne interesy: z jednej strony inwestora, a z drugiej strony osób, których prawa lub interesy mogą być zagrożone lub naruszone w związku z realizacją takiej inwestycji. Również i w okolicznościach kontrolowanej sprawy taka sprzeczność wystąpiła, na co wskazują zarzuty skarżącego. Właściwie jednak Wojewoda uznał, że brak jest obiektywnych przyczyn przemawiających za odmową wydania zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. W ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie zarzut, zgodnie z którym inwestycja realizowana będzie przede wszystkim na korzyść deweloperów działających w tym rejonie. Sąd zauważa, że przy ulicach objętych kontrolowanym zezwoleniem znajduje się wiele innych zabudowanych nieruchomości, co pozwala na stanowcze stwierdzenie, że inwestycja służy interesowi publicznemu. W przekonaniu Sądu, inwestycja służy również interesom indywidualnym właścicieli nieruchomości, które obsługiwane są przez tę drogę, pomimo tego, że niektórych z nich obciążenia wynikające z realizacji tej inwestycji dotkną bardziej niż innych. To jednak nie może stać na przeszkodzie realizacji inwestycji, zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę istniejące mechanizmy odszkodowawcze z tytułu wywłaszczenia lub ograniczenia prawa własności. Z tych wszystkich przyczyn Sąd skargę oddalił, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a.