I C 557/25

<p>Sygn. akt I C 557/25</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <em> <!-- -->(postanowienia z dnia 16 marca 2026 r. k. 359)</em> </p> <p>Powódka <span class="anon-block">F. S.</span> domagała się zasądzenia od pozwanego <span class="anon-block">N. W. (1)</span> na jej rzecz kwot: 95.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 18.04.2025 r. do dnia zapłaty, 93.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia doręczenia pozwu do dnia zapłaty, 3.355,72 zł tytułem odszkodowania wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 18.04.2025 r. do dnia zapłaty, 1.174,63 zł tytułem odszkodowania wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia doręczenia pozwu do dnia zapłaty i kwoty 611,24 zł miesięcznie tytułem renty na zwiększone potrzeby począwszy od miesiąca lipca 2025 r., płatnej do 10 dnia każdego miesiąca wraz z odsetkami ustawowymi w przypadku opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat. Nadto, powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono do dnia zapłaty. (<em> <!-- -->k. 4-25</em>)</p> <p>Uzasadniając swoje żądanie powódka wskazała, że uległa w dniu 02.04.2024 r. wypadkowi na terenie posesji, której właścicielem jest pozwany. Powódka potknęła się o nieoświetlony murek i spadła z wysokości 2,5 m w głąb zejścia do piwnicy, które również nie było oświetlone. Pozwany nie uprzedził powódki o potrzebie zwrócenia uwagi na niezabezpieczoną piwnicę znajdują się za domem. Powódka podkreśliła, że pozwany <span class="anon-block">N. W. (2)</span> po dniu wypadku poczuwał się do odpowiedzialności, spotkał się z powódką i zaproponował zapłatę kwoty 25.000,00 zł na jej rzecz. Po otrzymaniu wezwania do zapłaty z dnia 27 marca 2025 roku oświadczył jednak, że nie zna okoliczności zdarzenia.</p> <p>W odpowiedzi na pozew, pozwany <span class="anon-block">N. W. (2)</span> podniósł zarzut braku legitymacji procesowej biernej pozwanego <span class="anon-block">N. W. (2)</span> wynikający z faktu, iż pozwany nie jest właścicielem nieruchomości położonej w miejscowości <span class="anon-block">V.</span> – na której to miało dojść do zdarzenia powodującego szkodę po stronie powódki. Pozwany wskazał, że własność tej nieruchomości przysługuje spółce prawa handlowego: <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">U.</span> (<span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>-<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">U.</span>, KRS: <span class="anon-block">(...)</span>), w której to spółce pozwany jest wyłącznie prezesem zarządu. W związku z powyższym, pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości (wobec błędnego oznaczenia strony pozwanej) oraz wniósł o zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego <span class="anon-block">N. W. (2)</span> zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za okres od uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. (<em> <!-- --> k. 200-214</em>)</p> <p>Pismem z dnia 8 stycznia 2026 roku (<em> <!-- -->k. 261</em>) strona powodowa wniosła o wezwanie do udziału w sprawie w charakterze pozwanego <span class="anon-block">(...)</span> z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w <span class="anon-block">U.</span> w miejsce dotychczasowego pozwanego <span class="anon-block">N. W. (1)</span> oraz wniosła o oddalenie wniosku <span class="anon-block">N. W. (1)</span> dotyczącego zwrotu na jego rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. (<em> <!-- -->k. 261</em>)</p> <p> <span class="anon-block">N. W. (2)</span>, w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 194;art. 194 § 2;art. 194 § 2 zd. 1)">art. 194 § 2 zd. 1 kpc</a>, wyraził zgodę na wstąpienie w jego miejsce – jako strony pozwanej – spółki <span class="anon-block">(...)</span> z/s w <span class="anon-block">U.</span> oraz z ostrożności procesowej ponowił wniosek o zasądzenie od powódki <span class="anon-block">F. S.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">N. W. (2)</span> zwrotu kosztów procesu, w postaci kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za okres od uprawomocnienia się orzeczenia w tym przedmiocie do dnia zapłaty. (<em> <!-- --> k. 326-326v</em>)</p> <p>Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2026 roku Sąd Okręgowy w Suwałkach I Wydział Cywilny sygn. akt I C 557/25 na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 194;art. 194 § 1)">art. 194 § 1 kpc</a> wezwał do udziału w sprawie w charakterze pozwanego <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">U.</span> oraz zwolnił dotychczasowego pozwanego <span class="anon-block">N. W. (1)</span> od udziału w sprawie. (<em> <!-- -->k. 265</em>) Postanowieniem z dnia 16 marca 2026 roku Sąd oddalił wniosek dotychczasowego pozwanego <span class="anon-block">N. W. (1)</span> o zasądzenie od powódki kosztów procesu. (<em> <!-- -->k. 359</em>)</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił i zważył, co następuje:</strong> </p> <p>W świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 194;art. 194 § 1;art. 194 § 2)">art. 194 § 1 i 2 kpc</a> jeżeli okaże się, że powództwo nie zostało wniesione przeciwko osobie, która powinna być w sprawie stroną pozwaną, sąd na wniosek powoda lub pozwanego wezwie tę osobę do wzięcia udziału w sprawie. Osoba wezwana do wzięcia udziału w sprawie w charakterze pozwanego może za zgodą obu stron wstąpić w miejsce pozwanego, który wówczas będzie zwolniony od udziału w sprawie. W razie wyrażenia zgody na zmianę strony pozwanej, pozwany może natomiast w terminie dwutygodniowym złożyć sądowi wniosek o przyznanie kosztów od strony powodowej, niezależnie od późniejszego wyniku sprawy.</p> <p>Wskazać godzi się, iż przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (dział 1;księga 1)">Działu I Tytułu V Księgi pierwszej kodeksu postępowania cywilnego</a> określają zasady rządzące w procesie a dotyczące rozstrzygania o zwrocie kosztów procesu. W postępowaniu procesowym sąd orzeka o zwrocie kosztów: według jednej z następujących zasad: odpowiedzialności za wynik procesu, stosunkowego rozdzielenia kosztów, wzajemnego zniesienia kosztów, słuszności i zawinienia.</p> <p>W orzecznictwie zgodnie jednak przyjmuje się, iż przepisy szczególne mogą wyłączyć stosowanie niektórych przepisów tego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (dział 1)">działu. I</a> tak niewątpliwie przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 194;art. 194 § 2)">art. 194 § 2 kpc</a> wyłącza stosowanie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a> odrywając uprawnienie do zwrotu kosztów procesu od ostatecznego wyniku sprawy. W konsekwencji zgłoszone na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 194;art. 194 § 2)">art. 194 § 2 kpc</a> żądanie przyznania kosztów nie oznacza konieczności wydania wyłącznie orzeczenia zasądzającego te koszty.</p> <p>Zaakcentować bowiem należy, iż nie można sprzecznie z rozważaniami poczynionymi na wstępie pominąć, że podstawą podejmowanych przez powódkę działań względem strony pozwanej było zapewne przekonanie o zasadności jej stanowiska i słuszności o wyborze osoby pozwanego.</p> <p>Wobec powyższego nie sposób również pominąć prezentowanej przez dotychczasowego pozwanego <span class="anon-block">N. W. (1)</span> postawy, który swoim zachowaniem dał powódce podstawy do uzasadnionego przekonania o zasadności wyboru jego osoby jako pozwanego w niniejszej sprawie.</p> <p>Odnotowania wymaga, że <span class="anon-block">N. W. (1)</span> pozostaje prezesem zarządu spółki <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">U.</span>, której to spółce przysługuje własność nieruchomości położonej w miejscowo <span class="anon-block">V.</span> – na której to doszło do zdarzenia powodującego szkodę po stronie powódki.</p> <p>Niemniej jednak Sąd Okręgowy dostrzega, że powódka pozostawała w uzasadnionym przekonaniu, iż to <span class="anon-block">N. W. (1)</span> jest właścicielem przedmiotowej nieruchomości, co wynika ze skierowanego do jego osoby wezwania do zapłaty tytułem zadośćuczynienia w kwocie 25.000,00 zł z dnia 16 kwietnia 2024 roku. (<em> <!-- -->k. </em>99) W wezwaniu do zapłaty powyższe przekonanie powódki zostało wprost wskazane w słowach: „Pani <span class="anon-block">F. S.</span> wynajęła na czas od 31 marca do 5 kwietnia 2024 r. dom letniskowy w <span class="anon-block">V.</span> nr <span class="anon-block">(...)</span>, którego jest Pan właścicielem.”. W odpowiedzi na ww. wezwanie (<em> <!-- -->k. 101-101v</em>), <span class="anon-block">N. W. (1)</span> równie jednoznacznie wskazał, że złożył powódce propozycję ugodową dotycząca zapłaty kwoty 25.000,00 zł, która to wynikała „wyłącznie z dobrej woli i zasad współżycia społecznego którymi kieruje się <span class="anon-block">N. W. (2)</span>, a nie poczuciem jego winy”. Propozycja ugodowa dotychczasowego pozwanego złożona była pod warunkiem, że <span class="anon-block">F. S.</span> zrzeknie się ewentualnych dalszych roszczeń wobec <span class="anon-block">N. W. (2)</span> i nie skieruje sprawy na drogę sądową.</p> <p>Podkreślenia wymaga okoliczność, że pozwany w odpowiedzi na wezwanie do zapłaty nie zakwestionował w jakikolwiek sposób faktu, iż nie jest właścicielem przedmiotowej nieruchomości. Co więcej – w celu uniknięcia skierowania sprawy na drogę sądową – złożył powódce propozycję ugodową polegającą na zapłacie 25.000,00 zł w zamian za zrzeczenie się przez kobietę dochodzenia ewentualnych dalszych roszczeń od jego osoby. Nie sposób zatem uznać, aby pozwany swoim zachowaniem wskazał powódce, iż pozostaje ona w błędnym przekonaniu co do osoby właściciela domku letniskowego w <span class="anon-block">V.</span> nr <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>W odpowiedzi na kolejne wezwanie do zapłaty (z dnia 21 marca 2025 r. <em> <!-- --> k. 102</em>) <span class="anon-block">N. W. (1)</span> oświadczył, że nie zna okoliczności zdarzenia z dnia 2 kwietnia 2024 roku, nie zostały mu przedstawione jakiekolwiek zarzuty w zw. z ww. zdarzeniem w postępowaniu prowadzonym przez właściwe organy ścigania i nie ma wiedzy w zakresie żadnych ustaleń jakie poczyniono odnośnie przebiegu zdarzenia i jego przyczyn. Jego twierdzenia dotyczące braku informacji odnośnie okoliczności wypadku powódki na przedmiotowej nieruchomości stoją w oczywistej sprzeczności z twierdzeniami zawartymi w odpowiedzi na pismo powódki z dnia 16 kwietnia 2024 roku. Co istotne jednak, dotychczasowy pozwany mimo nieuznawania roszczeń powódki (ani w całości ani w części) i wycofania się z propozycji ugodowej, w dalszym ciągu zachowywał się jak właściciel nieruchomości, nie informując powódki, iż rzeczywistym właścicielem nieruchomości jest spółka <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">U.</span>.</p> <p>Wskazać w tym miejscu godzi się również, iż zarówno dotychczasowy pozwany <span class="anon-block">N. W. (1)</span> jak i obecny pozwany spółka <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">U.</span> reprezentowani są przez tego samego profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata <span class="anon-block">F. F.</span>. Podkreślenia wymaga także, iż <span class="anon-block">N. W. (2)</span> odpowiadając na wezwania powódki do zapłaty również był reprezentowany przez tego samego pełnomocnika adwokata <span class="anon-block">F. F.</span>. Nie sposób zatem uznać, aby strona pozwana – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika reprezentującego zarówno <span class="anon-block">N. W. (2)</span> jak i spółkę <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> – nie miała świadomości, iż swoim zachowaniem utwierdza powódkę w błędnym przekonaniu co do tego kto jest właścicielem przedmiotowej nieruchomości, gdyż w odpowiedzi na pozew dotychczasowa strona pozwana już na wstępie podniosła zarzut braku legitymacji procesowej biernej pozwanego, wskazując, że własność nieruchomości przysługuje spółce <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">U.</span>, w której to spółce pozwany jest wyłącznie prezesem zarządu.</p> <p>Wobec powyższego, można również zaryzykować stwierdzenie, iż dotychczasowa strona pozwana celowo nie informowała powódki o rzeczywistym właścicielu domku letniskowego w <span class="anon-block">V.</span> nr <span class="anon-block">(...)</span>, mimo iż miała świadomość, że takie działanie może doprowadzić do wytoczenia powództwa wobec osoby <span class="anon-block">N. W. (2)</span>.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy uznaje, że dotychczasowy pozwany <span class="anon-block">N. W. (1)</span> doprowadził swoimi czynnościami do wygenerowania u powódki błędnego przekonania skutkującego wytoczeniem powództwa przez <span class="anon-block">F. S.</span> przeciwko <span class="anon-block">N. W.</span>. Pozwany powinien zatem liczyć się z tym, że inicjując określone działania wywołujące u powódki przeświadczenie, iż jest on właścicielem przedmiotowej nieruchomości na której doszło do zdarzenia z dnia 02.04.2024 r. poniesie skutki tych działań, w tym w zakresie obciążenia go kosztami procesu. Odmienne stanowisko mogłoby wywołać u dotychczasowego pozwanego brak swoistego poczucia odpowiedzialności finansowej za dokonywanie określonych działań.</p> <p>Stąd, orzeczono jak w sentencji postanowienia.</p> <p> <em> <!-- -->sędzia Beata Sieczkowska </em> </p> </div>