VI U 332/18
Sądy powszechne2018-11-14
Sygnatura
VI U 332/18
Data orzeczenia
2018-11-14
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Tomasz Korzeń (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>Sygnatura akt VI U 332/18</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 14 listopada 2018 roku</p>
<p>Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p>
<p>w składzie:</p>
<p>Przewodniczący SSO Tomasz Korzeń</p>
<p>Protokolant st. sekr. sądowy Anna Kopala</p>
<p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2018 roku</p>
<p>sprawy z odwołania <span class="anon-block">U. C.</span>
</p>
<p>od decyzji z dnia 1 lutego 2018 roku</p>
<p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">G.</span>
</p>
<p>o przyznanie prawa do wypłaty emerytury po zmarłym</p>
<p>
<strong>
<!-- -->zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">G.</span> z dnia 1 lutego 2018 roku, znak: <span class="anon-block">(...)</span> w ten sposób, że przyznaje <span class="anon-block">U. C.</span> prawo do niezrealizowanego świadczenia po ojcu <span class="anon-block">T. L.</span>.</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->SSO Tomasz Korzeń</em>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->VI U 332/18 UZASADNIENIE </span>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">U. C.</span> </strong>odwołała się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">G.</span> z dnia 1 lutego 2018 roku, w której organ rentowy odmówił jej wypłaty niezrealizowanego świadczenia rentowego po zmarłym ojcu <span class="anon-block">T. L.</span>.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">G.</span> </strong>wniósł o oddalenie odwołania. Podniósł, że w akcie zgonu wpisano datę znalezienia zwłok, więc nie wiadomo kiedy ojciec odwołującej zmarł.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- --> Sąd ustalił następujący stan faktyczny: </span>
</strong>
</p>
<p>
<span class="anon-block">T. L.</span> był ojcem ubezpieczonej. Pobierał emeryturę.. W akcie zgonu nie określono daty zgonu, a jedynie datę znalezienia zwłok (18.01.2018 r.). Wskazano że nie miał małżonki. Świadczenie emerytalne za styczeń 2018 r. zostało zwrócone.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->/ bezsporne / </em>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- --> Sąd zważył co następuje: </span>
</strong>
</p>
<p>Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 136)">art. 136 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz.U.2018.1270; dalej jako ustawa), w razie śmierci osoby, która zgłosiła wniosek o świadczenia określone ustawą, świadczenia należne jej do dnia śmierci wypłaca się małżonkowi, dzieciom, z którymi prowadziła wspólne gospodarstwo domowe, a w razie ich braku - małżonkowi i dzieciom, z którymi osoba ta nie prowadziła wspólnego gospodarstwa domowego, a w razie ich braku - innym członkom rodziny uprawnionym do renty rodzinnej lub na których utrzymaniu pozostawała ta osoba.</p>
<p>Okoliczności sprawy nie były sporne, wynikają w z treści dokumentów zgromadzonych w aktach pozwanego.</p>
<p>Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 24 stycznia 2001r., II UKN 195/00 (<em>
<!-- -->OSNP 2002/18/442) </em>wskazał, że zasada domniemania życia osoby zaginionej, która nie została uznana za zmarłego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 29;art. 30;art. 31;art. 32)">art. 29-32 k.c.</a> stanowi podstawowe kryterium dopuszczalności odpowiedniego stosowania przepisów o wstrzymaniu świadczeń z ubezpieczenia. Wychodząc z tego samego założenia domniemania życia należy dojść do wniosku, iż datą śmierci data znalezienia zwłok. W przeciwnym wypadku, który ma miejsce w przedmiotowej sprawie, w sytuacji, gdy ustalenie daty śmierci jest niemożliwe do ustalenia, uprawnieni nigdy nie mogliby skorzystać z prawa do wypłaty świadczeń emerytalnych z art. 136 ust.1 ustawy emerytalnej. Taka niekorzystna interpretacja przepisu art. 136 ust.1 ustawy emerytalnej byłaby sprzeczna z konstytucyjną gwarancją prawa obywatela do przyznanych mu świadczeń z zabezpieczenia społecznego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 6;art. 6 ust. 1)">art. 6 ust.1 Konstytucji</a>) i w niedopuszczalny sposób ograniczałoby uprawnienia członków rodziny świadczeniobiorcy, wynikające z art.136 ustawy emerytalnej (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 14 kwietnia 2016 r. w sprawie III AUa 1219/15<em>
<!-- --> - LEX nr 2039691).</em>
</p>
<p>Pozwany dowodu przeciwnego (a więc śmierci ubezpieczonego wcześniej niż w dniu znalezienia zwłok), uzyskanego w stosownym postępowaniu administracyjnym lub sądowym, nie złożył.</p>
<p>Z uwagi na powyższe, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477<sup>
<!-- -->14 </sup>§ 2 KPC</a> Sąd przyznał odwołującej prawo do świadczenia niezrealizowanego, a należnego do dnia śmierci ubezpieczonego.</p>
<p>SSO Tomasz Korzeń</p>
</div>