VIII Pa 110/18

<p>Sygn. akt VIII<strong> <!-- --> Pa 110/18</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 15 listopada 2018 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w składzie:</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="165"/> <col width="421"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSO Teresa Kalinka</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSO Grzegorz Tyrka</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SSR del. Anna Capik-Pater (spr.)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Protokolant:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->Ewa Gambuś</strong> </p> </td> </tr> </table> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu </strong>15 listopada 2018r. w Gliwicach</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy z powództwa</strong> <span class="anon-block">J. K.</span> (<span class="anon-block">K.</span>)</p> <p> <strong> <!-- -->przeciwko</strong> <span class="anon-block"> (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">P.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->o</strong> uchylenie kary porządkowej</p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji</strong> powoda</p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku</strong> Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia</strong> 12 marca 2018 r. <strong> <!-- -->sygn. akt</strong> IV P 504/17</p> <p>1)  zmienia zaskarżony wyrok w całości w ten sposób, że uchyla nałożoną na powoda karę porządkową w dniu 8 listopada 2017r.;</p> <p>2)  zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 270 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania za obie instancje;</p> <p>3)  nakazuje pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego <br/>w <span class="anon-block">T.</span> kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem opłaty, od uiszczenia której powód był zwolniony.</p> <p>(-) SSR del. Anna Capik-Pater (spr.) (-) SSO Teresa Kalinka (-) SSO Grzegorz Tyrka</p> <p>Sędzia Przewodniczący Sędzia</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VIII Pa 110/18</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">J. K.</span> w pozwie wniesionym do Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">T.</span> IV Wydziału Pracy przeciwko pozwanej <span class="anon-block"> (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">P.</span> domagał się uchylenia zastosowanej wobec niego przez pozwaną kary porządkowej nagany oraz zasądzenia od pozwanej na jego rzecz kosztów postępowania.</p> <p>W uzasadnieniu wskazał, że z pracował u pozwanej na stanowisku Głównego Specjalisty ds. <span class="anon-block"> (...)</span> Cywilnej i Koordynatora ds. Ochrony Ruch <span class="anon-block">P.</span>. Podał, że dnia 8 listopada 2017 r. pozwana poinformowała go o nałożeniu na niego kary nagany, w związku z dopuszczeniem się przez niego naruszenia obowiązku pracowniczego w dniu 16 października 2017 roku. Wskazał, że pozwana nałożyła na niego karę porządkową po upływie określonego przepisami prawa terminu, nałożyła na niego karę za czyn niepodlegający odpowiedzialności porządkowej i niezgodnie z przepisami prawa samowolnie rozszerzyła katalog przekroczeń, za które pracownik może zostać ukarany. Powód podniósł także, że w dniu 16 października 2017r. nie zlecał pracownikowi ochrony zadań niezwiązanych z jego obowiązkami pracowniczymi, a pracownik ochrony z własnej inicjatywy, grzecznościowo zaniósł jego rzeczy do jego prywatnego samochodu.</p> <p>W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości. Wskazała, iż zachowała termin do nałożenia na powoda kary nagany, a zdarzenie z dnia 16 października 2017 roku dotyczyło naruszenia obowiązków pracowniczych przez powoda.</p> <p> <strong> <!-- -->Wyrokiem z 12 marca 2018 r. Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">T.</span> IV Wydział Pracy (sygn. akt IV P 504/17) oddalił powództwo w całości i za zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 120 zł tytułem kosztów procesu. </strong> </p> <p>Sąd I instancji ustalił, że strony od dnia 8 maja 2015 roku łączy stosunek pracy, a od dnia 22 lutego 2017 roku powód pracował na stanowisku Głównego Specjalisty ds. <span class="anon-block"> (...)</span> Cywilnej i Koordynatora ds. <span class="anon-block"> Ochrony (...)</span> <span class="anon-block">P.</span>.</p> <p>Następnie wskazał, że do pozwanej wpłynęło anonimowe zawiadomienie o możliwości zagarnięcia w dniu 16 października 2017 roku około godziny 6:02 mienia z ochranianego przez Konsorcjum Ochrony Kopalń Sp. z o.o. w <span class="anon-block">Z.</span> terenu pozwanej. Pozwana zwróciła się do Konsorcjum o wyjaśnienie. Konsorcjum ustaliło, że w dniu 16 października 2017 roku o godzinie 6:02 z ochranianego terenu <span class="anon-block"> KWK (...)</span> Ruch <span class="anon-block"> (...)</span> poprzez bramę wjazdową, towarową <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a> – 6 <span class="anon-block">N. S.</span> zatrudniony w Konsorcjum jako nielicencjonowany pracownik ochrony, konserwator, magazynier schronów, podlegający służbowo na terenie pozwanej w zakresie utrzymania schronów powodowi, wyniósł karton oraz reklamówkę. Pakunki te stanowiły prywatną własność powoda i były to dokumenty jego firmy oraz prezent zakupiony przez współpracowników z okazji ślubu córki jego partnerki. Nie stwierdzono zagarnięcia mienia z ochranianego terenu. Konsorcjum wysłało pozwanej wyjaśnienie pismem z dnia 25 października 2017 roku. Konsorcjum wyjaśniło, iż <span class="anon-block">N. S.</span> wychodząc przez bramę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a> – 6 naruszył obowiązki pracownicze i w stosunku do niego miały zostać wyciągnięte konsekwencje dyscyplinarne.</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił również, że w dniu 16 października 2017 roku około godziny 6:02 <span class="anon-block">N. S.</span> z własnej inicjatywy oraz częściowo na prośbę powoda wyniósł z terenu pozwanej, przechodząc przez bramę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a> – 6, prywatne dokumenty powoda oraz prezent kupiony przez współpracowników z okazji ślubu córki jego partnerki. Przedmioty te następnie zaniósł do prywatnego samochodu powoda zaparkowanego przed wejściem do kopalni. Zdarzenie trwało minutę.</p> <p>Dnia 3 października 2017 roku zostało wydane dla pracowników ochrony formy Konsorcjum Ochrony Kopalń Sp. z o.o. polecenie służbowe, zgodnie z którym wprowadzony został bezwzględny „zakaz wchodzenia i wychodzenia kogokolwiek przez bramę towarową <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a> – 6”. W poleceniu wskazano, iż ruch odbywa się wyłącznie przez bramę osobową <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a> – 1. Polecenie podpisał powód.</p> <p>Z ustaleń Sąd Rejonowego wynika również, że w dniu 8 listopada 2017 roku powód otrzymał zawiadomienie o zastosowaniu wobec niego przez pozwaną kary porządkowej nagany. Karę nałożono dnia 8 listopada 2017 roku. Jako powód jej nałożenia wskazano dopuszczenie się naruszenia obowiązku pracowniczego, które miało miejsce w dniu 16 października 2017 roku. Naruszenie miało polegać na zleceniu przez powoda pracownikowi Konsorcjum Ochrony Kopalń Sp. z o.o. <span class="anon-block">N. S.</span> przeniesienie prywatnych rzeczy powoda do jego samochodu zaparkowanego przed wejściem do kopalni.</p> <p>Przed wymierzeniem powodowi kary porządkowej został on wysłuchany przez Dyrektora ds. Pracy u pozwanej, <span class="anon-block">D. M.</span>.</p> <p>Powód pismem z dnia 14 listopada 2017 roku, wysłanym do pozwanej dnia 15 listopada 2017 roku, wniósł sprzeciw od wymierzonej kary porządkowej. Powód wyjaśnił, iż nałożenie na niego kary jest bezpodstawne i sprzeczne z przepisami prawa pracy. Podał, że zdarzenie z dnia 16 października 2017 roku było zainicjowane jego ustną prośbą, a nie poleceniem służbowym. Powód w piśmie domagał się uwzględnienia jego sprzeciwu i uznania kary za niebyłą oraz wykreślenia wzmianki o niej z akt osobowych powoda.</p> <p>Pozwana poinformowała pismem z dnia 20 listopada 2017 roku organizację związkową reprezentującą powoda.</p> <p>W dniu 29 listopada 2017 roku pozwana nie uwzględniła sprzeciwu powoda i utrzymała w mocy nałożoną na niego karę nagany.</p> <p>Sąd I instancji ustalił również, że powód nie był przełożonym <span class="anon-block">N. S.</span>, pełnił funkcję kontrolno – nadzorczą nad pracownikami <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, nadzorował pracę <span class="anon-block">N. S.</span> w zakresie utrzymania schronów. W tym przedmiocie mógł świadkowi wydawać polecenia i organizować pracę.</p> <p>Sąd I instancji pominął dowód z przesłuchania przedstawiciela pozwanej wobec niestawiennictwa.</p> <p>Strony nie kwestionowały wiarygodności przedstawionych dokumentów. Sąd I instancji nie dopatrzył się również okoliczności podważających wiarygodność wyjaśnień powoda, dlatego w całości uznał je za oparte na prawdzie. Jako niewiarygodne Sąd I instancji uznał zeznania świadka <span class="anon-block">N. S.</span> w zakresie możliwości nieprzestrzegania zakazu przechodzenia przez bramę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a> – 6 pracowników ochrony. Z kolei z pozostałego materiału dowodowego, w ocenie Sądu I instancji wynika jednoznacznie, iż zakaz ten dotyczył wszystkich pracowników pozwanej oraz innych osób przebywających na jej terenie, w tym również pracowników <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->W tak ustalonym stanie faktycznym, w ocenie Sądu I instancji powództwo było bezzasadne i podlegało oddaleniu.</strong> </p> <p>Sąd Rejonowy wskazał, że podstawę rozstrzygnięcia stanowił <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 Kodeksu pracy</a>, zgodnie z którym, za nieprzestrzeganie przez pracownika ustalonej organizacji i porządku pracy, przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów przeciwpożarowych, a także przyjętego sposobu potwierdzania przybycia i obecności w pracy oraz usprawiedliwiania nieobecności w pracy, pracodawca może stosować karę upomnienia lub naganę.</p> <p>Zdaniem Sądu Rejonowego stawiane powodowi zarzuty, stanowiące podstawę do ukarania karą nagany były uzasadnione.</p> <p>Sąd Rejonowy podniósł, że zgodnie z treścią polecenia z dnia 3 października 2017 roku zakaz przechodzenia przez bramę towarową <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a> – 6 wydany przez powoda dotyczył „kogokolwiek”, zatem obowiązywał wszystkich osób przebywających na terenie pozwanej, w tym również pracowników KOK.</p> <p>Z ustaleń Sądu I instancji wynika, że powód nie mógł wydawać <span class="anon-block">N. S.</span> żadnych poleceń nie związanych z pełnioną przez <span class="anon-block">N. S.</span> funkcją magazyniera schronów. Polecenie, czy nawet osobista prośba powoda dotycząca przeniesienia jego prywatnych rzeczy przez świadka i dostarczenia ich do samochodu powoda znajdującego się przed wejściem do kopalni niewątpliwie nie było związane z obowiązkami świadka <span class="anon-block">S.</span> jako magazyniera schronów.</p> <p>Następnie Sąd I instancji zaznaczył, iż godząc się na przeniesienie swoich rzeczy i przejście <span class="anon-block">N. S.</span> przez bramę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a> – 6 powód naruszył panującą u pozwanej organizację pracy oraz doprowadził do złamania wydanego przez siebie zakazu przechodzenia kogokolwiek przez bramę towarową <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a> – 6. Wskazał, że skoro zatem powód naruszył w dniu 16 października 2017 roku obowiązek pracowniczy pozwana uprawniona była na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k.p.</a> do nałożenia na niego kary nagany.</p> <p>Wreszcie Sąd I instancji wskazał, że powód zarzucał pozwanej, iż karę porządkową nałożyła na niego po upływie przepisanego terminu. Zaznaczył, że z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że pozwana dopiero w dniu 25 października 2017 roku dowiedziała się o okolicznościach zdarzenia z dnia 16 października 2017 roku. W tym dniu <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> przesłała do niej wyjaśnienie tego zdarzenia, opisała jego przebieg oraz osoby biorące w nim udział i dopiero w tym dniu pozwana powzięła informację, iż to powód naruszył obowiązek pracowniczy i wydał w sposób nieuprawniony polecenie <span class="anon-block">N. S.</span> oraz doprowadził do złamania przez niego zakazu przechodzenia przez bramę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a> – 6. Podkreślił również, że skoro zatem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 109;art. 109 § 1)">art. 109 § 1 k.p.</a> wynika, że kara nie może być zastosowana po upływie 2 tygodni od powzięcia wiadomości o naruszeniu obowiązku pracowniczego i po upływie 3 miesięcy od dopuszczenia się tego naruszenia, to tym samym w dniu 8 listopada 2017 roku, kiedy na powoda taką karę nałożono, nie upłynęły jeszcze wskazane powyżej terminy. Tym samym wskazał, że dzień 8 listopada 2017 roku był ostatnim, kiedy taką karę można było nałożyć na powoda za naruszenie obowiązków pracowniczych w dniu 16 października 2017 roku.</p> <p>O kosztach postępowania Sąd I instancji orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, zasądzając od powoda na rzecz pozwanej kwotę 120 zł, stanowiącą wynagrodzenie pełnomocnika strony pozwanej, a wyliczoną na podstawie § 9 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych.</p> <p> <strong> <!-- --> Apelację od powyższego wyroku wywiodła strona powodowa. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła:</strong> </p> <p>1.  sprzeczność istotnych ustaleń faktycznych z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, które miało wpływ na treść wyroku, a mianowicie:</p> <p>a) błędne przyjęcie przez Sąd I instancji (i tym samym dowolne, nie znajdujące oparcia w materiale dowodowym sprawy ustalenie), że w dniu 16 października 2017 r. świadek <span class="anon-block">N. S.</span> przeniósł rzeczy stanowiące własność powoda z własnej inicjatywy i częściowo na prośbę powoda, podczas gdy z zeznań świadka <span class="anon-block">N. S.</span> oraz z zeznań powoda wynika, że czynność ta odbyła się z inicjatywy świadka <span class="anon-block">N. S.</span>.</p> <p>b) błędne ustalenie przez Sąd I instancji, że Polecenie Służbowe dotyczące zakazu wchodzenia i wychodzenia przez bramę towarową <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a>-6, wprowadzone zostało w dniu <br/>3 października 2017 r., podczas gdy z treści Polecenia Służbowego wynika, iż jest ono datowane na dzień 3 października 2016 r..</p> <p>c) błędne przyjęcie przez Sąd I instancji, że Polecenie Służbowe dotyczące zakazu wchodzenia i wychodzenia przez bramę towarową <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a>-6, obowiązywało również pracowników ochrony spółki Konsorcjum Ochrony Kopalń Sp. z o.o., a zatem również <span class="anon-block">N. S.</span>, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że zakaz wprowadzony wspomnianym Poleceniem dotyczył wyłącznie pracowników kopalni oraz pracowników firm obcych mających siedzibę na terenie pozwanej na czas wejścia do pracy i wyjścia po zakończeniu pracy, natomiast zakaz nie obowiązywał pracowników ochrony, którzy w ramach wykonywanych czynności służbowych mają uprawnienia do przechodzenia przez wszystkie bramy, a ich zadaniem było wyłącznie zapewnienie przestrzegania (egzekwowanie) zakazu wynikającego z Polecenia przez inne osoby,</p> <p>d)błędne przyjęcie przez Sąd I instancji, że Polecenie Służbowe dotyczące zakazu wchodzenia i wychodzenia przez bramę towarową <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a>-6 obowiązywało również w dacie zdarzenia stanowiącego podstawę nałożenia na powoda kary nagany, czyli w dniu 16 października 2017 r., podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego, wynika, że Polecenie Służbowe miało wyłącznie charakter czasowy i regulowało ruch osobowy na czas trwania remontu bramy osobowej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a>-1, który zakończył się wiosną 2017 r.. a zatem w dacie zdarzenia zakaz przechodzenia przez bramę towarową <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a>-6 już nie obowiązywał, ponieważ brama osobowa była już czynna,</p> <p>2)  naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść wydanego w sprawie wyroku, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów wyrażającej się w odmowie wiarygodności i mocy dowodowej zeznaniom świadka <span class="anon-block">N. S.</span> w zakresie możliwości nieprzestrzegania zakazu wchodzenia i wychodzenia przez bramę towarową <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a>-6 (w okresie jego obowiązywania) przez pracowników ochrony, podczas gdy zeznania świadka w tym zakresie są logiczne i spójne z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie,</p> <p>2)  naruszenie prawa materialnego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k.p.</a> poprzez nieuprawnione zastosowanie powyższego przepisu jako normy prawnej statuującej odpowiedzialność porządkową powoda, w następstwie błędnego przyjęcia, że zaistniałe zdarzenie z dnia 16 października 2017 r. polegające na tym, iż powód zgodził się na przeniesienie swoich prywatnych rzeczy przez świadka <span class="anon-block">N. S.</span> do swojego samochodu znajdującego się przed wejściem do kopalni, stanowiło naruszenie ustalonej u pozwanej organizacji i porządku pracy i w związku z tym dawało podstawę do zastosowania wobec powoda kary nagany, podczas gdy zdarzenie to trwające zaledwie około 1 minuty miało wyłącznie incydentalny i grzecznościowy charakter, a nadto o braku podstaw do zastosowania wobec powoda kary porządkowej świadczy przede wszystkim brak zawinienia po stronic powoda.</p> <p>3)  naruszenie prawa materialnego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 109;art. 109 § 1)">art. 109 § 1 k.p.</a> poprzez nieuprawnione przyjęcie, że pozwana zachowała termin do zastosowania wobec powoda kary nagany za naruszenie obowiązków pracowniczych, ponieważ o okolicznościach zdarzenia z dnia 16 października 2017 r. pozwana dowiedziała się dopiero z pisma Prezesa Zarządu Konsorcjum Ochrony Kopalń Sp. z o.o. z dnia 25 października 2017 r., doręczonego do biura podawczego pozwanej dnia 26 października 2017 r., podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, żc pozwana wiadomość o naruszeniu obowiązków pracowniczych, powzięła już wcześniej na podstawie anonimu, który zainicjował podjęcie przez Prezesa Zarządu pozwanej spółki określonych czynności wyjaśniających, a zatem zastosowanie wobec powoda kary porządkowej w dniu 08 listopada 2017 r., nastąpiło z. przekroczeniem ustawowego terminu,</p> <p>4)  naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść wydanego w sprawie wyroku, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów przeprowadzonych w niniejszej sprawie i nieuprawnione w okolicznościach faktycznych sprawy pominiecie przez Sad I instancji faktu otrzymania przez Prezesa Zarządu pozwanej anonimu informującego o naruszeniu obowiązków pracowniczych, podczas gdy anonim ten miał istotne znacznie dla prawidłowego ustalenia daty powzięcia przez pozwana informacji o naruszeniu obowiązków pracowniczych oraz w konsekwencji oceny zachowania przez pozwana ustawowego terminu do zastosowania względem powoda kary porządkowej.</p> <p>Strona powodowa wniosła o:</p> <p>1.  zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez:</p> <p>a)  uwzględnienie powództwa i uchylenie kary porządkowej nagany zastosowanej wobec powoda <span class="anon-block">J. K.</span> przez pozwaną <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w dniu 8 listopada 2017r.,</p> <p>b)  o obciążenie pozwanej w całości wszystkimi kosztami postępowania oraz zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda wszystkich kosztów procesu za obie instancje, w tym kosztów zastępstwa procesowego za obie instancje według norm przepisanych.</p> <p>Ewentualnie, w przypadku zaistnienia przesłanek wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 KPC</a>, wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji pozostawiając temu Sądowi orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego.</p> <p>Ponadto, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 382)">art. 382 k.p.c.</a> strona powodowa wniosła o uzupełnienie postępowania dowodowego poprzez zobowiązanie pozwanej do przedłożenia anonimu, o którym mowa w piśmie Prezesa Zarządu Konsorcjum Ochrony Kopalń Sp. z o.o. z dnia 25 października 2017 r. na okoliczność jego treści oraz ustalenia daty powzięcia przez pozwaną informacji o naruszeniu przez powoda obowiązków pracowniczych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>apelacja strony powodowej zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżony wyrok jest nieprawidłowy.</p> <p>W pierwszej kolejności Sąd Okręgowy zaznacza, że Sąd Rejonowy przeprowadził obszerne postępowanie dowodowe, ale ocena dowodów dokonana przez ten Sąd narusza zasady określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c</a>, co skutkowało w części błędnymi ustaleniami faktycznymi i błędnymi wnioskami wywiedzionymi z przeprowadzonego postępowania dowodowego. Nie wszystkie wnioski i ustalenia poczynione przez Sąd Rejonowy wynikają bowiem z całokształtu zebranego materiału dowodowego. Analizując materiał dowodowy zgromadzony przed sądem I instancji, sąd II instancji dokonał częściowo własnych ustaleń faktycznych i własnej oceny materiału dowodowego w zakresie w jakim strona apelująca kwestionuje rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego, co w efekcie skutkowało zmianą zaskarżonego wyroku</p> <p>Sąd Okręgowy nie podziela ustaleń Sądu Rejonowego w zakresie, w jakim dotyczą one tego, że pracownik ochrony firmy Konsorcjum Ochrony Kopalń Sp. z o.o. <span class="anon-block">N. S.</span>, częściowo z własnej inicjatywy, a częściowo na zlecenie (prośbę) powoda przeniósł prywatne rzeczy (karton oraz reklamówkę, w których to znajdowały się prywatne dokumenty oraz prezent kupiony przez współpracowników z okazji ślubu córki partnerki powoda) stanowiące własność powoda z pomieszczenia służbowego Koordynatora przez bramę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a>-6 do jego prywatnego samochodu zaparkowanego na parkingu przed wejściem na teren kopalni. Ustalenie przez Sąd I instancji tej okoliczności skutkowało stwierdzeniem prawidłowości nałożenia przez pracodawcę na powoda kary porządkowej nagany. Tymczasem Sąd II instancji po ponownej analizie zebranego materiału dowodowego ustalił, że powód ani nie wydał <span class="anon-block">N. S.</span> polecenia, ani poprosił go o przeniesienie tych rzeczy do samochodu. Na rozprawie przeprowadzonej przed Sądem I instancji w dniu 5 lutego 2018 r., świadek <span class="anon-block">N. S.</span> zeznaje wprost, że powód faktycznie chciał wynieść ww. rzeczy do prywatnego samochodu, lecz zapomniał zabrać z pomieszczenia służbowego faktury. Wówczas świadek <span class="anon-block">N. S.</span> sam zaproponował, że zaniesie te rzeczy do samochodu powoda, aby ten udał na odprawę. (k.65v). Następnie powód przekazał świadkowi kluczyki, a ten udał się przez bramę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a>-6 do samochodu powodu. Podobnie zeznał powód na rozprawie przed Sądem I instancji w dniu 9 marca 2018 r. (k.76). Zeznania świadka i powoda w tym zakresie pokrywają się. Wynika z nich jednoznacznie, że inicjatywa w zakresie przeniesienia rzeczy prywatnych należących do powoda leżała wyłącznie po stronie świadka <span class="anon-block">N. S.</span>. Powód w żaden sposób, ani nie wydał w tym zakresie świadkowi polecenia służbowego, ani go o nic nie prosił. Tym samym nie dopuścił się on żadnego przewinienia naruszającego obowiązki pracownicze. W związku z tym, pracodawca nie mógł nałożyć na niego kary porządkowej nagany. Zachowanie powoda nie było w żaden sposób zawinione. Niezależnie od tego, co wyżej wskazano, Sąd II instancji podkreśla, że strona apelująca słusznie podniosła, iż powód nie był przełożonym świadka <span class="anon-block">N. S.</span>, lecz pełnił funkcję kontrolno-nadzorczą nad pracownikami Konsorcjum Ochrony Kopalń Sp. z o.o. i nadzorował pracę <span class="anon-block">N. S.</span> wyłącznie w zakresie utrzymania schronów, zatem tylko w tym zakresie mógł mu wydawać polecenia służbowe.</p> <p>Słusznie podnosi również strona apelująca, że polecenie służbowe dla pracowników ochrony firmy Konsorcjum Kopalń Sp. z o.o. dotyczące zakazu wchodzenia i wychodzenia przez bramę towarową <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a>-6 zostało wydane w dniu 3 października 2016 r., a nie w dniu 3 października 2017 r. jak to w uzasadnieniu wskazał Sąd I instancji.</p> <p>Sąd II instancji wskazuje także, iż w ww. poleceniu służbowym jednoznacznie wskazano, że przez bramę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a>-6 nie wolno przechodzić i zakaz ten obejmował każdego, a więc i pracowników ochrony. Nie bez powodu w treści tego polecenia użyto słów „zakaz wchodzenia i wychodzenia kogokolwiek przez bramę towarową <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a>-6”. W związku zarzuty strony powodowej, dotyczące tego, że ograniczenie to nie obejmuje pracowników ochrony są chybione. Niemniej jednak nie miało to już znaczenia w rozpatrywanej sprawie.</p> <p>Sąd II instancji nie podziela natomiast argumentów strony pozwanej dotyczących ustalenia momentu dowiedzenia się przez Prezesa Zarządu Konsorcjum Ochrony Kopalń Sp. z o.o. o okolicznościach zdarzenia. Okoliczność kiedy pozwana dowiedziała się o okolicznościach zdarzenia jest istotna, ponieważ od tego momentu biegnie termin do zastosowania wobec powoda kary nagany za naruszenie obowiązków pracowniczych. Sąd II instancji nie zgadza się z twierdzeniami strony powodowej, iż datą o której pozwana dowiedziała się o okolicznościach zdarzenia, jest data powzięcia informacji o tym zdarzenia z anonimu, jak twierdzi strona powodowa była to między 16, a 18 października 2017 r. Sąd II instancji wyraźnie podkreśla, że nie wiadomo z jakiej daty był ten anonim. Dopiero później pracodawca otrzymał pewną informację o spornym zdarzeniu. Okoliczność ta nie miała jednak znaczenia w rozpatrywanej sprawie, ponieważ jak już zresztą wyżej wskazano, w niniejszym postępowaniu powód ani nie zlecił, ani nie poprosił <span class="anon-block">N. S.</span> o przeniesienie swoich prywatnych rzeczy przez bramę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a>-6 do prywatnego samochodu powoda. Tym samym nie zaistniał podstawowy element w postaci zlecenia/prośby, który mógłby warunkować nałożenia na powoda kary nagany.</p> <p>Sąd II instancji oddalił wniosek strony powodowej dotyczący uzupełnienia postępowania dowodowego poprzez zobowiązanie pozwanej do okazania anonimu, o którym mowa w piśmie Prezesa Zarządu Konsorcjum Ochrony Kopalń Sp. z o.o. z dnia 25 października 2017 r. i przeprowadzenia z niego dowodu na okoliczność jego treści oraz ustalenia daty powzięcia przez pozwaną informacji o naruszenia przez powoda obowiązków pracowników, ponieważ nie wniosłoby to nic do toczącego się postępowania. Ponadto dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z tego anonimu skutkowałoby bezpodstawnym przedłużeniem postępowania sądowego.</p> <p>Reasumując, nie można zgodzić się z ustaleniami Sąd I instancji, iż w dniu 16 października 2017 r. około godziny 6:02 <span class="anon-block">N. S.</span> z własnej inicjatywy oraz częściowo na prośbę powoda wyniósł z terenu pozwanej, przechodząc przez bramę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a> – 6, prywatne dokumenty powoda oraz prezent kupiony przez współpracowników z okazji ślubu córki jego partnerki. Ustalenia te są nieprawidłowa, a zarzut podniesiony przez stronę powodową w apelacji bez wątpienia słuszny.</p> <p>W związku z powyższym, Sąd II instancji w pkt 1 sentencji wyroku działając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 kpc</a> zmienił zaskarżony wyrok w całości w ten sposób, że uchylił nałożoną na powoda karę porządkową w dniu 8 listopada 2017 r.</p> <p>W pkt 2 sentencji wyroku Sąd II instancji zasądził od pozwanej na rzecz powoda 270 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania za obie instancje. Wysokość kosztów została ustalona zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i § 3 kpc</a> w zw. z §9 ust. 1 pkt 3 i §10 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (2 x 120 zł). Do kwoty tej należało nadto doliczyć opłatę od apelacji, którą uiściła strona powodowa w kwocie 30 zł, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 35;art. 35 ust. 1)">art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a>.</p> <p>W pkt 3 sentencji wyroku Sąd II instancji nakazał pobrać od pozwanej, jako od strony przegrywającej proces, na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">T.</span> kwotę 100 zł tytułem opłaty, od uiszczenia której powód był zwolniony. Wysokość opłaty została ustalona zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 12)">art. 12 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a>.</p> <p>(-) SSR del. Anna Capik-Pater (spr.) (-) SSO Teresa Kalinka (-) SSO Grzegorz Tyrka</p> <p>Sędzia Przewodniczący Sędzia</p> </div>