II AKa 158/18

<p>Sygn. akt II AKa 158/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <p> <strong> <!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p> Dnia 15 listopada 2018 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie</p> <table> <colgroup> <col width="269"/> <col width="441"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSA Jacek Dunikowski</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>SSA Janusz Sulima (spr.)</p> <p>SSO del. Ilona Simonowicz</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Anna Kuklińska</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale prokuratora Małgorzaty Zińczuk</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2018 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. T.</span> </strong> </p> <p>o wydanie wyroku łącznego</p> <p>z powodu apelacji prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie</p> <p>z dnia 23 lipca 2018 r., sygn. akt II K 61/18</p> <p>I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;</p> <p>II.  kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">T. T.</span> został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami:</p> <p>1.  Wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 25 stycznia 2017 r., sygn. akt II K 3/16 za przestępstwo popełnione w okresie od 28 maja 2014 r. do 10 czerwca 2015 r., wyczerpujące dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 (czterech) lat tytułem próby oraz karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych przy ustaleniu jednej stawki na kwotę 40 (czterdziestu) złotych;</p> <p>2.  Wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 27 lipca 2017 r., sygn. akt II K 150/15 za przestępstwo popełnione w okresie od 18 lutego do 18 kwietnia 2013 r., wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w brzmieniu ustawy obowiązującym do dnia 01 lipca 2015 r. przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 (pięciu) lat tytułem próby oraz karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych przy ustaleniu jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.</p> <p>Wyrokiem łącznym z dnia 23 lipca 2018 roku Sąd Okręgowy w Olsztynie :</p> <p>I.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 568 a;art. 568 a § 1;art. 568 a § 1 pkt. 2)">art. 568a § 1 pkt 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 569;art. 569 § 1;art. 569 § 2)">art. 569 § 1 i 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> w brzmieniu do dnia 30 czerwca 2015 r. przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w Giżycku II K 3/16 i Sądu Okręgowego w Olsztynie II K 150/15 i wymierzył <span class="anon-block">T. T.</span> karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 89;art. 89 § 1)">art. 89 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> wykonanie orzeczonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70 § 1 pkt. 1)">punkcie I</a> kary łącznej warunkowo zawiesił na okres 5 (pięciu) lat tytułem próby;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 568 a;art. 568 a § 1;art. 568 a § 1 pkt. 2)">art. 568a § 1 pkt 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 569;art. 569 § 1;art. 569 § 2)">art. 569 § 1 i 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">85 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 2)">art. 86 § 1 i 2 k.k.</a> w brzmieniu do dnia 30 czerwca 2015 r. przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> połączył kary grzywny orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w Giżycku, II K 3/16 i Sądu Okręgowego w Olsztynie II K 150/15 i wymierzył <span class="anon-block">T. T.</span> karę łączną grzywny w wymiarze 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych przy ustaleniu jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych;</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 577)">art. 577 k.p.k.</a> na poczet orzeczonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 577 pkt. 3)">punkcie III</a> kary łącznej grzywny zaliczył skazanemu kary grzywny dotychczas wykonane w sprawach Sądu Rejonowego w Giżycku II K 3/16 i Sądu Okręgowego w Olsztynie II K 150/15;</p> <p>V.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 576;art. 576 § 1)">art. 576 § 1 k.p.k.</a> w pozostałym zakresie łączone wyroki pozostawił do odrębnego wykonania;</p> <p>VI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwolnił skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.</p> <p>Powyższy wyrok w całości na niekorzyść skazanego <span class="anon-block">T. T.</span> zaskarżył prokurator.</p> <p>Powołując się na przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 §2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1;art. 438 pkt. 3;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 1, 3 i 4 k.p.k.</a> zarzucił temu wyrokowi:</p> <p>a.  obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 §1 k.k.</a>, art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015, poz. 396) polegającą na błędnym uznaniu, że art. 19 ust 1 ustawy w realiach rozpoznawanej sprawy nie wyłączał możliwości stosowania reguł intertemporalnych określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 §1 k.k.</a>, co skutkowało obrazą art. 89 §1b poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności mim braku ku temu podstaw prawnych, podczas gdy treść art. 19 ust. 1 cyt. wyżej ustawy w sposób jednoznaczny wskazuje, iż do kar prawomocnie orzeczonych po dniu wejścia w życie tejże ustawy stosuje się przepisy rozdziału IX w brzmieniu aktualnie obowiązującym,</p> <p>b.  błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść orzeczenia poprzez nieuprawnione przyjęcie, iż popełnienie przez skazanego <span class="anon-block">T. T.</span> przestępstw o ścisłym związku rodzajowym stanowi szczególną przesłankę uzasadniającą wymierzenie kary łącznej z zastosowaniem zasady absorpcji, co w konsekwencji doprowadziło do wymierzenia kary łącznej rażąco niewspółmiernie łagodnej.</p> <p>Prokurator alternatywnie zarzucił obrazę przepisów postępowania pod postacią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 1;art. 413 § 1 pkt. 6)">art. 413 §1 pkt 6 k.p.k.</a> mającą wpływ na treść wyroku, poprzez nieprzywołanie w pkt. II wyroku <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 §1 k.k.</a> jako podstawy warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności o przepisy obowiązujące do dnia 30 czerwca 2015 r.</p> <p>Prokurator wniósł o połączenie kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku w sprawie o sygn. akt II K 3/16 oraz Sądu Okręgowego w Olsztynie w sprawie o sygn. akt II K 150/15 i wymierzenie <span class="anon-block">T. T.</span> przy zastosowaniu treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1;art. 85 § 2)">art. 85 §1 i 2 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 §1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 89;art. 89 § 1 b)">art. 89 §1b k.k.</a> kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, przyjęcie za podstawę orzeczenia łącznej kary grzywny w pkt. III wyroku przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1;art. 85 § 2)">art. 85 §1 i 2 k.k.</a> w miejsce <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a>, uchylenie rozstrzygnięcia z pkt. II zaskarżonego wyroku i zaliczenie na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 26 czerwca 2013 r. w sprawie II K 150/15.</p> <p>Prokurator alternatywnie wniósł o zmianę wyroku w pkt. II poprzez uzupełnienie podstawy warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 §1 k.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja nie jest zasadna.</p> <p>Nie można zgodzić się z twierdzeniem prokuratora, że Sąd pierwszej instancji dopuścił się naruszenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 k.k.</a> i art. 19 ust.1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz 396).</p> <p>Stosownie do treści przepisu art. 19 ust.1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (rozdział 9)">rozdziału IX Kodeksu karnego</a>, w brzmieniu nadanym nowelizacją, nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Wbrew stanowisku wyrażonemu przez Sąd Apelacyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 29 czerwca 2016 roku w sprawie o sygn. akt II AKa 100/16 (Lex nr 2136983) przepis ten nie wprowadził całkowicie autonomicznej zasady intertemporalnej na potrzeby nowelizacji przepisów o karze łącznej. Nie wynika bowiem z niego, że w sytuacji, gdy podlegają łączeniu kary prawomocnie orzeczone po 1 lipca 2015 roku za czyny popełnione przed tą datą, wyłączone jest stosowanie ogólnej reguły z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 §1 k.k.</a> W orzecznictwie Sądu Najwyższego i sądów powszechnych utrwalony jest już pogląd, że zasada sformułowana w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw wyłącza stosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 §1 k.k.</a> tylko wówczas, gdy wszystkie kary objęte postępowaniem o wydanie wyroku łącznego zostały prawomocnie orzeczone do dnia 30 czerwca 2015 r., w sytuacji natomiast, gdy co najmniej jeden wyrok uprawomocnił się po dniu 30 czerwca 2015 r. - przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 §1 k.k.</a> będzie mieć zastosowanie (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 marca 2018 r., IV KK 137/18, LEX nr 2498039; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 2017 roku, III KK 150/17, LEX nr 2408299; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 2017 roku, IV KK 128/17, LEX nr 2420330; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2017 roku, II KK 347/16, OSNKW 2017, z. 8, poz. 42; postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 27 lipca 2016 roku, II AKz 357/16, Biul.SAKa 2016 z. 4 poz.4; postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 31 maja 2016 roku, II AKz 124/16 OSAW 2016 z. 3 poz. 345; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2016 r., IV KK 70/16, LEX nr 2019577).</p> <p>Jeżeli zatem przestępstwa, za które skazano wyrokami stanowiącymi przedmiot orzekania Sądu pierwszej instancji, zostały popełnione przed dniem 1 lipca 2015 roku, to nie było żadnych przeszkód, aby przy wydaniu wyroku łącznego Sąd Okręgowy w niniejszej sprawie kierował się zasadą określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 §1 k.k.</a> Przepis art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku ogranicza jedynie zakres stosowania ustawy nowej – a więc tego, co zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 §1 k.k.</a> powinno być regułą – wyłączając definitywnie spod jej działania tylko te sytuacje, w których podstawą orzekania kary łącznej byłyby wyłącznie kary prawomocnie orzeczone przed dniem 1 lipca 2015 roku. Nawet więc w sytuacji, gdy łączeniu podlegają wyłącznie kary prawomocnie orzeczone po wejściu w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">ustawy Kodeks karny</a> oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015r., poz. 396) za czyny popełnione przed wejściem w życie tej ustawy, art. 19 ust. 1 tejże ustawy nie wyłącza stosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 k.k.</a> Oczywiste jest, że reguła z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 §1 k.k.</a> nie miałaby zastosowania, gdyby w dacie popełnienia czynów obowiązywała ta sama ustawa co w dacie wydania wyroku łącznego, jak i pomiędzy tymi datami.</p> <p>Sąd pierwszej instancji słusznie zaś zastosował w niniejszej sprawie przepisy obowiązujące w dacie popełnienia czynów zabronionych. Były one bowiem względniejsze dla skazanego, jako że dawały one możliwość warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności w wymiarze do dwóch lat, a nie do roku, jak przewidują to przepisy obowiązujące w dacie wydania wyroku łącznego.</p> <p>Niezrozumiały jest zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. To, że Sąd Okręgowy uznał, że istnieją podstawy do wymierzenia kary łącznej na zasadzie pełnej absorpcji nie oznacza przecież, że popełnił błąd w ustaleniach faktycznych. Nie może być mowy w takiej sytuacji ani o błędzie braku, ani o błędzie dowolności. Kwestionując wysokość orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności prokurator powinien był w apelacji postawić zarzut rażącej niewspółmierności kary.</p> <p>Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 §1 k.k.</a> sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy. Kara łączna może być zatem orzekana na zasadzie absorpcji lub kumulacji, bądź też na zasadzie mieszanej, czyli asperacji. Faktem jest, że w piśmiennictwie i orzecznictwie wskazuje się, że priorytetową zasadą wymiaru kary łącznej powinna być zasada asperacji. Nie mniej jednak za słuszne należy uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji co do wymierzenia skazanemu kary łącznej na zasadzie absorpcji. Przypisane skazanemu w dwóch wyrokach czyny godziły w to samo dobro prawne. Charakteryzował je też swojego rodzaju szczególny związek przedmiotowy. Były one bowiem związane z prowadzoną przez oskarżonego działalnością gospodarczą. Nie sposób jest w każdym razie uznać, mając na uwadze stopień szkodliwości społecznej obu tych czynów, że wymierzona kara łączna dwóch lat pozbawienia wolności jest rażąco łagodna.</p> <p>Zasadnie też Sąd pierwszej instancji uznał, że istnieją podstawy do postawienia pozytywnej prognozy kryminologicznej odnośnie skazanego i tym samym zastosowania wobec niego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia orzeczonej wobec niego kary łącznej. Z przeprowadzonego przez kuratora sądowego wywiadu środowiskowego wynika, że zachowanie skazanego w okresie sprawowania dozoru jest poprawne. <span class="anon-block">T. T.</span> jest osobą spokojną i zrównoważoną. Nie nadużywa alkoholu. Deklaruje, że żałuje popełnionych przestępstw. Aktualnie jest zatrudniony na ¼ etatu, z czego osiąga niewielkie dochody. Słusznie Sąd pierwszej instancji zauważył, że wymierzenie <span class="anon-block">T. T.</span> bezwzględnej kary pozbawienia uniemożliwiłoby mu realizację nałożonych na niego obowiązków naprawienia szkody wyrządzonej popełnionymi przez niego przestępstwami. Należy też mieć na względzie, że niewykonanie przez niego tych obowiązków może skutkować zarządzeniem wobec niego wykonania kary pozbawienia wolności. Obawa przed zarządzeniem kary powinna skłaniać go do podjęcia działań zmierzających do realizacji ciążących na nim zobowiązań.</p> <p>Nie można też zgodzić się z zarzutem obrazy przepisów postępowania, to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 1;art. 413 § 1 pkt. 6)">art. 413 §1 pkt 6 k.p.k.</a>, poprzez nieprzywołanie w pkt. II wyroku <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 §1 k.k.</a> jako podstawy warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności. Z treści zaskarżonego wyroku wynika bowiem, że zostały zastosowane przepisy obowiązujące w dacie popełnienia czynów, to jest w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 roku. Skoro <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 §1 k.k.</a> został powołany w podstawie orzeczenia o karze łącznej, to niewątpliwe jest, że cały wyrok łączny został wydany na podstawie ustawy obowiązującej w dacie popełnienia czynów. W takiej sytuacji powoływanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 §1 k.k.</a> w podstawie każdego rozstrzygnięcia należy uznać za zbędne. Poza tym powołanie w podstawie prawnej warunkowego zawieszenia orzeczonej kary pozbawienia wolności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 §1 pkt 1 k.k.</a>, gdy w obecnym brzmieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 §1 k.k.</a> nie zawiera punktów, jednoznacznie wskazuje, że zostały zastosowane przepisy obowiązujące przed 1 lipca 2015 roku.</p> <p>Mając powyższe na względzie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 §1 k.p.k.</a> orzeczone jak w sentencji wyroku.</p> <p>Ponieważ apelacja pochodziła wyłącznie od oskarżyciela posiłkowego i nie została ona uwzględniona, kosztami procesu za postępowanie odwoławcze, stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 §1 k.p.k.</a> obciążono Skarb Państwa.</p> </div>