II SA/Bk 395/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Marcin Kojło,, sędzia WSA Marek Leszczyński, Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi Gminy N. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody P. z dnia [...] kwietnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie regulaminu wynagradzania nauczycieli 1. uchyla rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody P. z dnia [...] kwietnia 2020 r., nr [...] stwierdzające nieważność uchwały numer [...] Rady Miejskiej w N. z dnia [...] marca 2020 r. w sprawie regulaminu wynagradzania nauczycieli zatrudnionych w szkołach prowadzonych przez Gminę N. i załącznika to tejże uchwały – regulaminu wynagradzania nauczycieli zatrudnionych w szkołach prowadzonych przez Gminę N. – w części dotyczącej paragrafów: 1 - 5, 6 pkt 2, 7 – 24 tego załącznika; 2. w pozostałym zakresie skargę oddala; 3. zasądza od Wojewody P. na rzecz skarżącej Gminy N. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. UZASADNIENIE Skarga została wywiedziana na podstawie następujących okoliczności. W dniu [...] marca 2020 r. Rada Miejska w N. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie regulaminu wynagradzania nauczycieli zatrudnionych w szkołach prowadzonych przez Gminę N.. W toku badania legalności tej uchwały Wojewoda P. stwierdził jej podjęcie z istotnym naruszeniem art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2019 r. poz. 2215; dalej powoływana jako KN), przez brak pełnej realizacji upoważnienia ustawowego. W konsekwencji rozstrzygnięciem nadzorczym z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] organ nadzoru stwierdził nieważność tej uchwały w całości. W uzasadnieniu wskazano, że podstawę prawną podjęcia przedmiotowej uchwały stanowił art. 30 ust. 6 KN. Zdaniem organu nadzoru przyjęty przez Radę Miejską w N. regulamin wynagradzania nauczycieli zatrudnionych w szkołach i placówkach oświatowych, dla których organem prowadzącym jest Gmina N. nie wypełnia w całości delegacji ustawowej wskazanej w tym przepisie. Wskazano, że rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 31 stycznia 2005 r. w sprawie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagradzania za pracę w dniu wolnym od pracy (Dz. U. z 2014 r., poz. 416 ze zm.; dalej powoływane jako rozporządzenie) w § 6 określa ogólne warunki przyznawania nauczycielom dodatku motywacyjnego. Należą do nich: 1) osiągnięcia w realizowanym procesie dydaktycznym; 2) osiągnięcia wychowawczo-opiekuńcze; 3) wprowadzanie innowacji pedagogicznych, skutkujących efektami w procesie kształcenia i wychowania; 4) zaangażowanie w realizację czynności i zajęć, o których mowa w art. 42 ust. 2 pkt 2 KN; 5) szczególnie efektywne wypełnianie zadań i obowiązków związanych z powierzonym stanowiskiem; 6) realizowanie w szkole zadań edukacyjnych, wynikających z przyjętych przez organ prowadzący priorytetów w realizowanej lokalnej polityce oświatowej. Organ nadzoru podniósł, że o ile Rada Gminy w ramach regulaminu wynagradzania nauczycieli może określić szczegółowe warunki przyznawania tego dodatku, to muszą one jednak wynikać z ogólnych kryteriów przyjętych w tym rozporządzeniu. Wskazane w § 6 ust. 1 regulaminu szczegółowe warunki przyznawania nauczycielowi dodatku motywacyjnego, zdaniem organu nadzoru, nie wyczerpują ogólnych warunków przyznania tego dodatku, określonych w § 6 pkt 3 i 6 rozporządzenia. Podniesiono, że wymienione w rozporządzeniu kryteria stanowią katalog zamknięty, a organ prowadzący może w ramach upoważnienia zawartego w art. 30 ust. 6 KN jedynie je uszczegóławiać. "Szczegółowe warunki" określane przez Radę muszą mieścić się w ramach ogólnych warunków określonych przez Ministra Edukacji Narodowej i Sportu w ww. rozporządzeniu. W konsekwencji uznano, że Rada nie wyczerpała kwestionowaną uchwałą wszystkich ogólnych warunków przyznania dodatku motywacyjnego, określonych w § 6 rozporządzenia a uchybienie to stanowi istotne naruszenie prawa. Organ nadzoru stwierdził przy tym, że niewyczerpanie zakresu upoważnienia ustawowego, skutkuje koniecznością stwierdzenia nieważności uchwały w całości. Pominięcie przez radę gminy któregoś z wymienionych elementów skutkuje bowiem brakiem pełnej realizacji upoważnienia ustawowego i ma istotny wpływ na ocenę zgodności z prawem podjętego aktu. Rada gminy obowiązana jest przestrzegać zakresu upoważnienia, udzielonego jej przez ustawę. Skargę od tego rozstrzygnięcia do sądu administracyjnego wniosła Gmina N. i zarzuciła naruszenie: - art. 91 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713), przez błędne zastosowanie i stwierdzenie nieważności uchwały nr [...] Rady Miejskiej w N. z [...] marca 2020 r. w sprawie regulaminu wynagradzania nauczycieli zatrudnionych w szkołach podstawowych prowadzonych przez Gminę N. mimo zgodności tej uchwały z prawem; - art. 36 ust. 6 pkt. 1 KN oraz § 6 rozporządzenia, przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu że brak uszczegółowienia w § 6 regulaminu wynagradzania stanowiącego załącznik do uchwały nr [...] Rady Miejskiej w N. z [...] marca 2020 r. w sprawie regulaminu wynagradzania nauczycieli zatrudnionych w szkołach podstawowych prowadzonych przez Gminę N., wszystkich ogólnych warunków przyznania dodatku motywacyjnego wymienionych w § 6 rozporządzenia skutkuje nieważnością całej uchwały, mimo braku kwestionowania przez organ nadzoru pozostałych postanowień regulaminu dotyczących przyznawania dodatku za wysługę lat, dodatku funkcyjnego, dodatku za warunki pracy, wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe oraz nagród ze specjalnego funduszu nagród. Wskazując na powyższe naruszenia skarżąca Gmina wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego oraz o zasądzenie od organu nadzoru na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca Gmina stwierdziła, że jej zdaniem, ustalając regulamin wynagradzania nauczycieli wypełniła kompetencję prawodawczą zawartą w upoważnieniu ustawowym określonym w art. 30 ust. 6 KN z uwzględnieniem regulacji zawartej w § 6 rozporządzenia. Podniesiono, że w regulaminie wynagradzania, w kwestionowanej przez organ nadzoru części dotyczącej dodatku motywacyjnego, Rada Miejska w N. ustaliła w § 6 ust. 1 następujące kryteria przyznawania dodatku motywacyjnego: 1) uzyskiwanie szczególnych osiągnięć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych, a w szczególności: a) uzyskiwanie przez uczniów z uwzględnieniem ich możliwości oraz warunków pracy nauczyciela, dobrych osiągnięć dydaktyczno - wychowawczych, potwierdzonych wynikami klasyfikacji lub promocji, efektami egzaminów i sprawdzianów albo sukcesami w konkursach, zawodach lub olimpiadach przedmiotowych; b) umiejętne rozwiązywanie problemów wychowawczych uczniów we współpracy z ich rodzicami; c) podejmowanie działań na rzecz rozpoznania środowiska wychowawczego uczniów, aktywne i efektywne działanie na rzecz uczniów potrzebujących szczególnego wsparcia wychowawczego; 2) jakość świadczonej pracy, w tym związanej z powierzonym stanowiskiem, dodatkowym zadaniem lub zajęciem a w szczególności: a) systematyczne i efektywne przygotowanie się do przydzielonych obowiązków, b/ podnoszenie kwalifikacji i umiejętności zawodowych, b) podnoszenie kwalifikacji i umiejętności zawodowych, c) wzbogacanie własnego warsztatu pracy, d) dbałość o estetykę i trwałość powierzonych pomieszczeń, pomocy dydaktycznych lub innych urządzeń szkolnych, e) prawidłowe prowadzenie dokumentacji przebiegu nauczania lub innej powierzonej dokumentacji szkoły, f) rzetelne i terminowe wywiązywanie się z poleceń służbowych i powierzonych obowiązków, 3) zaangażowanie w realizację czynności i zajęć, o których mowa w art. 42 ust. 2 pkt. 2 ustawy, w zakresie zadań statutowych i wychowawczych szkoły, a w szczególności: a) udział w organizowaniu imprez i uroczystości szkolnych, b) udział w komisjach przedmiotowych, konkursowych i innych, c) opieka nad samorządem uczniowskim lub organizacjami uczniowskimi działającymi na terenie szkoły, d) prowadzenie lekcji otwartych, przejawianie innych forma aktywności w ramach wewnątrzszkolnego doskonalenia zawodowego nauczycieli, e0 aktywny udział w realizacji innych zadań statutowych szkoły. Według strony skarżącej, wbrew twierdzeniom organu nadzoru, wymienione wyżej kryteria przyznawania dodatku motywacyjnego zostały ustalone z uwzględnieniem wskazań zawartych w art. 30 ust. 2 KN z których wynika, że dodatek motywacyjny jest dodatkiem związanym z jakością świadczonej pracy i wykonywaniem dodatkowych zajęć przez nauczyciela oraz z uwzględnieniem ogólnych warunków przyznawania tego dodatku sformułowanych w treści § 6 rozporządzenia. Kryteria przyznawania dodatku motywacyjnego, wymienione w § 6 ust. 1 pkt 1 lit. a, pkt 2 lit. b i c, pkt.3 lit. d i e regulaminu wynagradzania wpisują się w ogólne warunki przyznawania tego dodatku wymienione w § 6 pkt 3 i 6 rozporządzenia. Ogólny warunek w postaci wprowadzania innowacji pedagogicznych skutkujących efektami w procesie szkolenia ma swoje odniesienie w ustalonych przez Radę Miejską w N. następujących kryteriach przyznania dodatku motywacyjnego: uzyskiwanie szczególnych osiągnięć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych w szczególności uzyskiwanie przez uczniów z uwzględnieniem ich możliwości oraz warunków pracy nauczyciela, dobrych osiągnięć dydaktyczno - wychowawczych, potwierdzonych wynikami klasyfikacji lub promocji, efektami egzaminów i sprawdzianów albo sukcesami w konkursach, zawodach lub olimpiadach przedmiotowych, podnoszenie kwalifikacji i umiejętności zawodowych, wzbogacanie własnego warsztatu pracy, prowadzenie lekcji otwartych, przejawianie innych form aktywności w ramach wewnątrzszkolnego doskonalenia zawodowego nauczycieli. Podniesiono, że warunek ogólny wprowadzania innowacji pedagogicznych odnosić się może zarówno do warsztatu nauczyciela, sposobu i form nauczania lub treści programowych realizowanych w procesie nauczania, co znalazło swój wyraz w wymienionych wyżej regulaminowych kryteriach przyznawania dodatku motywacyjnego. Ponadto, zdaniem strony skarżącej, w treści przepisu kompetencyjnego - art. 30 ust. 6 pkt 1 KN nie można odnaleźć wyraźnego zakazu, aby organ prowadzący szkołę w ramach przyznanego mu uprawnienia do uszczegółowienia ogólnych kryteriów przyznawania dodatku motywacyjnego, nie mógł dokonać wyboru czy uszczegółowienia niektórych przez siebie wybranych, czy wszystkich ogólnych warunków wymienionych w rozporządzeniu. Odnosząc się do kwestii stwierdzenia nieważności całej uchwały będącej przedmiotem rozstrzygnięcia nadzorczego podniesiono, że gdyby nawet podzielić pogląd Wojewody P., że przyjęte przez Radę Miejską w N. w § 6 ust. 1 regulaminu wynagradzania, szczegółowe warunki przyznawania dodatku motywacyjnego uchwalone zostały z istotnym naruszeniem prawa materialnego, brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały w pozostałej części. Trudno zgodzić się rozstrzygnięciem organu nadzoru, że mimo kwestionowania tylko części postanowień regulaminu uzasadnione jest stwierdzenie nieważności całej uchwały. Takie stanowisko byłoby uzasadnione, ale tylko wtedy gdyby uchwała pozostawała w wyraźnej sprzeczności z przepisami prawa i to w całości. Sporna uchwała prawidłowo reguluje szereg innych zagadnień i po ewentualnym stwierdzeniu jej nieważności w części może pozostawać w obrocie prawnym. Stąd też, zdaniem strony skarżącej, stwierdzenie uchybień w zakresie uszczegółowienia warunków przyznawania dodatku motywacyjnego nie powoduje konieczności wyeliminowania pozostałych postanowień regulaminu, które mogą samodzielnie funkcjonować. Organ nadzoru w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej i generalnie podtrzymał swoje stanowisko zawarte w rozstrzygnięciu nadzorczym. Dodatkowo podniósł, że Rada Gminy pomijając w przyjętej uchwale warunek określony w ww. rozporządzeniu bezprawnie wykluczyła z kręgu osób, którym przysługuje dodatek motywacyjny, nauczycieli wprowadzających innowacje pedagogiczne, skutkujące efektami w procesie kształcenia i wychowania. Rada podejmując uchwałę w sprawie regulaminu wynagradzania nauczycieli winna stosować przepisy wskazanych aktów prawnych, tj. uszczegółowić ogólne, wymienione przez ustawodawcę warunki przyznawania nauczycielom dodatku motywacyjnego. Podkreślono, że ani przepisy Karty Nauczyciela, ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie przyznają organom prowadzącym uprawnienia do pominięcia w ramach regulaminów, uchwalanych na podstawie art. 30 ust. 6 KN, prawa do dodatku motywacyjnego, nauczycieli spełniających ogólne warunki jego przyznawania. Żadnego z kryteriów określonych przez organ stanowiący Rady Gminy N. nie można uznać za odnoszące się do warunku wprowadzania innowacji pedagogicznych, skutkujących efektami w procesie kształcenia i wychowania. Przepis art. 30 ust. 6 KN zawiera dyspozycję dla organu stanowiącego właściwej jednostki samorządu terytorialnego do określenia w drodze regulaminu m.in. wysokości stawek dodatku motywacyjnego oraz szczegółowych warunków przyznawania tego dodatku. Ustalając treść regulaminu, organ stanowiący uwzględnia ogólne zasady przyznawania tego dodatku sformułowane na gruncie zapisu § 6 rozporządzenia. Ustawodawca pozostawia organowi stanowiącemu dość duży zakres swobody w określeniu warunków przyznawania dodatku motywacyjnego (w granicach wyznaczonych normami ogólnymi wynikającymi z rozporządzenia). Z tego względu organ prowadzący może ustalić zasady przyznawania dodatku motywacyjnego uzależniając również prawo do jego przyznawania od spełnienia określonej ilości kryteriów wymienionych w regulaminie. Nie posiada jednak kompetencji do dowolnego doboru określonych kryteriów i do decydowania o nieuwzględnianiu któregokolwiek z nich. W ocenie organu nadzoru, organ stanowiący Rady Miejskiej w N. nie posiadał kompetencji do pominięcia w regulaminie wynagradzania nauczycieli kryterium wprowadzania innowacji pedagogicznych, skutkujących efektami w procesie kształcenia i wychowania oraz realizowanie w szkole zadań edukacyjnych, wynikających z przyjętych przez organ prowadzący priorytetów w realizowanej lokalnej polityce oświatowej podczas określania szczegółowych warunków przyznawania dodatku motywacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Skarga jest uzasadniona jedynie częściowo. Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Natomiast zakres tej kontroli określa art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) - dalej: p.p.s.a., który stanowi w par. 2 pkt. 7 w/w artykułu o kontroli aktów nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi Gminy N. było rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody P. z dnia [...] kwietnia 2020 r. stwierdzające nieważność uchwały Rady Miejskiej w N. z dnia [...] marca 2020 r. w sprawie regulaminu wynagrodzenia nauczycieli zatrudnionych w szkołach prowadzonych przez Gminę N.. Podstawę prawną kwestionowanego rozstrzygnięcia nadzorczego stanowił art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2019 r. poz. 506) - dalej: u.s.p., który zawiera upoważnienie wojewody, jako organu nadzoru do stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy, w całości lub w części, w przypadku jej sprzeczności z prawem, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały organowi nadzoru. W tym miejscu zwraca uwagę okoliczność ( podnoszona w skardze), że Wojewoda naruszył w/w przepis, ponieważ stwierdził nieważność całej uchwały w sytuacji, gdy miał zastrzeżenia tylko do jej niewielkiej części, a mianowicie do § 6 ust. 1 regulaminu dotyczącego dodatku motywacyjnego. Treść regulaminu jest obszerna, bowiem reguluje przyznawanie innych dodatków poza motywacyjnym. Nieuprawnionym było więc stwierdzanie nieważności pozostałej części regulaminu, której organ nadzoru nie zarzucił sprzeczności z prawem. Dlatego też Sąd uchylił rozstrzygnięcie nadzorcze w części w żaden sposób nie kwestionującej prawidłowości uchwały (punkt 1 wyroku). Natomiast oddalając skargę w pozostałym zakresie ( punkt 2 wyroku), Sąd podzielił stanowisko Wojewody co do sprzeczności z prawem zapisów par. 6 ust. 1 regulaminu. Zgodnie z treścią art. 30 ust. 6 pkt 1 K.N. organ prowadzący szkołę będący jednostką samorządu terytorialnego, uwzględniając przewidywaną strukturę zatrudnienia, określa dla nauczycieli poszczególnych stopni awansu zawodowego, w drodze regulaminu wysokość stawek dodatków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oraz szczegółowe warunki przyznawania tych dodatków, z zastrzeżeniem art. 33 i 34. Wskazać należy, iż przepis ustawy ustanawiający upoważnienie do wydania aktu prawa miejscowego podlega ścisłej wykładni językowej i nie może prowadzić do objęcia zakresem upoważnienia materii w nim niewymienionych w drodze wykładni celowościowej. Organ władzy wykonawczej wykonujący kompetencję prawodawczą zawartą w upoważnieniu ustawowym jest obowiązany działać ściśle w granicach tego upoważnienia. Nie jest upoważniony ani do regulowania tego, co zostało już ustawowo uregulowane, ani też do wychodzenia poza zakres upoważnienia ustawowego. Podkreślenia wymaga również, iż orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż zawarte w powołanym wyżej art. 30 ust. 6 pkt 1 K.N. sformułowanie "szczegółowych warunków" należy rozumieć czynnik od którego spełnienia zależy zrealizowanie czegoś (Uniwersalny słownik języka polskiego pod red. Stanisława Dubisza, Warszawa, wydawnictwo PWN 2003 r. tom IV str.354).Przy czym co istotne "szczegółowe warunki przyznawania dodatku motywacyjnego", o których mowa w delegacji z art. 30 ust. 6 pkt 1 K.N., muszą wynikać z ogólnych kryteriów przyjętych w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 31 stycznia 2005 r. Dalej wskazać należy, iż przyznana w powyższym zakresie organowi prowadzącemu szkołę kompetencja prawodawcza ma na celu konkretyzację ogólnych warunków określonych w wydanym na podstawie art. 30 ust. 5 K.N. rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 31 stycznia 2005 r. w sprawie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagrodzenia za pracę w dniu wolnym od pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 416.), w tym między innymi dodatku motywacyjnego. W myśl § 6 powołanego rozporządzenia do ogólnych warunków przyznawania nauczycielom dodatku motywacyjnego należą: 1) osiągnięcia w realizowanym procesie dydaktycznym; 2) osiągnięcia wychowawczo-opiekuńcze; 3) wprowadzanie innowacji pedagogicznych, skutkujących efektami w procesie kształcenia i wychowania; 4) zaangażowanie w realizację czynności i zajęć, o których mowa w art. 42 ust. 2 pkt 2 Karty Nauczyciela; 5) szczególnie efektywne wypełnianie zadań i obowiązków związanych z powierzonym stanowiskiem; 6) realizowanie w szkole zadań edukacyjnych, wynikających z przyjętych przez organ prowadzący priorytetów w realizowanej lokalnej polityce oświatowej. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą skargę analiza treści powołanego wyżej § 6 rozporządzenia pozwala na uznanie, że przesłanką przyznania dodatku motywacyjnego jest osiągnięcie ponadprzeciętnych (nadzwyczajnych), w sensie pozytywnym, efektów w pracy pedagogicznej nauczyciela. Wskazują na to użyte w przywołanym przepisie sformułowania takie jak "osiągnięcia", "wprowadzenie innowacji pedagogicznych". "zaangażowanie w realizację czynności i zajęć" czy "szczególnie efektywne wypełnianie zadań i obowiązków". Innymi słowy dodatek motywacyjny przysługuje za dodatkowe i nadzwyczajne efekty pracy nauczycielskiej a nie za normalne (standardowe) wykonywanie podstawowych obowiązków nauczyciela. Można zatem wywieźć, że dodatek motywacyjny przysługuje nauczycielom wyróżniającym się w stosunku do pozostałych nauczycieli czy to osiągnięciami w jakiejś dziedzinie bądź zaangażowaniem czy też wprowadzeniem innowacji. Odnosząc powyższe stwierdzenia do treści zakwestionowanego przez organ nadzoru § 6 ust. 1 regulaminu należy stwierdzić, że nie wyczerpuje on ogólnych warunków przyznawania dodatku motywacyjnego o jakich stanowi § 6 pkt 3 i 6 rozporządzenia tj. wprowadzanie innowacji pedagogicznych skutkujących efektami w procesie kształcenia i wychowania oraz realizowanie w szkole zadań edukacyjnych, wynikających z przyjętych przez organ prowadzący, priorytetów w realizowanej lokalnej polityce oświatowej. Nie można zgodzić się z argumentacją skargi ( str. 4, 5), że kryteria przyznawania dodatku motywacyjnego wymienione w par. 6 ust.1 pkt 1 lit. A, pkt 2 lit. b, c, pkt 3 lit. d, e regulaminu " wpisują się" w ogólne warunki przyznawania tego dodatku wymienione w par. 6 pkt 3 i 6 rozporządzenia. W ocenie Sądu, porównanie treści powołanych zapisów regulaminowych z w/w przepisami rozporządzenia nie prowadzi do takich wniosków, jakie wywodzi skarżąca. Pominięcie w uchwale ( regulaminie) pewnych kryteriów narzuconych ustawowo stanowi istotne naruszenie prawa i słusznie Wojewoda stwierdził nieważność regulaminu w par. 6 ust. 1 regulaminu. Dalej idące stwierdzenie nieważności tego aktu ( jak wyżej wskazano) nie było uzasadnione. Przy tym należy zaznaczyć, że wyeliminowanie par. 6 ust. 1 regulaminu nie oznacza, że jego treść została zanegowana w całości. Przepis ten wymaga przede wszystkim uzupełnienia i być może przeredagowania, co pozostawia się inwencji uchwałodawcy. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 148 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Jeśli chodzi o zasądzenie kosztów postępowania sądowego od organu nadzoru ( na które składa się wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej Gminy N. ), to Sąd miał na względzie proporcjonalność uwzględnienia skargi do części jej oddalenia. Jak wynika z analizy treści zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego, zostało ono uchylone w zdecydowanej części, a uwzględnione tylko w jednym punkcie. Zatem obciążenie organu całością kosztów postępowania sądowego, na podstawie art. 200 p.p.s.a jest uzasadnione. [pic]