I C 1367/16
Sądy powszechne2018-11-07
Sygnatura
I C 1367/16
Data orzeczenia
2018-11-07
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Tadeusz Kotuk (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt I C 1367/16</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 7 listopada 2018 r.</p>
<p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:<br/>Przewodniczący: SSR Tadeusz Kotuk<br/>Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska</p>
<p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2018 r. w <span class="anon-block">G.</span> sprawy z powództwa <span class="anon-block">K. K.</span> przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">S.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>I.
zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">S.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">K. K.</span> kwoty:</p>
<p>a.
14.943,21 zł (czternaście tysięcy dziewięćset czterdzieści trzy złote dwadzieścia jeden groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za okres od dnia 3 lipca 2015 r. do 31 grudnia 2015 r. oraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty;</p>
<p>b.
984 zł (dziewięćset osiemdziesiąt cztery złote) wraz z odsetkami ustawowymi za okres od dnia 8 grudnia 2015 r. do 31 grudnia 2015 r. i odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty;</p>
<p>II.
zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">S.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">K. K.</span> kwotę 6114 zł (sześć tysięcy sto czternaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu;</p>
<p>III.
nakazuje ściągnąć od pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">S.</span> na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 2603,40 zł (dwa tysiące sześćset trzy złote czterdzieści groszy) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.</p>
<p>Sygn. akt I C 1367/16</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- -->Stan faktyczny</strong>
</p>
<p>W dniu 2 czerwca 2015 r. doszło do kolizji drogowej na <span class="anon-block">skrzyżowaniu ulic (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>. Jest to peryferyjny obszar <span class="anon-block">G.</span>, przypominający charakterem i intensywnością tereny wiejskie. <span class="anon-block">Ulica (...)</span> jest drogą z pierwszeństwem, asfaltową. <span class="anon-block">Ul. (...)</span>, drogą prostopadłą dochodzącą do <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Skrzyżowanie nie ma charakteru integralnego (tj. nie ma technologicznej jednolitości i zwartości powierzchni <span class="anon-block">ul. (...)</span>). W dacie zdarzenia bezpośredni dojazd z <span class="anon-block">ul. (...)</span> do <span class="anon-block">ul. (...)</span> był w nienajlepszym stanie, były liczne ubytki w podłożu (obecnie wyrównane, tzw. „łaty”,płyty). <span class="anon-block">Ulicą (...)</span> poruszał się <span class="anon-block">F. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> kierowany przez <span class="anon-block">M. K. (1)</span>. Dojeżdżając do <span class="anon-block">ul. (...)</span> nie zauważył prawidłowo poruszającego się pojazdu <span class="anon-block">R. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> (stanowiącego wówczas własność <span class="anon-block">K. K.</span>). Pojazdem <span class="anon-block">R.</span> kierował <span class="anon-block">J. S.</span>. <span class="anon-block">F.</span> jechał dość wolno i hamował, lecz nie zdążył zahamować i uderzył w prawą przednią część pojazdu <span class="anon-block">R.</span> (okolice przedniego prawego błotnika i drzwi przednich prawych). <span class="anon-block">R.</span> też hamował, lecz ponieważ jechał znacznie szybciej (około 70 km/h), nie zdążył uniknąć wypadku. Uszkodzenia pojazdów wzajemnie korelują, także w ujęci dynamicznym, gdyż pojazd <span class="anon-block">R.</span> jeszcze w chwili uderzenia poruszał się względem uderzającego go w bok pojazdu <span class="anon-block">F.</span>, choć w tej chwili szybkość obu pojazdów z uwagi na hamowanie nie była już wielka (nie więcej, niż około kilka kilometrów na godzinę).</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: opinia uzupełniająca biegłego <span class="anon-block">P. K.</span> (z dnia 20 marca 2018 r.), k. 772-780</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- --> zeznania J. <span class="anon-block">S.</span>, k. 87-88</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- --> zeznania <span class="anon-block">M. K.</span>, k. 751-752 </em>
</p>
<p>Ekonomicznie uzasadniony koszt przywrócenia stanu poprzedniego pojazdu <span class="anon-block">R.</span> wyniósłby 15.195,97 zł.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: opinia biegłego <span class="anon-block">P. K.</span>, k. 820-826</em>
</p>
<p>Ubezpieczycielem odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu <span class="anon-block">F.</span> w chwili zdarzenia było <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">S.</span>, które po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego całkowicie odmówiło wypłaty jakiejkolwiek rekompensaty.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Okoliczność bezsporna</em>
</p>
<p>Ponadto powódka poniosła koszty prywatnej ekspertyzy zawierającej dość rozbudowaną rekonstrukcję wypadku oraz kosztorysu naprawy, za co zapłaciła 984 zł.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: prywatna ekspertyza z kosztorysem, k. 9-26</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- --> faktura, k. 27</em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Ocena dowodów</strong>
</p>
<p>Zeznania J. <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">M. K.</span> są wzajemnie k0relują, są szczere i logiczne. W obu przypadkach – po upływie dość znacznego czasu od zdarzenia – są pewne ubytki w pamięci szczegółów wypadku, ale nie mają cech charakteryzujących zeznania wzajemnie uzgodnione. W przypadku tych świadków ich relacja jest zindywidualizowana, opisana w sposób charakterystyczny dla perspektywy danego kierowcy. A więc to, że nie są to zeznania idealnie jednobrzmiące jest w tym przypadku zaletą, a nie wadą.</p>
<p>Sąd uznał za wiarygodną drugą opinię biegłego <span class="anon-block">P. K.</span> w zakresie dotyczącym rekonstrukcji wypadku. Druga opinia w tym temacie była pogłębiona bezpośrednią analizą miejsca wypadku oraz faktu, że nawierzchnia <span class="anon-block">ul. (...)</span> zawiera ubytki, po wypadku była też remontowana.</p>
<p>Generalnie z powyższych dowodów wynika, że w rzeczywistości zachodziła także korelacja uszkodzeń pojazdów, a przebieg zdarzenia przedstawiony przez uczestników nie jest sprzeczny z jakimikolwiek obiektywnymi uwarunkowaniami, które mógłby wykazać biegły.</p>
<p>Przystawianie do siebie pojazdów z stanie spoczynku (zaparkowanych) jest wadliwą i dość naiwną metodą oceny korelacji uszkodzeń, gdyż pojazdy zderzyły się w ruchu (oba hamowały, każdy z zasadniczo odmiennej prędkości wyjściowej), ich położenie jest też zależne od takich uwarunkowań jak nierówna nawierzchnia, hamowanie (które powoduje tzw. „nurkowanie” przedniej części pojazdu). Z tych względów poglądy i oceny przedstawione przez pozwanego w tej kwestii zdaniem Sądu są niefachowe i błędne.</p>
<p>Sąd uznał także za w pełni wiarygodną opinię biegłego <span class="anon-block">P. K.</span> w przedmiocie ustalenia odpowiedniego kosztu restytucji pojazdu poszkodowanej.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Kwalifikacja prawna</strong>
</p>
<p>Wyłączną winę za spowodowanie wypadku ponosił kierujący pojazdem <span class="anon-block">F. (...)</span>. Polegała ona na niezachowaniu należytej ostrożności przy zbliżaniu się do skrzyżowania z jezdnią z pierwszeństwem przejazdu i wjechaniu na nią bez ustąpienia pierwszeństwa prawidłowo poruszającemu się pojazdowi <span class="anon-block">R. (...)</span> (będącemu własnością poszkodowanej).</p>
<p>Zasada odpowiedzialności pozwanego jako ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej sprawcy opiera się więc na przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 436;art. 436 § 2)">art. 436 § 2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822;art. 822 § 1)">art. 822 § 1 k.c.</a>
</p>
<p>Wysokość szkody w danym przypadku stanowi – po pierwsze koszt przywrócenia stanu poprzedniego – wyliczony przez biegłego na kwotę 15.195,97 zł – oraz wydatki poszkodowanej związane ze zdarzeniem (ekspertyza i kosztorys) – 984 zł. Należy zwrócić uwagę, że w danym przypadku poniesienie tego dodatkowego wydatku było uzasadnione okolicznościami sprawy, gdyż przebieg zdarzenia był skomplikowany, a jednocześnie powódka nie miała wiedzy umożliwiającej trafną ocenę wysokości szkody.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 321;art. 321 § 1)">art. 321 § 1 k.p.c.</a> granicą wyrokowania w zakresie odszkodowania za naprawę pojazdu stanowi suma dochodzona z tego tytułu pozwem (14.943,21 zł), gdyż jest niższa niż koszt restytucji wyliczony przez biegłego.</p>
<p>Mając powyższe na uwadze powództwo uwzględniono w całości na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822;art. 822 § 1)">art. 822 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 436;art. 436 § 2)">art. 436 § 2 k.c.</a> w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych […] w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i § 2 k.c.</a> (<strong>
<!-- -->punkt I.</strong> sentencji).</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Koszty</strong>
</p>
<p>O kosztach orzeczono jak w <strong>
<!-- -->punkcie II</strong>. sentencji na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> Na zasądzone od przegrywającego proces pozwanego składa się: opłata sądowa od pozwu (797 zł), opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (4.800 zł, § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, z brzmieniu pierwotnym), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł), zaliczka (500 zł).</p>
<p>W <strong>
<!-- -->punkcie III</strong>. sentencji na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nakazano ściągnąć od przegrywającego proces pozwanego wydatki Skarbu Państwa – stanowiące niezaliczkowaną część wynagrodzenia biegłego (714,86 zł + 812,45 zł + 1076,09 zł).</p>
</div>