II SO/Gl 21/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Nowak, , , po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Wojewody Śląskiego o wymierzenie Prezydentowi Miasta J. grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. p o s t a n a w i a: wymierzyć Prezydentowi Miasta J. grzywnę w wysokości 2 000 (dwa tysiące) złotych UZASADNIENIE Pismem z 20 września 2022 r. Wojewoda Śląski (dalej: "wnioskodawca) złożył wniosek o wymierzenie Prezydentowi Miasta J. (dalej: "organ") grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022. poz. 329 ze zm., dalej "p.p.s.a.") z uwagi na nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 15 lutego 2021 r. na uchwałę Rady Miasta J. z dnia 25 maja 2017 r., nr [...] w sprawie ustalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta J.. Pismem z dnia 21 listopada 2022 r. organ złożył odpowiedź na wniosek i wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny. W uzasadnieniu organ podał, że skarga wpłynęła do Urzędu Miasta i w wyniku błędu nie została przekazana Radzie Miasta J. Wraz z odpowiedzią na wniosek organ nadesłał skargę Wojewody Śląskiego na uchwałę Rady Miasta J. z dnia 25 maja 2017r. w sprawie ustalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W myśl zaś art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Brzmienie art. 55 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że kwestia orzeczenia grzywny została pozostawiona do uznania Sądu, zaś przy rozstrzyganiu wniosku należy wziąć od uwagę wszystkie okoliczności sprawy m. in. takie jak: przyczyny niewypełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 ustawy, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku organ nadesłał akta sprawy oraz wyjaśnił przyczyny opóźnienia. Instytucja wymierzenia grzywny ma na celu przede wszystkim wyegzekwowanie od organu wypełnienia obowiązków wskazanych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Obok funkcji dyscyplinującej polegającej na przymuszeniu organu do przesłania skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, grzywna pełni także funkcję represyjną. Jest to uzasadnione potrzebą ochrony konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki, o czym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, a którego realizacja napotyka przeszkodę w razie niedopełnienia przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. (por. uchwała NSA z dnia 3 listopada 2009 r. II GPS 3/09). Odnosząc się do przedstawionych przez organ wyjaśnień należy stwierdzić, że nie mogły one odnieść zamierzonego skutku w postaci niewymierzenia grzywny. W rozpatrywanej sprawie zostały spełnione przesłanki do ukarania organu grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za naruszenie art. 54 § 2 p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, że organ przekazał skargę z uchybieniem terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a., bowiem skarga Wojewody Śląskiego z dnia 15 lutego 2021 r., złożona w organie w 19 lutego 2021 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 21 listopada 2022 r. w wyniku złożenia wniosku o ukaranie grzywną. Opóźnienie w tym przypadku było zatem znaczne, wynosiło rok i 9 mieięcy. W utrwalonym już orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu i to bez względu na jego przyczyny, a przedmiot zaskarżenia tam określony obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto jak wynika z wyjaśnień złożonych we wniosku, skarga nie została przekazana sądowi w wyniku błędu w organizacji pracy urzędu. Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 31 i art. 33 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminny t.j. Dz. U z 2022r., poz. 559 ze zm. – zwanej dalej ustawą o samorządzie gminnym) wójt (burmistrz, prezydent miasta) kieruje bieżącymi sprawami gminy, a zadania te wykonuje przy pomocy urzędu gminy, którego jest kierownikiem. Zatem do kompetencji tego organu należy właściwa organizacja pracy urzędu celem prawidłowego wykonania obowiązków wynikających z przepisów prawa. W tym miejscu podkreślić należy, że dodatkowo art. 31 ustawy o samorządzie gminny stanowi, że również reprezentowanie gminy na zewnątrz należy do zadań wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Z powyższego przepisu wynika, co zostało potwierdzone uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt I OPS 3/12, że w sprawach skarg na uchwały rady gminy zdolność procesową do reprezentowania gminy przed sądem administracyjnym co do zasady posiada wójt (burmistrz, prezydent miasta) jako podmiot reprezentujący gminę. Obowiązkiem wójta (burmistrza, prezydenta miasta) jest więc nadanie wniesionej skardze na uchwałę rady gminy właściwego biegu, jak również udzielanie odpowiedzi na skargę w imieniu gminy i jej organów (w tym uchwałodawczego) stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. Okoliczność, że skarga na dzień orzekania o wymierzeniu grzywny została przekazana do sądu administracyjnego jest - obok innych przesłanek - brana pod uwagę przy miarkowaniu wysokości grzywny. Jednocześnie ustalając wysokość tej grzywny w niniejszej sprawie Sąd ocenił, że termin określony w art. 54 § 2 p.p.s.a. został znacznie przekroczony, stąd wymierzenie grzywny w kwocie wskazanej w sentencji postanowienia realizuje zarówno cel represyjny środka określonego w art. 55 § 1 p.p.s.a., jak również jego funkcję prewencyjną, mobilizując organ do unikania podobnych uchybień w przyszłości. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. postanowił jak na wstępie postanowienia.