XXV Ns 200/18

<p>Sygn. akt XXV Ns 200/18</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 20 listopada 2018 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie XXV Wydział Cywilny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Paweł Duda</p> <p>Sędziowie: SO Piotr Bednarczyk</p> <p>SR del. Anna Ogińska - Łągiewka spr.</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2018 r. w Warszawie</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z protestu wyborczego <span class="anon-block">P. P.</span> </p> <p>z udziałem Komisarza Wyborczego w <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">(...)</span>, Przewodniczącego Obwodowej Komisji Wyborczej <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia</strong>:</p> <p>pozostawić protest wyborczy bez dalszego biegu.</p> <p>SSO Piotr Bednarczyk SSO Paweł Duda SSR del. Anna Ogińska - Łągiewka</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wnioskodawca <span class="anon-block">P. P.</span>, będący mężem zaufania Komitetu Wyborczego Wyborców <span class="anon-block">(...)</span>, wnioskiem z dnia 8 listopada 2018 r. złożył protest wyborczy, wnosząc o weryfikację wyników wyborów w Obwodowej Komisji Wyborczej <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Wnioskodawca zwrócił się o weryfikację udziału wyborach poprzez sprawdzenie autentyczności podpisów widniejących w spisie wyborców i potwierdzenie udziału <br/>w głosowaniu osób, których podpisy widnieją w spisach poprzez personalny kontakt z tymi osobami w obwodzie wyborczym <span class="anon-block">(...)</span>. Po zweryfikowaniu prawdziwości podpisów, wnioskodawca wystąpił o ponowne przeliczenie głosów oddanych w powyższym obwodzie <em> <!-- --> (wniosek, k. 7 akt).</em> </p> <p>W uzasadnieniu wniosku, wnioskodawca wskazał na następujące okoliczności jako te, które budziły jego zastrzeżenia do pracy komisji:</p> <p>1.  karty do głosowania do godziny 17:35 nie znajdowały się w całości w lokalu wyborczym. Były donoszone stopniowo przez członków Komisji z oddalonego pomieszczenia;</p> <p>2.  co najmniej od godziny 14:00 do 15:30 pieczęć OKW <span class="anon-block">(...)</span> znajdowała się poza lokalem wyborczym – w oddzielnym pomieszczeniu razem z niestemplowanymi kartami;</p> <p>3.  o godz. 15:30, 15:45 i 16:00 wiceprzewodnicząca Komisji wychodziła z lokalu wyborczego i wracała po około 14 minutach przynosząc nieostemplowane karty do głosowania. Równocześnie wiceprzewodnicząca miała wnosić i wynosić pieczęć OKW;</p> <p>4.  stemplowanie kart do głosowania nie było zakończone do godz. 18:00 kiedy wnioskodawca kończył obserwację prac;</p> <p>5.  frekwencja podana przez OKW na godzinę 17:00 wynosiła 959 osób, podczas gdy <br/>z obserwacji wnioskodawcy wynika że była ona o 82 osoby niższa <em> <!-- -->(wniosek, k. 7 – 7v akt).</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>W pierwszej kolejności wskazać należy, że ustawodawca poddał możliwość zaskarżenia do sądu ważności wyborów rygorystycznym zasadom określonym w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20110210112" title="Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy - Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112 ()">ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy</a> (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r., poz. 754). Dotyczą one określenia terminu do wniesienia protestu, podstaw na których można oprzeć wniosek o stwierdzenie nieważności wyborów, jak i kręgu osób uprawnionych do wniesienia protestu. Na wstępnym etapie kontroli wniosku w/w wymogi muszą zostać ocenione przez sąd, który na tej podstawie decyduje o dopuszczalności merytorycznego rozpoznania wniosku.</p> <p>Z treści art. 82 § 2-5 Kodeksu wyborczego wynika, że prawo wniesienia protestu przysługuje wyborcom, których nazwiska są umieszczone w spisie wyborców oraz przewodniczącemu właściwej komisji wyborczej i pełnomocnikowi wyborczemu.</p> <p>Sam protest wyborczy zdefiniowany zaś został w art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego jako protest przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby, a jego konsekwencją jest zawarty w punktach 1 i 2 art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego ograniczony katalog zarzutów, na jakich można oprzeć protest. Zgodnie z art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego protest taki może być wniesiony z powodu:</p> <p>1)dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (rozdział 31)">rozdziale XXXI Kodeksu karnego</a>, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów lub</p> <p>2)naruszenia przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów.</p> <p>W myśl art. 392 § 1 Kodeksu wyborczego protest wyborczy wnosi się na piśmie <br/>do właściwego sądu okręgowego, za pośrednictwem właściwego sądu rejonowego w terminie 14 dni od podania do publicznej wiadomości przez komisarza wyborczego, w trybie określonym w art. 168 § 1 wyników wyborów na obszarze województwa. Stosownie do art. 392 § 2 Kodeksu wyborczego wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty.</p> <p>Natomiast art. 393 § 2 Kodeksu wyborczego stanowi, że sąd okręgowy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków określonych w art. 82 § 1 i 392 Kodeksu wyborczego.</p> <p>Wskazać należy, że wnioskodawca złożył protest wyborczy po wyborach samorządowych, które miały miejsce w dniu 21 października 2018 r., a których wyniki zostały podane do publicznej wiadomości w Obwieszczeniach Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 25 października 2018 r. o zbiorczych wynikach wyborów do rad na obszarze kraju, oraz z dnia 24 października 2018 r. o zbiorczych wynikach wyborów wójtów, burmistrzów i prezydentów miast na obszarze kraju. Przedmiotowy protest został zaś złożony do Sądu Rejonowego w dniu 8 listopada 2018r., a więc z zachowaniem 14-dniowego terminu.</p> <p>Protest wyborczy złożony przez wnioskodawcę nie spełnia jednakże wymogów określonych w art. 82 kodeksu wyborczego. Jak wynika z treści protestu stanowi on w istocie wniosek o weryfikację wyborów w postaci sprawdzenia autentyczności podpisów oraz ich ponownego przeliczenia. Tymczasem to na wnoszącym protest ciążył obowiązek przedstawienia szczegółowych zarzutów co do pracy każdej z komisji i dowodów na poparcie tych zarzutów. Wnoszący protest ,,musi więc nie tylko sformułować w sposób prawidłowy zarzuty konkretne, ale także musi przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty. Nadto rygoryzm ustawodawcy w zakresie podstaw protestu, jak i jego formy uzasadnia pogląd, że jeżeli wnioskodawca oparł swój protest na określonym zarzucie, to nie może go już następnie rozszerzać, ani tym bardziej zmieniać jego podstawy. Ugruntowanym bowiem jest też w orzecznictwie pogląd, iż w zakresie sformułowania zarzutów oraz przedstawienia lub wskazania dowodów, na których wnoszący protest opiera swoje zarzuty, nie ma zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 130)">art. 130 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> i w takiej sytuacji nie wzywa się wnoszącego protest do jego uzupełnienia, lecz pozostawia się go bez dalszego biegu" (<em> <!-- -->tak: postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 13 stycznia 2015r., sygn. akt I Ns 161/14</em>). Przy czym według utrwalonego w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądu bezzasadny jest protest męża zaufania komitetu wyborczego uczestniczącego w pracach obwodowej komisji wyborczej, jeżeli podniesione w nim zarzuty nie zostały zgłoszone do protokołu wyborczego tej komisji, a nie ma innych dowodów potwierdzających ich wiarygodność (<em> <!-- -->tak: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 października 2000 r., sygn. akt III SW 46/00, OSNAPiUS 2001, Nr 3, poz. 94</em>).</p> <p>Przedmiotowy protest nie został w istocie oparty na twierdzeniach o zaistnieniu zdarzeń wymienionych w art. 82 § 1 pkt 1 lub pkt 2 Kodeksu wyborczego. Wnoszący protest wniósł bowiem, aby to Sąd przeprowadził postępowanie weryfikacyjne dotyczące ważności oddanych głosów oraz ich ponownego przeliczenia, dopiero w uzasadnieniu wskazując na uchybienia. Przy czym wnioskodawca nie wskazał czy zgłosił podniesione (w uzasadnieniu wniosku) zarzuty do protokołu wyborczego. Tym niemniej wniosek zawarty w <em> <!-- -->petitum</em> pisma nie został powiązany w żaden sposób z konkretnymi zarzutami. Co więcej, wnioskodawca nie powołał też żadnych dowodów wskazujących na zaistnieniu tego rodzaju zdarzeń, poza nagraniem mającym potwierdzić fakt wniesienia i wyniesienia pieczęci przez wiceprzewodniczącą. Wnioskodawca nie wskazał jednakże jakiego konkretnie uchybienia <br/>w tej czynności się dopatruje. Na marginesie, wskazać również należy że wnioskodawca zgodnie z cytowanym art. 82 § 1 pkt 2 nie wskazał jaki wpływ te uchybienia mogły mieć na wynik wyborów. Z uwagi na ścisły rygor obowiązujący w tego rodzaju postępowaniach, Sąd nie jest uprawniony do prowadzenia domniemań w tym zakresie. Zatem powyższe braki obligują zaś sąd okręgowy do pozostawienia protestu bez dalszego biegu, bez uprzedniego wzywania do ich usunięcia.</p> <p>Z tych przyczyn Sąd stosownie do regulacji art. 393 § 2 Kodeksu wyborczego, orzekł jak w sentencji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt XXV Ns 200/18</strong> </p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>1)  <span class="anon-block">(...)</span> </p> </div>