II OZ 877/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 624/11 o oddaleniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J.F. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia bezczynności postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 lipca 2011 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 624/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek J.F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu Sąd zawarł rozważania w przedmiocie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym i podniósł, że zarówno z formularza jak i wniosku oświadczenia dołączonego na wezwanie Sądu nie wynika faktyczna sytuacja majątkowa skarżącego. Skarżący nie wykazał bowiem jaki dochód osiąga z prowadzonej działalności gospodarczej i z posiadanego gospodarstwa rolnego, nie wskazał, czy jego żona także osiąga dochody oraz nie przedstawił wykazu maszyn rolniczych i samochodów. Nadto nie udokumentował wydatków związanych z aktualnym utrzymaniem rodziny, nie przedstawił wykazu posiadanych rachunków bankowych i historii tych rachunków. Nadto Sąd zauważył, że brak udzielenia pełnej odpowiedzi na wezwanie uniemożliwił Sądowi dokonanie oceny sytuacji majątkowej skarżącego, zatem brak jest podstaw do przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł J.F., wskazując, że jego zdaniem orzeczenie to jest niesłuszne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sadowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) i w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie lub rodziny (art. art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a). Instytucja prawa pomocy stanowi pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien najpierw poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny, a dopiero wówczas – gdy tak zgromadzone środki okażą się niewystarczające – może skutecznie złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zatem, jak trafnie wskazał Sąd I instancji, przesłanką udzielania prawa pomocy jest wykazanie niemożności poniesienia jakichkolwiek kosztów. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny podziela ocenę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zarówno w treści formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak i oświadczenia złożonego przez skarżącego w piśmie z dnia 17 maja 2011 r. brak jest jakichkolwiek informacji, które pozwoliłyby na ocenę sytuacji materialnej skarżącego i jego rodziny. W szczególności brak jest wskazania wysokości osiąganych przez niego i żonę comiesięcznych dochodów zarówno z posiadanego gospodarstwa rolnego jak i prowadzonej działalności gospodarczej oraz ewentualnie posiadanych oszczędności, jak też wykazu ponoszonych wydatków koniecznych do utrzymania domu i rodziny oraz posiadanych wartościowych ruchomości w postaci deklarowanych maszyn rolniczych i samochodów. Brak powyższego uniemożliwia Sądowi ocenę sytuacji materialnej skarżącego, a tym samym stanowi przesłankę do oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Podkreślić bowiem należy, że – co już wyżej wskazano – to na skarżącym jako ubiegającym się o udzielenie pomocy ze Skarbu Państwa ciąży obowiązek wykazania, że ze względu na swoją trudną sytuację materialną nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przedstawienie ogólnych informacji o posiadanym majątku i źródłach dochodu, mimo wezwania Sądu o szczegółowe ich udzielenie, niewątpliwie nie pozwala na ocenę przesłanki wynikającej z treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., tj. stwierdzenie, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.