Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II K 160/18

Sądy powszechne2018-11-09
Sygnatura
II K 160/18
Data orzeczenia
2018-11-09
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Tuliusz Stabryn (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IIK 160/18</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->1 Ds. 322.2018</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 9 listopada 2018r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Lubaniu Wydział II Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: <span class="anon-block">S. S.</span> </p> <p>Protokolant: Sandra Staśkowiak</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lubaniu: --/--</p> <p>po rozpoznaniu w dniach 31.07.2018r., 11.09.2018r., 30.10.2018r. sprawy karnej</p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. P. (1)</span> </strong> </p> <p>synowi <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">R. z d. R.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->oskarżonemu o to, że :</span> </p> <p>w dniu 26 grudnia 2017 roku w <span class="anon-block">L.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> przed lokalem Tęczowa dokonał uszkodzenia ciała <span class="anon-block">K. N. (1)</span> w ten sposób, iż uderzył wymienionego głową w twarz, w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci złamania kości nosa z przemieszczeniem, złamania korony zęba dwójki lewej oraz tłuczonej rany grzbietu nosa, skutkujące rozstrojem zdrowia na okres powyżej 7-miu dni, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie, bez powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 a;art. 57 a § 1)">art. 57a § 1 kk</a> </strong> </p> <p>I.  uznaje oskarżonego <span class="anon-block">R. P. (1)</span> winnym popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 a;art. 57 a § 1)">art. 57a § 1 kk</a> z tym, że przyjmuje, iż doszło do złamania korony zęba jedynki górnej prawej i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 a;art. 57 a § 1)">art. 57a § 1 kk</a> wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 a;art. 57 a § 2)">art. 57a § 2 kk</a> zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">R. P. (1)</span> na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. N. (1)</span> nawiązkę w kwocie 2.000 (dwóch tysięcy) złotych, płatne po uprawomocnieniu się wyroku,</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w niniejszej sprawie zaś na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z 23.06.1973 r. opłatach w sprawach karnych nie wymierza mu opłaty.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W nocy z 25 na 26 grudnia 2017 roku <span class="anon-block">K. N. (1)</span> wspólnie z <span class="anon-block">K. R. (1)</span> oraz żonami spędzali wieczór w <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Mężczyźni spożywali tam alkohol w postaci piwa. Jednym z gości lokalu był również <span class="anon-block">R. P. (1)</span> znany osobiście <span class="anon-block">K. N. (1)</span>. Około godziny 04.00 <span class="anon-block">K. N. (1)</span> razem z <span class="anon-block">K. R. (1)</span> wyszli przed lokal zapalić papierosa. Do mężczyzn podszedł <span class="anon-block">R. P. (1)</span>. Między nim a <span class="anon-block">K. N. (1)</span> doszło do bliżej nieustalonej rozmowy, która po chwili przerodziła się w „pyskówkę”. Wówczas <span class="anon-block">R. P. (1)</span> bez żadnego wyraźnego powodu, rażąco lekceważąc porządek prawny, umyślnie uderzył głową <span class="anon-block">K. N. (1)</span> w twarz. Po zadaniu ciosu niewykluczonym jest, że <span class="anon-block">R. P. (1)</span> został uderzony pięścią w twarz przez <span class="anon-block">K. R. (1)</span>, który następnie zaczął udzielać pomocy krwawiącemu z nosa koledze. <span class="anon-block">R. P. (1)</span> odszedł na nieznaczna odległość od miejsca zdarzenia, po czym wezwał taksówkę. Stojący w niewielkiej odległości, z innymi gośćmi lokalu, <span class="anon-block">K. B. (1)</span> widząc krwawiącego mężczyznę wezwał pogotowie. Nie widział on jednak przebiegu całego zajścia.</p> <p>Dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">K. N.</span> k. 59;</p> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">K. R.</span> k. 59, 15;</p> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">K. B.</span> k. 88, 41-42;</p> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">P. P.</span> k. 59, 47-48;</p> <p>wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">R. P.</span> k. 58, 26-27, 45-46.</p> <p>Na skutek uderzenia <span class="anon-block">K. N. (1)</span> odniósł obrażenia ciała w postaci złamania kości nosa z przemieszczeniem, złamania korony zęba jedynki górnej prawej oraz tłuczonej rany grzbietu nosa skutkujących rozstrojem zdrowia na okres powyżej 7 dni.</p> <p>Dowód: dokumentacja medyczna k. 7-9;</p> <p>opinia lekarska k. 21.</p> <p> <span class="anon-block">K. N. (1)</span> skontaktował się z <span class="anon-block">P. P. (2)</span> bratem <span class="anon-block">R. P. (1)</span>. W „rozmowie” na portalu <span class="anon-block"> (...)</span> powiadomił go o zaistniałym zdarzeniu i wyraził chęć polubownego załatwienia sprawy. W marcu 2018 roku doszło do wymiany wiadomości sms pomiędzy <span class="anon-block">K. N. (1)</span> i <span class="anon-block">R. P. (1)</span> jednak nie doszło do ugody. <span class="anon-block">R. P. (1)</span> był uprzednio wielokrotnie karany.</p> <p>Dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">K. N.</span> k. 59;</p> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">P. P.</span> k. 59, 47-48;</p> <p>wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">R. P.</span> k. 58, 26-27, 45-46;</p> <p>dokumentacja fotograficzna obrazująca wiadomości sms k. 71-73;</p> <p>korespondencja z portalu <span class="anon-block"> (...)</span> k. 74-79;</p> <p>informacje z <span class="anon-block">K.</span> k. 17-19.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">R. P. (1)</span> nie przyznał się wprost do popełnienia zarzucanego mu czynu, choć w swoich wyjaśnieniach potwierdził fakt zadania ciosu głową w twarz <span class="anon-block">K. N. (1)</span>. Wskazał jednak przy tym, iż działał w obronie własnej, gdyż to pokrzywdzony zaatakował go, jako pierwszy i zadał mu uderzenie pięścią w klatkę piersiową.</p> <p>Przedstawiona przez oskarżonego wersja zdarzeń nie znajduje odzwierciedlenia w zebranym materiale dowodowym i jako gołosłowna nie zasługuje na uwzględnienie. Przyjęta przez niego linia obrony miała na celu uchronienie go przed odpowiedzialności za zarzucany mu czyn.</p> <p>Przesłuchani w charakterze świadków <span class="anon-block">K. N. (1)</span> jak i <span class="anon-block">K. R. (1)</span> wprost wskazali, iż napastnikiem był oskarżony, który po krótkiej sprzeczce słownej, bez żadnego wyraźnego powodu zaatakował pokrzywdzonego zadając mu cios głowa w twarz. Ich zeznania w tym zakresie wzajemnie się uzupełniają tworząc logiczną całość. Trudno odmówić im wiarygodność.</p> <p>Sąd nie doszukał się również w treści ich zeznań, elementów świadczących o konfabulacji, czy próbie manipulowania zaistniałymi faktami. Nadto podkreślić należy, iż <span class="anon-block">K. R. (1)</span> jest osobą bezstronną. Choć jest kolegą pokrzywdzonego nie miał on żadnych konfliktów z oskarżonym i nie ma powodów do pomawiania go o napaść na <span class="anon-block">K. N. (1)</span>.</p> <p>Za przyjęciem wersji wskazanej przez w/w świadków przemawiają również zeznania brata oskarżonego <span class="anon-block">P. P. (2)</span>. Choć nie był on świadkiem zdarzenia, po jego zaistnieniu utrzymywał kontakt zarówno z pokrzywdzonym jak i bratem. Te rozmowy dały mu podstawę do stwierdzenia, że napastnikiem był <span class="anon-block">R. P. (1)</span>. Wskazał on wprost „Z tego, co wiem mój brat uderzył, jako pierwszy. Znam to tylko z ich relacji” (k. 59v) i dalej „Dzisiaj mogę powiedzieć, że to mój brat zaczął, jako pierwszy” (k.59v).</p> <p>Zeznania świadka są spójne i logiczne, korelują z zeznaniami pokrzywdzonego i <span class="anon-block">K. R. (1)</span> tworząc dokładny obraz zaistniałego zdarzenia. Nie sposób odmówić im waloru wiarygodności.</p> <p>Całokształtu zdarzenia dopełnia dokumentacja fotograficzna obrazująca wiadomości sms, korespondencja z portalu <span class="anon-block"> (...)</span> oraz dokumentacja medyczna wraz z opinią lekarską, co do obrażeń poniesionych przez pokrzywdzonego.</p> <p>Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia są zeznania świadka <span class="anon-block">K. B. (1)</span>, który jak zeznał nie widział przebiegu zdarzenia, a jego rola w nim ograniczyła się do wezwania karetki.</p> <p>Mając na uwadze tak zebrany materiał dowodowy Sąd uznał, iż okoliczności sprawy i wina oskarżonego nie budzą żadnych wątpliwości.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">R. P. (1)</span> swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona zarzucanego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 a;art. 57 a § 1)">art. 57a § 1 kk</a>, z tą zmianą, iż sąd dokonał korekty w opisie czynu, w zakresie uszkodzeń ciał przyjmując, iż doszło do złamania korony zęba jedynki górnej prawej, a nie jak to było opisane w akcie oskarżenia złamania korony zęba dwójki lewej.</p> <p>Bezsprzecznie <span class="anon-block">R. P. (1)</span> zadając pokrzywdzonemu <span class="anon-block">K. N. (1)</span> cios głową w twarz i powodując u niego obrażenia ciała w postaci złamania kości nosa z przemieszczeniem, złamania korony zęba jedynki górnej prawej oraz tłuczonej rany grzbietu nosa, skutkujące rozstrojem zdrowia na okres powyżej dniu siedmiu wyczerpał znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a>. Przepis ten penalizuje, bowiem odpowiedzialność sprawcy, działającego zarówno umyślnie jak i nieumyślnie, w sytuacji spowodowania u pokrzywdzonego naruszenie czynności narządu ciała, przez okres przekraczający 7 dni.</p> <p>Przedmiotowego czynu oskarżony dopuścił się w miejscu publicznym, bezpośrednio przed lokalem, w którym odbywała się dyskoteka, w obecności gości tego lokalu przebywających na zewnątrz, działając umyślnie i bez powodu, przez co okazał rażące lekceważenie porządku prawnego w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 a;art. 57 a § 1)">art. 57a § 1kk</a>.</p> <p>Wymierzając <span class="anon-block">R. P. (1)</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 a;art. 57 a § 1)">art. 57a § 1 kk</a> karę 5 miesięcy pozbawienia wolności Sąd miał na uwadze dotychczasowy charakter i sposób życia oskarżonego, jego uprzednia karalność, brak skruchy oraz znaczny stopień społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu, przejawiający się w ignorancji dla podstawowych zasad porządku prawnego i współżycia społecznego, takich jak poszanowanie cudzego zdrowia, prawa do bezpieczeństwa i nietykalności, rozmiar uszczerbku na zdrowiu, a nadto działanie sprawcy bez powodu.</p> <p>Tak orzeczona kara w ocenie Sądu jest nie tylko adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonego, ale czynić będzie zadość społecznemu odczuciu sprawiedliwości.</p> <p>Wymierzenie oskarżonemu kary o charakterze wolnościowym byłoby tylko i wyłącznie pobłażaniem jego zachowaniu, co w konsekwencji mogłoby doprowadzić do eskalacji jego przestępczego zachowania. Mimo wielokrotnej karalności w tym na kary pozbawienia z warunkowym zawieszeniem ich wykonania i dania mu szansy normalnego funkcjonowania w społeczeństwie, oskarżony swoja postawą wykazuje rażącą ignorancję dla obowiązującego porządku prawnego. Jego zachowanie świadczy o wysokiej demoralizacji i konieczności odizolowania go od społeczeństwa. Brak jest jakichkolwiek przesłanek do uznania, iż w przyszłości będzie on przestrzegać zasad współżycia społecznego i porządku prawnego.</p> <p>Jej realna dolegliwość winna wzmóc w sprawcy przeświadczenie o konieczności dostosowania swojego postępowania do obowiązującego porządku prawnego, każde, bowiem zachowanie sprzeczne z prawem niepozostanie bez odpowiedniej sankcji karnej.</p> <p>Biorąc pod uwagę, iż <span class="anon-block">R. P. (1)</span> przedmiotowego czynu dopuścił się w warunkach „występku chuligańskiego”, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 a;art. 57 a § 2)">art. 57a § 2 kk</a> zasądził od niego na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. N. (1)</span> nawiązkę w kwocie 2000 złotych, uznając, iż jej wysokość będzie adekwatna do poniesionego przez niego uszczerbku na zdrowiu.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty niniejszego postępowania, nie znajdując podstaw do zwolnienie go od ich poniesienia, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> nie wymierzył mu opłaty uznając, iż jej poniesienie byłoby dla niego zbyt uciążliwe z uwagi na niewielki dochód, jaki osiąga.</p> </div>