II K 278/18

<p>Sygn. akt II K. 278/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 16 listopada 2018 roku.</p> <p>Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Leszek Osiński</p> <p>Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Dera</p> <p>w obecności oskarżyciela Prok. Rej. ---</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2018 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. J.</span> </strong> </p> <p>s. <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">W.</span> z domu <span class="anon-block">K.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w<span class="anon-block">G. (...)</span> </p> <p> <strong> <!-- --> oskarżonego o to, że: </strong>w dniu 27 sierpnia 2018 roku w <span class="anon-block">K.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span>, pow. <span class="anon-block">g. (...)</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)- (...)</span>, będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,73 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu kierował pojazdem mechanicznym motorowerem marki <span class="anon-block">R. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> po drodze publicznej, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokami Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny z dnia 23 września 2008 roku, sygn. akt V K 278/08 oraz z dnia 15 grudnia 2008 roku, sygn. akt V K 380/08, za czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> i inne.</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->ORZEKA:</strong> </p> <p>I.  uznaje oskarżonego <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">J. (...)</span> <span class="anon-block">J. (...)</span> za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178 a § 4 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>II.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 3)">art. 42 § 3 kk</a> orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio;</p> <p>III.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 2)">art. 43a § 2 kk</a> orzeka od oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 10.000 zł (dziesięciu tysięcy złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej (nr konta <span class="anon-block"> (...)</span>);</p> <p>IV.  zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->II K 278/18</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>27 sierpnia 2018 roku <span class="anon-block">M. J.</span> pojechał motorowerem marki <span class="anon-block">R. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> do <span class="anon-block">K.</span> do swojego kolegi <span class="anon-block">R. P.</span>. Przebywał u niego około pół godziny i spożywał alkohol w postaci piwa. Następnie postanowił wracać do domu. Na ulicy <span class="anon-block">C. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> został zatrzymany do kontroli drogowej i poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Pomiary zawartości alkoholu przeprowadzono w godzinach: 20:24 z wynikiem 0,73 mg/l alkoholu w wdychanym powietrzu, 20:39 z wynikiem 0,71 mg/l alkoholu w wdychanym powietrzu oraz 20:51 z wynikiem 0,65 mg/l alkoholu w wdychanym powietrzu. Następnie, po przewiezieniu do komendy w <span class="anon-block">G. (...)</span> <span class="anon-block">M. (...)</span>został poddany badaniu urządzeniem stacjonarnym, które wskazało następujące wyniki: 22:09 – 0,69 mg/l, 22:21 – 0,62 mg/l, 22:37 – 0,61 mg/l.</p> <p>Dowód:</p> <p>- notatka urzędowa – k. 1,</p> <p>- protokoły z przebiegu badań stanu trzeźwości ze świadectwami wzorcowania – k. 2-5v,</p> <p>- wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. J.</span> – k. 18, 38, 62.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">M. J.</span> – kawaler, ojciec dwójki dzieci w wieku 10 i 2 lata, posiadający na utrzymaniu dwie osoby, wykształcenie gimnazjalne, z zawodu brukarz, zatrudniony w firmie <span class="anon-block">C. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> jako pakowacz, osiągający z tego tytułu dochód w kwocie 1.570 zł, karany sądownie.</p> <p>Dowód:</p> <p>- dane osobopoznawcze – k. 20,</p> <p>- karta karna – k. 23-24,</p> <p>- odpis wyroku w sprawie II K 221/09 – k. 28-30,</p> <p>- odpis wyroku w sprawie V K 380/08 – k. 31-32,</p> <p>- odpis wyroku w sprawie V K 278/08 – k. 33-34</p> <p>- dane oskarżonego – k. 61.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">M. J.</span> na etapie postępowania przygotowawczego, jak i przed sądem przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia, w których wskazał, że 27 sierpnia 2018 roku pojechał motorowerem do kolegi mieszkającego w <span class="anon-block">K.</span>. Był u niego około 30 minut i spożył tam dwa piwa Żubr o pojemności 0,5 l. Wcześniejszego dnia wypił około 8 piw. Następnie postanowił wracać do domu. W <span class="anon-block">K.</span> został zatrzymany przez patrol policji i poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Badania wykazały, że oskarżony był nietrzeźwy.</p> <p>Wyjaśnienia oskarżonego sąd uznał za wiarygodne, ponieważ były rzeczowe, logiczne i spójne, a przede wszystkim znalazły potwierdzenie w protokołach badań stanu nietrzeźwości oraz notatce urzędowej. Autentyczność tych dowodów nie była kwestionowana, dlatego sąd również uznał je za wiarygodne.</p> <p>Ponadto sąd dał wiarę pozostałym nieosobowym źródłom dowodowym w postaci karty karnej oskarżonego oraz odpisów wyroków skazujących oskarżonego. Autentyczność tych dowodów również nie stanowiła przedmiotu sporu.</p> <p>Mając na uwadze zebrany materiał dowodowy, sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. W przekonaniu sądu orzeczona kara – tak co do rodzaju, jak i wysokości – jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego. Zdaniem sądu taka kara w sposób właściwy uwzględnia zarówno okoliczności popełnionego przestępstwa jak i osobowość sprawcy, będąc w odczuciu społecznym karą sprawiedliwą. Decydując się na wymierzenie oskarżonemu kary izolacyjnej, sąd miał na uwadze przede wszystkim dotychczasową karalność oskarżonego. Oskarżony do tej pory był czterokrotnie skazany, w tym dwukrotnie za kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości. W jednej z tych spraw wobec oskarżonego orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem, natomiast w drugiej karę ograniczenia wolności. Zdaniem sądu oskarżony wyczerpał limit szans dawanych mu przez sąd na poprawę zachowania w warunkach wolnościowych. Dotychczasowe kary nie wzbudziły u oskarżonego żadnej refleksji czy zmiany postępowania. Oskarżony po raz kolejny bez większego zastanowienia wsiadł za kierownicę pojazdu pod wpływem alkoholu. W ocenie sądu przebywanie oskarżonego na wolności będzie stanowić dla niego asumpt do dalszej bezkarności i nie powstrzyma go przed popełnieniem kolejnych przestępstw przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowym. Zdaniem sądu jedynie kara izolacyjna w wymiarze 8 miesięcy postawi dostateczną tamę dla dotychczasowej bezkarności oskarżonego. Podkreślenia wymaga, że za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> może zostać wymierzona kara w wymiarze od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. Orzeczona kara w tym przypadku nie może zatem razić surowością. W świetle przytoczonych powyżej argumentów orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania byłoby w przekonaniu sądu niczym nieuzasadnioną gratyfikacją. Poza tym trzeba zauważyć, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 4)">art. 69 § 4 kk</a> wobec sprawcy przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4</a> sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary jedynie w szczególnie uzasadnionych wypadkach. W okolicznościach niniejszej sprawy nie wystąpił żaden szczególny wypadek, który upoważniałby sąd do warunkowego zawieszenia orzeczonej kary. Jednocześnie sąd miał na uwadze, że nawet jeśli wypadek taki by wystąpił, to sąd i tak nie miałby możliwości orzeczenia wobec oskarżonego kary z warunkowym zawieszeniem. Jak bowiem stanowi przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 kk</a>, sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Oskarżony w chwili popełnienia zarzucanego mu przestępstwa był już skazany na karę pozbawienia wolności, zatem nie było możliwości, aby ponownie orzec wobec niego karę z warunkowym zawieszeniem. Sąd zważył również, że kara w orzeczonym wymiarze odniesie efekt ogólnoprewencyjny, uzmysławiając społeczeństwu, że zachowanie oskarżonego spotkało się ze zdecydowaną i dolegliwą reakcją.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 3)">art. 42 § 3 kk</a> sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych dożywotnio. Zdaniem sądu zakaz ten wzmocni dolegliwości wymierzonej kary, a jednocześnie spowoduje u oskarżonego refleksję co do konieczności poszanowania i przestrzegania prawa w przyszłości. Wymiar czasowy orzeczonego środka karnego wynika z treści powołanego przepisu, który nakazuje orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów dożywotnio wobec sprawcy przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a>. Złamanie tego zakazu skutkować będzie ponowną odpowiedzialnością karną z uwagi na treść przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a>, przewidującego sankcję za niestosowanie się do orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 2)">art. 43a § 2 kk</a> sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 złotych. Według wyżej wymienionego przepisu nałożenie tego świadczenia było obligatoryjne, a jego minimalna wysokość wynosi 10.000 złotych w razie skazania za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a>. Orzeczenie tego środka również powinno skutecznie powstrzymać oskarżonego przez popełnieniem przestępstwa w przyszłości.</p> <p>O kosztach procesu orzeczono po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a>, zwalniając oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej zaś wydatkami obciążono Skarb Państwa. Rozstrzygnięcie w tej części uwzględnia sytuację majątkową oskarżonego. Oskarżony co prawda niedawno podjął zatrudnienie, niemniej osiąga minimalne wynagrodzenie. Na jego utrzymaniu pozostaje dwójka małoletnich dzieci. Oskarżony nie ma też żadnego majątku. W tym stanie rzeczy za zasadny należy przyjąć wniosek, że oskarżony nie jest w stanie uiścić kosztów procesu, a ich egzekucja okazałaby się bezskuteczna.</p> </div>