V GC 1386/18

<p>Sygn. akt V<strong> <!-- --> GC 1386/18</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 14 listopada 2018 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Toruniu V Wydział Gospodarczy w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR Ryszard Kołodziejski</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>st.sekr.sądowy Alicja Politowska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2018 r. w Toruniu</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p> <strong> <!-- -->I</strong> oddala powództwo;</p> <p> <strong> <!-- -->II</strong> zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3617 zł (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p> <em> <!-- -->Sygn. akt V GC 1386/18</em> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia 24 stycznia 2018 roku powód <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">T.</span> wystąpił na drogę sądową przeciwko pozwanemu <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> o zapłatę kwoty 29 520,00 złotych z odsetkami i kosztami procesu według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powóda twierdził między innymi, że z pozwanym łączyła go umowa o świadczenie usługi serwisowej dotyczącej usuwania awarii włókien światłowodowych. Powód twierdził, że strony uzgodniły (w § 6 umowy), że w przypadku przekroczenia gwarantowanego czasu usunięcia awarii pozwany udzieli powodowi bonifikaty od wartości miesięcznego czynszu wynoszącego 18 450,00 złotych brutto, dla włókien w kablach napowietrznych, po przekroczeniu 96 godzin w wysokości 80% miesięcznego czynszu. Powód stwierdził, że żądana kwota wynika z dwóch zapłaconych przez niego faktur tytułem czynszu (każda w kwocie 18 450,00 złotych), z których powód wywodzi uprawnienie do uzyskania wymienionej 80% bonifikaty. Z dalszej relacji powoda wynikało, że swoje uprawnienie wywodził z awarii, do której doszło w sieci światłowodowej w kablach napowietrznych na odcinku <span class="anon-block">B.</span> – <span class="anon-block">ul. (...)</span> a <span class="anon-block">Ż.</span> – <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Powód twierdził, że zgłosił pozwanemu awarię w dniu 16 sierpnia 2017 roku, a pozwany zgodnie z umową naprawił awarię w dniu 25 września 2017 roku, tj. po upływie 40 dni. Powód powołując się na treść łączącego go z pozwanym stosunku zobowiązaniowego uważał pozwanego za „operatora”, który jest zobowiązany do usunięcia poszczególnych rodzajów awarii.</p> <p>Powód twierdził również, że zwrócił się do pozwanego pismem zawierającym reklamację, w którym powód domagał się naliczenia stosownej bonifikaty za miesiące sierpień i wrzesień 2017 roku. Pozwany rozpatrzył reklamację negatywnie, bowiem przyczyną awarii miały być wg pozwanego uszkodzone słupy energetyczne należące do <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>. Pozwany uznał tym samym, że do awarii doszło na skutek działania siły wyższej. Powód nadal podtrzymywał swoje stanowisko wzywając pozwanego do zapłaty. Pomimo tego, pozwany nie dokonał zapłaty równowartości 80% uiszczonego przez powoda czynszu.</p> <p>Nakazem zapłaty wydanym w dniu 13 marca 2018 roku w postępowaniu upominawczym V GNc 390/18 referendarz sądowy orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> zaskarżył skutecznie nakaz zapłaty wnosząc sprzeciw z dnia 5 kwietnia 2018 roku żądał oddalenia powództwa w całości i zasądzenia od powoda na jego rzecz kosztów procesu.</p> <p>Z uzasadnienia stanowiska pozwanego wynika, że faktycznie doszło do awarii sieci światłowodowej. Jednak podkreślił, że nastąpiło to na skutek uszkodzenia słupów wysokiego napięcia, do których podwieszone były światłowody, a co z kolei wystąpiło na skutek nawałnic, które przeszły w dniu 15 sierpnia 2017 roku nad terenem objętym awarią. Pozwany dodał, że słupy wysokiego napięcia należały do <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>. Pozwany przyznał, że został poinformowany przez pracowników <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, że naprawa światłowodów będzie możliwa dopiero po odbudowaniu 10 słupów przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>. W dniu 4 września 2017 roku pozwany otrzymał informację, że naprawa słupów będzie opóźniona. Ostatecznie w dniu 13 września 2017 roku pozwany otrzymał informację, że słupy wysokiego napięcia należące do <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> zostaną naprawione w dniu 25 września 2017 roku i tego też dnia pozwany usunął awarię sieci światłowodowej. Pozwany podkreślił, że sam nie miał możliwości naprawienia słupów wysokiego napięcia, bowiem te należały do <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> i tylko ten podmiot mógł dokonać ich naprawy umożliwiając następnie naprawę sieci światłowodowej pozwanemu. Pozwany dodał, że powód nie został pozbawiony połączenia internetowego, bowiem to zostało mu udostępnione z sieci awaryjnej.</p> <p> <em> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</em> </p> <p>W dniu 27 stycznia 2006 roku powód - <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">T.</span> zawarł z pozwanym <span class="anon-block"> – (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> umowę na dostawę ciemnych włókien światłowodowych w ramach budowy regionalnej, szerokopasmowej sieci teleinformatycznej w Województwie <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Dodatkowo w dniu 27 października 2009 roku strony zawarły umowę o świadczenie usług serwisowych włókien światłowodowych nr <span class="anon-block"> (...)</span>, której przedmiotem było świadczenie usługi serwisowej dotyczącej usuwania awarii włókien światłowodowych zgodnie z deklaracją zamawiającego w umowie z 27 stycznia 2006 roku.</p> <p>Na mocy tej umowy Zamawiający – powód zobowiązał się płacić Operatorowi – pozwanemu wynagrodzenie miesięczne w kwocie 15 000,00 złotych netto (18 450,00 złotych brutto) zaś Operator – pozwany zobowiązał się do usuwania awarii włókien w ściśle określonych umowy terminach, w zależności od rodzaju czynności, miejsca awarii itp. Strony przewidziały, między innymi, że Operator udzieli Zamawiającemu bonifikaty w przypadku przekroczenia gwarantowanego czasu usunięcia awarii od miesięcznego czynszu w wysokości – w przypadku włókien w kablach napowietrznych po przekroczeniu 96 godzin – 80% miesięcznego czynszu.</p> <p>W dniu 15 sierpnia 2017 roku doszło do awarii słupów energetycznych należących no <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, do których podwieszone były kable napowietrzne światłowodów należące z kolei do <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, a znajdujące się między <span class="anon-block">S.</span> a <span class="anon-block">Ż.</span>. Do awarii doszło na skutek nawałnic, które w tym czasie przeszły nad regionem, gdzie znajdowały się słupy energetyczne <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z podwieszonymi kablami sieci światłowodowej <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>. W wyniku nawałnic kilkanaście słupów energetycznych przewróciło się, uszkadzając przy tym podwieszone światłowody.</p> <p>Powód zgłosił pozwanemu w dniu 16 sierpnia 2017 roku awarię w sieci światłowodowej.</p> <p>W dniu 17 sierpnia 2017 roku pracownicy <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> poinstruowali pracowników <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> o tym, że naprawa sieci światłowodowej będzie możliwa dopiero po odbudowaniu 10 słupów.</p> <p> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block"> i (...) S.A.</span> kontaktowali się systematycznie w sprawie terminu usunięcia naprawy z pracownikami <span class="anon-block">E.</span>. Dopiero mailem z dnia 13 września 2017 roku <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> poinformowała <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> o terminie możliwej naprawy sieci światłowodowej – w dniu 25 września 2017 roku.</p> <p>Tego też dnia <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> dokonała usunięcia awarii sieci światłowodowej.</p> <p>Za sierpień 2017 roku <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> wystawiła <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">fakturę VAT nr (...)</span> na kwotę 18 450,00 złotych za usługi serwisowe w sieci światłowodowej. Za wrzesień 2017 roku <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> wystawiła <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">fakturę VAT (...)</span> na kwotę 18 450,00 złotych.</p> <p>Jeszcze pismem z dnia 5 września 2017 roku powód zwrócił się do pozwanego by naliczył bonifikatę w wysokości 80% wynagrodzenia za miesiąc za miesiące sierpień i wrzesień 2017 roku.</p> <p>Pismem z dnia 4 października 2017 roku <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> odmówiła obniżenia wynagrodzenia o kwotę bonifikaty, powołując się na siłę wyższą.</p> <p>Ostatecznie pismem z dnia 23 października 2017 roku powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 29 520,00 złotych, tj. równowartości dwóch 80% wynagrodzeń z tytułu umowy o świadczenie usługi serwisowej.</p> <p> <em> <!-- -->/dowody: wezwanie do zapłaty k. 36, pismo pozwanego z 4 października 2017 roku k. 38, pismo powoda z 5 września 2017 roku k. 39, <span class="anon-block">faktura VAT (...)</span> k. 40, <span class="anon-block"> (...)</span> k. 41, umowa serwisowa k. 42, umowa z 27 stycznia 2006 roku k. 43-46, korespondencja mailowa między pozwanym a <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> k. 61-83, dokumentacja fotograficzna k. 127-131, zeznania świadka <span class="anon-block">T. Z.</span> k. 135-136/</em> </p> <p> <em> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</em> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów przedłożonych przez strony, którym przyznał pełen walor wiarygodności, bowiem nie budziły one wątpliwości Sądu, a strony ich wzajemnie nie kwestionowały. Podkreślić jednak należy, że czym innym jest przyznanie prawdziwości danego dokumentu, tj. uznanie, że nie został on podrobiony czy przerobiony, a czym innym jest wyciąganie stosownych wniosków z treści takiego dokumentu.</p> <p>Sąd ustalił stan faktyczny również w oparciu od dowód z zeznań świadka <span class="anon-block">T. Z.</span>, które uznał w pełni za wiarygodne, bowiem nie wzbudziły wątpliwości Sądu, były jasne, logiczne i spójne, a nadto korespondowały i uzupełniały się z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym.</p> <p>Powyższy stan faktyczny pozostał niesporny między stronami. Stwierdzić należy, że spór w niniejszej sprawie wynikał nie tyle z samego pojmowania faktów, co z interpretacji postanowień łączącej strony umowy i wyciągania wniosków ze zdarzeń będących przyczyną żądania powoda.</p> <p>Powód konsekwentnie powoływał się na zapis umowy serwisowej z 27 października 2009 roku – § 6, zgodnie z którym w przypadku przekroczenia gwarantowanego czasu usunięcia awarii Operator udzieli bonifikaty od wartości miesięcznego czynszu wynoszącego 15 000,00 złotych – w przypadku włókien w kablach napowietrznych po przekroczeniu 96 godzin – 80% miesięcznego czynszu. Niewątpliwym jest, że w dniu 15 sierpnia 2017 roku na skutek nawałnic przechodzących w województwie <span class="anon-block"> (...)</span> doszło do uszkodzenia m.in. w regionie <span class="anon-block">S.</span>-<span class="anon-block">Ż.</span> słupów energetycznych. Wymienione słupy energetyczne należały do <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, do nich z kolei podwieszone były kable światłowodowe należące do pozwanego. Na skutek przewrócenia się słupów uszkodzeniu uległy również kable światłowodowe.</p> <p>Zdaniem powoda umowa serwisowa zobowiązywała pozwanego jako <span class="anon-block"> (...)</span> do usuwania awarii w sieci światłowodowej w terminach określonych w §4 umowy. W ocenie Sądu pozwany nie miał możliwości wywiązania się z przyjętych w § 4 umowy terminów usunięcia awarii, bowiem do awarii sieci światłowodowej doszło, co jest bezspornym w sprawie, w kablach napowietrznych podwieszonych do słupów energetycznych należących do innego podmiotu, tj. <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>. Logicznym zatem jest, że termin naprawy kabli światłowodowych uzależniony był od terminu naprawy słupów energetycznych, które pracownicy <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> musieli od nowa posadowić, bowiem te w wyniku nawałnicy uległy przewróceniu. Dopiero po odbudowaniu 10 słupów możliwa stała się naprawa sieci światłowodowej, do której pozwany bezzwłocznie przystąpił w dniu 25 września 2017 roku i tego samego dnia usunął awarię. Mając na uwadze postanowienia umowy serwisowej i termin, od kiedy możliwa stała się naprawa światłowodów przez pozwanego, tj. 25 września 2017 roku, stwierdzić należy, że pozwany wywiązał się z terminów ustalonych przez strony w umowie serwisowej. Do 25 września 2017 roku trwała naprawa słupów energetycznych, które nie należały do pozwanego i tym samym pozwany nie miał nie tylko możliwości, ale nawet prawa dokonywać naprawy swoich kabli światłowodowych. Pozwany nie mógł w tym kierunku podejmować żadnych działań, dopóki <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> dokonywała naprawy słupów energetycznych. Innymi słowy powód nie miałby na czym zawiesić swoich kabli światłowodowych, i w związku z tym zmuszony był zaczekać na zakończenie odbudowy słupów przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, tj. podmiot, do którego te słupy należały. Tym samym, zdaniem Sądu, pozwany słusznie w piśmie z dnia 4 października 2017 roku odmówił powodowi przyznania bonifikaty za miesiące sierpień i wrzesień 2017 roku i tym samym obniżenia ceny i wypłaty różnicy – 80% wynagrodzenia powodowi w ramach zwrotu nadpłaconego wynagrodzenia. Pozwany słusznie powołał się na wystąpienie siły wyższej. Choć w przepisach części ogólnej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeksu cywilnego</a>, a także w przepisach kodeksu regulujących odpowiedzialność kontraktową określenie „siła wyższa” nie występuje, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeks cywilny</a>, co do zasady, opiera odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania na zasadzie winy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 472)">art. 472 k.c.</a>). Mając tym samym na względzie fakt, że pozwany <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> nie był w stanie wywiązać się z przyjętych w umowie serwisowej zawartej z powodem, terminów usunięcia poszczególnych awarii na skutek wystąpienia siły wyższej – i to nie tylko samego zjawiska pogodowego, jakim była nawałnica, ale również na skutek działań, które wcześniej zobowiązany był podjąć inny podmiot – właściciel słupów energetycznych – stwierdzić należy, że nie ponosi on odpowiedzialności kontraktowej za nienależyte wykonanie umowy. Tym samym nie doszło z jego strony do przekroczenia wynikających z § 6 umowy serwisowej limitów godzinowych na usunięcie awarii, które gratyfikowałyby powoda względem uzyskania przez niego odpowiedniej – w niniejszej sprawie 80% - bonifikaty.</p> <p>Ponadto, zdaniem Sądu, gwarantowany czas usunięcia awarii, o którym mowa w par. 6 umowy z dnia 27.10.2009r. dotyczy wyłącznie awarii, które są możliwe do usunięcia przez samego pozwane bez udziału osób trzecich. W powyższym przypadku nie był to możliwe, bowiem zasadniczą przeszkodą w usunięciu awarii były szkody spowodowane przez żywioł w urządzeniach należących do osoby trzeciej tj <span class="anon-block"> firmy (...)</span>.</p> <p>Mając na uwadze powyższą argumentację Sąd oddalił powództwo na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 750)">art. 750 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 734;art. 734 § 1)">art. 734 § 1 k.c.</a> a contrario i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 472)">art. 472 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 353;art. 353 § 1)">art. 353 § 1 k.c.</a>.</p> <p>W zakresie kosztów procesu Sąd postanowił na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a> w myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu i zasądził od powoda na rzecz pozwanego całość kosztów w kwocie 3 617,00 złotych, na którą złożyły się koszty zastępstwa procesowego w kwocie 3 600,00 złotych i opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17,00 złotych.</p> </div>