IV Ka 600/18

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IV Ka 600/18</strong> </p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. P.</span> </strong> został oskarżony o to, że w dniu 14 listopada 2017r. w <span class="anon-block">T.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> działając wbrew przepisom ustawy posiadał przy sobie dwadzieścia torebek foliowych o zapięciu strunowym z zawartością suszu roślinnego koloru zielonego w postaci ziela konopi innych niż włókniste o łącznej wadze 18,44 grama netto oraz w swoim miejscu zamieszkania przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> posiadał jedną torebkę foliową o zapięciu strunowym z zawartością suszu roślinnego koloru zielonego w postaci ziela konopi inne niż włókniste o wadze 0,38 i torebkę foliową o zapięciu strunowym z zawartością białego proszku w postaci amfetaminy, 1<span class="anon-block"> - (...)</span> oraz kofeiny o wadze 0,82 grama netto, <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1)">art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> ( Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Wyrokiem z dnia 8 czerwca 2018 roku w sprawie II K 81/18 Sąd Rejonowy w Tomaszowie Mazowieckim, aprobując wniosek Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Tomaszowie Mazowieckim złożony w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 2)">art. 335 § 2 k.p.k.</a> o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego za zgodą oskarżonego <span class="anon-block">K. P.</span>: </strong> </p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>uznał oskarżonego<strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. P.</span> </strong>za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1)">art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> ( Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) z tym uzupełnieniem, iż po znaczeniu w zarzucie czynu wagi „0,38” wpisuje oznaczenie „ grama netto” i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1)">art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> ( Dz. U. z 2005r. nr 179 poz. 1485) wymierzył mu kar 5 miesięcy pozbawienia wolności,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 kk</a> wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił i ustalił okres próby na 2 lata,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>na podstawie art. 70 ust. 2 Ustawy z dnia 29.07.2005r. (Dz. U. z 2005 r. nr 179 poz.1485 z późn. zm.) o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych numer I/34/18/N na karcie 69 akt sprawy pod pozycjami od 1 do 3 i zarządził ich zniszczenie,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 70;art. 70 ust. 4)">art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (Dz. U. z 2005 r. nr 179 poz.1485 z późn. zm.) orzekł od oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. P.</span> </strong> nawiązkę na rzecz <span class="anon-block"> Stowarzyszenia (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> w kwocie 200 złotych na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 złotych tytułem opłaty oraz kwotę 2067,74 złotych tytułem wydatków poniesionych w sprawie.</p> </dd> </dl> <p> <strong> <!-- -->Apelację w przedmiotowej sprawie wniósł Prokurator Prokuratury Rejonowej w Tomaszowie Mazowieckim skarżąc na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 425;art. 425 § 1;art. 425 § 2)">art. 425 § 1 i 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 447;art. 447 § 2)">art. 447 § 2 k.p.k.</a> wyżej wymieniony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i środkach karnych na niekorzyść oskarżonego <span class="anon-block">K. P.</span>.</strong> </p> <p>Apelacja Prokuratora, jak wynika z jej treści, została wywiedziona z podstawy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> i zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 § 3;art. 343 § 7)">art. 343 § 3 i § 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 335;art. 335 § 2)">art. 335 § 2 k.k.</a> polegającą na uwzględnieniu wadliwego wniosku prokuratora o skazanie <span class="anon-block">K. P.</span> bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie uzgodnionej z nim kary 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby, przepadku dowodów rzeczowych oraz środka kompensacyjnego w postaci nawiązki w kwocie 200 złotych, w następstwie czego doszło do naruszenia przepisu prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1)">art. 72 § 1 k.k.</a>, który w przypadku braku orzeczenia środka karnego nakazuje Sądowi nałożenie przynajmniej jednego z obowiązków probacyjnych wymienionych w tym przepisie.</p> </dd> </dl> <p> <strong> <!-- -->W konkluzji skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Tomaszowie Mazowieckim do ponownego rozpoznania. </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Na rozprawie apelacyjnej w dniu 31 sierpnia 2018 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim postanowił </strong>wezwać oskarżonego <span class="anon-block">K. P.</span> do wypowiedzenia się na piśmie w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, czy wyraża zgodę na nałożenie na niego dodatkowych obowiązków w okresie próby w postaci dozoru kuratora sądowego oraz zobowiązanie do informowania kuratora o przebiegu okresu próby 1 raz na 3 miesiące.</p> <p> <strong> <!-- --> Oskarżony <span class="anon-block">K. P.</span> </strong>nie wypowiedział się, czy wyraża zgodę na nałożenie na niego dodatkowych obowiązków w okresie próby w postaci dozoru kuratora sądowego oraz zobowiązanie do informowania kuratora o przebiegu okresu próby 1 raz na 3 miesiące.</p> <p> <strong> <!-- --> Na rozprawie apelacyjnej w dniu 30 października 2018 roku Prokurator</strong> popierał apelację i wnioski w niej zawarte, <span class="underline"> <!-- -->wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelacja Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Tomaszowie Mazowieckim jest zasadna w takim stopniu, że w wyniku jej rozpoznania powstały podstawy do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania właściwemu Sądowi I instancji. </strong> </p> <p>Na wstępie zasygnalizować należy, iż powinnością Sądu winno być respektowanie obowiązujących regulacji prawnych, a podjęcie przez Sąd Rejonowy określonej decyzji procesowej w trakcie rozpoznawania przedmiotowej sprawy i tym samym nie dostrzeżenie prawnych uwarunkowań związanych z zastosowaniem instytucji dobrowolnego poddania się karze w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 2)">art. 335 § 2 k.p.k.</a>, było nie tylko rażącym uchybieniem przepisów prawa procesowego, ale też miało istotny wpływ na treść wydanego przezeń końcowego rozstrzygnięcia. Tym bardziej, iż baczenie na obowiązujące regulacje skutkowałoby wydaniem orzeczenia o jednoznacznie odmiennej treści niż ta, którą zawiera zaskarżony wyrok. Zapewne truizmem jest twierdzenie, iż Sąd, rozstrzygając złożony – w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 2)">art. 335 § 2 k.p.k.</a> - przez Prokuratora wniosek o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar lub środków przewidzianych za zarzucany występek bez przeprowadzenia rozprawy, <span class="underline"> <!-- -->jest zobowiązany przede wszystkim sprawdzić zaistnienie wszystkich warunków dopuszczalności takiego wniosku określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343)">art. 343 k.p.k.</a> Jednym z nich jest z pewnością zgodność zgłaszanych we wniosku</span>, zaakceptowanych przez uprawnionych uczestników postępowania, <span class="underline"> <!-- -->propozycji</span>, w tym również tych co do oceny prawno – karnej zarzucanego oskarżonemu czynu, wymiaru kary bądź środków karnych, <span class="underline"> <!-- -->z obowiązującymi przepisami prawa karnego materialnego</span>. W sytuacji, w której treść owego wniosku tychże regulacji prawnych nie respektuje, niewątpliwym obowiązkiem sądu jest bądź to uzależnienie swojej decyzji o uwzględnieniu tego wniosku od dokonania w nim zmian konwalidującej tą dostrzeżoną jego wadliwość (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 § 3)">art. 343 § 3 k.p.k.</a>), bądź też rozpoznanie w dalszym ciągu sprawy na zasadach ogólnych - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 § 7)">art. 343 § 7 k.p.k.</a> (tak też w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 06.08.2015 r., II KK 219/15, opubl. KZS 2015/12/17).</p> <p>W aspekcie powyższego podnieść należy, iż uchybieniem proceduralnym, jakiego dopuścił się Sąd Rejonowy podczas rozpoznawania niniejszej sprawy, <span class="underline"> <!-- -->było rażące naruszenie dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343)">art. 343 k.p.k.</a> </span> Uchybienie to zaś miało <span class="underline"> <!-- -->oczywisty wpływ na treść wyroku</span> i powodowało konieczność uchylenia w tym zakresie zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>Przechodząc do istoty sprawy wskazać należy, iż sąd rozstrzygając w przedmiocie złożonego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 2)">art. 335 § 2 k.p.k.</a> wniosku prokuratora o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie oskarżonemu określonej kary lub środka bez przeprowadzenia postępowania dowodowego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 § 4)">art. 343 § 4 k.p.k.</a>), związany jest treścią tego wniosku, co nie oznacza obowiązku jego uwzględnienia. Wszak Sąd zobowiązany jest sprawdzić zaistnienie wszystkich warunków dopuszczalności tego rodzaju dobrowolnego poddania się odpowiedzialności karnej, które tenże przepis w § 1 i § 2 określa. W sytuacji zaś dostrzeżenia jakichkolwiek wad propozycji, powinnością Sądu jest uzależnienie uwzględnienia wniosku od dokonania w nim stosownej zmiany (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 § 3)">art. 343 § 3 k.p.k.</a>). Sąd rozpoznający sprawę w związku z wnioskiem złożonym w trybie przewidzianym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 2)">art. 335 § 2 k.p.k.</a> nie ma możliwości samodzielnego modyfikowania zakresu odpowiedzialności karnej oskarżonego bez podjęcia działań przewidzianych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 § 3)">art. 343 § 3 k.p.k.</a> i doprowadzenia do zmian we wniosku zaakceptowanych przez podmioty wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 2;art. 343 § 3)">§ 2 i § 3</a> tego przepisu. Możliwość uzależnienia przez sąd uwzględnienia złożonego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 2;art. 335)">§ 2 art. 335 k.p.k.</a> wniosku od dokonania w nim wskazanej przez siebie zmiany oznacza także konieczność zwrócenia wnioskodawcy przez sąd uwagi, że jego propozycja nie spełnia wszystkich wymogów prawa. Zaś ewentualne ujawnienie się braku warunków do uwzględnienia wniosku w całości w dotychczasowej postaci i niemożność dokonania stosownego uzgodnienia, prowadzi w konsekwencji do rozpoznawania sprawy na zasadach ogólnych. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2016 roku, IV KK 60/16, opubl. LEX nr 2005662 ).</p> <p>Zatem, akceptując na posiedzeniu w dniu 8 czerwca 2018 roku wniosek Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Tomaszowie Mazowieckim o dobrowolne poddanie się karze zasadniczej w postaci kary pozbawienia wolności o charakterze nieizolacyjnym w wymiarze 5 miesięcy, a zatem z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, nadto, środek kompensacyjny w postaci nawiązki w kwocie 200 złotych na cele zwalczania i zapobiegania narkomanii, oraz przepadek dowodów rzeczowych w sytuacji braku orzeczenia w tej sytuacji obligatoryjnego środka karnego Sąd meriti rażąco naruszył prawo procesowe, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 § 3;art. 343 § 7)">art. 343 § 3 i § 7 k.p.k.</a> Uchybienie to miało przy tym oczywisty i istotny wpływ na treść zapadłego orzeczenia. Wyrok Sądu Rejonowego z dnia 8 czerwca 2018 roku nie może się ostać także z tej przyczyny, że zapadł z rażącym naruszeniem wskazanego w skardze apelacyjnej przepisu prawa materialnego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1)">art. 72 § 1 k.k.</a> Zgodnie zaś z powołanym przepisem zawieszając wykonanie kary sąd zobowiązuje, a jeżeli orzeka środek karny, może zobowiązać skazanego do określonych obowiązków szczegółowo wymienionych w punktach 1-8, przy czym orzeka się przynajmniej jeden z obowiązków.</p> <p>Tymczasem wyrokiem z dnia 8 czerwca 2018 roku Sąd Rejonowy orzekł w stosunku do <span class="anon-block">K. P.</span> za przestępstwo z art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1)">art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> ( Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) karę 5 miesięcy pozbawienia wolności zaś w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> (w tym miejscu wskazać należy, iż wskazując nieobowiązujący już przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> Sąd meriti również popełnił błąd) wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat i pomimo braku orzeczenia środka karnego, nie nałożył na oskarżonego żadnych obowiązków.</p> <p>Trafnie więc skarżący Prokurator Prokuratury Rejonowej w Tomaszowie Mazowieckim podniósł (choć niestety sam tego najpóźniej w chwili procedowania przez Sąd meriti również nie dostrzegł), że Sąd Rejonowy wymierzając oskarżonemu karę zasadniczą 5 miesięcy pozbawienia wolności o charakterze wolnościowym orzekł ją z naruszeniem normy zawartej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1)">art. 72 § 1 k.k.</a> Postępując w ten sposób Sąd dopuścił się rażącej obrazy powołanego przepisu, która miała istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia.</p> <p>W tym miejscu wskazać też należy, iż tylko w razie zawarcia przed sądem odwoławczym nowej ugody co do wymiaru kary, w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343)">art. 343 k.p.k.</a>, można od uzgodnionych uprzednio warunków skazania bez przeprowadzenia postępowania dowodowego odstąpić. Brak takiego porozumienia, w sytuacji, gdy sąd odwoławczy uznał zarzuty podniesione w apelacji za zasadne, powinien prowadzić do uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26.10.2011 r., IV KK 315/11, opubl. LEX nr 1027197).</p> <p>Z powyższych powodów, a także w aspekcie tego, że pomimo podjęcia działań zmierzających do uzgodnienia ze stronami nowych warunków ugody nie doszło do takowego porozumienia, albowiem oskarżony <span class="anon-block">K. P.</span> nie odbiera adresowanej do niego korespondencji, Sąd Odwoławczy zobligowany był do wydania orzeczenia kasatoryjnego i w konsekwencji uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 8 czerwca 2018 roku co do oskarżonego <span class="anon-block">K. P.</span> i sprawę przekazał temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Sąd odwoławczy podkreśla, iż w niniejszej sprawie nie było możliwe wydanie orzeczenia reformatoryjnego, albowiem wydanie merytorycznego orzeczenia zmieniającego orzeczenie wydanie przez Sąd pierwszej instancji (przy braku zgody oskarżonego ma modyfikacje w zaskarżonym wyroku) spowodowałoby naruszenie gwarancji procesowych oskarżonego, który nie sprzeniewierzył się porozumieniu.</p> <p>Rozpoznając sprawę ponownie, Sąd Rejonowy winien przeprowadzić postępowanie dowodowe w sposób pozwalający na wyeliminowanie dostrzeżonych uchybień będących podstawą uwzględnienia apelacji, po uprzednim zapoznaniu się z kwestiami podniesionymi w niniejszym uzasadnieniu.</p> <p>Mając na względzie powyższe okoliczności, nie przesadzając rozstrzygnięcia, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku.</p> </div>