II AKa 170/18

<p>Sygn. akt II AKa 170/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <p> <strong> <!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p> Dnia 14 listopada 2018 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie</p> <table> <colgroup> <col width="269"/> <col width="441"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSA Jerzy Szczurewski</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>SSA Andrzej Czapka (spr.)</p> <p>SSO del. Sławomir Cilulko</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Barbara Mosiej</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale prokuratora - Piotra Karola Bilewicza</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2018 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">P. S.</span> s. <span class="anon-block">J.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280§2 kk</a> </p> <p>z powodu apelacji obrońcy</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie</p> <p>z dnia 18 lipca 2018 r. sygn. akt II K 225/17</p> <p>I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;</p> <p>II.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">A. G.</span> kwotę 738 zł, w tym 138 zł należnego podatku VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;</p> <p>III.  zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za II instancję.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">P. S.</span> został oskarżony o to, że:</p> <p>w dniu 19 listopada 2017r. w miejscowości <span class="anon-block">K.</span>, gmina <span class="anon-block">O.</span>, używając wobec <span class="anon-block">S. M.</span> przemocy poprzez przetrzymywanie rąk oraz grożąc jej natychmiastowym użyciem, posługując się nożem, usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia samochodu osobowego marki <span class="anon-block">(...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> o wartości 30000 zł, pieniędzy w kwocie 214, 50 zł, telefonu m-ki <span class="anon-block">(...)</span>o wartości 1500 zł, o łącznej wartości 31714, 50 zł na szkodę <span class="anon-block">S. M.</span>, lecz zamierzonego celu nie osiągał, gdyż został obezwładniony i ujęty przez pokrzywdzonego,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§ 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> </p> <p>Sąd Okręgowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie II K 225/17:</p> <p>I.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. S.</span> </strong> uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> skazał go, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> wymierzył mu karę w rozmiarze 3 (trzech) lat pozbawienia wolności;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu <span class="anon-block">P. S.</span> okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 19 listopada 2017 roku do dnia 18 lipca 2018 roku;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 62)">art. 62 k.k.</a> orzekł, iż oskarżony winien odbywać orzeczoną karę pozbawienia wolności w systemie terapeutycznym w ramach zakładu karnego posiadającego oddział leczniczo – wychowawczy dla osób uzależnionych od alkoholu;</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 2)">art. 44 § 2 k.k.</a> orzekł przepadek dowodu rzeczowego w postaci noża kuchennego o długości 24 cm, zapisanego pod numerem <span class="anon-block">(...)</span>księgi przechowywanych przedmiotów Sądu Okręgowego w Olsztynie, pozostałe dowody rzeczowe nakazał pozostawić w aktach sprawy;</p> <p>V.  zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">A. H.</span> Kancelaria Adwokacka w <span class="anon-block">O.</span> kwotę 720,00 (siedemset dwadzieścia 00/00) zł tytułem wynagrodzenia za obronę wykonywaną z urzędu wobec oskarżonego w postępowaniu sądowym oraz kwotę 165,60 (sto sześćdziesiąt pięć 60/00) zł tytułem stawki podatku VAT naliczonego od kwoty tego wynagrodzenia;</p> <p>VI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwolnił oskarżonego od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.</p> <p>Wyrok powyższy zaskarżyła obrońca oskarżonego, która na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> zarzuciła mu rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności, polegającą na przyjęciu, iż szereg okoliczności łagodzących istniejących w sprawie nie daje podstaw do wymierzenia oskarżonemu kary z nadzwyczajnym jej złagodzeniem - w sytuacji gdy wymierzona oskarżonemu za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> kara nadzwyczajnie złagodzona będzie odpowiednią reakcję prawno-karną na popełniony przez oskarżonego czyn; wymiar tej kary odpowiadał przepisanym wymogom, w tym wynikającym z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 2)">art. 60 § 6 pkt 2 k.k.</a>, należycie uwzględniał dyrektywy karania ujęte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> i mieścił się w granicach sędziowskiego uznania.</p> <p>W związku z powyższym na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 1)">art. 427 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> wniosła o zmianę wyroku w zaskarżonej części i złagodzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 2)">art. 60 § 2 i § 6 pkt 2 k.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonego jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Przede wszystkim należy stwierdzić, iż strony nie kwestionowały ustaleń faktycznych sądu i były one także zdaniem Sądu Apelacyjnego prawidłowe. Wina oskarżonego w dokonaniu przypisanego mu czynu jest oczywista i nie może budzić żadnych wątpliwości.</p> <p>Złożona apelacja obrońcy oskarżonego kwestionowała więc jedynie wysokość orzeczonej kary pozbawienia wolności.</p> <p>Odnosząc się do tego zarzutu wskazać należy skarżącemu, iż o „rażącej niewspółmierności kary” w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> nie można mówić w sytuacji, gdy sąd wymierzając karę uwzględnił wszystkie okoliczności wiążące się z ustawowymi dyrektywami i wskaźnikami jej wymiaru, czyli gdy granice swobodnego uznania sędziowskiego nie zostały przekroczone w rozmiarach niedających się zaakceptować w kontekście wymagań wynikających z ustawowych dyrektyw wymiaru kary (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 lipca 1982 r., OSNKW 1982, nr 12, poz. 90).</p> <p>Na gruncie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> nie chodzi zatem o każdą ewentualną różnicę w ocenach co do wymiaru kary, ale ocen tak zasadniczych, iż karę dotychczas wymierzoną można byłoby uznać – również w potocznym znaczeniu tego słowa – „za rażącą”, tj. niewspółmierną w stopniu wręcz niedającym się zaakceptować (wyrok Sądu Najwyższego z 2 lutego 1995 r., OSNPiPr 1995, Nr 5, poz18).</p> <p>Zdaniem Sądu Apelacyjnego taka sytuacja nie ma miejsca, bowiem z analizy zaskarżonego wyroku wynika, iż Sąd Okręgowy wymierzając karę oskarżonemu miał na uwadze wszystkie okoliczności mające wpływ na jej wymiar, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 k.k.</a>, w tym okoliczności dokonania czynu i stopień jego społecznej szkodliwości.</p> <p>Podkreślić należy, iż przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 2)">art. 280 2 k.k.</a> zagrożone jest karą od 3 do 15 lat pozbawienia wolności. Kara trzech lat jest więc karą najniższą za tego rodzaju czyn, którą przewidział ustawodawca. Faktem przy tym jest, co podnosi apelująca, iż przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2)">art. 60 § 2 k.k.</a> daje sądowi możliwość nadzwyczajnego złagodzenia tej kary do wysokości „...nie niższej od jednej trzeciej dolnej granicy ustawowego zagrożenia” (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 1)">art. 60 § 6 pkt 1 k.k.</a>).</p> <p>Jak wynika z treści uzasadnienia (k. 6 uzasadnienia) sąd meriti rozważał możliwość nadzwyczajnego złagodzenia kary wobec oskarżonego, dochodząc jednak do słusznego wniosku, „iż brak jest podstaw do wymierzenia oskarżonemu kary z nadzwyczajnym jej złagodzeniem”.</p> <p>Sąd miał przy tym na uwadze wszystkie okoliczności łagodzące, które wskazuje w swojej skardze skarżąca, tj. przyznanie się oskarżonego do winy, wyrażenie żalu i skruchy, jak i pozytywną opinię z miejsca zamieszkania i z Aresztu Śledczego.</p> <p>Nie są to jednak – także w ocenie Sądu Apelacyjnego tego rodzaju okoliczności – tj. konkretne ale nietypowe i wyjątkowe – które uzasadniałyby decyzję o zastosowaniu tego przepisu. Nie należy też zapominać o znacznej społecznej szkodliwości tego czynu, charakteru tego przestępstwa jak też celach zapobiegawczych i wychowawczych jakie kara ma odnieść.</p> <p>Wskazać też należy skarżącemu, że zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14 § 1 k.k.</a> „...sąd wymierza karę za usiłowanie w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego przestępstwa”.</p> <p>Reasumując stwierdzić należy, iż orzeczona wobec oskarżonego kara 3 lat pozbawienia wolności jest karą odpowiednią, sprawiedliwą i adekwatną do stopnia jego zawinienia i dlatego nie ma potrzeby jej korekty na jego korzyść.</p> <p>I z tych wszystkich względów na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> orzeczono jak w części dyspozytywnej.</p> <p>O kosztach sądowych za II instancję orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> </p> <p> <span class="anon-block">A.</span> </p> </div>