I FZ 404/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 maja 2007 r., sygn. akt III SA/Gl 1705/06 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 3 listopada 2006 r. nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 30 maja 2007 r., sygn. akt III SA/Gl 1705/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 3 listopada 2006 r. nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że w wymienionej skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek taki, ze względu na treść art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), może zostać uwzględniony wówczas, gdy zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ocena wskazanych okoliczności pozostaje w gestii sądu, natomiast obowiązkiem skarżącego jest wskazanie na możliwość zaistnienia tych zdarzeń, jak również uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przedmiotowy wniosek nie zawierał jednak ani uzasadnienia, ani wskazania na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołując się na postanowienie NSA z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 38/04 (niepubl.) Sąd pierwszej instancji zauważył, że skarżąca została wprawdzie zwolniona od kosztów sądowych, ale przesłanki przyznania prawa pomocy nie są tożsame z przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. Również z analizy akt sprawy nie można wyciągnąć wniosku, że wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji bądź o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a także o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa radcowskiego. Skarżąca wskazała, że zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z 7 lipca 2006 r., nr (...) odmawiającą umorzenia zaległości z tytułu podatków i usług w łącznej kwocie 58.884,60 zł wraz z odsetkami. Zdaniem skarżącej, wbrew opinii Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji istnieją, co wynika z materiału dowodowego zawartego w aktach niniejszej sprawy, bowiem zarówno skarżąca, jak i jej rodzina znajdują się w bardzo trudnej sytuacji finansowej i zdrowotnej. Skarżąca jest zatrudniona na podstawie umowy zlecenia. Wynagrodzenie, które osiąga wynosi około 471,00 zł. miesięcznie. Ponadto leczy się u lekarza hepatologa i choruje na schorzenia kręgosłupa. Na dowód wskazanych okoliczności skarżąca powołała się na zaświadczenie lekarskie i informację o dochodach za 2006 r. W związku z tym wykonanie zaskarżonej decyzji narazi zarówno skarżącą, jak i jej rodzinę na znaczną szkodę i niemożliwe do odwrócenia skutki, gdyż prawdopodobnie już nigdy nie odzyskają "normalnej kondycji finansowej" i pozostaną bez środków do życia. Skarżąca powołała się w zażaleniu na przyznane jej prawo pomocy i zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. W związku z tym, wnioskując a maiori ad minus, stwierdza, iż przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. z całą pewnością mają miejsce w opisanym stanie faktycznym i prawnym. Skarżąca powołała się na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964, w którym stwierdzono, że sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy, natomiast szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie musi mieć charakteru materialnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniesienie skargi ze względu na treść art. 61 § 1 p.p.s.a. nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd jednak może, choć nie musi, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności. Jak wynika z tego przepisu przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji, skarżąca w żaden sposób tej okoliczności nawet nie uwiarygodniła. Natomiast z akt sprawy również nie wynika, aby przesłanki wstrzymania wykonania decyzji zachodziły. Należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że konieczne jest wykazanie szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3. Nie jest bowiem wystarczający sam wniosek nie poparty konkretnymi faktami. Powoływane w zażaleniu okoliczności złej sytuacji finansowej i zdrowotnej niewątpliwie mogą uzasadniać wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie są jednak podstawą do uznania, że zachodzą przesłanki określone w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Stan finansowy lub zdrowotny skarżącego lub jego rodziny nie są w tym przypadku wystarczającymi przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tymi przesłankami są bowiem zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia należało stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzec jak w sentencji. ----------------------- 3