I C 125/18

<p>Sygn. akt I C 125/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 8 listopada 2018 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Kłodzku, I Wydział Cywilny</strong> </p> <p>w składzie następującym:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSR Ewa Karp</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: sekr. sąd. Magda Biernat</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2018 r. w Kłodzku na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">A. G.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  zasądza od strony pozwanej <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">A. G.</span> kwotę 5200 zł (pięć tysięcy dwieście złotych) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 31 stycznia 2018 roku do dnia zapłaty,</p> <p>II.  zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 2777 zł tytułem zwrotu kosztów procesu,</p> <p>III.  nakazuje stronie pozwanej, by uiściła na rzecz Skarbu Państwa – Kasa tut. Sądu tytułem wynagrodzenia biegłego tymczasowo poniesionego przez Skarb Państwa kwotę 367,37 zł.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powódka <span class="anon-block">A. G.</span> wniosła o zasądzenie od strony pozwanej <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwoty 5200 zł, tytułem dalszego zadośćuczynienia za doznana krzywdę w wyniku zdarzenia drogowego z dnia 16 lutego 2016 roku wraz z odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.</p> <p>W uzasadnieniu powódka podała, że w dniu 16 lutego 2016 roku miało miejsce zdarzenie komunikacyjne, w następstwie którego została przewieziona do szpitala i doznała obrażeń ciała, a pojazd sprawcy, który zderzył się czołowo z pojazdem prowadzonym przez powódkę, ubezpieczony był, w zakresie OC w u strony pozwanej.</p> <p>Strona pozwana przyznała tytułem zadośćuczynienia 800 zł i odszkodowania kwotę 205, 49 uznając co do zasady odpowiedzialność za skutki zdarzenia z dnia 16 lutego 2016 roku...</p> <p>Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa, wskazując, że sprzeciwia się żądaniu powódki w przedmiocie zadośćuczynienia, jako wygórowanemu i nieadekwatnemu do krzywdy powódki doznanej w wyniku zdarzenia z dnia 16 lutego 2016 roku.</p> <p>Zgodnie z przedstawioną w sprawie dokumentacją medyczną, powódka nie była hospitalizowana, a w trakcie badania w <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> stwierdzono jedynie urazy polegające na stłuczeniu i zaordynowano leczenie w postaci oszczędnego trybu życia.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</em> </strong> </p> <p>Powódka <span class="anon-block">A. G.</span> była uczestniczką zdarzenia drogowego z 16 lutego 2016 roku. Była w chwili wypadku kierowcą samochodu, który zderzył się czołowo z pojazdem sprawcy ubezpieczonego w <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>/ bezsporne/</p> <p>W dniu wypadku powódka miała 44 lata. Z zawodu jest krawcową, a obecnie wykonuje zawód brygadzisty w zakładzie meblowym.</p> <p>Powódka na skutek wypadku doznała urazu kręgosłupa szyjnego i urazu kręgosłupa piersiowego. Po wypadku została udzielona powódce pomoc medyczna w Szpitalu w <span class="anon-block">P.</span> / <span class="anon-block"> (...)</span>/..</p> <p>Do chwili obecnej od daty wypadku powódka <span class="anon-block">A. G.</span> odczuwa lęk przed jazda i korzystała z pomocy psychologa, a musi dojeżdżać do pracy samochodem.</p> <p>Powódka doznała w wyniku zderzenia stłuczenia kolana prawej nogi, klatki piersiowej, skręcenia i naderwania kręgów szyjnych i miała pęknięta kość w prawej dłoni. Przebywała na zwolnieniu chorobowym od 16 lutego 2016 roku do końca czerwca 2016 roku. Do chwili obecnej odczuwa silne bóle i zawroty głowy oraz bóle kręgosłupa, pomimo rehabilitacji i noszonego kołnierza ortopedycznego.</p> <p>Skutki wypadku utrudniają powódce wykonywaną pracę, bowiem ma trudności z sięganiem na górne półki. W domu ma trudności z wieszaniem firanek i pieczeniem ciast, które było jej ulubionym zajęciem.</p> <p>Powódka nie może obecnie chodzić o kijkach po górach, co było formą spędzania wolnego czasu.</p> <p>Bezpośrednio po wypadku wymagała pomocy męża i córki, zataczała się i odczuwała ograniczenia przez okres miesiąca.</p> <p>Powołany w sprawie biegły dr nauk medycznych ortopeda <span class="anon-block">M. J.</span>, stwierdził u powódki <span class="anon-block">A. G.</span> stan po urazie kręgosłupa szyjnego i kręgosłupa piersiowego i aktualny długotrwały uszczerbek na zdrowiu w wysokości 3 %, który bezpośrednio po zdarzeniu był większy.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p>- opinia ortopedy K- 73- 78, 95- przesłuchanie powódki K- 60</p> <p>- akta szkody</p> <p>- zaświadczenie K- 7</p> <p>-dokumentacja medyczna k- 9-40</p> <p>Powódka otrzymała od strony pozwanej zadośćuczynienie i zwrot kosztów leczenia w łącznej kwocie 1005, 29 zł</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p>- akta szkody</p> <p> - decyzja K- 41-42</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył , co następuje:</em> </strong> </p> <p>Powództwo należało uwzględnić w całości na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności opinii biegłego ortopedy, akt szkody, przesłuchania powódki i dokumentacji medycznej.</p> <p>Na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 k.c.</a> w wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.</p> <p>Katalog wypadków, w których można żądać zadośćuczynienia określa przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 k.c.</a> stanowiąc, że w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Na żądanie poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego zawodu. Zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 822;art. 822 § 1)">art. 822 § 1 k.p.c.</a> przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony.</p> <p>O charakterze, jaki ma spełniać zadośćuczynienie wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 lutego 2000 r. wydanego w sprawie I CKN 969/98 (LEX 50824), stwierdzając, że zadośćuczynienie nie jest karą, lecz sposobem naprawienia krzywdy.</p> <p>Chodzi tu o krzywdę ujmowaną jako cierpienie fizyczne, a więc ból i inne dolegliwości oraz cierpienia psychiczne, czyli negatywne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi lub następstwami uszkodzenia ciała, czy rozstroju zdrowia w postaci np. zeszpecenia, wyłączenia z normalnego życia itp. Celem zadośćuczynienia jest przede wszystkim złagodzenie tych cierpień. Winno ono mieć charakter całościowy i obejmować wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne, zarówno już doznane, jak i te, które zapewne wystąpią w przyszłości (a więc prognozy na przyszłość). Przy ocenie więc "odpowiedniej sumy" należy brać pod uwagę wszystkie okoliczności danego wypadku, mające wpływ na rozmiar doznanej krzywdy.</p> <p>W niniejszej sprawie Sąd przyznał powódce dalsze 5 200 zł zadośćuczynienia, co wynika z faktu, że rozważając wysokość w jakiej winno być zadośćuczynienie wypłacone, należy rozważać każdy przypadek indywidualnie, ponieważ jak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 września 2002 r., wydanemu w sprawie IV CKN 1266/00 (LEX nr 80272) określenie wysokości zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w razie uszkodzenia ciała powinno się opierać na obiektywnych i sprawdzalnych kryteriach, kierować się jego celami i charakterem, przy uwzględnieniu jednak indywidualnej sytuacji stron.</p> <p>Sąd uwzględnił przede wszystkim utrudnienia stanowiące skutki wypadku - wypadek skutkuje do chwili obecnej zawrotami głowy i dolegliwościami bólowymi głowy i kręgosłupa szyjnego oraz piersiowego, ograniczeniem w wykonywaniu ulubionych zajęć i spędzania czasu wolnego - powódka z powodu odczuwanych dolegliwości nie kontynuuje spacerów po górach z kijkami ani pieczenia ciast.</p> <p>Skutki wypadku wpływają na życie zawodowe powódki ograniczając jej sprawność z powodu zawrotów głowy i odczuwanych dolegliwości bólowych np. w czasie konieczności sięgania na górne półki..</p> <p>Powyższe okoliczności Sąd uznał za skutkujące poczuciem krzywdy i potrzebą jej kompensacji Powódce przyznanym zadośćuczynieniem, stanowiącym adekwatna kompensatę 3 % długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, niezdolności do pracy trwającej ponad 4 miesiące, konieczności leczenia i rehabilitacji oraz opieki rodziny po wypadku i dolegliwości bólowych odczuwanych do chwili obecnej.</p> <p>O kosztach postępowania orzeczono po myśli przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> </p> </div>