II SA/Bk 517/08
Sądy administracyjne2008-11-13
Sygnatura
II SA/Bk 517/08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia
2008-11-13
Rodzaj
Postanowienie WSA w Białymstok
Sędziowie
Elżbieta Trykoszko
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2008r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania do ponownego rozpatrzenia sprawy ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe w sprawie.
UZASADNIENIE
W dniu 3 lipca 2008 r. I.S. wniosła do tutejszego sądu administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2008r. nr [...], w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania do ponownego rozpatrzenia sprawy ustalenia warunków zabudowy (k. 5).
Następnie, pismem z dnia 6 listopada 2008 r. skarżąca cofnęła niniejszą skargę, argumentując, to, iż od dnia jej wniesienia otrzymała następne decyzje
w sprawie warunków zabudowy, które są dla niej korzystniejsze (k. 36).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Cofnięcie skargi jest prawem strony skarżącej i co do zasady wiąże Sąd
(art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zakwestionowanie przez Sąd prawa strony skarżącej do cofnięcia skargi może nastąpić wyłącznie po pozytywnym ustaleniu wystąpienia w sprawie sytuacji odpowiadającej przesłankom uznania cofnięcia za niedopuszczalne. Jakakolwiek rozszerzająca interpretacja przesłanek uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalną jest wyłączona z tej racji, że to strona skarżąca w świetle konstrukcji przepisu art. 60 p.p.s.a., jest dysponentem wniesionego środka zaskarżenia i może nim rozporządzać w sposób wiążący Sąd. Wyłączenie związania Sądu dyspozycją skarżącego, co do rezygnacji z popierania skargi jest wyjątkiem od zasady, a wyjątki od zasady nie podlegają wykładni rozszerzającej ("exceptiones non sunt extendendae").
W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł powodów, dla których miałby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, zmierzające do obejścia prawa czy mające spowodować utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze, uznając cofnięcie niniejszej skargi za dopuszczalne i skuteczne, Sąd umorzył postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe (art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).