I SA/Lu 624/07

SENTENCJA I SA/Lu 624/07 P O S T A N O W I E N I E Dnia 23 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 23 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od marca do czerwca 2006 r. w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi p o s t a n a w i a : odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi UZASADNIENIE I SA/Lu 624/07 U z a s a d n i e n i e S. P.w dniu 2 sierpnia 2007 r. I data stempla pocztowego I złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od marca do czerwca 2006 r. W terminie dla wniesienia skargi nie uiścił wpisu od skargi. W wykonaniu zarządzenia z dnia 4 września 2007 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi ze wskazaniem kwoty wpisu, zakreśleniem ustawowego terminu siedmiu dni na jej uiszczenie, pouczeniem o rygorze odrzucenia skargi na wypadek pozostania bezczynnym. To wezwanie zostało doręczone dorosłemu domownikowi skarżącego w dniu 10 września 2007 r. / żonie skarżącego - k 18 akt sądowych l. W zakreślonym terminie wpis od skargi nie został uiszczony. W dniu 20 września 2007 r. doradca podatkowy złożył do akt pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego w postępowaniu sądowym. W dniu 21 września 2007 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W dniu 21 września 2007 r. został uiszczony wpis od skargi I k 27 akt sądowychl. We wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi pełnomocnik skarżącego wyjaśniał, że S. P.jest obywatelem włoskim. W Polsce mieszka od lutego 2006 r. i słabo zna język polski. Umowa o reprezentowanie w postępowaniu sądowym, uzyskanie dokumentu pełnomocnictwa były uzgadniane za pośrednictwem osoby trzeciej, z którą pełnomocnik miał kontakt jedynie telefoniczny lub za pośrednictwem poczty. Dlatego pełnomocnictwo podpisane przez skarżącego z datą 31 sierpnia 2007 r. pełnomocnik otrzymał dopiero w dniu 12 września 2007 r. Dodatkowo wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi odebrała żona skarżącego. Sam skarżący wówczas przebywał we Włoszech i kontakt z nim był utrudniony. Dlatego żona nie przekazała mu informacji o nadejściu korespondencji sądowej. Skarżący spodziewał się, że korespondencja sądowa będzie awizowana w związku z jego nieobecnością. Wcześniej żona nie odbierała jego korespondencji związanej z prowadzoną działalnoścą. Skarżący po powrocie z podróży niezwłocznie skontaktował się z pełnomocnikiem i uiścił wpis w dniu 20 września 2007 r. Powyższe okoliczności, w szczególności wyjazd z kraju i nieznajomość języka polskiego, w ocenie pełnomocnika skarżącego, uzasadniają brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Uzasadniają przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W okolicznościach sprawy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 17 września 2007 r., który nie był sobotą czy dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi I Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. I. Wpis od skargi został uiszczony w dniu 21 września 2007 r. I k.27 akt sądowych l. Po upływie ustawowego terminu. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 2 tej ustawy w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności w postępowaniu sądowym, jakiej można i należy wymagać od osoby dbającej o swoje interesy z należytą starannością. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić tylko, kiedy strona nie mogła usunąć nagłej, obiektywnej przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia. Strona ma obowiązek wykazać, że podjęła wszelki możliwy wysiłek w celu usunięcia, nagłej i obiektywnej przeszkody, trwającej przez cały czas biegu terminu na dokonanie czynności w postępowaniu sadowym I patrz orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 14 stycznia 2000 r. w sprawie I SAlGd 794/99, LEX 40381; z dnia 8 grudnia 1999 r. w sprawie I SAlLu 1246/98, LEX 40367; z dnia 13 sierpnia 1999 r. w sprawie '" SA 7432/98, LEX 39470; z dnia 11 lutego 2003 r. w sprawie" SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, str. 340; z dnia 2 października 2002 r. w sprawie V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, str.1059; z dnia 18 lipca 2001 r. w sprawie I SA 431/00, LEX 54736; z dnia 28 grudnia 2000 r. w sprawie I SAlKa 1781/99, LEX 47160; z dnia 13 października 1999 r. w sprawie IV SA 1656/97, LEX 47891; z dnia 04 listopada 1998 r. w sprawie'" SA 1243/97, LEX 36902 l. W okolicznościach tej sprawy nie została spełniona przesłanka braku winy według zobiektywizowanego kryterium. Okoliczności: - zagranicznego wyjazdu strony; - odbioru korespondencji przez dorosłego domownika w myśl art. 72 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; - niepowiadomienia przez żonę o nadejściu korespondencji; - nieznajomości języka polskiego; - kontaktu z pełnomocnikiem jedynie telefonicznego czy przez pocztę i to za pośrednictwem osoby trzeciej; - utrudniony kontakt z żoną z powodu wyjazdu do Włoch; to nie są zdarzenia nagłe i nadzwyczajne. :Żadna z tych okoliczności nie stanowi obiektywnej przeszkody. Każda podlegała usunięciu przy dołożeniu już tylko należytej staranności, nawet nie nadzwyczajnych działań. :Żadna z tych okoliczności nie wykluczała możliwości terminowego uiszczenia wpisu od skargi. Pełnomocnictwo dla doradcy podatkowego zostało złożone do akt sądowych już po wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi i po upływie terminu do dokonania tej czynności. Stąd skarżący prawidłowo został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi na adres wskazany w skardze. Skarżący nie składał do akt sądowych informacji o terminie wyjazdu, nieobecności w kraju. Nie był reprezentowany w postępowaniu sądowym przez pełnomocnika odpowiednio wcześniej /decyduje data złożenia pełnomocnictwa do akt sprawy sądowejl. Ograniczenie kontaktu z pełnomocnikiem do telefonicznego, przez osobę trzecią także nie jest obiektywną i nagłą przeszkodą dla poczynienia przez skarżącego stosownych ustaleń i podjęcia działań dla uiszczenia wpisu w ustawowym terminie. Nie można podzielić argumentu o utrudnionym kontakcie skarżącego na terytorium RP I z powodu nieznajomości czy słabej znajomości języka polskiego l, skoro zawiera tu transakcje handlowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Okoliczność, że pełnomocnik otrzymał dokument pełnomocnictwa w dniu 12 września 2007 r., kiedy biegł termin do uiszczenia wpisu od skargi także nie uzasadnia przywrócenia terminu. Również uzgodnienia skarżącego z żoną co do odbioru korespondencji sądowej lub nie, nie są okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu. Wyjeżdżając z kraju skarżący powinien był zadbać o możliwość kontaktu z domownikami pozostającymi pod adresem wskazanym dla korespondencji sądowej i powiadamiania go o istotnych sprawach związanych między innymi z postępowaniem sądowym. Podsumowując, okoliczności przytoczone przez pełnomocnika skarżącego nie stanowią o braku winy strony skarżącej w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi w rozumieniu art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.