XVII AmE 32/17

<p>Sygn. akt<strong> <!-- --> XVII AmE 32/17</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 9 listopada 2018 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie, XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów <br/>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="155"/> <col width="431"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący –</p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSO Andrzej Turliński</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant –</p> </td> <td> <p>sekretarz sądowy Iwona Hutnik</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu 9 listopada 2018 r. w Warszawie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z odwołania<strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B.</span> </strong> </p> <p>przeciwko<strong> <!-- --> Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o wymierzenie kary pieniężnej </strong> </p> <p>na skutek odwołania <span class="anon-block">M. B.</span> od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 23 listopada 2016 r. Nr <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>1.  oddala odwołanie;</p> <p>2.  zasądza od <span class="anon-block">M. B.</span> na rzecz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych) z tytułu zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sygn. akt XVII AmE 32/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 23 listopada 2016 r. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (powoływany dalej jako pozwany) po przeprowadzeniu z urzędu postępowania administracyjnego za niestosowanie się do ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej wprowadzonych w dniach 10 – 31.08.2015 r. w sprawie wymierzenia <span class="anon-block">M. B.</span> kary pieniężnej orzekł w jej punkcie pierwszym, że <span class="anon-block">M. B.</span> prowadzący działalność gospodarczą pod <span class="anon-block"> firmą (...)</span> w dniu 10 sierpnia 2015 r. w odniesieniu do obiektu zlokalizowanego w <span class="anon-block">S.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, naruszył obowiązek stosowania się do ograniczeń w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 11;art. 11 d;art. 11 d ust. 3)">art. 11 i art. 11d ust. 3 ustawy – Prawo energetyczne</a>, co podlega karze pieniężnej określonej w art. 56 ust. 1 pkt 3a tej ustawy.</p> <p>W punkcie drugim decyzji za działanie wymienione w jej punkcie pierwszym wymierzył <span class="anon-block">M. B.</span> karę pieniężną w kwocie 1000 zł.</p> <p>Od tej decyzji odwołał się <span class="anon-block">M. B.</span> (powoływany dalej jako powód) wnosząc o jej uchylenie w zakresie dotyczącym wymierzenia kary pieniężnej.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie pozwany domagał się oddalenia odwołania z zasądzeniem od powoda na swoja rzecz kosztów procesu.</p> <p>W związku z uprawomocnieniem się decyzji w punkcie pierwszym w wyniku niezaskarżenia jej w tym zakresie, ustalenia Sądu odnośnie do stanu faktycznego sprawy ograniczają się do tych jego elementów, które są niezbędne dla oceny czy kara pieniężna powinna być wymierzona, a jeśli tak, to czy należy ją zmiarkować.</p> <p>W uzasadnieniu odwołania powód podał, że kara pieniężna za naruszenie obowiązku stosowania się do ograniczeń w dostawach i poborze energii elektrycznej w dniu 10 sierpnia 2015 r. została na niego nałożona bezzasadnie.</p> <p>Zarzut ten nie może być przedmiotem oceny Sądu, gdyż związany jest treścią punktu pierwszego decyzji od którego nie było złożone odwołanie, a w którym pozwany przesądził prawomocnie, że powód w dniu 10 sierpnia 2015 r. naruszył ww. obowiązek.</p> <p>Bezsporne jest w sprawie, że w sierpniu 2015 r. doszło w kraju do obniżenia dostępnych rezerw zdolności wytwórczych energii elektrycznej poniżej niezbędnych wielkości. Na skutek tego <span class="anon-block">(...)</span> S.A. stwierdziły zagrożenie bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej w rozumieniu art. 3 pkt 16 PE i wprowadziły od godz. 10:00 dnia 10 sierpnia 2015 r. ograniczenia w dostarczeniu i poborze energii elektrycznej.</p> <p>Powód przyznał w odwołaniu, że nie dostosował się do ograniczeń w poborze energii elektrycznej wprowadzonych przez operatora przesyłowego systemu elektro – energetycznego wyłącznie w dniu 10 sierpnia 2015 r. i wyłącznie w pierwszej godzinie obowiązywania ograniczeń ze względu na brak informacji o wprowadzonym ograniczeniu, która podawana była wyłącznie jako komunikat radiowy w programie <span class="anon-block"> (...)</span> o godzinie 7:55. Ponadto naruszenie było znikome pod względem poboru mocy o 0,022 MW w stosunku do przydzielonego 1 MW mocy.</p> <p>Powyższe okoliczności podane w odwołaniu były bezsporne dla stron.</p> <p>W ocenie powoda w przedstawionym stanie faktycznym Prezes URE powinien był odstąpić od wymierzenia powodowi kary pieniężnej w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 56;art. 56 ust. 6 a)">art. 56 ust. 6a Prawa energetycznego</a>.</p> <p>W związku z wydaniem decyzji powód podniósł, że faktycznie został ukarany dwukrotnie ponosząc straty produkcyjne i obowiązek uiszczenia kary pieniężnej.</p> <p>W przedstawionym powyżej, niespornym stanie faktycznym Sąd zważył co następuje.</p> <p>Odwołanie nie jest uzasadnione, a zaskarżona decyzja okazała się prawidłową.</p> <p>Zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 56;art. 56 ust. 6 a)">art. 56 ust. 6a Prawa energetycznego z dnia 10 kwietnia 1997 r.</a> (Dz.U. z 2012 r. poz. 1059 z późn. zm.) powoływanego dalej jako PE Prezes URE może odstąpić od wymierzenia kary pieniężnej, jeżeli stopień szkodliwości czynu jest znikomy, a podmiot zaprzestał naruszania prawa lub zrealizował obowiązek.</p> <p>W ocenie Sądu, w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii na terenie całego kraju powód powinien ze szczególną dbałością stosować się do dyspozycji operatora sieci elektroenergetycznej. Sądowi wiadomo jest z urzędu z wielu innych podobnych spraw, które do niego wpłynęły, że w okresie od 10 sierpnia 2015 r. do 31 sierpnia 2015 r. wielu przedsiębiorców uznanych w odpowiednim trybie za mających wpływ na krajowy system elektroenergetyczny również nie dostosowało poboru energii elektrycznej do obowiązujących ograniczeń. Rację ma zatem pozwany twierdząc w odpowiedzi na odwołanie, że zsumowane niewielkie przekroczenia poboru mocy przez wielu przedsiębiorców stanowiły o realnej groźbie wyłączenia się systemu, której ziszczenie się skutkowałoby blackoutem i nieporównanie większymi, od strat powoda, stratami gospodarczymi i społecznymi w skali całego kraju.</p> <p>W świetle powyższego poziom niedostosowania się powoda do wprowadzonych ograniczeń nie miał, wbrew twierdzeniu odwołania, znikomego wpływu na działanie systemu elektrtoenergetycznego i zagrażał jego bezpieczeństwu.</p> <p>Okoliczność ta wyłącza przyjęcie, że stopień szkodliwości analizowanego czynu jest znikomy. Niespełnienie się tego warunku wyklucza możliwość zastosowania wobec powoda instytucji odstąpienia od wymierzenia kary określonej w art. 56 ust. 6a PE.</p> <p>Również wysokość kary nie może zostać obniżona. Wyliczono ją w sposób zrozumiały i transparentny i jest ona adekwatna do popełnionego deliktu administracyjnego. Kara niższa nie spełniałaby swojej roli przede wszystkim zapobiegawczej, albowiem celem nałożonej sankcji jest oprócz funkcji represyjnej zapobiegnięcie na przyszłość podobnym zdarzeniom.</p> <p>Nie jest także zasadne twierdzenie o dwukrotnym ukaraniu powoda. Straty poniesione przez jego przedsiębiorstwo trzeba bowiem wiązać z obiektywnie istniejącym stanem wyższej konieczności na rynku nabywania energii i nie mają związku z popełnionym przez powoda deliktem.</p> <p>W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 479(53);art. 479(53) § 1)">art. 479^{<!-- -->53} § 1 k.p.c.</a> oddalił odwołanie nie mając podstaw do jego uwzględnienia.</p> <p>O kosztach procesu przeczono stosownie do jego wyniku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 §1 i 3 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a> oraz § 14 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jednolity Dz.U. z 2018 r., poz. 265).</p> </div>