I SA/Go 181/11

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 25 października 2011 r. wniosku J.S. o zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec oraz za II, III i IV kwartał 2003 roku postanowił: zwolnić skarżącą od wpisu od skargi kasacyjnej . UZASADNIENIE W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej określonego na 200 zł, skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, precyzując w jego uzasadnieniu, że wniosek ten dotyczy zwolnienia od żądanej od niej opłaty. Z oświadczenia zawartego we wniosku wynika, że skarżąca nie ma oszczędności, a jedyny jej majątek stanowi dom mieszkalny. Jest wdową. Mieszka i pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwudziestoletnim synem. Jedynym źródłem utrzymania skarżącej i jej syna jest renta rodzinna w wysokości 620 zł miesięcznie. Wcześniej w toku postępowania niniejszej sprawie, postanowieniem z 16 maja 2011 r. skarżąca została zwolniona od wpisu od skargi, przy czym ustalenia co do jej sytuacji majątkowej ległe u podstaw zwolnienia były identyczne z okolicznościami podanymi w obecnie rozpoznawanym wniosku. W tak ustalonej sytuacji wniosek skarżącej należało uwzględnić i przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego przyznania domagała się skarżąca, przysługuje w razie wykazania, że poniesienie pełnych kosztów postępowania mogłoby narazić wnioskodawcę lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego. Skarżąca spełnia powyższe przesłanki. Nie posiada ona bowiem środków z których mogłaby sfinansować należne w sprawie koszty sądowe. Skarżąca utrzymuje się jedynie z niskiego zasiłku z pomocy społecznej, stąd nie ma oszczędności i nie jest w stanie ponosić wydatków niezwiązanych z koniecznym utrzymaniem. Dlatego, dla umożliwienia poddania kontroli instancyjnej wydanego w sprawie skarżącej wyroku, jej wniosek należało uwzględnić (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).