I SA/Wa 1568/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 12 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. G. i Z. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. G. i Z. G. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] marca 2007 r., nr [...]. UZASADNIENIE Pełnomocnik skarżących W. G. i Z. G. – adwokat A. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] orzekającej o zezwoleniu Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej w gminie Z., obręb [...], stanowiącej działkę nr [...] o pow. [...] ha, przeznaczonej pod rozbudowę drogi krajowej nr [...] na odcinku [...] wraz z przebudową urządzeń infrastruktury technicznej oraz o nadaniu tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, że natychmiastowe wykonanie w/w decyzji będzie wiązało z koniecznością natychmiastowego opuszczenia przedmiotowej działki przez skarżących, a podjęte prace budowlane w sposób nieuchronny zmienią jej charakter i uniemożliwią dotychczasowy sposób jej użytkowania. Tym samym zachodzi istotne niebezpieczeństwo, iż natychmiastowe wykonanie zaskarżonych decyzji wyrządzi stronie znaczną szkodę i spowoduje trudne czy wręcz niemożliwe do odwrócenia skutki niezależne od końcowego rozstrzygnięcia sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu skargi przez organ sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić również należy, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że złożony przez niego wniosek jest zasadny w kontekście przedstawionych wyżej przesłanek i że ewentualna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki dotyczą jego osoby. Po gruntownej analizie zgłoszonych przez pełnomocnika strony skarżącej adwokat A. G. - argumentów stwierdzić należało, że nie dają one podstaw do uwzględnienia wniosku i wydania orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że materialnoprawną podstawę dla wydania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej stanowi art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. z 2003 r. nr 80, poz. 721). Nie bez znaczenia pozostaje więc fakt, że zarówno w/w akt prawny jak i ów przepis mają charakter wyjątkowy, albowiem pozwalają na udzielenie w uzasadnionych przypadkach zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe, mimo nie zakończenia postępowania wywłaszczeniowego ostateczną decyzją. Oznacza to również, że przy ocenie zgłoszonego wniosku konieczne jest uwzględnienie celu jaki przyświecał ustawodawcy przy przyjęciu ustawy, ustanawiającej szczególny reżim prawny przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, a więc inwestycji o charakterze publicznym, w tym także w zakresie reguł prawa i postępowania wywłaszczeniowego oraz faktu, że ustawa ta została zamierzona jako regulacja czasowa, a jej obowiązywanie przewidziane zostało (art. 45) do 31 grudnia 2007 r. Pamiętać należy również o tym, że z brzmienia ww. art. 17 wynika wprost, że wykazanie istnienia wymienionych w nim przesłanek obliguje wojewodę do wydania decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonej na pas drogowy drogi krajowej oraz nadania tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Stwierdzić również należy, że dla uznania spełnienia przesłanek z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. wystarczające jest tylko ustalenie, że zostało wszczęte postępowanie wywłaszczeniowe, natomiast nie podlega ocenie prawidłowość wszczęcia i prowadzenia tegoż postępowania. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że argumenty pełnomocnika strony skarżącej zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jak również i poprzedzającej ją decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] marca 2007 r. - nie są zasadne. Jednakże nawet gdyby zachodziło niebezpieczeństwo, o jakim mowa w art. 61 § 3 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd jest władny nawet wówczas odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli uwzględnieniu wniosku sprzeciwia się interes społeczny, a udzielenie skarżącemu ochrony powodowałoby zagrożenie celu publicznego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2007 r., sygn. akt I OZ 639/07). Mając na uwadze powyższe uznając, że ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji jej poprzedzającej nie pociągnie za sobą niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.