I SA/Ke 459/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta Sędzia WSA Ewa Rojek Protokolant po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 października 2021 r. sprawy ze skargi D. Ś. O. R. A. R. i M. R. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji; 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] na rzecz D. Ś. O. R. A. R. i M. R. w K. kwotę 100 ( sto ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] (Dyrektor) postanowieniem z [...]. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. (Naczelnik) z [...]: nr [...] w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec majątku Z. L., na podstawie tytułu wykonawczego z [...] r. nr [...] wystawionego przez wierzyciela - D. Ś. O. R. A. R. i M. R. w [...] (Wierzyciel, Agencja) z tytułu nienależnie pobranych płatności z tytułu ułatwienia startu młodym rolnikom. Ustalił, że 16 marca 2020 r., wierzyciel złożył wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, w którym zawiadomił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z [...] r., sygn. akt [...] wstrzymał wykonanie decyzji nr [...] z [...] o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności finansowych z tytułu "ułatwienia startu młodym rolnikom". Postanowieniem z [...] r., Naczelnik zawiesił postępowanie egzekucyjne w trybie przewidzianym w art. 56 §1 pkt 4 u.p.e.a. Postanowienie doręczono wierzycielowi w [...], a zobowiązanemu [...] Strony nie wniosły zażalenia na rozstrzygniecie organu egzekucyjnego. Wobec upływu okresu 12 miesięcy od daty zgłoszenia żądania zawieszenia postępowania egzekucyjnego przez wierzyciela i niepodjęcie go na wniosek wierzyciela, postanowieniem z [...], Naczelnik umorzył postępowanie egzekucyjne w trybie art. 59 § 1 pkt 8 u.p.e.a. Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone wierzycielowi 29 marca 2021 r. Wierzyciel 6 kwietnia 2021 r. złożył zażalenie na postanowienie Naczelnika z [...], wnosząc o jego uchylenie. Jednocześnie wyniósł o dalsze prowadzenie egzekucji z majątku zobowiązanego. Zarzucił błędne przyjęcie za podstawę zawieszenia postępowania egzekucyjnego art. 56 § 1 pkt 4 u.p.e.a., a w konsekwencji po upływie 12 miesięcy od dnia zgłoszenia, umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 8 u.p.e.a. Podniósł, że wierzyciel nie może ponosić konsekwencji w związku z błędnym przyjęciem przez organ egzekucyjny podstawy prawnej zawieszenia postępowania egzekucyjnego, w sytuacji kiedy nie ma wpływu na toczące się postępowanie egzekucyjne. Dyrektor Ś. Oddziału Regionalnego ARiMR w K. powołał się na art. 61 § 6 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2019.2325), dalej jako "ustawa p.p.s.a." wskazując, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W przedmiotowej sprawie 29 czerwca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem o sygn. akt [...] oddalił skargę strony, jednak wyrok się nie uprawomocnił, z uwagi na wniesienie przez Z. L. skargi kasacyjnej do NSA. Zdaniem wierzyciela, organ egzekucyjny został prawidłowo zawiadomiony o przyczynach zawieszenia postępowania egzekucyjnego i w związku z tym nie mógł podjąć ww. postępowania przed upływem 12 miesięcy, licząc od 18 marca 2020 r. z przyczyn niezależnych od Agencji. Wierzyciel, dopiero po otrzymaniu prawomocnego wyroku może podjąć stosowną decyzję, co do dalszego przebiegu postępowania egzekucyjnego, a bez ostatecznego rozstrzygnięcia Sądu w przedmiocie ustalenia nienależnie pobranych płatności, działania Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego ARiMR w K. byłyby niezgodne z przepisami prawa. Dyrektor rozpoznając zażalenie wskazał na podstawy prawne rozstrzygnięcia tj. art. 56 § 1 i art. 59 § 1 u.p.e.a. Wskazał, że istotę sporu w niniejszej sprawie stanowi kwestia ziszczenia się przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego, z uwagi na jego niepodjęcie przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia żądania zawieszenia przez wierzyciela. Zdaniem Dyrektora okoliczność, że wierzyciel nie złożył zażalenia na postanowienie Naczelnika z [...] o zawieszeniu postępowania, a także że przed upływem 12 miesięcy od daty doręczenia ww. postanowienia tj. do dnia 27 marca 2021 r. nie zgłosił żądania podjęcia postępowania skutkowała obowiązkiem wydania postanowienia o umorzeniu tego postępowania egzekucyjnego. Wobec powyższego, zmaterializowały się przesłanki do zastosowania art. 59 § 1 pkt 8 u.p.e.a. Następnie wyjaśnił, że instytucja umorzenia postępowania egzekucyjnego ma na celu zakończenie tego postępowania, najczęściej z przyczyn natury formalnej, gdy w danej, konkretnej sytuacji zaistniałej w jego toku wykonanie obowiązku przez zobowiązanego jest niemożliwe lub niedopuszczalne. Umorzenie postępowania egzekucyjnego oznacza, że nie jest realizowany jego cel, wiążę się ono z trwałymi przeszkodami uniemożliwiającymi dalsze jego prowadzenie i może nastąpić w każdym jego stadium. Przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego są w znacznej części następstwem pojawienia się przyczyn niedopuszczalności postępowania egzekucyjnego. Umorzenie postępowania egzekucyjnego może być obligatoryjne (na podstawie przesłanek z art. 59 § 1 u.p.e.a.) lub fakultatywne (na podstawie przesłanki z art. 59 § 2 u.p.e.a.). Wskazał, że organ prowadzący postępowanie egzekucyjne jest obowiązany umorzyć to postępowanie z urzędu, gdy w jakikolwiek sposób uzyska informacje o przyczynach uzasadniających umorzenie, wskazanych w art. 59 § 1 u.p.e.a. W tym przypadku bez wątpienia postępowanie egzekucyjne nie zostało podjęte przed upływem 12 miesięcy od daty jego zawieszenia. Wystąpienie tej przesłanki zawsze obliguje organ do umorzenia postępowania egzekucyjnego, bez względu na to, czy została ona stwierdzona z urzędu, czy też wyszła na jaw w wyniku zgłoszonych zarzutów, bądź też w inny sposób została zakomunikowana organowi egzekucyjnemu. Przepis art. 59 § 1 pkt 8 u.p.e.a. jest bowiem przepisem bezwzględnie obowiązującym i ma charakter związany. Odnosząc się do zarzutów w zakresie nieprawidłowości przy wydawaniu postanowienia z [...] stwierdził, że wskutek nie złożenia przez wierzyciela zażalenia na ww. postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego w oparciu o przesłankę wynikającą z art.56 § 1 pkt 4 u.p.e.a., postanowienie to stało się ostateczne i ma moc obowiązującą. Organ odwoławczy zgodził się z wierzycielem, że wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania decyzji będącej podstawą wszczęcia przedmiotowego postępowania egzekucyjnego stanowiło przyczynę do zawieszenia tego postępowania. Wskazał jednak, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy postanowienie, gdzie podstawę prawną stanowiła przesłanka wskazana w art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. nie zostało wydane. Postępowanie egzekucyjne pozostawało więc zawieszone w związku z przesłanką wynikającą z art. 56 §1 pkt 4 u.p.e.a od dnia wydania postanowienia o jego zawieszeniu do dnia jego umorzenia zaskarżonym postanowieniem. W konsekwencji zdaniem Dyrektora została spełniona przesłanka wskazana w art. 59 § 1 pkt 8 u.p.e.a., który jest jednoznaczny i nie uzależnia obowiązku umorzenia postępowania egzekucyjnego od okoliczności, czy wystąpiły podstawy do dalszego zawieszenia tego postępowania, na co wskazuje w swoim zażaleniu wierzyciel. Zawarta w treści zażalenia argumentacja w zakresie zawinionego przez organ egzekucyjny wskazania niewłaściwej podstawy prawnej do zawieszenia postępowania egzekucyjnego pozostaje bez wpływu na konieczność umorzenia tego postępowania w oparciu o wskazaną wyżej podstawę prawną. Skoro przedmiotowe postępowanie egzekucyjne pozostawało zawieszone na żądanie wierzyciela przez okres dłuższy niż 12 miesięcy, to organ egzekucyjny miał prawny obowiązek jego umorzenia pomimo, że postępowanie egzekucyjne zostało zawieszone z niewłaściwej podstawy prawnej. Wierzyciel miał prawo zaskarżyć ten akt. Nie czyniąc tego przyczynił się do jego uprawomocnienia. Tymczasem dopóki określony akt administracyjny nie zostanie wyeliminowany z porządku prawnego, w tym poprzez wydanie innego aktu zmieniającego, uchylającego, ewentualnie stwierdzającego jego nieważność, nie może być traktowany jako niewiążący, czy nieskuteczny. Należy bowiem zauważyć, że stosownie do art. 110 k.p.a., organ administracji publicznej, który wydał decyzję (postanowienie), jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia. Przepis ten na podstawie odesłania zawartego w art. 126 k.p.a. ma odpowiednie zastosowanie także do postanowień, w tym na podstawie art. 18 u.p.e.a. do wydanych w postępowaniu egzekucyjnym. Wierzyciel pomija kwestię wynikającą z zasady związania organu decyzją lub postanowieniem (art. 110 i 126 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a.) i zasady trwałości decyzji ostatecznej (art. 16 § 1 k.p.a.) pełniącą gwarancyjną funkcję dla podmiotów administrowanych. Skoro w tej spawie postanowienie o zawieszeniu z [...] nie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego, to nie można twierdzić, że nie wywiera ono skutków prawnych, z uwagi na popełniony przez organ egzekucyjny błąd przy jego wydawaniu, a skutkujący dla wierzyciela i organu egzekucyjnego obowiązkiem umorzenia postępowania egzekucyjnego. Na powyższe postanowienie D. Ś. O. R. A. R. i M. R. w K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji. Zarzucił naruszenie art. 56 § 1, § 3, art. 59 § 1 pkt 4 i 8 u.p.e.a., w brzmieniu obowiązującym do dnia 29 lipca 2020 r. w związku z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 2070) poprzez błędne zastosowanie. W uzasadnieniu skarżący opisał przebieg postępowania w sprawie. uprawnienia przysługujące dłużnikowi. Wskazał, że Naczelnik w postanowieniu z [...] r. błędnie przyjął za podstawę zawieszenia postępowania egzekucyjnego art. 59 § 1 pkt 4 u.p.e.a., a w konsekwencji po upływie 12 miesięcy od dnia zgłoszenia umorzył postępowanie egzekucyjne na podstawie art. 59 § 1 pkt 8 w/w ustawy. Jego zdaniem Naczelnik powinien zawiesić postępowanie na podstawie art. 56 § 1 pkt. 1 u.p.e.a. w związku z wstrzymaniem wykonania, a nie jak przyjął na żądanie wierzyciela z art. art. 56 § 1 pkt. 4 u.p.e.a. Wierzyciel nie może ponosić konsekwencji, w związku błędnym przyjęciem przez organ egzekucyjny podstawy prawnej zawieszenia postępowanie. Skarżący wskazał, że nie ma wpływu na toczące się postępowanie sądowoadministracyjne. Nadto decyzja nakładająca obowiązek zwrotu kwot nienależnie pobranych płatności jest decyzją ostateczną i obowiązującą. W związku z niespełnieniem tego obowiązku przez stronę stał się on wymagalny, dlatego też wierzyciel miał pełne prawo domagać się od zobowiązanego wykonania w/w obowiązku i prawidłowo skierował do organu egzekucyjnego wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego wobec Z. L., wystawiając tytuł wykonawczy Nr [...] z [...] Skarżący powołał się na art. 61 § 1 i 3 ustawy p.p.s.a., wskazując, że odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia go złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Powyższe ma odzwierciedlenie w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 listopada 2014 r. sygn. akt II FZ 1504/14, zgodnie z którym ostateczne decyzje administracyjne co do zasady podlegają wykonaniu. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, prowadzące do wyjątku od tej zasady, jest inicjowane wnioskiem strony. Z uwagi na powyższe, na wnioskodawcy ciąży obowiązek choćby uprawdopodobnienia, iż jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi wskazać konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji. Sąd musi bowiem dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie przedmiotowej instytucji, która - co należy jeszcze raz podkreślić - jest wyjątkiem od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a. Ponadto powołując się postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 grudnia 2014 r., sygn. akt II FZ 1741/14, skarżący organ wskazał, że wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy natomiast zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło. Zdaniem skarżącego wierzyciel prawidłowo zawiadomił organ egzekucyjny o przyczynach zawieszenia postępowania egzekucyjnego i nie mógł podjąć w/w postępowania przed upływem 12 miesięcy licząc od dnia 18 marca 2020 r., z przyczyn niezależnych od organu. Wierzyciel dopiero po otrzymaniu prawomocnego wyroku moógł podjąć stosowne decyzje, co do dalszego przebiegu postępowania egzekucyjnego. Bez ostatecznego rozstrzygnięcia Sądu w przedmiocie ustalenia nienależnych płatności, działania D. Ś. O. R. A. w K. byłyby niezgodne z przepisami prawa. Nadto podniósł, że 17 czerwca 2021 r. wniósł wniosek o stwierdzenie nieważności postanowienia nr [...] z [...] r. w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego wydanego przez Naczelnika jako wdanego z rażącym naruszeniem prawa. W dniu 23 czerwca 2021 r. Dyrektor zawiadomieniem nr [...] wszczął w/w postępowanie na wniosek wierzyciela. W dniu [...] Dyrektor postanowieniem stwierdził nieważność postanowienia Naczelnika z [...] r znak: [...] w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w stosunku do Z. L.. W odpowiedzi na skargę Dyrektor podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2021.137 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2019.2325), dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 ustawy p.p.s.a., w myśl którego sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z [...] w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec majątku Z. L., na podstawie tytułu wykonawczego z [...] wystawionego przez wierzyciela - D. Ś. O. R. A. R. i M. R. w K.. Realizując wyżej określone granice kontroli, Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie Dyrektora oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika naruszają przepisy postępowania, tj. art. 56 § 1 u.p.e.a. oraz art. 59 § 1 pkt 8 u.p.e.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Powyższe spowodowało także naruszenie przez Dyrektora art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez wadliwe utrzymanie w mocy postanowienia Naczelnika. Podniesienia wymaga, że spór w sprawie nie dotyczy kwestii istnienia (właściwego ustalenia przez organ) przesłanek, czyniących umorzenie postępowania egzekucyjnego zasadnym, lecz zagadnienia możliwości i zarazem prawidłowości wydania przez organ rozstrzygnięcia w zakresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, podczas gdy strona skarżąca zgłosiła pismem z 16 marca 2020 r. organowi egzekucyjnemu o wstrzymaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z [...], sygn. akt [...] wykonania decyzji nr [...] z [...] Zgodnie z treścią art. 59 § 1 u.p.e.a. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 29 lipca 2020 r.) postępowanie egzekucyjne umarza się: 1) jeżeli obowiązek został wykonany przed wszczęciem postępowania; 2) jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał; 3) jeżeli egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa; 4) gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego lub gdy egzekucja nie może być prowadzona ze względu na osobę zobowiązanego; 5) jeżeli obowiązek o charakterze niepieniężnym okazał się niewykonalny; 6) w przypadku śmierci zobowiązanego, gdy obowiązek jest ściśle związany z osobą zmarłego; 7) jeżeli egzekucja administracyjna lub zastosowany środek egzekucyjny są niedopuszczalne albo zobowiązanemu nie doręczono upomnienia, mimo iż obowiązek taki ciążył na wierzycielu; 8) jeżeli postępowanie egzekucyjne zawieszone na żądanie wierzyciela nie zostało podjęte przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania; 9) na żądanie wierzyciela; 10) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. Zgodnie zaś z treścią art. 56 § 1 u.p.e.a. postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części: 1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej; 2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego; 3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego; 4) na żądanie wierzyciela; 5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. Odnosząc się do powyższego w pierwszej kolejności zauważenia wymaga, że z niekwestionowanych ustaleń stanu faktycznego w sprawie wynika, że organ egzekucyjny wobec informacji z 16 marca 2020 r. nadesłanej przez wierzyciela [...] r. zawiesił postępowanie egzekucyjne w oparciu o treść art. 56 § 1 pkt 4 u.p.e.a. Zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że wstrzymanie przez sąd wykonania decyzji będącej podstawą wszczęcia przedmiotowego postępowania egzekucyjnego prowadziło do zawieszenia tego postępowania ale z przyczyny wskazanej w art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. W konsekwencji Naczelnik błędnie przyjął podstawę zawieszenia postępowania egzekucyjnego, co doprowadziło do jego umorzenia w oparciu o przepis art. 59 § 1 pkt 8 u.p.e.a. Zostało to także dostrzeżone przez Dyrektora, który postanowieniem z [...] wydanym na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 oraz art. 158 § 1 w zw. z art. 126 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. stwierdził nieważność postanowienia Naczelnika z [...] r znak: [...] w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w stosunku do Z. L. – jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że nie ulega wątpliwości, że wstrzymanie wykonania przez WSA w Warszawie decyzji będącej podstawą wszczęcia przedmiotowego postępowania egzekucyjnego prowadziło do zawieszenia tego postępowania ale z przyczyny wskazanej w art. art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. Podkreślił, że organ egzekucyjny wydając postanowienie z [...] r. o zawieszeniu postępowania w oparciu o art. 56 § 1 pkt 4 u.p.e.a. rażąco naruszył art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. poprzez jego niezastosowanie, co powoduje nieważność tego orzeczenia. Zważywszy na powyższe, Sąd wyeliminował z obrotu prawnego postanowienia organów obu instancji, w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego, albowiem do wydania postanowienia Naczelnika doszło w wyniku błędnego przyjęcia istnienia przesłanki umorzenia, o jakiej mowa w art. 59 § 1 pkt 8 u.p.e.a., co miało swoje źródło w nieprawidłowym zastosowaniu art. 56 §1 pkt 4 u.p.e.a. i zawieszeniu postępowania egzekucyjnego na tej podstawie. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika. O kosztach postępowania, obejmujących zwrot na rzecz skarżącego od Dyrektora kwoty [...]zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy p.p.s.a i art. 205 § 1 ustawy p.p.s.a.