IV Ca 470/18

<p>Sygn. akt IV Ca 470/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>14 listopada 2018r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Płocku, IV Wydział Cywilny - Odwoławczy</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodnicząca SSO Renata Wanecka</p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 14 listopada 2018r. w <span class="anon-block">P.</span> </p> <p>sprawy z powództwa Skarbu Państwa – Okręgowego Urzędu Miar w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółki komandytowo – akcyjnej w <span class="anon-block">P.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji pozwanej</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Płocku z 6 lutego 2018r.,</p> <p>sygn. I C 1385/17 upr.</p> <p>1.  zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1, 3 i 4 w ten sposób, że oddala powództwo i zasądza od Skarbu Państwa – Okręgowego Urzędu Miar w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółki komandytowo – akcyjnej w <span class="anon-block">P.</span> kwotę 917 zł tytułem zwrotu kosztów procesu;</p> <p>2.  zasądza od Skarbu Państwa – Okręgowego Urzędu Miar w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółki komandytowo – akcyjnej w <span class="anon-block">P.</span> kwotę 169 zł (sto sześćdziesiąt dziewięć złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu za II instancję.</p> <p>Sygn. akt IV Ca 470/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Skarb Państwa - Okręgowy Urząd Miar w <span class="anon-block">W.</span> w sprawie I C 1385/17 wniósł o zasądzenie na jego rzecz od <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółki komandytowo - akcyjnej w <span class="anon-block">P.</span> pozew o zapłatę 335,36 zł z odsetkami ustawowymi od 14 grudnia 2016r. do dnia zapłaty oraz w sprawie I C 1905/17 o zapłatę 1.335,30 zł wraz z odsetkami ustawowymi od 6 grudnia 2016r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu wskazał, iż wykonał dla pozwanej wzorcowania przyrządów pomiarowych, za co wystawił faktury. Należności z tych faktur zostały uregulowane z opóźnieniem. Dlatego powód naliczył od każdej zapłaconej z nich kwotę stanowiącą równowartość 40 euro na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy z 8 marca 2013r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych.</p> <p>Postanowieniem z 12 października 2017r. Sąd Rejonowy w Płocku połączył sprawę I C 1905/17 ze sprawą I C 1385/17 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod wspólną sygnaturą I C 1385/17.</p> <p>Pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości, podnosząc m.in. zarzut przedawnienia roszczeń dochodzonych w sprawie oraz naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 kc</a> poprzez nadużycie prawa podmiotowego przysługującego powodowi.</p> <p>Wyrokiem z 6 lutego 2018r. Sąd Rejonowy w Płocku w sprawie I C 1385/17 upr zasądził od <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółki komandytowo - akcyjnej w <span class="anon-block">P.</span> na rzecz Skarbu Państwa – Okręgowego Urzędu Miar w <span class="anon-block">W.</span> 665,56 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwoty 165,89 zł od 29 grudnia 2016r. do dnia zapłaty, zaś od kwoty 449,67 zł od 21 grudnia 2016r. do dnia zapłaty (punkt 1); oddalając powództwo w pozostałej części (punkt 2); zasądził od powoda na rzecz pozwanego 190,20 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (punkt 3) oraz nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Płocku 24 zł tytułem nieuiszczonej opłaty od pozwu (punkt 4).</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił:</p> <p> <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółka komandytowo - akcyjna w <span class="anon-block">P.</span> złożyła w Okręgowym Urzędzie Miar w <span class="anon-block">W.</span> zamówienie na dokonanie wzorcowania przekładników prądowych, na co powód wystawił potwierdzenia. W ogólnych warunkach wykonania usługi, załączonych do każdego z nich zamówienia wskazano, iż wszystkie koszty za usługę, bez względu na jej wynik, powinny być opłacone zgodnie z wystawioną fakturą VAT nie później niż w terminie 20 dni od daty jej wystawienia. W przypadku braku zapłaty w terminie miały być naliczane odsetki za zwłokę. Następnie powód wystawił <span class="anon-block">faktury: nr (...)</span> z 10 stycznia 2014r. opiewającą na kwotę 3.597,01 zł; nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 5 lutego 2014r. opiewającą na kwotę 4.102,30 zł; nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 19 lutego 2014r., opiewającą na kwotę 1.578,09 zł; nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 25 lutego 2014r. opiewającą na kwotę 837,38 zł; nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 5 marca 2014r., opiewającą na kwotę 1.815,48 zł; nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 5 marca 2014r., opiewającą na kwotę 1.779,81 zł; nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 19 marca 2014r., opiewającą na kwotę 2.106,74 zł; nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 7 kwietnia 2014r., opiewającą na kwotę 630,99 zł; nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 14 kwietnia 2014r., opiewającą na kwotę 501,84 zł; nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 8 kwietnia 2014r., opiewającą na kwotę 961,86 zł.</p> <p>Pozwany nie uiścił należności z faktur w terminie, w związku z czym powód wystawił noty obciążeniowe. Spółka nie uiściła wskazanych w nich kwot, naliczonych z tytułu rekompensaty za koszty odzyskiwania należności zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z 8 marca 2013r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych.</p> <p>Dokonując oceny prawnej, Sąd I instancji wskazał, że jakkolwiek podziela stanowisko pozwanego, iż powód prowadzi działalność gospodarczą, to jednak chybiony jest zarzut przedawnienia roszczenia dochodzonego pozwem. W sprawie będzie więc miał, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 kc</a>, zastosowanie trzyletni okres przedawnienia. Termin płatności wszystkich wskazanych w sprawie faktur wystawionych za zrealizowanie zamówień pozwanego przez powoda upływał odpowiednio: 30 stycznia 2014r. co do faktury U <span class="anon-block"> (...)</span> i 25 lutego 2014r. co do <span class="anon-block">faktury (...)</span>, 11 marca 2014r. co do <span class="anon-block">faktury (...)</span>, 17 marca 2014r. co do <span class="anon-block">faktury (...)</span>, 25 marca 2014r. co do <span class="anon-block">faktury (...)</span>, 25 marca 2014r. co do <span class="anon-block">faktury (...)</span>, 8 kwietnia 2014r. co do <span class="anon-block">faktury (...)</span>, 28 kwietnia 2014r. co do <span class="anon-block">faktury (...)</span>, 5 maja 2014r. co do <span class="anon-block">faktury (...)</span>, 5 maja 2014r. co do <span class="anon-block">faktury (...)</span>, a pozew w zakresie dwóch pierwszych faktur został wniesiony 26 stycznia 2017r., zaś w zakresie pozostałych - 9 marca 2017r. Dlatego Sąd Rejonowy uznał, że trzyletni okres przedawnienia jeszcze nie upłynął.</p> <p>Mimo to, Sąd zdecydował się na zasądzenie kwoty dochodzonej pozwem jedynie w części, uznając że w sprawach o przyznanie równowartości 40 euro należy zbadać, czy w okolicznościach konkretnej sprawy wierzyciel nie nadużył przyznanego mu prawa. W ocenie Sądu Rejonowego, pozwanemu nie za wszystkie faktury zapłacone z opóźnieniem należała się rekompensata, o jakiej mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031391323" title="Ustawa z dnia 12 czerwca 2003 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych - Dz. U. z 2003 r. Nr 139, poz. 1323 (art. 10)">art. 10 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych</a>.</p> <p>Sąd podkreślił, że kwota, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031391323" title="Ustawa z dnia 12 czerwca 2003 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych - Dz. U. z 2003 r. Nr 139, poz. 1323 (art. 10;art. 10 ust. 1)">art. 10 ust. 1 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych</a>, stanowi rodzaj rekompensaty za koszty podejmowanych przez wierzyciela własnych działań na rzecz odzyskiwania należności (koszty administracyjne). Jest to kwota ryczałtowa, możliwość dochodzenia której nie jest uwarunkowana spełnieniem jakichkolwiek dodatkowych przesłanek, w szczególności nie ma konieczności wykazania, że koszty te zostały poniesione. Ryczałt w wysokości 40 euro nie jest jednak, w ocenie Sądu Rejonowego, karą za sam fakt opóźnienia w zapłacie, taką funkcję spełniają bowiem odsetki za opóźnienie. Jest rekompensatą za koszty poniesione przez wierzyciela w wyniku działań podjętych w celu odzyskania należności. Tymczasem w realiach przedmiotowej sprawy Sąd I instancji zwrócił uwagę na fakt, iż większość faktur została zapłacona z jednodniowym opóźnieniem. Zasady doświadczenia życiowego, logicznego, racjonalnego rozumowania pozwalają przyjąć, iż wierzyciel w tym czasie nie podjął żadnych działań w celu odzyskania należności. Sąd uznał, iż takie czynności mogły zostać podjęte, gdy termin opóźnienia wynosił co najmniej dwa dni.</p> <p>Sąd Rejonowy podkreślił, iż celem przyznanego wierzycielowi uprawnienia do rekompensaty jest skłonienie dłużnika do zapłaty należności w terminie, zwiększenie dolegliwości wobec dłużnika, który nie spełnia świadczenia w terminie. W sytuacji jednak, gdy dłużnik opóźnił się ze spełnieniem świadczenia o jeden dzień, taką dolegliwość, w ocenie Sądu Rejonowego uznać należy za nieadekwatną do tego uchybienia. Jednodniowe opóźnienie w zapłacie nawet kilku faktur na rzecz Okręgowego Urzędu Miar nie wywołało utraty płynności finansowej tego podmiotu, w żaden sposób nie zachwiało jego kondycją finansową, nie zagroziło jego funkcjonowaniu.</p> <p>Dlatego też Sąd oddalił w tej części powództwo.</p> <p>O kosztach procesu Sąd I instancji orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 kpc</a>, stosunkowo je rozdzielając.</p> <p>Apelację od wyroku złożyła <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółka komandytowo – akcyjna w <span class="anon-block">P.</span>, zaskarżając go w punktach 1, 3 i 4 i zarzuciła naruszenie:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 kc</a> poprzez jego błędne zastosowanie i uwzględnienie powództwa w sytuacji, gdy do roszczeń z umów o usługi znajduje zastosowanie krótszy dwuletni termin przedawnienia, a zatem roszczenia te uległy przedawnieniu;</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 751)">art. 751 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 750)">art. 750 kc</a> poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy do roszczeń z umowy o usługi znajduje zastosowanie dwuletni termin przedawnienia, a zatem w chwili złożenia pozwu żądanie powoda było przedawnione.</p> <p>Mając na uwadze powyższe zarzuty, apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie na jego rzecz od powoda zwrotu kosztów procesu za obie instancje.</p> <p>W odpowiedzi na apelację powód wniósł o jej oddalenie i zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów procesu za II instancję.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Sąd II instancji podziela pogląd apelującego, że roszczenia dochodzone przez Skarb Państwa – Okręgowy Urząd Miar w <span class="anon-block">W.</span> uległy przedawnieniu. Sąd Rejonowy słusznie ocenił, że powód prowadzi działalność gospodarczą. Jednak trzyletni okres przedawnienia dla roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, przewidziany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 kc</a>, ma zastosowanie tylko wówczas, gdy przepis szczególny nie stanowi inaczej. Sąd Najwyższy stoi na stanowisku, że przepisem szczególnym, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 kc</a>, jest – w stosunku do roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – każdy przepis ustawy przewidujący krótszy niż trzyletni termin przedawnienia. (uchwała z 21 października 1994 r., III CZP 136/94, OSNC 1995, nr 2, poz. 38).</p> <p>Sąd Okręgowy akceptuje stanowisko pozwanego, zgodnie z którym strony wiązała umowa o świadczenie usług. Polegały one na wzorcowaniu przyrządów pomiarowych zgodnie z zamówieniami, przy czym Skarb Państwa - Okręgowy Urząd Miar działał na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010630636" title="Ustawa z dnia 11 maja 2001 r. Prawo o miarach - Dz. U. z 2001 r. Nr 63, poz. 636 (art. 20;art. 20 ust. 2)">art. 20 ust. 2 ustawy z 11 maja 2001r. Prawo o miarach</a> (Dz. U. 2018.376 j.t.). Biorąc pod uwagę zakres praw i obowiązków stron, nie ma wątpliwości, że łączyła je umowa o świadczenie usług. Powód zobowiązał się dokonać wzorcowania urządzeń należących do pozwanego, ten zaś był obowiązany do zapłaty wynagrodzenia. (por. uzasadnienie do wyroku Sądu Najwyższego z 30 czerwca 2005r. w sprawie IV CK 771/04, LEX nr 159095)</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 750)">Art. 750 kc</a> stanowi, że do o umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Zatem do umowy między Skarbem Państwa – Okręgowym Urzędem Miar w <span class="anon-block">W.</span>, a <span class="anon-block"> (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółką komandytowo – akcyjną w <span class="anon-block">P.</span> należy zastosować także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 751;art. 751 pkt. 1)">art. 751 pkt. 1</a>) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kc.</a> Zgodnie z jego treścią, roszczenia o wynagrodzenie za spełnione czynności i o zwrot poniesionych wydatków w takim wypadku przedawniają się z upływem dwóch lat. Przepis ten nie odwołuje się wprost do roszczeń wynikających z art. 10 ust. 1 ustawy z 8 marca 2013r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz. U. 2013.403 z późn. zm.). Niemniej jednak odnosi się on do wynagrodzenia i zwrotu wydatków, zatem skoro równowartość kwoty 40 euro ma stanowić rekompensatę za koszty odzyskiwania należności, Sąd II instancji uznał, iż zasada ta ma zastosowanie również do roszczeń wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031391323" title="Ustawa z dnia 12 czerwca 2003 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych - Dz. U. z 2003 r. Nr 139, poz. 1323 (art. 10;art. 10 ust. 1)">art. 10 ust. 1 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych</a>. Obowiązek zapłaty równowartości 40 euro nie ma charakteru samoistnego roszczenia, jest ściśle związane z podstawowym stosunkiem zobowiązaniowym łączącym strony, w tym wypadku – umową o świadczenie usług. Odmienna interpretacja prowadziłaby do wniosku, że roszczenie o wynagrodzenie z tytułu świadczonych usług podlegałoby dwuletniemu przedawnieniu, zaś rekompensata za koszty odzyskiwania tej należności - jako roszczenie związane z działalnością gospodarczą - przedawniałaby się na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 kc</a> po trzech latach. Sąd Okręgowy nie akceptuje takiego toku rozumowania.</p> <p>Wymagalność roszczenia o zapłatę odsetek od niespełnionego w terminie świadczenia datuje się najpóźniej na 5 maja 2014r. (ostatnia z faktur, tj. nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 14 kwietnia 2014r. z terminem zapłaty 20 dni, czyli do 4 maja 2014r.), co oznacza, że roszczenia o wypłatę rekompensaty na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031391323" title="Ustawa z dnia 12 czerwca 2003 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych - Dz. U. z 2003 r. Nr 139, poz. 1323 (art. 10;art. 10 ust. 1)">art. 10 ust. 1 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych</a> przedawniły się 5 maja 2016r. Zatem w chwili złożenia pozwów (26 stycznia 2017r. i 9 marca 2017r.) roszczenia były przedawnione.</p> <p>Z tych przyczyn powództwo należało oddalić w całości.</p> <p>Następstwem takiej oceny jest konieczność zmiany orzeczenia o kosztach procesu. <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółka komandytowo – akcyjna w <span class="anon-block">P.</span>, która wygrała spór, poniosła koszty zastępstwa procesowego w wysokości 900 zł oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa - 17 zł. Należało zasądzić na jej rzecz zwrot tych kosztów stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika pozwanego została ustalona na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 § 2;art. 98 § 2 pkt. 3)">§ 2 pkt. 3</a>) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.</p> <p>Z tych wszystkich względów, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok, stosując <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 kpc</a>.</p> <p>O kosztach procesu za II instancję, na które składają się opłata od apelacji 34 zł oraz wynagrodzenie adwokackie w wysokości 135 zł, Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika pozwanego została ustalona zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 § 10;art. 98 § 10 ust. 1;art. 98 § 10 ust. 1 pkt. 1)">§ 10 ust. 1 pkt 1)</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 § 2;art. 98 § 2 pkt. 2)">§ 2 pkt. 2</a>) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.</p> <p> <em> <!-- -->Renata Wanecka</em> </p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p> <em> <!-- -->odpis uzasadnienia doręczyć pełnomocnikowi powoda.</em> </p> <p> <em> <!-- --> 4 grudnia 2018r.</em> </p> <p> <em> <!-- --> Renata Wanecka</em> </p> </div>