III RC 350/18

<p>Sygn. akt III RC 350/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 8 listopada 2018 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Grudziądzu, Wydział III Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący <strong> <!-- --> <em> <!-- -->SSR. Tomasz Simiński-Stanny</em> </strong> </p> <p>Protokolant <strong> <!-- --> <em> <!-- -->st. sekr. sąd. Anna Nalaskowska</em> </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2018 roku w Grudziądzu</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">A. G.</span> </em> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">K. G.</span> </em> </strong> </p> <p>o <strong> <!-- --> <em> <!-- -->ustanowienie rozdzielności majątkowej</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->orzekł:</em> </strong> </p> <p>1.  Ustanawia rozdzielność majątkową powoda <span class="anon-block">A. G.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> i pozwanej <span class="anon-block">K. G.</span> rod. Żyła <span class="anon-block">ur. (...)</span> w związku z wcześniej powstałą na skutek zawarcia związku małżeńskiego w dniu 22.10.2016 roku przed Kierownikiem USC w <span class="anon-block">G.</span>, zapisanego za numerem <span class="anon-block"> (...)</span> między małżonkami wspólnością ustawową – z dniem 9 lipca 2018 roku;</p> <p>2.  Zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 200,- zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu poniesionej opłaty stałej oraz kwotę 720,- zł (siedemset dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sygn. akt. III RC 350/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->punktu 2 sentencji wyroku z dnia 8 listopada 2018 r.</strong> </p> <p>Powód <span class="anon-block">A. G.</span>, działający przez pełnomocnika, wystąpił w dniu 9 lipca 2018 r. (data wpływu) do Sądu Rejonowego w Grudziądzu z pozwem przeciwko żonie <span class="anon-block">K. G.</span> o ustanowienie rozdzielności majątkowej małżeńskiej z dniem wniesienia powództwa. Ponadto wniósł o zasądzenie od pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg. norm przepisanych.</p> <p>Pozew swój uzasadnił twierdzeniem, że strony są w separacji faktycznej od dwóch miesięcy, mieszkają oddzielnie a ich kontakt ogranicza się jedynie do rozmów na temat małoletniego syna stron. Powód i pozwana nie są w stanie wspólnie zarządzać majątkiem powstałym podczas trwania małżeństwa. Strony nie są w stanie podejmować żadnych wspólnych decyzji ekonomicznych. Między małżonkami doszło do trwałego i zupełnego rozkładu pożycia małżeńskiego. Ustały między stronami więzi duchowe, fizyczne oraz gospodarcze. Łącząca strony wspólność majątkowa nie służy dobru powoda i dobru założonej przez strony rodziny. Zdaniem powoda zachowanie żony może doprowadzić do powstania szkód w majątku. Należy zauważyć, że pozwana nie przyczyniała się do pomnażania majątku wspólnego. Do dnia sporządzenia pozwu nie podjęła pracy i nie zamierza jej podejmować. Istnieje również, zdaniem powoda, obawa, że małżonka w akcie szału zacznie wyzbywać się składników majątku wspólnego bądź też zacznie zaciągać zobowiązania, które będzie musiał regulować powód.</p> <p>Pozwana <span class="anon-block">K. G.</span> w odpowiedzi na pozew z dnia 17.09.2018 r. (data wpływu) uznała powództwo w całości. Pozwana potwierdziła, że strony żyją w rozłączeniu, a zatem istnieją podstawy do orzeczenia w ich małżeństwie rozdzielności majątkowej. Oświadczyła ponadto, że pozostałe twierdzenia faktyczne powoda mające uzasadniać powództwo są nieprawdziwe, jednak na ich roztrząsanie będzie miejsce w sprawie rozwodowej. Pozwana wnosi o zasądzenie na jej rzecz od powoda zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych, albowiem nie dała ona żadnych podstaw do wytoczenia sprawy. Powód nigdy nie wzywał jej do stawienia się u notariusza i zawarcia umowy ustanawiającej rozdzielność majątkową. Gdyby takie żądanie ze strony powoda pojawiło się, pozwana by je spełniła. Zamiast tego powód, z niewiadomych przyczyn od razu wytoczył powództwo, przyznając w nim, że nie podejmował żadnych prób pozasądowego rozwiązania sporu. Według pozwanej strony przy okazji rozstania miały szeroki kontakt, wiele razy rozmawiały i korespondowały tekstowo oraz porozumiewały się w sprawach dziecka. Tą samą drogą można było zatem rozwiązać sprawę rozdzielności majątkowej. Mając na uwadze powyższe, pozwanej należy się zwrot kosztów procesu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 101)">art. 101 k.p.c.</a> </p> <p>Wyrokiem z dnia 8 listopada 2018 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu ustanowił rozdzielność majątkową powoda <span class="anon-block">A. G.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> i pozwanej <span class="anon-block">K. G.</span> rod. Żyła <span class="anon-block">ur. (...)</span> w związku z wcześniej powstałą na skutek zawarcia związku małżeńskiego w dniu 22.10.2016 roku przed Kierownikiem USC w <span class="anon-block">G.</span>, zapisanego za numerem <span class="anon-block"> (...)</span> między małżonkami wspólnością ustawową – z dniem 9 lipca 2018 roku oraz zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 200,- zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu poniesionej opłaty stałej oraz kwotę 720,- zł (siedemset dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>O kosztach orzeczono na mocy przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 2)">art. 98 § 1 i 2 k.p.c.</a>, tj. zgodnie z ogólną zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, obciążając pozwaną <span class="anon-block">K. G.</span> całością uiszczonej przez powoda opłaty stałej w kwocie 200 zł oraz poniesionymi przez powoda kosztami zastępstwa procesowego, zgodnie z przepisem § 4 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie w kwocie 720 zł, gdyż była stroną przegrywającą proces. W przedmiotowej sprawie Sąd nie dopatrzył się przesłanek z przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 101;art. 102)">art. 101 i 102 kpc</a>, bowiem pierwszy z cyt. przepisów nie miał w ogóle zastosowania (samo uznanie powództwa w postępowaniu odrębnym nie ma wystarczającego znaczenia prawnego, a ewentualna umowa notarialna stron znosząca wspólność ma inny charakter (skutkuje bowiem <em> <!-- -->inter partes</em> a nie <em> <!-- -->erga omnes),</em> co do drugiego zaś oceniana sytuacja nie była szczególnie uzasadniona, a zatem wyjątkowa dla zastosowania odstępstwa od zasad ogólnych regulujących odpowiedzialność za wynik procesu.</p> <p>Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie.</p> </div>