Ppolska.starec← UrzadnikВойти

IV P 45/18

Sądy powszechne2018-11-08
Sygnatura
IV P 45/18
Data orzeczenia
2018-11-08
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Alicja Lisiecka (PRESIDING_JUDGE)Alicja PiotrowskaJolanta Pachlińska

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt IV P 45/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 08 listopada 2018 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Inowrocławiu IV Wydział Pracy</strong> </p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="442"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR Alicja Lisiecka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Ławnicy:</p> </td> <td> <p>Jolanta Pachlińska</p> <p>Alicja Piotrowska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>st. sekr. sądowy Małgorzata Stanisz</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2018 r. w Inowrocławiu</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">N. M.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">I.</span> </strong> </p> <p>o odszkodowanie</p> <p>1.  oddala powództwo,</p> <p>2.  kosztami sądowymi, od uiszczenia których z mocy ustawy zwolniona była powódka obciąża Skarb Państwa,</p> <p>3.  zasądza od powódki za rzecz pozwanego kwotę 2.700,00 zł (dwa tysiące siedemset złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>SSR Alicja Lisiecka</p> <p>Alicja Piotrowska Jolanta Pachlińska</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IV P 45/18</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> Powódka <span class="anon-block">N. M.</span> w pozwie z dnia 7 maja 2018r.(k. 2-5), wniesionym do Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">I.</span> w dniu 8 maja 2018r. i sprecyzowanym następnie na rozprawie w dniu 6 września 2018r.(k. 46v.), skierowanym przeciwko <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">I.</span> domagała się zasądzenia na swoją rzecz od pozwanego kwoty 12.660,00zł. brutto wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia doręczenia pozwanemu odpisu pozwu do dnia zapłaty, a to tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia dokonane przez pozwanego w dniu 20 kwietnia 2018r. Powódka zażądała także zasądzenia na swoją rzecz od pozwanego poniesionych kosztów postępowania. </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> W uzasadnieniu powódka podała, że od dnia 8 maja 2017r. była zatrudniona u pozwanego na podstawie kolejnych umów o pracę na czas określony, ostatnio na okres 3 lat - do dnia 31 stycznia 2020r., na stanowisku specjalista do spraw marketingu, w pełnym wymiarze czasu pracy, za miesięcznym wynagrodzeniem wynoszącym<span class="anon-block">(...)</span> brutto plus premia w kwocie <span class="anon-block">(...)</span> brutto. Do końca 2017r. powódka zajmowała się obsługą administracyjną działu sprzedaży, a do jej głównych zadań należało: rejestracja zamówień i zleceń, wystawianie faktur dla klientów zagranicznych, kompletowanie dokumentacji powysyłkowej, przygotowywanie zestawień i raportów sprzedażowych dla kierownika oraz obsługa systemu <span class="anon-block">S. E.</span> <span class="anon-block">H.</span>. Od stycznia 2018r. obsługę administracyjną działu sprzedaży przejęła inna osoba, zaś powódce przydzielono do wykonywania pracę sprzedawcy i obsługę grupy klientów strony pozwanej. W dniu 20 kwietnia 2018r. powódka otrzymała od pracodawcy zwolnienie dyscyplinarne, w którym jako przyczyny rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika wskazano ciężkie naruszenie przez <span class="anon-block">N. M.</span> podstawowych obowiązków pracowniczych spowodowane nieutrzymaniem limitu ubezpieczeniowego na kliencie, co naraziło stronę pozwaną na stratę w wysokości około 200.000,00zł.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> W ocenie powódki dokonane przez pozwanego <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">I.</span> rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia było bezzasadne albowiem:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- powódka nigdy nie została w jakikolwiek sposób poinformowana, że do jej obowiązków pracowniczych należy utrzymywanie limitów ubezpieczeniowych, w szczególności nie ma o tym żadnej wzmianki w dokumentach określających zakres obowiązków powódki, tj. w karcie charakterystyki funkcjonowania stanowiska oraz w karcie opisu stanowiska pracownika działu sprzedaży, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- limit ubezpieczeniowy dla klienta wskazanego w oświadczeniu pozwanego z dnia 20 kwietnia 2018r. o rozwiązaniu umowy o pracę, tj. <span class="anon-block">(...)</span>, wygasł automatycznie w grudniu 2017r. w związku z upływem czasu, na jaki został przyznany przez firmę ubezpieczeniową <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block">H.</span>, a jedna z faktur wystawionych przez pozwanego, opiewająca na kwotę 30.000,00zł. euro, która nie została zapłacona przez B&amp;B, a która zawiera się we wspomnianej przez <span class="anon-block"> (...)</span> stracie w wysokości 200.000,00zł., nie była objęta w/wym. limitem, </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> - wcześniej firma ubezpieczeniowa <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block">H.</span> odmówiła przyznania limitu dla klienta <span class="anon-block">(...)</span>, a pozwany ponownie złożył wniosek o ubezpieczenie po podpisaniu umowy trójstronnej z francuską <span class="anon-block"> firmą C- (...)</span>, co spowodowało otrzymanie limitu ubezpieczeniowego dla<span class="anon-block">(...)</span> do grudnia 2017r., a osoby ze strony <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, które podpisywały powyższe porozumienie w połowie roku 2017 powinny mieć wiedzę i świadomość do kiedy takie porozumienie jest ważne, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- powódka nie podejmowała samodzielnie decyzji dotyczących ubezpieczenia konkretnych klientów strony pozwanej, nie sprawdzała i nie czuwała nad ważnością limitów ubezpieczeniowych, decyzje te podejmował sprzedawca, opiekun klienta lub kierownik działu sprzedaży, a zadaniem <span class="anon-block">N. M.</span> było jedynie techniczne przygotowanie i przesłanie stosownego wniosku do ubezpieczyciela poprzez system <span class="anon-block">S.</span>,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- strona pozwana współpracowała także z klientami nieubezpieczonymi i takimi, którym ubezpieczyciel <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block">H.</span> wielokrotnie odmówił ubezpieczenia. </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> W związku z powyższym– w ocenie powódki- usprawiedliwione stało się dochodzenie w niniejszym procesie zapłaty od pozwanego pracodawcy odszkodowania w wysokości odpowiadającej 3-miesięcznemu wynagrodzeniu powódki, liczonemu jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy, tj. w kwocie<span class="anon-block">(...)</span>brutto ( 3 x <span class="anon-block">(...)</span>. brutto). </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Pozwany <span class="anon-block"> (...)</span> Sp. z o. o w <span class="anon-block">I.</span> wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powódki na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> W odpowiedzi na pozew z dnia 25 maja 2018r.(k. 23-28) strona pozwana wskazała, iż roszczenie powódki dotyczące zapłaty odszkodowania za rozwiązanie umowy o pracę w trybie dyscyplinarnym nie ma racji bytu. Podkreśliła, że powódka- co sama przyznała w pozwie- zajmowała się w ramach obowiązków zawodowych obsługą administracyjną systemu <span class="anon-block">S. E.</span> <span class="anon-block">H.</span>, w tym monitorowaniem limitów ubezpieczeniowych klientów pozwanego obarczonych tzw. ryzykiem trudności w odzyskaniu zapłaty. Jednym z takich klientów był <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, o którym powódka wiedziała, że zalega pozwanemu z płatnościami na kwotę około 200.000,00zł. Jako jedyny pracownik <span class="anon-block"> spółki (...)</span> posiadający loginy i hasła dostępu oraz upoważnienie do obsługi platformy <span class="anon-block">S. E.</span> <span class="anon-block">H.</span>, powódka miała możliwość, prawo oraz obowiązek obsługi polis ubezpieczeniowych, monitorowania ochrony ubezpieczeniowej klientów strony pozwanej, utrzymywania ważności polis i limitów ubezpieczeniowych oraz zgłaszania do ubezpieczyciela- <span class="anon-block"> firmy (...)</span> - wymagalnych, a niezapłaconych przez ubezpieczonego klienta faktur. Wbrew swoim obowiązkom, powódka nie dopilnowała utrzymania polisy ubezpieczeniowej na ryzykownym kliencie <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, który zaciągnął w pozwanej <span class="anon-block"> spółce (...)</span> zobowiązania na kwotę około 200.000,00zł., a tym samym naraziła stronę pozwaną na stratę w/wym. wysokości, o czym pracodawca dowiedział się w połowie kwietnia 2018r. Zdaniem pozwanego <span class="anon-block">N. M.</span> poprzez świadome niedbalstwo dopuściła się rażącego i ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, co w pełni uzasadniało rozwiązanie przez pracodawcę łączącej strony umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, czyniąc oświadczenie pozwanego z dnia 20 kwietnia 2018r. prawidłowym zarówno od strony formalnej, jak i merytorycznej. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Pozwany <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">I.</span> to przedsiębiorstwo zajmujące się dostarczaniem i sprzedażą produktów oraz usług dla kluczowych gałęzi przemysłu, m.in. dla przemysłu maszynowego, chemicznego i motoryzacyjnego, jak również realizujący projekty jednostkowe, wykonujący naprawy i montaże konstrukcji stalowych.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->( okoliczność znana ex officio)</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> W celu uniknięcia nieplanowanych, nagłych strat, jakie mogłyby się pojawić w związku z brakiem płatności ze strony klientów <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, strona pozwana ubezpieczała – i nadal ubepziecza- niektóre przysługujące jej, tzw. ryzykowne, należności handlowe w <span class="anon-block"> Towarzystwie (...) S.A.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Ubezpieczyciel analizuje zdolność kredytową oraz stabilność finansową konkretnego kontrahenta strony pozwanej, z którym wymiana handlowa została objęta ubezpieczeniem i przyznaje mu specjalny limit kredytowy. W sytuacji, gdy klient nie spłaci swoich zobowiązań, <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block">H.</span> wypłaca ubezpieczonemu- <em> <!-- -->in casu</em> <span class="anon-block"> spółce (...)</span>- odszkodowanie za straty poniesione w wyniku nieuregulowania płatności z tytułu kredytu kupieckiego do wysokości przyznanego limitu. Dodatkowo ubezpieczyciel ciągle monitoruje wypłacalność i zdolność kredytową klientów strony ubezpieczonej i gdy okaże się, iż któryś z takich partnerów ma trudności finansowe, wówczas <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block">H.</span> powiadamia ubezpieczonego o podwyższonym ryzyku oraz pomaga ustalić plan działania, który zmniejszy lub wykluczy straty, przeważnie sugerując ograniczenie zaangażowania z tytułu kredytu kupieckiego. </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Kontakt ubezpieczonego z <span class="anon-block"> Towarzystwem (...) S.A.</span> następuje poprzez platformę <span class="anon-block">S. H.</span>.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(dowód - przesłuchanie strony pozwanej w osobie Prezesa Zarządu <span class="anon-block">S. S.</span> – k.109-110, e-protokół z dnia 8.11.2018r.-min. 00:43:31-01:18:04)</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> W roku 2011 pozwany <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">I.</span> nie otrzymał zapłaty należności od <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, a ubezpieczyciel nie wypłacił stronie pozwanej z tego tytułu odszkodowania. Okazało się, iż ciągłość polisy nie została zachowana, limit ubezpieczeniowy wygasł, a <span class="anon-block"> (...)</span> poniósł stratę w wysokości 240.000,00zł.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Choć pozwany wpisał powyższą kwotę w koszty prowadzonej działalności gospodarczej, to aby uniknąć w przyszłości podobnych incydentów, Zarząd strony pozwanej zaczął zastanawiać się nad potrzebą zatrudnienia pracownika, który przejąłby część obowiązków handlowców, czyli opiekunów klienta i zająłby się wyłączną, samodzielną, globalną współpracą z <span class="anon-block"> Towarzystwem (...)</span>, w tym zawieraniem umów ubezpieczenia należności, czuwaniem nad ciągłością polis ubezpieczeniowych i monitorowaniem terminów ich obowiązywania oraz zapewnieniem utrzymania limitów ubezpieczeniowych przyznanych poszczególnym kontrahentom pozwanego.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Decyzja o rozpoczęciu rekrutacji zapadła w 2017r. Poszukiwany pracownik zatrudniony miał być w pozwanej spółce na stanowisku specjalista ds. obsługi administracyjnej sprzedaży w <span class="anon-block">D.</span> Sprzedaży, musiał legitymować się m.in. wyksztalceniem średnim ekonomicznym i znajomością zasad związanych z rozliczaniem klientów krajowych i zagranicznych , a w zakresie przypisanych obowiązków miał mieć m.in. rozliczanie klientów krajowych i zagranicznych, wystawianie faktur sprzedaży i monitorowane należności, jak również prowadzenie i kompletowanie dokumentacji <span class="anon-block">D.</span> Sprzedaży – ofert, zamówień i dokumentacji technicznej.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Spośród 23 chętnych propozycję zatrudnienia otrzymała powódka <span class="anon-block">N. M.</span>. </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(dowód - przesłuchanie strony pozwanej w osobie Prezesa Zarządu <span class="anon-block">S. S.</span> – k.109-110, e-protokół z dnia 8.11.2018r.-min. 00:43:31-01:18:04, informacja o zatrudnieniu na stanowisku specjalista ds. obsługi administracyjnej sprzedaży-k. A-1a akt osobowych powódki )</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Pierwszą umowę o pracę strony zawarły w dniu 8 maja 2017r. Była to umowa na czas określony od dnia 8 maja 2017r. do dnia 7 sierpnia 2017r. Powódka została zatrudniona na stanowisku specjalista ds. marketingu, w pełnym wymiarze czasu pracy, za wynagrodzeniem wynoszącym 3.500,00zł. brutto miesięcznie plus premia wg obowiązującego w pozwanego regulaminu wynagradzania. </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Od dnia 8 sierpnia 2017r. do dnia 31 stycznia 2018r.strony łączyła kolejna umowa o pracę na czas określony zawarta w dniu 4 sierpnia 2017r., a w dniu 31 stycznia 2018r. powódka i pozwany zawarli następną umowę o pracę na czas określony, tym razem od dnia 1 lutego 2018r. do dnia 31 stycznia 2020r. Stanowisko pracy, wymiar czasu pracy oraz wynagrodzenie powódki pozostały bez zmian, odpowiadały postanowieniom zawartym w pierwotnej umowie o pracę z dnia 8 maja 2017r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> (dowód- umowa o pracę z dnia<span class="anon-block">(...)</span>.na czas określony-k. B-5 akt osobowych powódki, umowa o pracę z dnia <span class="anon-block">(...)</span>.na czas określony-k. B-8 akt osobowych powódki, umowa o pracę z <span class="anon-block">(...)</span>.na czas określony-k. B-11 akt osobowych powódki)</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Do zadań powódki na stanowisku specjalisty ds. marketingu należało:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->-wprowadzanie i weryfikacja danych w systemach<span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->-generowanie raportów handlowych,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->-wsparcie administracyjne handlowców,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->-fakturowanie,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->-weryfikacja danych z poleceń fakturowania z warunkami zapisanymi w umowach, kontraktach, zamówieniach bądź innych ustaleniach z klientami,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->-kompletowanie dokumentów potwierdzających zastosowanie stawki 0%( lub NP) na fakturach sprzedaży, zgodnych z wymogami ustawy o VAT i dostarczanie ich na bieżąco do <span class="anon-block">D.</span> Księgowości (dla dostaw z końca miesiąca- w nieprzekraczalnym terminie do 20-go dnia następnego miesiąca),</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->-współpraca ze Specjalistą ds. kooperacji w zakresie uzyskania w/wym. dokumentów,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->-wykonywanie wszystkich poleceń zleconych przez przełożonego oraz Zarząd Firmy.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Powyższe zadania powódka zobowiązana była realizować po uprzedniej konsultacji z przełożonym, zaś wszystkie polecenia zlecone przez przełożonego oraz Zarząd Firmy dodatkowo po wydaniu stosownej decyzji przez przełożonych.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Powódka zobowiązana była również do współpracy, z ramienia <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, z organizacją zewnętrzną, tj. <span class="anon-block"> Towarzystwem (...) S.A</span> w zakresie ochrony ubezpieczeniowej sprzedaży, do niezwłocznego powiadomienia pracodawcy o odkryciu jakiejkolwiek straty, przestrzegania i stosowania obowiązujących przepisów prawa oraz wewnętrznych wytycznych i innych procedur obowiązujących w <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">I.</span>. </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Powyższy zakres obowiązków, uprawnień i odpowiedzialności zapisany był w karcie charakterystyki funkcjonowania stanowiska pracy oraz w karcie opisu stanowiska pracownika <span class="anon-block">D.</span> Sprzedaży, z którymi powódka się zapoznała i które podpisała odpowiednio w dniu 8 maja 2017r. i w dniu 1 września 2017r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Powódka zobowiązana była ponadto do:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->-śledzenia prawidłowości przebiegu płatności, analizy stanu należności Spółki z tytułu sprzedaży krajowej i zagranicznej,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->-kompetentnego terminowego wywiązywania się z przyjętych obowiązków w sposób zgodny z interesami Spółki,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->-informowania przełożonych o nie dających się samodzielnie przezwyciężyć przeszkodach w realizacji zadań. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->(<em> <!-- -->dowód-karta charakterystyki funkcjonowania stanowiska pracy-k. B-7 akt osobowych powódki, karta opisu stanowiska pracownika <span class="anon-block">D.</span> Sprzedaży-k. B-9 akt osobowych powódki, zeznana świadków-<span class="anon-block">A. N.</span>-82-83, e-protokół z dnia 5.11.2018r.-min. 00:19:56-00:48:42, <span class="anon-block">T. K.</span>-k. 83-84, e-protokół z dnia 5.11.2018r.-min. 00:50:13-01:07:15,<span class="anon-block">A. W.</span>-k. 84-85 , e-protokół z dnia 5.11.2018r.-min. 01:08;:53-01:33:14 przesłuchanie strony pozwanej w osobie Prezesa Zarządu <span class="anon-block">S. S.</span> – k.109-110, e-protokół z dnia 8.11.2018r.-min. 00:43:31-01:18:04).</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Stanowisko pracy powódki na odcinku dotyczącym współpracy z <span class="anon-block"> Towarzystwem (...) S.A</span> w zakresie ochrony ubezpieczeniowej sprzedaży było w pełni samodzielne. <span class="anon-block">N. M.</span> jako jedyny pracownik pozwanego posiadała hasło dostępu i login do platformy <span class="anon-block">S.</span>, poprzez którą nawiązywała kontakt z ubezpieczycielem i prowadziła korespondencję, składała wnioski o ubezpieczenie należności, wnioski o prolongatę już zawartych umów ubezpieczenia, wnioski o podwyższenie limitów ubezpieczeniowych, jak również miała możliwość monitorowania upływających terminów ubezpieczenia poszczególnych należności oraz zgłaszania ubezpieczycielowi wymagalnych, niezapłaconych należności. Do końca 2017r. powódka wysłała do <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block">H.</span> minimum 10 wniosków o ubezpieczenie należności przysługujących <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">I.</span>. Po rozpoznaniu przez ubezpieczyciela tego rodzaju wniosków, powódka otrzymywała decyzję o zawarciu stosownej umowy ubezpieczenia i przyznanym limicie kredytowym oraz ich warunkach, w tym informację, na jaki czas ubezpieczenie zostało udzielone. </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(dowód</em>-<em> <!-- -->zeznana świadków-<span class="anon-block">A. N.</span>-82-83, e-protokół z dnia 5.11.2018r.-min. 00:19:56-00:48:42, <span class="anon-block">T. K.</span>-k. 83-84,e-protokół z dnia 5.11.2018r.-min. 00:50:13-01:07:15,<span class="anon-block">A. W.</span>-k. 84-85 , e-protokół z dnia 5.11.2018r.-min. 01:08;:53-01:33:14 przesłuchanie powódki <span class="anon-block">N. M.</span>-k.107-109, e-protokół z dnia 8.11.2018r.-min. 00:01:49-00:43:31, przesłuchanie strony pozwanej w osobie Prezesa Zarządu <span class="anon-block">S. S.</span> – k.109-110, e-protokół z dnia 8.11.2018r.-min. 00:43:31-01:18:04).</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Jednym z kontrahentów pozwanego <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">I.</span> był <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> Uchodził on za podmiot objęty ryzkiem w odzyskaniu zapłaty i dlatego też strona pozwana w czerwcu 2017r. przysługujące od powyższego klienta należności w wysokości powyżej 50.000,00zł. ubezpieczyła w <span class="anon-block"> Towarzystwie (...) S.A</span>, ten zaś przyznał odpowiedni limit kredytowy, który obowiązywał do dnia 21 grudnia 2017r. Należności <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, które powstałyby po dacie obowiązywania limitu, tj. po dniu 21 grudnia 2017r. nie byłyby objęte ochroną ubezpieczeniową. </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(dowód</em>-<em> <!-- -->zeznana świadków-<span class="anon-block">A. N.</span>-82-83, e-protokół z dnia 5.11.2018r.-min. 00:19:56-00:48:42, <span class="anon-block">T. K.</span>-k. 83-84,e-protokół z dnia 5.11.2018r.-min. 00:50:13-01:07:15,<span class="anon-block">A. W.</span>-k. 84-85 , e-protokół z dnia 5.11.2018r.-min. 01:08;:53-01:33:14, <span class="anon-block">J. P.</span>-k.81-82, e-protokół z dnia 5.11.2018r.-min. 00:01:56-00:19:35, przesłuchanie strony pozwanej w osobie Prezesa Zarządu <span class="anon-block">S. S.</span> – k.109-110, e-protokół z dnia 8.11.2018r.-min. 00:43:31-01:18:04).</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Powódka dwa razy w tygodniu, otrzymywała zestawienia faktur i wynikających z nich należności, w tym zestawienia należności, których termin płatności na rzecz pozwanego już upłynął. Wśród tego rodzaju zestawień pochodzących z drugiej połowy listopada 2017r. pojawiły się należności <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> opiewające na sumę 104.760,00 euro. Z uwagi na fakt, iż termin płatności faktur wystawionych na rzecz powyższego klienta jeszcze nie nadszedł, <span class="anon-block">N. M.</span> podczas narad z kierownictwem strony pozwanej zapewniała, iż problemów z wywiązywaniem się przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z zaciągniętych u pozwanego zobowiązań nie ma.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(dowód</em>-<em> <!-- -->zeznana świadków-<span class="anon-block">A. N.</span>-82-83, e-protokół z dnia 5.11.2018r.-min. 00:19:56-00:48:42, <span class="anon-block">T. K.</span>-k. 83-84,e-protokół z dnia 5.11.2018r.-min. 00:50:13-01:07:15,<span class="anon-block">A. W.</span>-k. 84-85 , e-protokół z dnia 5.11.2018r.-min. 01:08;:53-01:33:14 przesłuchanie powódki <span class="anon-block">N. M.</span>-k.107-109, e-protokół z dnia 8.11.2018r.-min. 00:01:49-00:43:31, przesłuchanie strony pozwanej w osobie Prezesa Zarządu <span class="anon-block">S. S.</span> – k.109-110, e-protokół z dnia 8.11.2018r.-min. 00:43:31-01:18:04).</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Mimo przypisanej do obowiązków powódki współpracy z <span class="anon-block"> Towarzystwem (...) S.A.</span> w zakresie ochrony ubezpieczeniowej sprzedaży dokonywanej przez pozwanego, <span class="anon-block">N. M.</span> nie podjęła jakichkolwiek działań zmierzających do przedłużenia umowy ubezpieczenia należności przysługujących pozwanemu od <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> i utrzymania limitu kredytowego na w/wym. kliencie, co spowodowało, iż łącząca stronę pozwaną <span class="anon-block"> i Towarzystwo (...) S.A.</span> umowa ubezpieczenia wygasła z dniem 21 grudnia 2017r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->( bezsporne)</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Pozwany, nie mając świadomości, iż polisa ubezpieczeniowa dotycząca należności <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, nie została przez powódkę przedłużona, a przyznany temu klientowi limit kredytowy wygasł, nadal zawierał kontrakty z <span class="anon-block"> firmą (...)</span>.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Informacje na ten temat dotarły do Dyrektora ds. administracyjnych <span class="anon-block">T. K.</span> oraz Prezesa Zarządu pozwanej <span class="anon-block"> spółki (...)</span> z <span class="anon-block">D.</span> Księgowości w pierwszej połowie kwietnia 2018r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Z przeprowadzonych wówczas ustaleń wynikało, że według stanu na dzień 12 kwietnia 2018r. nieubezpieczone należności klienta <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> wobec pozwanego wynoszą 87.000,00-88.000,00 euro, co w sytuacji nieutrzymania limitu kredytowego, przy jednoczesnej wątpliwej stabilności finansowej <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> naraziło <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">I.</span> na stratę w wysokości około 200.000,00zł. </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(dowód- zeznana świadków-<span class="anon-block">A. N.</span>-82-83, e-protokół z dnia 5.11.2018r.-min. 00:19:56-00:48:42, <span class="anon-block">T. K.</span>-k. 83-84, e-protokół z dnia 5.11.2018r.-min. 00:50:13-01:07:15,<span class="anon-block">A. W.</span>-k. 84-85 , e-protokół z dnia 5.11.2018r.-min. 01:08;:53-01:33:14 przesłuchanie powódki <span class="anon-block">N. M.</span>-k.107-109, e-protokół z dnia 8.11.2018r.-min. 00:01:49-00:43:31, przesłuchanie strony pozwanej w osobie Prezesa Zarządu <span class="anon-block">S. S.</span> – k.109-110, e-protokół z dnia 8.11.2018r.-min. 00:43:31-01:18:04)</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Pismem z dnia 20 kwietnia 2018r. strona pozwana- na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 30;art. 30 § 1;art. 30 § 1 pkt. 3)">art.30§ 1 pkt 3 k.p.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art. 52 § 1 pkt 1 k.p.</a>-rozwiązała z powódką <span class="anon-block">N. M.</span> umowę o pracę z dnia 31 stycznia 2018r. zawartą na czas określony, bez zachowania okresu wypowiedzenia. </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Jako przyczynę rozwiązania umowy o pracę w trybie dyscyplinarnym pozwany wskazał ciężkie naruszenie przez powódkę podstawowych obowiązków pracowniczych spowodowane nieutrzymaniem limitu ubezpieczeniowego na kliencie, co naraziło pracodawcę na stratę w wysokości około 200.000,00zł., a co pozwany w świetle przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">Kodeksu pracy</a> potraktował jako zaniedbanie. </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Pozwany podjął próbę wręczenia powódce oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia w tym samym dniu, tj. 20 kwietnia 2018r., jednak <span class="anon-block">N. M.</span> odmówiła podpisania przedmiotowego dokumentu. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->(dowód-</strong> rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z dnia<span class="anon-block">(...)</span>.-k. 7 i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k. C</a>-3 akt osobowych powódki)</p> <p>W okresie zatrudnienia powódce przysługiwało, jak wspomniano wcześniej, stałe wynagrodzenie miesięczne w kwocie<span class="anon-block">(...)</span>. brutto, a ponadto zmienna premia miesięczna, uzależniona od wyników pracy. W okresie 3 miesięcy poprzedzających rozwiązanie umowy o pracę, <span class="anon-block">N. M.</span> otrzymała następujące premie: w styczniu 2018r.<span class="anon-block">(...)</span>. brutto, w lutym 2018r.<span class="anon-block">(...)</span>. brutto i w marcu 2018r.<span class="anon-block">(...)</span> brutto-razem<span class="anon-block">(...)</span>. brutto. Przeciętna premia otrzymana w/wym. okresie przez powódkę to <span class="anon-block">(...)</span>.brutto miesięcznie. Po zsumowaniu stałych i zmiennych składników wynagrodzenia powódki, jej średnie miesięczne wynagrodzenie z trzech ostatnich miesięcy, liczone jak ekwiwalent za urlop powinno wynosić<span class="anon-block">(...)</span> brutto (<span class="anon-block">(...)</span> brutto +<span class="anon-block">(...)</span>.).</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->( dowód</em> </strong> <em> <!-- -->- informacja od strony pozwanej z dnia 26.<span class="anon-block"> (...)</span>.-k.78)</em> </p> <p>Sąd zważył, co następuje:</p> <p>Powództwo podlegało oddaleniu.</p> <p>W niniejszym postępowaniu powódka poszukiwała ochrony prawnej na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 § 1 k.p.</a>, według którego pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów w tym trybie, przysługuje roszczenie o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowanie<em> <!-- -->. </em>Zatrudniona na podstawie umowy o pracę na czas określony powódka, działając wedle dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 59)">art. 59 k.p.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 58)">art. 58 k.p.</a>, domagała się odszkodowania w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia, tj. odpowiadającemu 3-miesięcznemu wynagrodzeniu, liczonemu jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy.</p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy</a> stanowi, iż pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych. W oświadczeniu o rozwiązaniu umowy o pracę z dnia 20 kwietnia 2018r. strona pozwana wskazała, jakie zachowanie powódki uznała za ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych - nieutrzymanie limitu ubezpieczeniowego na kliencie, co naraziło pracodawcę na stratę w wysokości około 200.000,00zł., a co pozwany w świetle przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">Kodeksu pracy</a> potraktował jako zaniedbanie.</p> <p>Powódka <span class="anon-block">N. M.</span> nigdy nie podniosła, aby rozwiązanie umowy o pracę z dnia 20 kwietnia 2018r. nastąpiło z naruszaniem przepisów o rozwiązywaniu umów, by było dla niej enigmatyczne, niejasne czy niekonkretne, a w pozwie i w toku postępowania konsekwentnie twierdziła, iż rozwiązanie łączącego strony stosunku pracy bez wypowiedzenia z jej winy było merytorycznie bezzasadne albowiem powódka nie była pracownikiem samodzielnym, do zakresu jej obowiązków na zajmowanym stanowisku specjalisty do spraw marketingu nie należało podejmowanie decyzji i czynności związanych z ubezpieczeniem należności konkretnych klientów strony pozwanej w <span class="anon-block"> Towarzystwie (...)</span>, w szczególności zaś monitorowanie ważność limitów ubezpieczeniowych. Powódka, powołując się na zakres swoich obowiązków wynikający z karty charakterystyki funkcjonowania stanowiska pracy oraz z karty opisu stanowiska pracownika <span class="anon-block">D.</span> Sprzedaży, twierdziła, że jej zadaniem w części dotyczącej współpracy z <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block">H.</span> było jedynie czysto techniczne przygotowanie i przesłanie stosownego wniosku do ubezpieczyciela poprzez platformę <span class="anon-block">S.</span>, co powódka czyniła na wyraźne polecenie sprzedawcy, opiekuna klienta lub kierownik <span class="anon-block">D.</span> Sprzedaży, nigdy natomiast samodzielnie.</p> <p>W świetle wyżej zaprezentowanego stanowiska strony powodowej , rolą Sądu było ustalenie- na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego- po pierwsze: czy wskazana przez pracodawcę w oświadczeniu z dnia 20 kwietnia 2018r. przyczyna rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia była rzeczywista i konkretna, a po drugie: czy zachowanie <span class="anon-block">N. M.</span> podlegało ocenie jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych, a tym samym – czy uzasadniało ono rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia w trybie dyscyplinarnym.</p> <p>Ustalając stan faktyczny niniejszej sprawy Sąd oparł się na dowodach z dokumentów, wskazanych w treści uzasadnienia, których wiarygodność i autentyczność nie budziła wątpliwości Sądu ani stron postępowania, a także na dowodach osobowych- zeznaniach świadków: <span class="anon-block">A. N.</span>, <span class="anon-block">T. K.</span>, <span class="anon-block">A. W.</span> i <span class="anon-block">J. P.</span> oraz przesłuchaniu powódki <span class="anon-block">N. M.</span> i Prezesa Zarządu pozwanej <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. Zeznania świadka <span class="anon-block">J. P.</span> nie wniosły nic istotnego do sprawy, a na tle zgodnych, jasnych i zrozumiałych zeznań pozostałych świadków- <span class="anon-block">A. N.</span>, <span class="anon-block">T. K.</span> i <span class="anon-block">A. W.</span> prezentowały się wręcz odmiennie. Jedynie świadek <span class="anon-block">J. P.</span> zeznawał na korzyść strony powodowej, jednak jego twierdzenia, podobnie jak i twierdzenia powódki <span class="anon-block">N. M.</span> dotyczące braku możliwości samodzielnego podejmowania przez powódkę decyzji w sprawie utrzymania limitów ubezpieczeniowych na klientach pozwanej spółki w <span class="anon-block"> Towarzystwie (...)</span>, nie znalazły żadnego potwierdzenia dowodowego. Z przywoływanej przez powódkę karty charakterystyki funkcjonowania stanowiska pracy oraz z karty opisu stanowiska pracownika <span class="anon-block">D.</span> Sprzedaży, znajdujących się w aktach osobowych <span class="anon-block">N. M.</span>, wyraźnie wynika, jakie zadania przypisane do stanowiska zajmowanego przez powódkę wymagały akceptacji przełożonego, a jakie nie. Wcześniejsza konsultacja z przełożonym była niezbędna, by powódka mogła wprowadzić i zweryfikować dane w systemach <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, generować raporty handlowe, wspierać administracyjnie handlowców, fakturować, weryfikować dane z poleceń fakturowania z warunkami zapisanymi w umowach, kontraktach, zamówieniach bądź innych ustaleniach z klientami, kompletować dokumenty potwierdzające zastosowanie stawki 0%( lub NP) na fakturach sprzedaży, zgodnych z wymogami ustawy o VAT i dostarczać je na bieżąco do <span class="anon-block">D.</span> Księgowości, by współpracować ze Specjalistą ds. kooperacji w zakresie uzyskania w/wym. dokumentów oraz by wykonywać wszystkie polecenia zlecone przez przełożonego oraz Zarząd Firmy. Nie ma natomiast żadnego zastrzeżenia, które wskazywałoby, iż powódka z ramienia pracodawcy była ograniczona w samodzielnym podejmowaniu decyzji w kwestiach dotyczących współpracy z <span class="anon-block"> Towarzystwem (...)</span> w zakresie ochrony ubezpieczeniowej sprzedaży. Skoro takiej klauzuli nie było- w ocenie Sądu- logicznie należało przyjąć, iż powódka we wszelkich poczynaniach związanych z <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block">H.</span> była samodzielna. Potwierdziły to także zeznania jej bezpośredniego przełożonego-<span class="anon-block">A. N.</span>, a zwłaszcza Prezesa Zarządu strony pozwanej- <span class="anon-block">S. S.</span>. Zeznania Prezesa <span class="anon-block">S. S.</span> - zdaniem Sądu- okazały się bardzo przydatne w rozstrzygnięciu niniejszego sporu. Prezes przedstawił genezę dotyczącą utworzenia stanowiska, na którym zatrudniona została powódka. Przywołał rok 2011, kiedy to <span class="anon-block"> spółka (...)</span> poniosła znaczną stratę w wysokości około 240.000,00zł. na skutek wygaśnięcia limitu ubezpieczeniowego na kliencie o nazwie <span class="anon-block"> (...)</span>, co skłoniło stronę pozwaną do podjęcia działań zmierzających do wyeliminowania tego rodzaju sytuacji w przyszłości poprzez odciążenie handlowców i zatrudnienie pracownika, do którego obowiązków należeć miała w pełni samodzielna współpraca z <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block">H.</span>, w tym czuwanie nad ważnością zawartych umów ubezpieczenia i ustalonymi limitami kredytowymi. Skoro pozwany zdecydował się zatrudnić powódkę- osobę z wyższym wykształceniem ekonomicznym i doświadczeniem zawodowym, a w zakresie jej obowiązków dotyczących współpracy z <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block">H.</span> nie zastrzegł konieczności uprzedniej konsultacji podejmowanych działań z przełożonym, zatem nie sposób przyjąć, iż rola <span class="anon-block">N. M.</span> na omawianej płaszczyźnie sprowadzała się wyłącznie- tak, jak próbowała przekonać o tym Sąd sama zainteresowana- do bezrefleksyjnego wykonywania poleceń wydanych jej przez handlowców, opiekunów klienta czy kierownika <span class="anon-block">D.</span> Sprzedaży, sprowadzających się do fizycznego sporządzenia wymaganego wniosku do ubezpieczyciela. Przeczy temu także okoliczność posiadania przez powódkę, jako jedynego pracownika <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, hasła i loginu do platformy <span class="anon-block">S.</span>, poprzez którą <span class="anon-block">N. M.</span> kontaktowała się z <span class="anon-block"> Towarzystwem (...)</span> i która zapewniała powódce pełną wiedzę odnośnie ubezpieczonych należności strony pozwanej, ich wysokości, terminów płatności, jak również zawartych umów ubezpieczenia, ich terminów oraz udzielonych przez <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block">H.</span> danemu klientowi pozwanego limitów kredytowych. W tej sytuacji zupełnie niezrozumiałe i naiwne stało się stanowisko prezentowane <em> <!-- --> in casu</em> przez powódkę. Niezrozumiałe tym bardziej, iż znikąd nie wynikało, by <span class="anon-block">N. M.</span> na gruncie współpracy z ubezpieczycielem ograniczona była w swojej samodzielności i decyzyjności. Jak jednak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe powódka nie podjęła jakichkolwiek działań zmierzających do przedłużenia umowy ubezpieczenia należności przysługujących pozwanemu od ryzykowanego klienta <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> i utrzymania limitu kredytowego na w/wym. kliencie, doprowadziła do wygaśnięcia z dniem 21 grudnia 2017r. łączącej stronę pozwaną <span class="anon-block"> i Towarzystwo (...) S.A.</span> umowy ubezpieczenia, a nie informując pracodawcy o zaistniałej sytuacji pozbawiła <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">I.</span> możliwości otrzymania odszkodowania za niezapłacone przez <span class="anon-block">(...)</span> faktury o wartości około 40.000,00 euro oraz doprowadziła do zawarcia przez pozwanego, przekonanego o obowiązującym również po dniu 21 grudnia 2017r. limicie ubezpieczeniowym na przywołanym kontrahencie, kolejnych umów sprzedaży z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> Biorąc jednak pod uwagę, iż należności objęte nieubezpieczonymi fakturami, od początku rodziły wątpliwości co do możliwości ich uzyskania od kupującego, zatem narażenie strony pozwanej na stratę w łącznej wysokości około 200.000,00zł., jak to zostało wskazane w oświadczeniu z dnia 20 kwietnia 2018r. , w ocenie Sądu stało się jak najbardziej realne, a co za tym idzie sprawiło, iż charakter prawny zachowania, a właściwie zaniechania, powódki uzasadniał rozwiązanie przez pracodawcę umowy o pracę w trybie dyscyplinarnym.</p> <p>W konsekwencji- zdaniem Sądu- w świetle podanych argumentów, prawdziwość okoliczności wskazanych w oświadczeniu o rozwiązaniu stosunku pracy była oczywista, a kolejnym zadaniem Sądu stało się określenie, czy ustalone zachowanie powódki jako pracownika stanowiło rażące naruszenie jej podstawowych obowiązków pracowniczych.</p> <p>Zasadniczym zagadnieniem dla wykładni <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art. 52 § 1 pkt 1 k.p.</a> jest określenie katalogu podstawowych obowiązków pracowniczych. Obowiązujące ustawodawstwo pracy nie definiuje tego zagadnienia w sposób kompleksowy. Szczególne miejsce wśród przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">kodeksu pracy</a> zajmuje w tym aspekcie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 100)">art.100 k.p.</a> Formułuje on uniwersalne standardy zachowań pracowników w stosunkach pracy, którym zazwyczaj, ze względu na ich doniosłość dla zabezpieczenia prawidłowego przebiegu procesów pracy, można nadać cechę podstawowości. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 100;art. 100 § 2;art. 100 § 2 pkt. 4)">Art. 100 § 2 pkt 4 k.p.</a> przewiduje, że pracownik jest obowiązany w szczególności dbać o dobro zakładu pracy i chronić jego mienie, zaś warunkiem rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art. 52 § 1 pkt 1 k.p.</a> jest bezprawność działania pracownika, rozumiana jako jego zachowanie naruszające obowiązki objęte treścią stosunku pracy oraz szczególnego rodzaju uchybienia noszące cechy winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa, które spowodowały zagrożenie interesów bądź istotną szkodę w mieniu pracodawcy, przy czym ocenę stopnia i rodzaju winy pracownika należy odnieść nie tylko do naruszenia samego obowiązku pracowniczego, ale także do zagrożenia lub naruszenia interesów pracodawcy.</p> <p>W okolicznościach analizowanej sprawy, biorąc pod uwagę samodzielne stanowisko powódki w zakresie dotyczącym współpracy z <span class="anon-block"> Towarzystwem (...)</span>, zaniechanie przez powódkę działań zmierzających do monitorowania terminu , na jaki zawarta została umowa ubezpieczenia należności przysługujących pozwanemu od <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, brak czynności zmierzających do złożenia wniosku o utrzymanie limitu kredytowego udzielonego przez ubezpieczyciela w/wym. kontrahentowi i doprowadzenie w efekcie do wygaśnięcia umowy ubezpieczenia powyższych należności, postrzegać należy – w ocenie Sądu- co najmniej jako rażące niedbalstwo, które bez wątpienia spowodowało co najmniej zagrożenie interesów pracodawcy. Bez znaczenia pozostaje tutaj fakt, czy do naruszenia interesów pracodawcy i powstania szkody w istocie doszło. Do przypisania odpowiedzialności pracownikowi wystarczy bowiem już samo zagrożenie rzeczonych interesów, co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Sądu Najwyższego, a konkretnie w wyroku Sądu Najwyższego: z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt III PK 21/10, LEX nr 694249<em> <!-- -->, w</em> wyroku z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II PK 143/11, LEX nr 1217883 oraz w wyroku z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt II PK 13/11, LEX nr 952560<em> <!-- -->.</em> </p> <p>Działanie powódki prawidłowo zatem zostało zakwalifikowane jako ciężkie, zawinione naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych uzasadniające rozwiązanie umowy o pracę na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art. 52 § 1 pkt 1 k.p.</a>, w szczególności jeśli zważy się, że powódka w zakresie współpracy z <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block">H.</span> była – wbrew temu, co twierdziła - w pełni samodzielna.</p> <p>Na marginesie, należy wskazać, że pracodawca nie dopuścił się naruszenia wymogów formalnych, rządzących rozwiązywaniem umów o pracę w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art. 52 § 1 pkt 1 k.p.</a> Powódka nie była reprezentowana przez zakładową organizację związkową(<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.C</a>-1, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.C</a>-2 akt osobowych powódki), pracodawca zachował jednomiesięczny termin przewidziany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 2)">art. 52 § 2 k.p.</a> (wiadomość o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy pozwana powzięła w pierwszej połowie kwietnia 2018 r., a oświadczenie o rozwiązaniu umowy w trybie dyscyplinarnym doręczono zostało powódce w dniu 20 kwietnia 2018 r.), podana została przyczyna rozwiązania umowy oraz informacja o prawie odwołania się powódki do Sądu pracy, nie naruszono także ustawowego zakazu rozwiązania umowy o pracę. Postępowanie pracodawcy było uzasadnione i zdeterminowane cytowanymi przepisami prawa.</p> <p>W świetle powyższego, roszczenie powódki w zakresie żądania odszkodowania za niezgodne z prawem i bezzasadne rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika nie zasługiwało na uwzględnienie, w związku z czym Sąd w punkcie 1 wyroku powództwo oddalił.</p> <p>W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł o kosztach sądowych. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 97)">art. 97 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> (tj. Dz. U. z 2010 r., Nr 90, poz. 594 ze zm.), w toku postępowania w sprawach z zakresu prawa pracy o roszczenia pracownika wydatki obciążające pracownika ponosi tymczasowo Skarb Państwa. Sąd pracy w orzeczeniu kończącym postępowanie w instancji rozstrzyga o tych wydatkach, stosując odpowiednio przepisy art. 113, z tym że obciążenie pracownika tymi wydatkami może nastąpić w wypadkach szczególnie uzasadnionych. Natomiast w myśl art. 113 ust. 1 przywołanej ustawy, kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić lub których nie miał obowiązku uiścić kurator albo prokurator, sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu. Sąd, nie znajdując podstaw do obciążenia strony pozwanej kosztami sądowymi, od uiszczenia których z mocy ustawy zwolniona była powódka, powyższe koszty zaliczył na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Z kolei w punkcie 3 wyroku Sąd – na zasadzie odpowiedzialności za wynik procesu- orzekł o kosztach zastępstwa procesowego, a to zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 3)">art. 98 § 3 k.p.c.</a> w zw. z §9 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2015, poz. 1804).</p> <p> <span class="anon-block">I.</span>, dnia 28 listopada 2018r.</p> <p> SSR Alicja Lisiecka</p> </div>